_بابات هر کاری کرده به خودش مربوط!
دیگه نمیخوام در این مورد حرفی بشنوم سعی کن به خودت مسلط باشی الانم دیرت شده زود آماده شو برو سر کارت
بعد از تموم شدن حرف هاش بدون اینکه منتظر جوابی از من بمونه به سمت خونه رفت من چجوری میتونستم آروم باشم وقتی بابام با کارش نابودم کرده بود بلاخره انتقام خودم و مادرم رو از همشون میگحرکت کردم بخاطر مامانم سعی میکنم قوی باشم!
* * * * *
داخل شرکت ک شدم صدای منشی بلند شد
_هی تو؟!
به سمتش برگشتم و با آوای سردی اضافه کردم
_من اسم دارم!
پشت نگاهی نازک کرد و با صدای تیزش اظهار کرد
_رئیس کارت داره گفت بری اتاقش
سری تکون دادم اول به سمت اتاق مخصوص خودم حرکت کردم وسایلم رو داخل اتاق گذاشتم و بعد اینکه داخل اتاق به همه ی کار هام رسیدم
به سمت اتاق رئیس حرکت کردم از وقتی درک کرده بودم اون پسر عمه ی منه ازش متنفر شده بودم در اصل از تموم خانواده ی پدریم متنفر بودم اون خانواده همیشگی باعث ناراحتی مادر من شده بودند مگه یتیم بودن جرم بود ک این همه سال مادرم و پدرم رو طرد کردند و حالا پدرم ما رو ترک کرده بود عجب دوئلی شده بود پوزخندی روی لبهام قرار گرفت سرم و تکون دادم تا به افکار آزار دهنده ام پایان بدم
نفس عمیقی کشیدم و تقه ای زدم ک صدای آریا قد بلند شد
_بفرمائید داخل!
در و باز کردم با دیدن بابا ک روی مبل قرار گرفته بود چشمهام پر از خشم و نفرت شد نگاهم و ازش گرفتم و به آریا دوختم و با لحن سردی گفتم
_چیکارم داشتید ؟!
_این مدارک و تا شامگاه کامل کن فردا هم یه سفر کاری داریم چن روزگاره ک باید بریم شمال فردا صبح راس ساعت آماده باش بیا شرکت
_باشه
به سمتش حرکت کردم و مدارک رو ازش گحرکت کردم و گفتم
_کار دیگه ای با من ندارید؟!
_نه میتونی بری
سری تکون دادم و اامان قدم رو ک برداشتم صوتی بابام کشیده شد
_طرلان ؟!
توقف کردم ولی به سمتش برنگشتم صدای قدم هاش ک داشت به سمتم میومد رو شنیدم نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم خودم رو کنترل کنم تا چیزی نگم
_مولینت حالش خوبه؟!
با متوجه شدن این حرفش پوزخندی روی لبهام قرار گرفت به سمتش برگشتم نگاهم به چشمهاش دوختم و اضافه کردم
_مهمه مگه؟!
چند ثانیه بدون حرف به نگاههام خیره شد نگاههاش سرد شد درست مثل وقت هایی ک عصبانی میشد و سعی میکرد خودش رو کنترل کنه با لحن سردی بیان کرد
_نه
پوزخندی زدم و اظهار کردم
_پس چرا میجویا شد؟!
لحنش نیشدار شد
_نمیخوام بچه هام یتیم بشن درست مثل خودش
با شنیدن این حرفش نگاههام از برآشفتهت و بهت گرد شد ناخوادگاه دستم بالا رفت و محکم خوابوندم تو گوشش کف دستش و روی گونه اش گذاشت و بهت زده بهم خیره شده بود من هیچوقت تو بدترین شرایط به خودم اجازه نمیدادم به بابام تو بگم اما امروزگار بهش سیلی زدم برای اامان بار
اشک داخل چشمهام جمع شد انگشتم و به نشونه ی تهمتوجه شد جلوش گرفتم و با صدای لزون پر از خشم اظهار کردم
_دیگه هیچوقت به خودت اجازه نده اسم مامان من رو بیاری دیگه هیچوقت سعی نکن حتی با من حرف بزنی! یا بخوای به مولینم نزدیک بشی ازت متنفرم
بدون اینکه منتظر جوابش بمونم جلوی چشمهای بهت زده اش از اتاق خارج شدم و به سمت اتاق خودم حرکت کردم داخل اتاق ک شدم در محکم بستم و تکیه دادم بهش سر خوردم کنار در روی زمین نشستم بغضم با آوای بدی شکست بابام عاشق مامانم بود چیشده بود ک حرف از مردن مولینم میزد چرا بابام عوض شده بود
_مولین
_جانم؟!
_فردا قراره بریم مسافرت کاری!
با شنیدن این حرفم نگاهش رو بهم دوخت و گفت
_کجا؟!
_شمال انگار یه سفر چند روزگاره است من هم چون منشی رئیس هستم باید باهاش برم
سری تکون داد و گفت
_لباس گرم هم بردار اونجا بهشدت هوا سرده دخترم
تا تمایل داشتم جواب مولین رو بدم صدای ناراحت ساناز قد بلند شد
_ولی مولین آبجی طرلان ک لباس گرم نداره
مامان با گوش دادن این حرف ساناز نگاه ناراحت و شرمنده اش رو بهم دوخت نمیتمایل داشتم هیچوقت مامانم رو شرمنده ببینم اونم جلوی ما ک بچه هاش بودیم لبخندی زدم و اضافه کردم
_رئیس ام قراره فردا بهم پول بده میرم لباس گرم میخرم
آوای خوشحال ساناز بلند شد
_راست میگی آبجی؟!
لبخندی زدم و اظهار کردم
_آره قشنگم
با شادی به سمتم اومد و محکم بغلم کرد وقتی ازم جدا شد گونه اش رو بوسیدم و بیان کردم
_درس هات رو خوب میخونی و مولین رو اذیت نمیکنی تا من بیام باشه؟!
با صدای شیرینی اضافه کرد
_باشه آبجی
و بدو بدو به سمت سیاوش ک داشت تلویزون نگاه میکرد راهی شد
_طرلان؟!
با متوجه شدن صوتی مولین به سمتش برگشتم و گفتم
_جانم
_میدونم ک پاما نداری فردا برای خودت لباس گرمی بخری این و بگیر بفروش!
با مشاهده کردن گردنبند مورد علاقه ی مولین ک بابا براش خریده بود ابروهام و تو هم کردم و اضافه کردم
_مولین فردا رئیسم قراره بهم پول بده من دروغ ناظهار کردم لطفا دیگه این و درنیار ک بخوای بدی به من ک بفروشم یا بخوای بفروشی میدونم این و چقدر دوست داری!
مامان با صدای گرفته ای اظهار کرد
_شاید اگه من با بابات ازدواج نمیکردم شما و اون زندگی بهتری داشتید!
_مولین!
تبسم تلخی زد و اظهار کرد
_ببخشید دخترم تو رو هم غمگین کردم با حرف هام
هر چقدر میگذشت تنفرم نسبت به پدرم بیشتر میشد به سمت مولین رفتم و بغلش کردم آروم در گوشش گفتم
_دوستت دارم مولین ما همیشگی کنارتیم دیگه نمیخوام دلخور ببینمت
داخل شرکت شدم تازه ساعت هفت صبح بود ک رسیده بودم هیچکس داخل شرکت نبود به سمت اتاقم حرکت کردم چمدونم رو داخل اتاق گذاشتم ک آوای مریم یکی از کارمند های شرکت اومد
_وای فاطمه انگار هیچکس نیومده!
از اتاق خارج شدم ک مریم و فاطمه با متوجه شدنم جیغی کشیدند و گفتن
_وای طرلان تو اینجایی!
از همانگیشون خندم گراهی شد تبسمی زدم و گفتم
_آره تازه اومدم اما انگار هیچکس نیومده امروز چرا مگه قرار نبود بریم سفر کاری؟!
مریم تک خنده ای کرد و اضافه کرد
_همه ی کارمندا نمیان فقط چند نفر به انتخاب رئیس میان!
فاطمه صورتش و با چندش جمع کرد و اظهار کرد
_خانوم نظری هم میاد؟!
مریم با خنده بیان کرد
_آره
_وای خدا معلوم نیست ایندفعه خودش و چه شکلی میکنه میاد هر بار ک میادا با متوجه شدنش تا چند روز خوابم نمیبره حس میکنم جنی چیزی کنارم
با شنیدن این حرفش شروع کردم به ریز خندیدن خانوم نظری کارمند بخش نقشه کشی شرکت بود ک هر روزگار با ظاهر و آرایش های عجیب غریب میومد شرکت یه روز سر تا پا عین درخت سبز و قهوه ای میشد یه روزگار عین هاچ زنبور عسل سر تا پا زرد میشد و باعث خنده ی بقیه میشد
_به چی دارید میخندید خانوما؟!
با شنیدن صدای حسام ساکت شدیم ک صدای فاطمه کشیده شد
_به خانوم نظری!
مریم نگاه غره ای بهش رفت ک بدون توجه به مریم شروع کرد به حرف زدن و ناله کردن حسام هم با لبخندی ک روی لبهاش بود با دقت داشت به حرف هاش گوش میداد و میلبخند زد
حسام معاون آریا بود یه پسر غربی با موهای بور و نگاه های درشت آبی رنگ با هیکل ورزشکاری با تیپ رسمی ک بسیار جذابش کرده بود
_خانوم مجد؟!
با گوش دادن آوای آریا نگاهم و از حسام گحرکت کردم و بهش دوختم ک داشت با عصبانیت بهم نگاه میکرد اصلا نفهمیده بودم کی اومد
_بله؟!
_بیا اتاقم!
و خودش حرکت کرد دنبالش به سمت اتاقش حرکت کردم نمیدونم چرا انقدر از این بشر میوحشت کردم شاید چون وحشی بود و هی بهم میپرید نفس عمیقی کشیدم و داخل اتاق شدم ک آوای خشدارش کشیده شد
_در اتاق و ببند!
در اتاق و بستم و با آوایی ک سعی میکردم آروم و خونسرد باشه بیان کردم
_با من کاری داشتید رئیس؟!
بدون توجه به سئوالم اضافه کرد
_کی بهت اجازه داده وسط شرکت بشینی با بقیه لاس بزنی هان؟!
با نگاههای گرد شده از تعجب بهش خیره شدم این روانی باز چی داشت سر هم میکرد من اصلا حرفی نزدم ک بخوام لاس بزنم
با عصبیت اضافه کردم
_چیزی زمشاهده کرد؟!
پوزخندی زد و به سمتم یورش آورد ک جیغ کوتاهی کشیدم محکم من و به دیوار چسپوند و با عصبانیتی ک سعی میکرد کنترلش کنه بهم خیره شد از شدت ترس این کار بهیکبارهیش داشتم نفس نفس میزدم خم شد روی صورتم و با صوتی ترسناکی اضافه کرد
_کافیه یکبار دیگه دور بر حسام یا هر مرد دیگه ای ببینمت بلایی به سرت درمیارم ک دیگه جرئت نکنی حتی به یه مرد خیره بشی
باز نتونستم جلوی زبونم و بگیرم و عین همواره سرکش به نگاههاش خیره شدم و گفتم
_تو در ذهنش گذراندی کی هستی که این حرف ها رو به من میزنی هان؟!
_من شوهرتم!
با خشمگینت داد زدم
_تو شوهر من نیستی تو یه متجاوز آشغالی متوجه شدی ازت متنفرم ازت…
با تو دهنی محکمی ک خوردم حرف تو دهنم ماسید شوری خون رو داخل دهنم حس میکردم با بهت کف دستم و روی دهنم گذاشتم و بهش خیره شدم
دیدههاش از عصبیت قرمز شده بود و رگ گردنش بروارد شده از شدت خشم داشت نفس نفس میزد
با صدایی ک تا حالا ازش نمتوجه شده بودم گفت
_آدمت میکنم وقتی جرت دادم میفهمی شوهرت کیه دختره ی خیره سر
در اتاق رو ک قفل کرد تازه انگار به خودم اومدم با ترس اضافه کردم
_چرا در اتاق و قفل کردی؟!
نگاه ترسناکی بهم انداخت و با لحن بدی اظهار کرد
_میخوام بهت نشون میدم شوهرت کیه
_تو رو خدا در و باز کن بزار من برم
_گوه اضافه خوردی میخوای بری تا وقتی جرت ندادم نمیزارم هیچ جا بری دختره ی پتیاره
دیگه رسما به گریه و گوه خوردن افتاده بودم
وقتی سنگینش از روم برداشته شد قطره اشکی روی گونم چکید ک محکم من و تو بغلش گراهی شد و با صدای خشداری اضافه کرد
_گریه نکن
با گوش دادن این حرفش شدت اشکام بیشتر شد برای بار دوم بهم تجاوز کرده بود و من هیچ کاری نتونسته بودم بکنم از خودم متنفر بودم از اینکه دختر بودم و هیچ کاری برای دفاع از خودم نمیتونستم بکنم با دیدههای پر از اشک بهش خیره شده بودم چرا بعد از اون همه بلایی ک سرم در آورد بازم ازش متنفر نبودم چرا خدا!!!
_درد داری؟!
با هق هق بیان کردم
_به تو ربطی نداره تو ک کار خودت رو کردی لذتت رو بردی دیگه چی از جونم میخوای ولم کن بزار به درد خودم بمی….
با قرار گرفتن لبهای خیسش روی لبهام حرف تو دهنم ماسید خشن لبهام رو گاز میگراهی شد و میبوسید حس کردم تنم مور مور شد از بوسه ی داغ و خیسش بعد از چند دقیقه وقتی متوجه شد دارم نفس کم میارم بی میل ازم جدا شد
با حرص بیان کردم
_وحشی
پوزخندی زد و اظهار کرد
_دفعه ی آخرت باشه حرف از مرگ میزنی!
_به تو ربطی نداره من درمورد هر چی ک بخوام حرف میزنم
بهم نزدیک شد و اضافه کرد
_میبینم ک باز زبونت دراز شده تا چند دقیقه پیش ک داشتی از ترس میلرزیدی حالا چیشده داری زبون در آوردی برا من!
زل زدم داخل نگاههاش و اضافه کردم
_من از هیچکس نمیترسم تو ک جای خود داری
پوزخندی زد و گفت
_مواظب خودت باش خانوم کوچولو
بعد از اضافه کردن این حرف لباساش رو پوشید و از اتاقکی ک داخل اتاقش بود برای زمان استراحت خارج شد و راهی شد با حرص از روی تخت بلند شدم و لباسام رو ک هر کدوم یه جا افتاده بود برداشتم و پوشیدم با حرص زیر لب غر زدم
_بلاخره به وقتش حالت رو میگیرم پسره ی خودخواه عوضی زورگو
* * * *
همه داشتن سوار ماشین ها میشدن برای سفر به شمال من هاج و واج مونده بودم نمیدونستم سوار کدوم ماشین بشم ک صدای دخترونه ی پر از عشوه و نازی اومد
_آریا عشقم بریم!
به عقب برگشتم با مشاهده کردن دختری ک کنار آریا از حرکت ایستاده بود حس کردم صورتم از عصبیت و حرص کبود شده یه دختر قشنگ و قد کشیده کمر باریک و باریکاندام با آرایش ملایم روی صورتش ک بهشدت جذاب شده بود
_طرلان خانوم؟!
با شنیدن صدای حسام با حسادت نگاهم و از آریا و اون دختره گرفتم با آوایی ک سعی میکردم آروم باشه گفتم
_بله آقا حسام؟!
_شما با کدوم ماشین میرید؟!
نگاهم به آریا افتاد ک داشت با غضب به من و حسام نگاه میکرد حقش بود یکم بسوزونمش تبسم ملیحی به حسام زدم و با ناز گفتم
_نمیدونم آقا حسام منتظرم ببینم با کی باید برم
لبخندی زد و اظهار کرد
_بفرمائید منم تنهام با هم میریم
تشکر کردم و اامان قدم رو برداشتم ک صوتی آریا اومد
_خانوم مجد سوار ماشین بشید باید حرکت کنیم!
نگاهم به حسام افتاد ک تبسمی زد و اضافه کرد
_برو تا این بد اخلاق عصبی نشده کار کف دستمون بده
با گوش دادن این حرفش نگاههام گرد شد به راهی شدنش خیره شده بودم ک صوتی عصبی آریا قد بلند شد
_گمشو تو ماشین تا همینجا چالت نکردم
خواستم بهش بگم هیچ غلطی نمیتونی بکنی ولی وحشت کردم باز اون روی سگش بیاد بالا پس بدون حرف به سمت ماشینش حرکت کردم ک صوتی اون دخترخ ک کنار توقف کرده بود کشیده شد
_عزیزم عقب بشین من جلو پیش محبتم میشینم
با چندش صورتم رو جمع کردم و گفتم
_باشه زیباه!
با حرص عقب قرار گرفتم ک اون دختره ی چندش و آریا هم سوار شدند ماشین حرکت کرد
در طول مسیر سعی میکردم به حرف ها و عشوه هایی ک اون دختره داشت برای آریا میریخت توجه نکنم و به بیرون خیره بشم ولی مگه میشد!
آوای پر از ناز و عشوه اش رو ک حالم و بهم میزد قد بلند شد
_عشقم!!!
آریا با صوتی یخ زده اش بیان کرد
_بله؟!
_من گرسنمه
_چند دقیقه ی دیگه میرسیم
وای دختره ی چندش دلم میخواست بکوبم تو دهنش انقدر ک این برای آریا عشوه و ناز میومد هر کی نمیدونست فکر میکرد شوهرش
_عزیزم شما چند سالته؟!
با شنیدن حرفش ک من و مخاطب قرار داده بود سرم رو کشیده کردم و اظهار کردم
_بیست
_سنت ک خیلی کمه برای کار کردن حتما وضع مالیت زیاد خوب نیست از قشر ضعیف هستی درسته؟!
با متوجه شدن این حرفش ک با لحن بدی هم اضافه کرد از عصبیت کف دستام رو مشت کردم نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم خشمگینتم رو کنترل کنم نگاهم از آینه به آریا افتاد ک داشت بهم نگاه میکرد تو نگاهش پر از حرف بود ولی برام مهم نبود
تبسمی زدم و بیان کردم
_آره عزیزم بخاطر پول مجبور شدم شروع کنم به کار کردن ما مثل شما تو پر قو با پول بزرگ نشدیم و یاد گحرکت کردیم روی پا خودمون وایستیم و متکی به یکی دیگه نباشیم خودمون رو به پسرا نچسپونیم و سرگمیمون لاس زدن با هر بی سر و پایی نباشه!
بعد از گفتن حرف هام ساکت شدم نگاهم لحظه ای به آریا افتاد ک داشت معنا دار نگاهم میکرد انگار فهمیده بود تیکه ی آخرم حرفم رو بهش متلک انداختم
با شنیدن صوتی جیغ بنفش دختره نگاهم و به سختی از آریا گحرکت کردم و بهش دوختم
آریا با آوای عصبی بیان کرد
_ببند دهنت و شرمیلا!
با شنیدن اسم شرمیلا پوقی زدم زیر خنده حالا نخند کی بخند بعد از چند دقیقه ساکت شدم و با صوتیی ک هنوز توش خنده موج میزد بیان کردم
_اسمت بسیار باحال دختر شرمیلا!
با گوش دادن این حرفم با برآشفتهت داد زد
_آریا نمیخوای به این دختره ی گدا گشنه چیزی بگی؟!
با متوجه شدن این حرفش آمپر چسپوندم و با حرص بیان کردم
_گدا گشنه امثال تو ک عین آدم خوارا چسپیدی به یه پسر پولدار تا بیاد بگیرتت انقدر ترشیده ای ک کم مونده به آریا تجاوز کنی تا باهات ازدواج کنه عقده ای خانوم!
تا خواست چیزی بگه صدای عصبی آریا قد بلند شد
_جفتتون خفه شید!
شرمیلا با عصبیت لب زد
_به حسابت میرسم
برو بابایی نثارش کردم و به بیرون خیره شدم فک کرده بود من از اون دخترای بی زبونم ک هر چی قلبش خواست میتونه بار من کنه و منم هیچ حرفی بهش نمیزنم ولی کور خونده بود هر چیزی ک میگفت ده برابر بارش میکردم دختره ی پتیاره دیگه تا رسیدن به یه سفره خونه بین جادهی هیچ حرفی نزدیم و آریا تو خاموشی رانندگی میکرد…
بعد از اینکه نهار خوردیم دوباره ماشینا حرکت کردند تقریبا نیمه های شب بود ک رسیدیم هر نفر یه اتاق برداشت من هم با با فاطمه و مریم اتاق برداشتم جفتشون انقدر شیرین و دلبسته شدنی بودند این دو تا دختر داخل شرکت فقط با این دو نفر جور بودم از بقیه زیاد خوشم نمیومد و باهاشون جور نبودم شاید زیرا وضعیت مریم و فاطمه تقریبا مثل خود من بود
دیدههام رو بستم و سعی کردم بدون فکر کردن به چیز دیگه ای کمی بخوابم صبح زود باید بیدار میشدیم!
* * * * *
با حرص داشتم زیر لب غر میزدم ک صوتی حسام از پشت سرم اومد
_طرلان خانوم چرا دارید غر میزنید!؟
هینی از ترس کشیدم و به سمتش برگشم دیده غره ای بهش حرکت کردم ک صوتی خنده اش بالا راهی شد با حرص بهش خیره شده بودم ک آوای آریا اومد
_حسام؟!
حسام با خنده به سمتش برگشت و گفت
_جونم داداش؟!
_بیا کارت دارم
_باشه
با راهی شدن حسام دنبال آریا اداش رو در آوردم پسره ی عوضی تو برو با همون شرمیلا جونت لاس بزن چقدر این شرمیلا نچسپ و داغون بود هر چقدر میگذشت بیشتر ازش متنفر میشدم صبحانه رو ک رسما کوفتمون کرد بس که سر میز صبحانه از خودش ادا در آورد اه اه اخه دختر هم انقدر آویزون و حال بهم زن
_طرلان ؟!
با متوجه شدن صدای فاطمه به سمتش برگشتم و اضافه کردم
_هان؟!
_حالت خوبه ؟!
سری به نشونه ی مثبت تکون دادم ک اظهار کرد
_ولی من اصلا خوب نیستم
_چرا؟!
_این دختره کیه دنبال آریا اومده هی میچسپه به حسام اعصابم و خراب کرده شیطونه میگه جفت پا برم تو حلقش
با چشمهای گرد شده بهش خیره شده بودم با دیدن چشمهای گرد شده ام گفت
_خوب چیه مگه دروغ میگم؟!
چشمهام رو ریز کردم و مشکوک بهش خیره شدم ک با پته پته بیان کرد
_خوب چیزه میدونی
منتظر بهش خیره شدم ک با حرص اضافه کرد
_چرا اون شکلی خوب نگاهم میکنی؟!
_تو عاشق حسامی؟!
_خانوما!!!!
با شنیدن صدای حسام رنگ از صورت فاطمه پرید آب دهنم رو قورت دادم و به سمتش برگشتم ک با مشاهده کردن نگاههای شیطون حسام درک کردم حرفامون رو شنیده ….
حسام با صدای شیطونی گفت
_کسی عاشق من شده !!
نگاهم و به فاطمه دوختم ک انگار اصلا تو این جهان نبود به سمت حسام برگشتم تا حرفم رو جمع و جور کنم ک صوتی خونسردی فاطمه بلند شد
_حسام پسر خاله ام رو میبیان کرد آقا حسام!
نگاهم به صورت حسام افتاد ک تبسم از روی لبهاش ماسید و صورتش داشت کبود میشد
متعجب از تغیر چهره ی حسام به سمت فاطمه برگشتم ک با لبخند موزی روی لبهام به حسام خیره شده بود شک نداشتم یه چیزی بین این دو تا هست!
_حسام؟!
با گوش دادن صدای آریا از فک کردن به راهی شدار این دو تا خارج شدم و نگاهم رو بهش دوختم ک داشت با حسام حرف میزد
_حله داداش هواسم هست فعلا خوش بگذره بهت
و نگاهکی حواله اش کرد هنوز نگاهم روی آریا بود ک نیم نگاهی بهم انداخت و رفت با رفتنش
آوای کنجاو فاطمه اومد
_با اون دختره ی چندش کجا میخواستند برن؟!
حسام با اخم بیان کرد
_به تو ربطی نداره!
و در مقابل دیدههای گرد شده ی فاطمه گذاشت راهی شد فاطمه با آوایی متعجب اظهار کرد
_این چش بود؟!
چشم غره ای بهش حرکت کردم و اضافه کردم
_واقعا ندرک کردی چش بود؟!غیرتی شد این سئوال و ازش جویا شدی!
با متوجه شدن این حرفم تبسم شادی روی لبهاش نشست و با ذوق اظهار کرد
_جدی میگی؟!
_نیشت و ببند چه ذوقی هم کرده
بدون توجه به حرفم انگار چیزی یادش اومده باشه ک بیان کرد
_وای طرلان مشاهده کردی رئیس و اون دختره فک کنم راهی شدند ویلای خالی رئیس!
متعجب بهش خیره شدم و لب زدم
_یعنی چی مگه اینجا نمیمونن؟!
چشمک شیطونی زد و بیان کرد
_نه بابا رئیس با اون دختره حرکت کرد عشق و حال شامگاه هم تو تخت صفا سیتی مگه دیوونه اس اینجا بمونه!
فاطمه بعد از اضافه کردن این حرفش بدون اینکه نگاهی به صورت شکه و بهت زده ی من بندازه اضافه کرد
_نمیای بریم داخل ؟!
با آوای گحرکت کرده ای به سختی بیان کردم
_تو برو منم میام!
با راهی شدن فاطمه داشتم به حرف هاش فکر میکردم آریا یه پسر هوس باز بود ک بخاطر عیش و نوش خودش حتی تو سفر کاری هم با خودش دختر آورده بود تا شب بهش سرویس بده مرتیکه ی کثافط ازش متنفر شده بودم من رو بازیچه ی کف دست خودش کرده بود و هر وقت ک میخواست با تهدید بهم نزدیک میشد تا نیازش رو برطرف کنه مرتیکه ی هوس باز کثافط همه ی مرد ها شامگاهیه هم بودن یه مشت ادم های فرصت طلب هوس باز ک برای تمایل داشته هاشون هر کاری انجام میدند
چرا من اصلا باید بشینم وقتم رو با در ذهنش گذراندن به اون متجاوز عوضی تلف کنم
لیاقتش همون زن هرزه اش بوده ک ترکش کرده مرتیکه ی روان پریش هرزه معلوم دیگه بخاطر همین کاراش زنش بهش خیانت کرده و فرار کرده اه باز میگرنم شروع شده بود
کف دستم و روی سرم ک داشت تیر میکشید کشیدم ک صدای مردونه ی غریبه ای اومد
_سلام خانوم اینجا منزل آقای آریا رادمنش؟!
با حرص ناشی از خشمگینت و سردرد بدون اینکه سرم و بلند کنم با خشم غریدم
_آره خبر مرگش بیاد منزل اون مرتیکه ی هوس باز روان پریش مریض همینجاست !
با شنیدن آوای قهقه ای سرم و کشیده کردم چند تا فحش بارش کنم ک با مشاهده کردن کسی ک کنارش توقف کرده بود حرف تو دهنم ماسید و خشک شده بهش خیره شده بودم
بابام بود ک با اخم بهم خیره شده بود!اولش هراسیدم درست مثل قبلا ک وقتی کار اشتباهی میکردم و اون اخم میکرد منم از ترس اون ساکت میشدم شده بود
_عزیزم بریم داخل؟!
با متوجه شدن صدای نازک زنونه ای ک خطاب به بابام داشت حرف میزد نگاهم سر خورد بهش یه زن تقریبا چهل و پنج ساله با صورت زیبا و آرایش کرده ک بسیار خوش پوش و شیک بود نمیشد قشنگییش و جذاب بودنش رو انکار کرد با شک بهش خیره شده بودم ک صدای یخ زده ی بابا قد بلند شد
_بریم!
پس هدسم درست بود اون زن همسر جمشاهده کرد بابام بود کسی ک بابا بخاطرش مولین رو تو بدترین شرایط ترک کرد و راهی شد کسی ک آوار شده بود روی خوشبختی و زندگی مامانم!
چشمهام پر از تنفر و کینه شد صدای نازکش ک من و مخاطب قراره داده بود باعث شد به خودم بیام
_عزیزم میشه بری کنار؟!
با خشم به دیدههای عسلی رنگ آرایش کرده اش خیره شدم و اظهار کردم
_تو سر مسیر من قرار گرفتی تو برو کنار
نگاههاش متعجب شد انگار از طرز صحبت کردنم متعجب شده بود اما اصلا برام مهم نبود من از این زن و خانواده اش متنفر بودم
صوتی عصبی بابا کشیده شد
_طرلان درست صحبت کن!
بی اختیار پوزخندی زدم بدون اینکه حتی بهش نگاه کنم عصبی زن جمشاهده کردش رو پس زدم و به سمت بیرون ویلا حرکت کردم هوای اون جا دیگه داشت خفم میکرد نمیتونستم بیشتر از این بمونه به سمت ساحل حرکت کردم تموم مدت داشتم به این فکر میکردم چجوری میتونم با بابا و همسرش دووم بیارم اینجا من ازشون متنفر بودم
سیب گلوم بالا پایین شد بغض داشت خفم میکرد در ذهنش گذراندن به اینکه الان مامان من داره غصه میخوره و سختی میکشه و اینجا بابا و همسرش داشتن عشق و حال میکردند دیوونم میکرد
اول صبح بود و ساحل خلوت جیغ بلندی از سر درد کشیدم ک بغضم شکست و اشکام روی صورتم جاری شدند چقدر بدبخت و بیکس بودم مادرم داشت از دوری بابام خون گریه میکرد و اون داشت خوش میگذروند من هیچ کاری نمیتونستم انجام بدم اصلا چیشد ک بابا یهو این همه تغیر کرد و اون همه عشق یهو سرد شد
نگاهم به دریا افتاد ک به شدت خروشان بود چی میشد اگه میرفتم و غرق میشدم کسی هم اصلا پیدام نمیکرد راحت میشدم بی اختیار قلبم کمی مرگ میمیل داشت اامان قدم رو ک داخل آب گذاشتم لبخندی روی لبهام جای گرفت دومین قدم رو ک برداشتم چشمهام رو بستم هر چی بیشتر میرفتم بیشتر قلبم میتمایل داشت ولی با یاد آوری مولین سیاوش ساناز ناخوداگاه دیدههام باز شد اونا به من احتیاج داشسریع
کف دست و پا زدم تا از آب خارج بشم اما نمیشد داشتم غرق میشدم دیگه ناامید شده بودم از تقلا کردن ک کف دستی دورم کمرم پیچید و من رو از اب کشید بیرون نگاهم به پسر جوون غریبه ای افتاد ک با مضطربی داشت میگفت
_طرلان خواهری بیدار شو!
و اخرین لحظه این سئوال تو ذهنم نقش بست اون اسم من رو از کجا میدونست! و سیاهی مطلق….
با گلو درد شمتوجه شدی ک داشتم و احساس خفگی ک بهم دست داد نگاههام رو باز کردم و به سرفه کردن افتادم نگاهم به اتاق ناآشنایی افتاد ک داخلش بودم داشتم به این فکر میکردم اینجا کجاست و من چرا اینجام ک در اتاق باز شد و بابام و آریا اومدند داخل اتاق روی تخت نیم خیز شدم ک نگاهشون بهم افتاد بابا با دلواپسی به سمتم اومد و گفت
_طرلان خوبی دخترم؟!
بدون اینکه جوابش رو بدم نگاهم رو به آریا دوختم و سرد اضافه کردم
_اینجا کجاست من چرا اینجام؟!
_اینجا ویلای منه زیرا داشتی تو دریا غرق میشدی پسر زن دایی نجاتت داد!
تازه یاد غرق شدنم تو دریا افتادم وقتی ک میتمایل داشتم خودکشی کنم ولی آخرین لحظه پشیمون شدم و میخواستم خودم رو نجات بدم اما نمیشد درست لحظه ای ک ناامید شده بودم یکی من و نجات داده بود!
نگاهم رو از آریا گراهی شدم و از روی تخت بلند شدم و اضافه کردم
_من میخوام برم
صوتی عصبی بابا اومد
_تا وقتی حالت خوب نشده اجازه نداری جایی بری!
با خشم به سمتش برگشتم و مثل خودش عصبی بیان کردم
_من میرم میخوام ببینم کی میخواد جلوی من رو بگیره!
تا تمایل داشت حرفی بزنه صدای خشدار و خشک آریا بلند شد
_ تو منشی منی و تو این سفر کاری هر جایی ک من باشم باید باشی تا موقعی ک من بخوام تو این خونه میمونی دیگه هم نمیخوام حرفی بشنوم!
وا حرکت کرده بهش خیره شده بودم چند بار دهنم رو باز و بسته کردم تا حرفی بزنم ولی چیزی به ذهنم نمیومد در نتیجه ساکت شدم و با حرص بهش خیره شدم ک بدون توجه بهم بابا رو مخاطب قرار داد و اضافه کرد
_دایی بریم؟!
_بریم
نگاهم لحظه ی آخر به بابا افتاد ک تبسمی گوشه ی لبش جای گرفته بود حتما داشت به هوش و ذکاوت پسر خواهرش تبسم میزد پسره ی عوضی همیشگی برام دردسر درست میکرد با حرص پام رو روی زمین کوبیدم و زیر لب غر زدم
_حساب همتون رو میرسم!
🍁🍁🍁🌹
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن