رمان رامشگر طوفان

معرفی رمان رامشگر طوفان :

رمان رامشگر طوفان به قلم راز انصاری، داستانی هیجانی و معمایی است.
روایت پسری به اسم رستاک عادل که سالها است با هویت طوفان کیاوش زیستن می‌کند تا انگ خاندانش را کسی نفهمد.
او تشنه‌ی انتقام است.
انتقام خون مادرش و ارث و میراثی که از او بالا کشیده شده.
برای رسیدن به هدفش هم کف دست روی دختر عمویش روشنک می‌گذارد.
او را عاشق خودش می‌کند و در بیهوشی، جنینی را در شکمش به یادگار می‌گذارد.
داستان جنبه های آموزنده زیادی دارد.
روایتی عاشقانه که خواندنش به شما عزیزان توصیه می‌شود.

مقدمه رمان رامشگر طوفان :

من یک زن ام!
از لطافت، فراز و فرود و حتی رایحه‌ی اندامم هیچ نمی گویم که مبادا سست عنصرانِ زمانه، این ها را برای خطا راهی شدن شان بهانه کنند و مرا ساحِره بخوانند.
اما من ساحره نیستم…
من یک زن ام…
و تو مرا رامِشگَر بخوان!
سازِ قلبم را کوک می کنم…قلببرانه می نوازم و مُطربانه می خوانم تا تو بر پا خیزی!
آری…تو!
تو را بی آنکه بخواهی، آنچنان که می خواهم به سازِ قلبخواهِ خود می رقصانم…
می رقصی…پایکوبی می کنی…پروانه وار به دور ام می چرخی و در نهایت به خود می آیی…
به خود می آیی و مرا جادوگر می خوانی.
ولی نگفته بودم؟!
مرا رامشگر بخوان!
بیان کرده بوده ای من ضعیفه ام؟
نه جانم!
من ضعیفه نیستم….من رام کننده ام!
من همانم که با تمام ظرافت و جذابیی ام، تو را با تمام جلال و جبروت و هیبت مردانه بر روی انگشت خود می چرخانم.
فقط یک حرکت لازم است!
یک گردشِ نگاه و نازک کردن پلک…
یک قدم نهادنِ مملو از ناز و غمزه…
یک تبسم طنازانه و آوای قلبربا…
یک تاب دادنِ گردن و خرمن گیسو…
می بینی؟!
حالا تو بگو!
من ضعیف ام یا تویی که با یک جنبشِ کوتاهم دین و جهانیت را بر باد می دهی و در اعماقِ قلب سنگینت هنگامه بر پا میشود؟
تویی که با پای خود در دام من میافتی و پس از اینکه رامم شدی مرا افسونگر می خوانی؟
تو مرا افسونگر می خوانی و پس از آن طوفان می شوی…
سیل و باران مَخوف ات را بی ولین بر روح و جان نحیفم می کوبی تا اثبات کنی ضعیف نیستی.
باشد…قبول…
ولی این را بدان!
تو حتی اگر طوفان هم باشی، من در هوایِ پر از جنون و خشونتت می رقصم…
به امید اینکه…شاید…تو را نیز به رقص در بیاورم…
به امید اینکه تو ملایم شوی و جانِ خسته از جنگ نابرابر ام را در آغوش بگیری و میان بازوانت حبسم کنی….کف دستِ نوازشت را بر سرم بکشی و مرا به بوسه ای پر مِهر میهمان کنی…
به امید اینکه صدای مردانه ات گوشم را نوازش دهد و اعتراف کنی که من با تمام ظرافتِ زنانه ام، رامِشگَرِ توئم…رامشگَرِ طوفان!

خلاصه رمان رامشگر طوفان :

رمان رامشگر طوفان به قلم راز انصاری، داستان دختری بی‌گناه است که طعمه‌ی انتقام پسر عمویش می‌شود.
طوفان…
مردی کینه دوز که زیستن‌اش را نابود می‌کند.
رسوایی روشنک با جنینی در شکمش، برای انتقام از کارهایی که با مادرش کرده‌اند…

مقداری از متن رمان رامشگر طوفان :

موهایش را پشت شانه فرستاد و لب هایش اندکی غنچه شدند:
_یعنی لباس مشکی واسه خودت و بقیه دوست داری؟ ماشین مشکی دوست داری؟ تم و فضای اتاق مشکی میپسندی؟ یا حتی اکسسوری؟
در قلب پوزخندی به او زد!
این یک الف بچه گمان میبرد با سوالاتش میتواند طوفان را آچمز کند؟
یا چیزی از درونش بفهمد!
وهم و خیالاتش جالب بودند ولی نه برای مرد جوان!
هیچ نکته و رمزی را نمی توانست در پس این سوال ها از راز و رمز پنهان حیات طوفان بجوید!
اقرار کرد به آنچه باور داشت و حقیقت بود:
_لباس مشکی رو فقط واسه خودم دوست دارم در عوض کسایی که رنگ خوشحال میپوشن برام دلربان…از ماشین مشکی خوشم نمیاد زیرا زود کثیف میشه…درباره اکسسوری و تم مشکی هم نظری ندارم.
با تبسمی تایید کرد و پرسید:
_چرا هیچوقت نتمایل داشتی رنگ خوشحال بپوشی؟
دگر از اینجا به بعد، جواب دادن به سوالاتش جایز نبود.
_تو بگو…چرا این سوالا رو جویا شدی؟
صادقانه بیان کرد:
_تو…احتمالا یه بخش تاریک توی وجودته…مثل یه غم…یه سنگینی…اونا باعث شدن رو بیاری به مشکی پوشیدن. ولی بخش روشن وجودت بهش غالبه چون از کسایی که رنگ روشن میپوشن خوشت میاد…
چشم ریز کرد و به این یک وجبی نمی آمد انقدر دقیق و روانشناسانه، جواب سوالات را دو دوتا چهارتا کند.

دست بزرگ و پر زخم مرد را بین دو کف دست گحرکت کرد و برق شوق در نگاهانش هویدا شد:
_پس وظیفه من به عنوان پارتنرت اینه بیشتر رنگای روشن بپوشم شاید تو هم ترغیب شی و کمتر تیره بپوشی.
درست می بیان کرد!
جواب این سوالات را از قبل میخبر داشت اما با این حال از تیزهوشی روشنک خوشش وارد شد.
بلافاصله در ثانیه ای به خود نهیب زد.
مبادا کف دستش رو شود؟
نه نه!
ممکن نبود.
او با تمام باهوشی اش باز نخواهد درک کرد در سر طوفان چه خیالاتی پرورش داده میشود.
تکیه از پشتی گرفت و ابرویش بالا پرید.
چشم گرد کرد و متظاهرانه تحسینش کرد:
_آفرین! ولی چرا درباره ماشین پرسیدی؟
دیدهکی زد و سرخوش از تحسین مرد پاسخ داد:
_اونم میزاریم به پای تمیزی و وسواست!
هر دو خاموشی کرده بودند که با طمانینه کف دستش را قاب صورت او کرد و نرم، گونه اش را بوسید.
نگاهش تماما روی لبان مرد سر می خورد و هر از گاهی دیده در چشم می شدند.
شاید دخترک نیز منتظر این حرکت بود تا بوسه ای را در این هوای نسبتا قلبگیر و آوای باران داشته باشند.
ولی او هنوز هم آن طوفان منزجر از بوسه لب بود.
مسیر دوم و میانبری اما وجود داشت!
سرش در فاصله چند سانتی متری از صورت او بود و هرم نفس های یکدیگر پوست شان را قلقلک می داد.
دم و بازدم های روشنک سنگین شدند و در یک لحظه لب های بسته اش را بر کنج لبان دخترک و جایی روی خال کوچکش گذاشت.
لب هایش را نبوسید!
فقط با گوشه لبش لمس کوچکی داشت.
روشنک پلک بر هم رها ساخت و نفسش منقطع شد.
لحظاتی نه چندان طولانی لب هایش را همانجا نگه داشت و کف دست دیگرش بر کمر او قفل شد.
انگشتانش تا صورت او بالا رسیدند و در لالوی ریش هایش جای گرفتند.
سرش را به سینه ستبر مرد چسباند و کف دستش میان موهایش لغزیدند:
_پیش میاد بلاخره…من و تو شب و روزگارای زیادی پیش رومونه که میتونیم کنار هم باشیم…هووم؟
با جنباندن سرش بر حرف های او صحه گذاشت.
انگشتانش نرم بر گردن طوفان جای گرفتند:
_معذرت میخوام برنامه خراب شد….مینو پوستم‌و میکنه!
سرش را از سینه اش فاصله داد و کف دستانش را دو طرف صورتش گذاشت.
اخمی مصلحتی کرد و لب زد:
_تقصیر تو نیست که معذرت خواهی می کنی…خودم با پژمان حرف میزنم…الانم پاشو زودتر برسونمت دیرت نشه بچه!
بینی اش را با دو انگشت کشید که لبخند زد و دستانش پیچک وار دور کمر مرد گره خوردند.
روی موهایش را چند مرتبه بوسه زد و سپس از کافه خارج شدند.
باران شمتوجه شدی بارش گرفته بود و قصد داشت وارد خیابانی شود که عمارت عادل ها در آن قرار داشت.
روشنک دست بر کف دستش نهاد و سمتم چرخید:
_همینجا پیاده میشم طوفان.
با سر اشاره ای به شیشه های باران خورده زد:
_تو این وضع؟ نمیبینی شیر فلکه ابرا تا ته باز شده؟
کف دستش سمت کف دستگیره رفت:
_اشکالی نداره…یه قدم راهه.
چانه اش را با دو انگشت گرفت و مضطربی ساختگی درون نگاهانش تزریق کرد:
_سرما میخوری دختر…اینقدر سرتق نباش!
_آخه…
_آخه چی؟
دیده دزمشاهده کرد و با گوشه شالش ور رفت.
او حدس می زد دردش چیست!
گردنش را سمت شانه متمایل کرد و بم پچ زد:
_مضطربی خانوادت از اینکه با من بیرون بودی بو ببرن….درسته؟
تیز سر بالا آورد و رد نگاهش را گرفت.
لحظاتی در خاموشی تماشایش کرد و لذت برد از یافتن نقاط ضعف اش!
غمناک تایید کرد:
_هوم‌…واسه همین میگم خودم پیاده میرم.
گوییا در انتظار حرکتی از سوی من بود اما من اصلا تمایلی به بوسیدن لب های یک زن نداشتم.
قصد کردم گردن به عقب بکشم که ناگاه صدای زنگ موبایل روشنک در فضا پیچید و من مسرور از شکافی ای که بین مان ایجاد شد.
روشنک بزاقش را بلعید و اتصال را برقرار کرد.
_جانم بابا؟
صدای پدرش را به خاطر فاصله کم بین مان راحت می گوش دادم.
_کجایی دختر؟ چرا اینقد پیام دادمت جواب ندادی؟
_متوجه نشدم…چیزی شده؟
هرم نفس هایم بر پوست صورتش می قرار گرفتند و نگاهش روی گلویم ثابت بود.
_امشامگاه دعوت شدیم خونه حاجی اکبری. به‌سرعت بیا عمارت آماده شو.
_من….من بیرونم. منتظرم نباشین خودتون برین.
_بیخود…برگرد خونه دو ساعت فقط وقت داری.
روشنک سر کشیده کرد و نگاه در مردمکانم دواند.
_ولی بابا…
_روشنک اما و آخه رو بزار کنار…بابا میرزا بیان کرده حتما باید امشامگاه تو جمعمون باشی.
صدای بوق و سپس قطع اتصال.
با دو انگشت چانه اش را بالا گراهی شدم:
_اتفاقی افتاده؟
پکر شد و با آزردهی لب زد:
_امشامگاه یه مهمونی خانوادگی دعوتیم…بیان کردن منم باید باشم حتما. فکر نکنم بتونم بمونم.
حفظ ظاهر کردم و لبخندی مصلحتی زدم:
_اینکه زانوی غم بغل زدن نداره قربونت برم.
اولین بار بود که قربان صدقه اش می راهی شدم…
قربان صدقه دختر عمران عاقلب!
لب هایش آویزان شدند:
_دوست داشتم امشب با تو وقت بگذرونم.

نحوه تهیه و مطالعه رمان رامشگر طوفان :

https://t.me/+IaNbS97fAEZiM2Q0

بیوگرافی راز انصاری :

راضیه انصاری به نام مستعار راز. انصاری، نویسنده و رمان نویس، دارای سه اثر جذاب و دلنشین هستن.
نویسندگی رو از پنج سال پیش شروع کردن و با سبک قلم خاص و روایت های دلنشینی که دارن، خواننده های زیادی رو به خودشون جذب کردن.
سبک ژانری که کار میکنن، اجتماعی و انتقامی هست.

آثار راز انصاری :

رمان رامشگر طوفان