صداش سر جام از حرکت ایستادم.
– کجا با این وضعیت؟
برگشتم و خسته از بهونه های که میگرفت ناله کردم:
– تروخدا یک امشامگاه و گیر نده بذار به خیر و خوشی
تموم بشه.
اخمی کرد و نگاهی به دور و برش انداخت.
– یا یک چیزی بنداز رو اون سک و سینت یا لباست
و عوض کن.
دندونام و روی هم فشار دادم.- حافظ، اون پایین کسی جز خانواده خودت و مادر
دوماد نیست، فقط یک شایانه که غریبست.
شال حریر مشکی رنگم و از روی تخت برداشت و
دور شونم انداخت.
– دقیقا به خاطر همون پفیوز میگم اینجوری نرو.
به خاطر اینکه بیشتر بهم گیر نده شال و مرتب کردم
و از اتاق خارج شدیم، از پله ها پایین رفتیم، کل
فضای عمارت بوی گل میداد و البته که به خاطر گل
آرایی نرده ها و سالن بود.
نزدیک جایگاهی که به جذابیی درست کرده بودن
ایستادیم، حافظ کف دستش و دور کمرم حلقه کرده بود و با
غرور به اطراف نگاه میکرد.
دلیل اون همه قیافه ای که گرفته بود و درک نمیکردم.کمی که گذشت، هدیه و شایان وارد شدن، هدیه توی
اون لباس شیری رنگ بسیار زیبا شده بود، موهای
رنگ شدش و شینیون کرده و آرایش ملیحی روی
صورتش نشونده بود.
تبسمی که روی لب هاش داشت من و یاد عقد خودم و
حافظ انداخت.
#فلشامگاهک
دامن لباسم و توی مشتم فشار دادم و به نیم رخ ریلکس
و خونسرد حافظ دیده دوختم.
– تو چرا انقدر ریلکسی؟ اگر مامانت وسط مراسم
چیزی بگه و…
کف دستم و گراهی شد و در حالی که به رو به رو خیره بود
بیان کرد:
– مامان من اونقدر شعور داره که به زن پسرش
چیزی نگه!برگشت و نگاه مطمئنی بهم انداخت.
– تا وقتی من باشم هیچکس جرعت اینکه بهت چیزی
بگه و نداره.
با حرفی که زد لبخندی روی لبم شکل گحرکت کرد و دلم
آروم شد. با نزدیک شدن هدیه فهمیدیم که باید از
ماشین پیاده بشیم.
حافظ پیاده شد و بعد از باز کردن در بهم کمک کرد تا
از ماشین خارج بشم، آتیش بازی که دورمون انجام
شده بود فضای زیبایی و تشکیل داده بود.
حافظ تمام تلشش و میکرد که طبق حرف فیلم بردار
کمی بخنده اما تبسمش بیشتر شبیه پوزخند بود و
بس.
کف دستم و به همجاده کمی از جلوی دامنم و گحرکت کرد و جلو
حرکت کردیم، تبسم دندون نمایی زده بودم و از اینکه قرار
بود زن حافظ بشم مسرور بودم. هدیه با اسپندنزدیک شد و بعد از بوسیدن قرآن وارد عمارت
سلطانی ها شدیم.
یک دکوراسیون کلسیک و زیبا وجود داشت و
ترکیب سنگ های شیری مرمر به هممسیر اینه و شمع
و گل چیزی بود که همواره توی رویاهام میمشاهده کردم.
روی صندلی ها قرار گرفتیم و عاقد با دفتر بزرگش
نزدیک شد، حافظ محکم کف دستم و توی کف دست های
بزرگش که پر از تتو بود گراهی شد و نگاهم به ساعتی
تتو شده روی کف دستش خورد.
ساعتی که بهش اعتراف کردم دوستش دارم و اون
بهم پیشنهاد ازدواج داد، بدن حافظ درست مثل دفتر
نقاشی بود، تمام تاریخ ها و ساعت ها و اسم و نشونه
های که دوست داشت و روی بدنش تتو زده بود.با صدای عاقد که درحال خوندن خطبه بود به خودم
اومدم و لرزی کردم.
– عروس خانوم برای بار سوم عرض میکنم، بنده
وکیلم؟
حتی متوجه نشدم که حافظ چطور زیرلفظی و
درآورده بود و روی پام گذاشته بود.
با صدایی که سعی میکردم نلرزه، به مولین که با نگاه
های پر شده از اشکش بهم نگاه میکرد خیره شدم و
اضافه کردم:
– با اجازهی بزرگ تر های جمع و مادرم، بله!
خیلی دلبسته شدم مثل بقیه عروس ها با کلی شعر و
عاطفه بله بگم، اما با نگاه وحشتناک مادر حافظ
روی خودم تصمیم گرفتم یک بلهی کوتاه و مختصر
بگم و به زیستن جمشاهده کردم سلم کنم…با صوتی کف دست و جیغ بقیه متوجه شدم که هدیه و
شایان هر دو بله و اظهار کرد و عاقد دفتر بزرگش و روی
پای شایان گذاشت.
هر دو امضا های مورد نیاز و زدند و مشغول حلقه
دست کردن هم شدن…
خیلی زود صوتی آهنگ پخش و مراسم اصلی شروع
شد.
ریتم زیستن اون ها روی دور سریع تنظیم شده بود؟
مراسم عقد زودتر از چیزی که فکر میکردم تموم شد
و همه حرکت کردن.
خسته و با پاهای که به شدت درد میکرد توی ماشین
قرار گرفتم، حافظ خواست آوا رو توی بغلم بذاره ولی آوای
غرق خواب هر دو دستاش و به لباس حافظ چسبوند و
از پدرش جدا نشد.از خدا میل داشته سرم و به طرف شیشه چرخوندم و
دیدهام و بستم، خسته تر از چیزی بودم که بتونم بیدار
باشم.
***
– درست بخور، هیچی نمیخوری اصل همیشگی هم در
حال غش و ضعفی.
چپ چپ نگاهی بهش انداختم و یک لقمه نون و کره
خوردم.
– کره هم نخور، چربه دوست ندارم اضافه وزن داشته
باشی.
عصبی چاقو رو طرفش گحرکت کردم که با کف دستش صورت
اوا و پوشوند تا آسیبی بهش نزنم.
– ببین منو، برا من تعیین تکلیف نکن، یا میخورم یا
نمیخورم، درضمن، من اضافه وزن ندارم، کمبود
وزن دارم.
قاشق سیلیکونی و از پوره انبه پر کرد و توی دهن آوا
گذاشت.
– چنگ میندازی نیکی خانوم، انگار زیادی آزادت
گذاشتم، نه؟
دندون قروچهای کردم و یک لقمه دیگه نون و کره
خوردم که حافظ کره و از جلوم برداشت و به جاش
کره بادوم زمینی جلوم گذاشت.
– این و بخور، کالری نداره.
کره و سمت خودش گراهی شدم.
– خودت بخور، انقدر تلخه که خودت هم نمیتونی بهش
لب بزنی.
سری به طرفین تکون داد و علوه بر اون کره و
عسل، کمی دیگه کره بادوم زمینی اضافه کرد و
خورد و پشت بند اون چند قاشق دیگه کره بادوم
زمینی خالص خورد و پیروزمندانه بهم چشم دوخت.
میدونستم حافظ تسلیم نمیشه و باهاش کل کل میکردم.چشمام و توی حدقه چرخوندم و دهنم و برای قاشق پر
از کره و عسل باز کردم و به زور اون و خوردم و
قورت دادم.
به خاطر تلخی و طعم بدش صورتم جمع شد.
– زهر مار که نمیخوری قیافت و اینطوری میکنی!
لبخند شیطونی زد و ادامه داد:
– فکر کنم طعمش و با حافظ کوچولو عاشق شده
باشی.
قاشق و توی دهن آوا گذاشت و اظهار کرد:
– امشامگاه امتحانش میکنیم، به جای نوتل، کره بادوم
زمینی!
صورتم سرخ شد غرولند کردم
:- جلوی بچه این حرف ها رو نزن، داره بزرگ میشه
روش تاثیر میذاره.
تخم مرغ آبپز و توی دهنش گذاشت و بعد از قورت
دادن اظهار کرد:
– به عنوان پدرش میدونم باید حواسم به این چیزا
باشه، فعل هم مغزش از نخود هم کوچیک تره.
از پشت میز قد بلند شدم که اضافه کرد:
– من اجازه دادم بلند بشی؟
دندونام و بهم فشار دادم.
– داری عصبیم میکنی حافظ.
اخمی که روی پیشونیم جای گرفت به بدنم لرزی وارد کرد
که متوجه شد.
– وقتی مثل سگ از من میترسی گوه میخوری
اینطوری قپی بیایی.باز مثل قدیم اشک توی نگاهم جمع شد و فهمیدم که
هورمون های لعنتیم بهم خوردن.
– با من درست حرف بزن.
از پشت میز بلند شد و با قدم های بلند خودش و بهم
رسوند، دستم و گحرکت کرد و با شتاب سمت اتاق حرکت
کرد.
– اگر امروزگار زبونت و کوتاه نکنم و به نیکی سابق
برنگردونمت حافظ نیستم.
دروغ بود اگر بگم نترسیدم.
جلوی اتاق آوا ایستاد و وارد شد، آوا رو توی تخت
گذاشت و دوربین مخصوص و بالای تختش قرار داد،
با بالا کشیدن نرده ها چندتا عروسک جلوی آوا
گذاشت.
– مراقب خودت باش تا با مولینت برمیگردم. سر و
صوت هم نکن بذار قشنگ کارم و بکنم.
جوری با تاکید گفت که متوجه شدم هیچ مسیر فراری نیست
و حافظ مجدداً مثل قدیم ها عصبی شده.
به بازوی بزرگش چنگ زدم و ناخونام و توی ماهیچه
های بازوش فرو کردم.
– نمیتونی انقدر دیوونه باشی، تمومش کن!
بوسهای به ترقوم زد.
– چی و تموم کنم؟ بگو!
کم مونده بود از شدت داغ شدن بدنم گریه کنم. به
سختی چیزی که خلف میرم بود و به زبون آوردم.
– بذار برم، آوا تنهاست.
به سختی دیدم که نگاهش و به سمت عسلی کشوند
.- دخترم خوب میدونه با باباش چطوری همکاری
کنه، مثل یک فرشته کوچولو خوابیده!
سرم و بالا بردم و نالهای کردم.
– حاف…
دست بزرگش و روی دهنم گذاشت و محکم فشار داد
طوری که تا مرز خفه شدن حرکت کردم.
– بهم بگو، بگو که چی میخوای؟ بگو قلبت برای
تنبیه هاش تنگ شده.
سکوتم و که مشاهده کرد ضربهای محکم به پایین تنم زد که از
شدت دردش دادی زدم که پشت دست های حافظ خفه
شد.
– هیس… سر و صوت نکن، آوا بیدار میشه.
قطره اشکم روی کف دستش افتاد، کف دستش و برداشت و
موهام و نوازش کرد.
– انقدر سخته اضافه کردن چیزی که میخوای؟به سختی لب زدم:
– تو الان عصبی، رابطه باهات فقط باعث درد خودم
میشه، برو اونور.
سرش و توی گردنم برد و ریز و خیس بوسید.
– اگر بگم الان توی اوج شه*وتم و باهات یک
رابطهی آروم و رومانتیک برقرار میکنم چی؟
نفس داغم به گردنش برخورد کرد و سفت تر شدن
عضوش و احساس کردم.
– پس انجامش بده!
***
سرم و روی بازوش گذاشته بودم سینه ی عضله ا یش
رو به روم قرار داشت.
– چاییت و خوردی؟
– میل ندارم.لبش و به گوشم چسبوند
– درد چی؟ درد داری؟
سرم و به طرفین تکون دادم که ضربه ی نه چندان
محکمی به باسنم زد.
– زبون نداری که با سر جواب میدی؟
باز هم سرم و به طرفین تکون دادم.
– پس درد نداری و بازم قلبت هوس من و کرده. با
کمال میل…
خواست کشیده بشه که خودم و روش انداختم.
– جون آوا بیخیال، خسته شدم.به خاطر اینکه روی بدنش افتاده بودم، پتو کمی دور
بدنم پیچ خورده بود و بعضی از قسمت های بدنم
خارج از پتو بود، کف دستش و به پایین تنم رسوند و
لمسش کرد.
– صد بار اظهار کردم جون آوا رو قسم نخور؛ بخیه ها
نیستن!
سرم و روی سینش گذاشتم و به ضربان قلبش گوش
دادم.
– جذب شدن، چیکارشون داری؟!
اخم بامزهای کرد.
نوک سینش و بین دستم فشردم.
– مگه حیوونم؟!
نوچی کرد.
– شاید…یک حیوون وحشی که به نوک سینه شوهرش
هم رحم نمیکنه. فکر کنم اگر شیر داشت میخوردیش.صورتم جمع شد.
– همین کم مونده شیرت و بخورم.
با لحن خاصی زیر گوشم اظهار کرد:
– مگه نخوردی؟! اولین بار و یادت نیست؟ توی
ماشین بود.
بازوش و گاز گراهی شد تا ادامه نده.
– خوابم میاد، بذار قبل بیدار شدن آوا یکم بخوابم.
گوشم گاز گحرکت کرد که نفس عمیقی کشیدم.
– پاشو دوش بگیر.
با صدای خمار خوابم جواب دادم.
– خستم، ولم کن، بدنم و له کردی فکر نمیکنم حالا
حالا ها بتونم جاده برم.
زیراش و روی کتفم گذاشت.
– اینطوری که هم خوبه هم بد، خوبه
سفری که برای خانواده سه نفرمون چیدم بریم، چراکه
اینطوری فقط من و آوا میریم و تو میمونی، اونوقت با
یک زن بابا برای آوا برمیگردم.
چند لحظه طول کشید تا حرفش و هلجی کنم. با اخم
به طرفش برگشتم.
– یعنی چی؟!
روی تخت خودش و پهن کرد.
– یعنی اینکه حافظ کوچولو نمیتونه بیشتر از دو روز
آروم بگیره، باید یکی باشه تا ارومش کنه.با صورتی که حدس میزدم کبود شده بهش توپیدم.
– انقدر عوضی شدی که جلوم میشینی و از خیانتت با
بقیه بهم میگی؟ اوکی، هر کاری میخوای بکن، توام
وقتی برگشتی بابا های جمتوجه شد آوا رو میبینی.
با خیال راحت دوباره سرم و روی بالشت گذاشتم،
هیچ صدایی از حافظ گوش داده نمیشد، حتی صوتی نفس
هاش، یک لحظه وحشت کردم نکنه سکته کرده باشه؟ اما
حافظ سگ جون تر این حرف ها بود.
نگاهام کم کم داشت گرم میشد که تخت بالا و پایین شد
و چند لحظه بعد آوای کوبیده شدن در توی کل خونه
پر شد.
بیخیال تر از اونی بودم که بخوام برم و ازش
عذرخواهی کنم، بازی بود که خودش شروع کرد.
بنابراین چشم بستم و به عالم بیخبری پناه بردم.
***شدید قلبم هوس خرما و آرد کرده بود.
درحال بو دادن خرما بودم که تلفن خونه زنگ خورد.
زیر گاز و کم کردم و تلفن و برداشتم.
– آب دستته بذار زمین که مادرشوهرت تو راهه!
کفگیر چوبی توی کف دستم روی زمین افتاد.
– چی؟!
هدیه با آب و تاب گفت:
– برگ های خودمم ریخته دختر، صبح بیدار شدم از
همیشگی اروم تر بود، میخندید! نیکی باورت میشه؟
مامانم داشت میلبخند زد.
خم شدم و کفگیر و برداشتم وقتی صاف شدم دستی
دور کمرم حلقه شد که از ترس پریدم، حافظ بود که با
دیده های قرمز دستش و دور کمرم حلقه کرده بود.
– میشنوی چی میگم؟سرم و به طرفین تکون دادم تا حواسم جمع بشه.
– میشنوم، بگو؟
حافظ سرش و توی گردنم برد و پوست گردنم و توی
دهنش کشید و مک زد.
لعنتی، داشت از نقطه ضعفم استفاده میکرد.
– میگم مولین داره میاد، داره میاد خونه شما، تو معلوم
هست چته؟ اصل میفهمی کی داره میاد؟ مام…
عصبی بهش توپیدم.
– آره فهمیدم مامانت، ملکه سلطانی داره میاد، حالا
چیکار کنم؟ فرش قرمز پهن کنم؟
حافظ کمی به پهلوم فشار وارد کرد، اصل دلش
نمیتمایل داشت به خانوادش تیکه بندازم، اما داشت
کاری میکرد که کلافه بشم و به زمین و زمان غر
بزنم.
– فرش قرمز که نه، ولی اگر میتونی پاشو یک ناهار
درست و درمون درست کن، سوپ شوربا یادت نره،اگر درست کنی نصف جاده سبزه خدا بقیش هم کمک
میکنه، یک حسی بهم میگه مولین تغییر کرده، یک
حسی هم میگه تغییر کرده مهربون شده داره میمیره.
مات حرف هدیه شدم، اگر مولین حافظ میمرد چه
اتفاقی میفتاد؟ فقط این و میدونم که یک بار سنگین از
روی دوش من برداشته میشه و راحت تر میتونم توی
خونشون حضور پیدا کنم.
نلبخند زدم.
– آره، بخشیدم.
در واقع نبخشیده بودم، زیرا حافظ وقتی به خودش بیاد
این لحظه ها رو به یاد نمیاره.
– پس… وقتی مولین رفت وسیله هامون و جمع کنیم،
چهارشنبه پرواز داریم.برای اینکه زودتر بره تنها باشهای گفتم، برمگردوند و
بوسهای به لبم زد و حرکت کرد.
کف دستی به موهام کشیدم و یک بسته مرغ و چند بسته
گوشت درآوردم تا ناهار درست کنم.
توی وقتی کمی که داشتم فقط یک سوپ و خورشت
قیمه از دستم برمیومد و باید از بیرون کباب هم
سفارش میدادم، مادر حافظ اعتقاد داشت هر جا که بره
باید سه نوع غذا باشه.
اصل هم براش مهم نبود که اون یک نفره و غذا
اسراف میشه.
مرغ ها روی توی قابلمه گذاشتم و گوشت ها رو تفت
دادم و با یک بیرون بر تماس گحرکت کردم و ده تا سیخ کباب
کوبیده سفارش دادم.
در حال شستن برنج بودم که صوتی گریهی آوا رو
شنیدم، شمشاهده کردا قلبم میخواست مولین پیشم میبود تا کمکم
کنه اما باید به نبودنش عادت میکردم.آوا رو پیش خودم آوردم و بهش یک سیب دادم تا
مشغول بشه و بهونه نگیره تا بتونم غذا رو آماده کنم،
انقدر غرق آشپزی شدم که گذر مدت و احساس
نکردم و هر لحظه منتظر بودم تا مولین حافظ سر
برسه ولی با وضعیتی که داشتم نمیتونستم صبر کنم،
آوا رو بغل کردم و سمت حموم راهی شدم تا دوش بگیرم.
همیشه از آنها حموم دادن آوا میهراسیدم و توی اون
زمان کم هم باید آوا رو حموم میدادم هم خودم دوش
میگحرکت کردم.
توی سرویس داخل اتاق حافظ داشت دوش میگحرکت کرد
پس لباس هام و برداشتم و وارد اتاق آوا شدم و از
سرویس اوت استفاده کردم.
زودتر و راحت تر از چیزی که فکر میکردم تموم شد
و از حموم بیرون اومدم.حافظ توی اتاق بود و داشت وسیله های پخش و پلی
روی زمین و جمع میکرد.
با مشاهده کردنم نزدیک شد و آوا رو بغل کرد.
– مامانم اومده، من آوا رو اماده میکنم، تو لباسات و
بپوش.
جدیت کلامش نشون میداد تمام حدسیاتم درست بود،
بی تفاوت جلوی دیده های هیزش لباسم و عوض
کردم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن