نمیمیل داشتم تو بحثشون مداخله کنم این مشکل رو امشب باید بابام حل میکرد نه اینکه من چیزی بگم و هیزم بریزم رو آتیش، صدای خونسرد بابا بلند شد:
_یعنی میخوای همه چیز رو بندازی گردن نیاز ؟!
شهین گستاخونه زل زد به بابا و با خشم اضافه کرد:
_همه چیز تقصیر این زن و تو هم خوب اینارو میدونی!
بابا پوزخندی زد و اضافه کرد:
_چرا وقتی حامله نمیشدی من بهت میاضافه کردم یه بچه از پرورشگاه بیاریم بزرگش کنیم قبول نمیکردی؟!چرا وقتی بابام کف دست یه دختر پرورشگاهی ک عشق سابق من بود رو گرفت آورد تو این خونه تا صیغه ی من بشه و برات یه بچه بجهان بیاره چیزی نگفتی؟! چرا خاموشی کردی مقصر همه چیز فقط ما سه نفریم نه نیاز!
شهین بهت زده اظهار کرد:
_همه ی این حرف ها رو زدی تا بگی اون زن مقصر نیست؟!
_غیر از اینه؟!
_آره زیرا اون زن مقصره اون تو رو از من گرفت با هرزه بازیاش اون بخاطر کاری ک داشت میکرد پول گراهی شده بود.
_درسته نیاز بخاطر پول مجبور شد صیغه ی من بشه، اما چرا باید دلدادگی سابق من بیاد تو اون خونه و صیغه ی من بشه یعنی همه ی اینا اتفاقی بود؟!
شهین با بهت اظهار کرد:
_منظورت چیه؟!
بابا پوزخندی زد و اضافه کرد:
_جوری وانمود نکن ک انگار نمیفهمی!
صوتی پدر بزرگ قد بلند شد:
_سیاوش بسه!
صوتی محکم بابا کشیده شد:
_اتفاقا اصلا بس نیست امشامگاه همه چیز باید معلوم بشه همه باید بفهمن از گذشته ، چرا باید نیاز بخاطر کار ها و نقشه های کثیف شما حرف بارش بشه هان؟!
_سیاوش!
_چیه آقاجون حرفام درد داشت؟!
وقتی آقاجون ساکت شد و حرفی نزد بابام به سمت شهین برگشت و گفت:
_تو با آقاجون کف دست به یکی کردین من و از محبتم جدا کردین و من مجبور شدم باهات ازدواج کنم بعد ک ناقص بودی نمیتونستی حامله بشی و از همون اول این رو میدونستی ، اینجا آقاجون ازت رو کف دست خورد چراکه نمیدونست نازا هستی.
بابا ساکت شد و نگاه عمیقی به چشمهای شهین انداخت ، انگار قرار بود امشب خیلی از واقعیت ها رو بشه از چشمهای گرد شده و بهت زده ی شهین معلوم بود ک اون هم شکه شده و گویا توقع این حرف ها رو از بابام نداشت.
بابا بعد از مکثی دوباره ادامه داد:
_و تو هم ک از بابام زرنگ تر اومدی یه نقشه ی بهتر بازی کنی و از این ک نازا هستی یه پل بسازی برای رسیدن به تمایل داشته ات با یه تیر دو تا نشون میزدی هم صاحب بچه میشدی هم محبت سابق شوهرت رو زجر میدادی و چی بهتر از این درسته؟!
صوتی عصبی پدر بزرگ قد بلند شد:
_تو چی داری میگی سیاوش؟!
_واقعیت ها رو.
آوای لرزون شهین قد بلند شد:
_من …
پدر بزرگ عصبی حرفش رو قطع کرد:
_این حرفا واقعیت دارند شهین؟!
شهین با نگاههای اشکی بهش خیره شد و گفت:
_آقاجون من فقط….
حرفش رو قطع کرد و اظهار کرد:
_تو چجوری تونستی ….
نتونست حرفش رو ادامه بده کف دستش رو روی قلبش گذاشت صورتش داشت کبود میشد صدای دلواپس بابا قد بلند شد:
_بابا چیشدی بابا!!!
همه داخل بیمارستان بودیم چند ساعت گذشته بود آقاجون داخل اتاق عمل بود و همه بیرون اتاق عمل منتظر بودیم بابا کلافه و غمگین بود بخاطر حرف هایی ک زده بود چراکه پدرش طاقت شنیدن اون همه واقعیت رو یکجا نداشت برای همین قلبش توقف کرد، انگار هیچکس از اون واقعیت ها و دروغ ها خبر نداشت حتی مامان من ک با وجود اون همه ظلمی ک بهش شده بود الان مظلومانه کنار اتاق عمل از حرکت ایستاده بود و داشت اشک میریخت و دعا میکرد برای مردی ک زندگیش رو تباه بود کرد و ولی شهین ک یه گوشه قرار گرفته بود و فقط با چشمهای بی روحش به اتاق عمل خیره شده بود انگار بیشتر از همه اون وحشت وجودش رو پر کرده بود چون آقاجون حامیش بود تنها کسی ک بی قید و شرط دوستش داشت و براش همه کاری کرد. عجب زیستن داشتند.
_بابام بابام کجاست!
با گوش دادن آوای عمه نیلا به عقب برگشتم ک همراه آریا داششتابزده میومدند عمه داشت گریه میکرد فقط و اسم پدرش رو صوت میزد بابام به سمتش حرکت کرد و بیان کرد:
_آروم باش نیلا.
عمه نیلا با گریه گفت:
_داداش بابا چش شده اون ک حالش خوب بود.
بابا کلافه کف دستی داخل موهاش کشید و اضافه کرد:
_خوب میشه نترس سالم میاد بیرون.
عمه نیلا یه گوشه قرار گرفت آریا هم رفت کنار آرسین و مشغول حرف زدن شدند بهشدت شامگاه بدی شده بود.
چند ساعت با سختی گذشت تا در اتاق عمل باز شد همگی به سمت دکتر هجوم بردیم ، آوای بابام بلند شد:
_آقای دکتر حال پدرم چطوره؟!
دکتر لبخند خسته ای زد و گفت:
_عمل با موفقیت انجام شد یه سکته ی خفیف بود ک به خیر گذشت، ولی امشامگاه تو بخش مراقبت های ویژه میمونه و فردا به بخش انتقال میشه و میتونید ببینیدش.
با اصرار بابام همه به سمت خونه حرکت کردیم شهین رو ک بیشتر شامگاهیه مرده ی متحرک شده بود هم همراه خودمون بردیم بابام بیان کرد نمیاد تو بیمارستان میمونه ، واقعا شب خسته کننده و درازی شده بود برامون به خونه ک رسیدیم همه انقدر بیحال و خسته بودند ک بدون حرف هر کسی به سمت اتاق خودش رفت عمه نیلا هم قرار شد با آریا امشب اینجا بمونند و استراحت کنند تا صبح همه با هم بریم بیمارستان.
داخل اتاق ک شدم طاما نکشید نگاههام بسته شدو خوابم برد. با گوش دادن صوتی داد و بیداد ک داشت میومد گیج دیدههام رو باز کردم ک صوتی آشنایی به گوشم خورد:
_ولم کن داری چیکار میکنی!
با متوجه شدن صوتی مادرم کامل هوشیار شدم چند بار پلک زدم تا دیدم واضح شد از روی تخت بلند شدم و از اتاق خارج شدم ، صدا از اتاق مامانم اومد ک درش هم بسته بود سریع تمایل داشتم در رو باز کنم ک نشد جیغ کشیدهی کشیدم و داد زدم:
_مامان مولین!
با شنیدن صوتی دادم در اتاق های مهمان و آرسین باز شد
صوتی مضطرب آرسین بلند شد ک هنوز خوابالود بود:
_چیشده طرلان؟!
با گریه گفتم:
_تو رو خدا در رو باز کنید صوتی مولین اومد یکی داخل تو رو خدا.
صدای آریا قد بلند شد:
_برو کنار در رو بشکونیم.
از در کنار حرکت کردم آریا و آرسین در اتاق رو شکستن با دیدن صحنه ی روبروم حس کردم نگاههام سیاهی رفت و تاریکی مطلق آخرین لحظه فقط صوتی جیغ عمه بود ک گوش داده شد.
با حس نور شدیدی ک به نگاههام خورد محکم پلک زدم و نگاههام رو باز کردم ک نگاهم به مردی خورد ک با روپوش سفید همراه پرستار ک دختر جوونی بود کنارم از حرکت ایستاده بودند گیج گفتم؛
_من چرا اینجام؟!
صدای مرد ک دکتر بود بلند شد:
_بهت شک وارد شده انگار شامگاه پر از استرسی رو گذروندی خانوم کوچولو اما بهت بگم این همه هیجان برای کوچولوت خوب نیست باید بیشتر مراقب خودت باشی.
بهت زده بهش خیره شدم و شکه اظهار کردم:
_کوچولو!؟
تبسمی زد و اظهار کرد:
_آره نزدیک یکماه و دو هفته است ک حامله ای.
با گوش دادن این حرف خشکم زد چی داشت میگفت این غیر ممکن بود من حامله، با باز شدن در اتاق و اومدن آریا داخل اتاق ….
دکتر با بیان کردن مراقب خودت باش اتاق رو ترک کرد اما من هنوز تو شک بودم من حامله بودم! منی ک ازدواج نکرده بود سوزش اشک رو داخل نگاههام احساس کردم اگه بابام میدرک کرد طردم میکرد اون همیشگی میاظهار کرد حاضره هر خطایی ک از من میبینه رو ببخشه ولی این نه میدونستم ازم متنفر میشن خدت لعنتت کنه آریا بخاطر هوس بازیات آینده و زندگی من هم تباه شد باید با این بچه چیکار میکردم من.
_طرلان؟!
با متوجه شدن صداش از افکارم خارج شدم با صدای سردی بیان کردم:
_بله
_حالت خوبه
پوزخندی زدم و کلامم تلخ شد:
_به تو ربطی نداره.
کلافه کف دستی داخل موهاش کشید میتونستم حالت های عصبیش ک سعی میکرد خودش رو کنترل کنه خوب ببینم. توقع رفتار تند من رو نداشت ولی من به زور خودم رو کنترل کرده بودم ک بهش حمله ور نشم ک داد نزنم این شک خیلی بزرگی بود ک بهم وارد شده بود.
آریا خواست حرفی بزنه ک در اتاق باز شد و بابا اومد داخل اتاق با مشاهده کردنش رنگ از صورتم پرید حس مجرم هایی رو داشتم ک هنگام جرم گیر افتادن.
_دخترم خوبی؟!
_خوبم
_خداروشکر
یهو اتفاقات دیشب مثل یه فیلم از جلوی نگاههام رد شد وقتی خواب بودم صوتی جیغ مامان رو متوجه شدم از اتاق اومدم بیرون وقتی آرسین و آریا در اتاق مولین رو شکستن مامان بی روح روی تخت افتاده بود و شهین با اون لبخندش روش قرار گرفته بود و داشت گلوش رو فشار میداد چراکهم لرزید با آوای لرزونی اضافه کردم:
_مامانم!؟
صدای بابا قد بلند شد:
_آروم باش چیزی نیست مادرت هم حالش خوبه.
روی تخت نیم خیز شدم و سرم رو از کف دستم کشیدم ک خون ازش زد بیرون ، صدای نگران بابا قد بلند شد:
_داری چیکار میکنی طرلان؟
نگاهم رو به چشمهاش دوختم و گفتم:
_میخوام مولینم رو ببینم.
صدای خشدار و نگران آریا قد بلند شد:
_کف دستت داره خون میاد.
عصبی با گریه داد زدم:
_میخوام مامانم رو ببینم.
با نگاههای اشکی به مولینم خیره شدم ک روی تخت آروم خوابیده بود و سرم بهش وصل بود صورت سفیدش رنگ پریده شده بود و گردنش کبود شده بود همش تقصیر اون شهین بود ک مولینم به این حال و روزگار افتاده بود.
آوای غمگین و گراهی شده ی بابا بلند شد:
_کافیه دیگه طرلان کف دستت داره خون میاد بریم پانسمانش کنند بعد بار دیگر میای پیش مولینت.
به سمتش برگشتم و به نگاههای قرمز شده اش زل زدم و با صدای لرزونی گفتم:
_اون زن داشت مولینم رو میکشت.
با گوش دادن این حرفم محکم بغلم کرد و اضافه کرد:
_هیش آروم باش دختر زیبام نمیزاریم مامانت چیزیش بشه.
انقدر تو بغل بابا گریه کردم ک حس کردم سرم داره گیج میره ازش جدا شدم ک با مشاهده کردن صورتم با آوای دلواپسی بیان کرد:
_خوبی چت شد؟!
با صدای آرومی گفتم:
_خوبم بابا.
بازوم رو گحرکت کرد و درحالی ک کمکم میکرد حرکت کنم بیان کرد:
_بیا داره ازت خون میره باید کف دستت رو پانسمان کنند.
همراهش داخل اتاقی شدیم بابام رفت بیرون تا اینکه بعد از چند دقیقه همجاده پرستاری اومدند داخل اتاق ، پرستار کف دستم رو پانسمان کرد کارش ک تموم شد از اتاق حرکت کرد بیرون ک آوای بابا بلند شد:
_برو خونه استراحت کن.
_من پیش مادرم میمونم.
با گوش دادن این حرفم اخماش رو تو هم کشید و گفت:
_همجاده آریا و آرسین میری خونه خواهر و برادرت هم اونجا تنهان مطمئنن وحشت کردند پس برو خونه هم استراحت کن هم مراقب خواهر و برادرت باش باشه؟!
ناچار گفتم:
_باشه ، اما اگه خبری شد من و هم خبر کنید.
_باشه دخترم.
سوار ماشین آریا شده بودیم ، من عقب قرار گرفته بود و آرسین جلو تموم مدت فکرم درگیر بود به ناگهان کلی بدبختی رو سرم آوار شده بود از طرفی حال بد مولینم و از طرفی این بچه ک اصلا نمیدونستم باهاش چیکار کنم هر لحظه ممکن بود یکی بفهمه باید یه فکری میکردم.
یکهفته گذشته بود از اتفاق هایی ک اون شب افتاده بود ، مولینم و پدر بزرگ مرخص شدند ، شهین همچنان داخل همین خونه میموند گرچه من همون روز ک آریا و آرسین من رو آوردند خونه یه دعوای بزرگ با شهین انداختم و بهش حمله ور شدم ک آریا و آرسین جدام کردند. حرکت کردار آقاجون با شهین بسیار سرد شده بود و اصلا بهش محل نمیداد همین هم دلم رو خنک میکرد ، البته راهی شدارش با مادر من هم درست مثل گذشته بود و هیچ فرقی نکرده بود.
امروزگار مثل همواره اومده بودم شرکت و داشتم کار هام رو میکردم سعی میکردم تا میتونم از آریا دوری کنم چون رفتارش بعضی موقع ها روی مخم بود و حالا ک این بچه تو وجودم بود بدتر ازش دوری میکردم نمیدونستم با این بچه ای ک داخل شکمم هست چیکار باید بکنم.
با باز شدن بی هوای در اتاق کف دستم رو روی دلم گذاشتم و به کسی ک این شکلی اومده بود داخل اتاق خیره شدم و گفتم:
_چخبره این شکلی در اتاق رو باز میکنید؟!
صدای سرد آریا بلند شد:
_اون پسره تمایل داشتگارته آره پس برای همین باهاش لاس میزدی آره؟!
با متوجه شدن حرف هاش ک هیچ ازشون سر درنمیاوردم گفتم؛
_چی داری میگی؟!
کف دستاش رو روی میز گذاشت و خم شد روی صورتم و اظهار کرد:
_من نمیزارم تو با اون پسره ازدواج کنی این آرزو رو با خودت به گور میبری.
عصبی از حرف های بی سر و تهش قد بلند شدم و اظهار کردم:
_تو هیچ غلطی نمیتونی بکنی درک کردی من با هر کی بخوام ازدواج میکنم تو هیچ کاره منی ک بخوای برام تصمیم بگیری.
عصبی غرید:
_من و سگ نکن نزار اون روم بالا بیاد.
_بزار بالا بیاد ببینم میخوای چه غلطی بکنی!؟
با شنیدن این حرفم نمیدونم چیشد ک به جای اینکه عصبانی بشه پوزخندی روی لبهاش قرار گرفت و با لحن بدی رو بهم گفت:
_تو و اون خواستگارت رو با هم جر میدم ، تو مال منی هیچکس جز من حق نداره حتی بهت نگاه کنه الانم بتمرگ کارت رو انجام بده شامگاه ک راهی شدی به زن دایی میگه به میل داشتگارت بگه نیاد وگرنه کاری میکنم ک مرغای آسمون به حالت گریه کنن.
مگه قرار بود خواستگار بیاد ک این انقدر قاطی کرده پس چرا اصلا من خبر نداشتم ، از این همه زورگوییش حرصم گرفته بود سرم رو بلند کردم تا یه چند تا درشت بارش کنم ک احساس کردم سرم گیج حرکت کرد دستم رو به میز گراهی شدم ک صدای نگران آریا بلند شد:
_چیشده.
اصلا قادر نبودم جوابش رو بدم احساس سرگیجه شمشاهده کردی بهم دست داده بود داشت سرم سنگین میشد ک احساس کردم تو آغوش گرمی فرو راهی شدم و سیاهی مطلق …
با شنیدن صدا هایی کنار گوشم دیدههام رو باز کردم ، گیج نگاهی به اطراف انداختم داخل اتاق آریا بودم و روی مبل من رو خوابونده بود ، بابا آریا آرسین هم ایستاده بودند و داششتابزده حرف میزدند،نیم خز شدم و جای گرفتم ک نگاه آرسین بهم افتاد با صوتی نگرانی اضافه کرد:
_طرلان خوبی؟!
با آوای گحرکت کرده ای بیان کردم:
_خوبم.
با شنیدن این حرفش بابا و آریا هم به سمتم برگشسریع ، بابا اومد کنارم جای گرفت و اظهار کرد:
_دخترم خوبی میخوای بریم دکتر؟!
با گوش دادن اسم دکتر هول شدم با استرس گفتم:
_نه بابا دکتر چرا من حالم خوبه فقط یکم سرم گیج رفت همین.
سرم رو بلند کردم ک نگاهم به آریا افتاد ، مشکوک با دیدههای ریز شده اش داشت بهم نگاه میکرد سریع سرم رو دزمشاهده کردم ، حس میکردم رنگ از صورتم پریده.
_مطمئنی حالت خوبه دخترم؟!
با گوش دادن این حرف بابا نگاهی بهش انداختم و بیان کردم:
_آره بابا نگران نباش من حالم خوبه.
صدای آرسین بلند شد:
_بزار کمکت کنم پس بریم خونه.
_اما من هنوز کارم تموم نشده.
صدای خشک و خشدار آریا قد بلند شد:
_امروزگار مرخصی میتونی بری یه آدم مریض نمیتونه درست سر کارش بمونه.
با گوش دادن این حرفش حس کردم دود از سرم کشیده شد پسره ی عوضی رو ببین تو هر شرایطی دست از این غرور کاذبش برنمیداشت و میخواست حال من رو بگیره، نگاهم به آرسین افتاد ک سعی میکرد جلوی خنده اش رو بگیر ، زورم به آریا نمیرسید جلوی بابا بهش چیزی بگم به تو ک میرسه گودزیلا با صوتی عصبی گفتم:
_چته؟!
شونه ای بالا انداخت و بیان کرد:
_هیچی.
به سمت بابام برگشتم و گفتم:
_بابا بریم.
_باشه دخترم.
به کمک بابا قد بلند شدم و از شرکت خارج شدیم تموم طول مسیر آرسین داشت مسخره بازی درمیاورد و من رو حرص میداد بابا هم بیخیال داشت بهش میریز خندید.
روی تخت خوابیده بودم ، کف دستم روی شکمم گذاشتم این بچه هنوز هیچ حسی نسبت بهش نداشتم درک نمیکردم یعنی الان داشتم مادر میشدم! ولی نمیتونستم این بچه رو نگه دارم این بچه یه چیز نامیل داشته بود اگه به جهانش میاوردم فقط اسم حرومزاده روش میذاشتن چیزی جز بدبختی نصیبش نمیشد من هم از خانواده ام طرد میشدم این بچه باید از بین میراهی شد.قطره اشکی روی گونم چکید آروم زمزمه کردم:
_من و ببخش ولی مجبورم تو رو از بین ببرم.
زنگ زدم به منشی و برای خودم مرخصی گفتم امروز رو به هیچکس از اعضای خانواده ام ناضافه کردم ک امروزگار سر کار نمیرم ، برای سقط بچه وقت گرفته بودم به آدرسی ک یکی از دوستام بهم داده بود و برام وقت گرفته بود رفتم یه خونه ویلایی بزرگ بود اول حس ترس بهم کف دست داد تمایل داشتم برگردم ولی با در ذهنش گذراندن به اینکه اگه خانواده ام بفهمن من رو زنده نمیزارند زنگ خونه رو زدم ک آوایی قد بلند شد:
_بفرمائید؟!
_طرلان هستم زنگ زدم وقت گراهی شدم ازتون.
_بیا تو!
و صدای باز شدن در اومد ، داخل خونه شدم یه خونه ی قدیمی بود ک حتی از بیرون هم نماش میشد متوجه شد حیاطش بزرگ بود جوری ک به آدم حس گم شدن کف دست میداد.
داخل خونه شدم اون خانوم ک منشی بود بهم اظهار کرد برم داخل اتاق لباس هایی ک روی تخت هست رو بپوشم تا خانوم دکتر بیاد داخل اتاق شدم حس حالت تهوع دلشوره لحظه به لحظه بیشتر میشد نگاهم به لباس ها افتاد من چجوری میتونستم انقدر بی رحم باشم ک بخوام جون بگیرم پشیمون شدم نمیمیل داشتم جون بچه ام رو بگیرم بزار هر چی میخواد بشه بزار همه طردم کنند اشکام بی وقفه روی صورتم جاری بودند کیفم رو چنگ زدم و شروع کردم به دویدن به آوا زدن های اسمم توسط منشی هیچ توجهی نکردم در حیاط رو باز کردم ک با مشاهده کردن شخص پدر بزرگ و آریا هوش از سرم پرید اینا اینجا چیکار میکردند! با حرفی ک پدر بزرگ زد حس کردم سرم سوت کشید.
_نوه ام چطوره!؟
حس کردم جهان دور سرم چرخید نه نه این واقعیت نداشت اونا از کجا درک کردند ک من حامله ام خدایا بهم بگو این یه کابوس، آریا به سمتم حمله ور شد وحشیانه با خشونت خاصی بازو هام رو گحرکت کرد و محکم تکونم داد و اضافه کرد:
_بگو بچم رو نکشتی بگو د حرف بزن لامصب.
هر چی آریا حرف میزد انگار اصلا تو این جهان نبودم زیرا حرف هاش رو نمیگوش دادم چی میاضافه کرد اصلا انقدر گیج و منگ بودم و از اومدن یهویی آریا و پدر بزرگ شکه شده بودم ک اصلا قادر به حرف زدن نبودم ، آریا محکم تکونم میداد و ازم میخواست حرف بزنم ولی من سرم داشت سیاهی میراهی شد آخرین لحظه فقط صدای دادش ک اسمم رو آوا زد متوجه شدم و تاریکی مطلق.
با متوجه شدن آوا هایی کنار گوشم دیدههام رو باز کردم چند بار پلک زدم تا متوجه شدم واضح شد نگاهم رو داخل اتاق نا آشنایی ک داخلش بودم چرخوندم انگار تو بیمارستان بودم اما چرا!کمی ک به مخم فشار آوردم تموم اتفاقات رو به یاد آوردم من پدر بزرگ آریا سقط، تمایل داشتم روی تخت نیم خیز بشم ک آوای پرستار خانومی ک داخل اتاق بود کشیده شد:
_دارید چیکار میکنید شما هنوز خوب نشمشاهده کرد باید استراحت کنید.
اومدم حرفی بزنم ک صوتی سرد و بم آریا بلند شد:
_بخواب بلند نشو!
با متوجه شدن این حرفش حس کردم بدنم سست شد لعنتی چرا فراموش کرده بودم اون از همه چیز خبر داشت حالا چی میشد چی به سر من میومد حتی پدربزرگ هم خبر داشت اون از من متنفر بود حتما به مادر و پدرم اظهار کرده اونا هم از متنفر شدند طردم میکنند فکر میکنند فاحشه ام ، سوزش اشک رو داخل دیدههام احساس کردم بدنم داشت میلرزید.
صدای خانوم پرستار قد بلند شد:
_خوبی چرا داری میلرزی جاییت درد میکنه.
نمیتونستم جوابش رو بدم اصلا ، صوتی عصبی آریا بلند شد:
_گمشو دکتر خبر کن نمیبینی حالش رو.
صدای عصبی پرستار بلند شد:
_درست حرف …
آریا با داد حرفش رو قطع کرد:
_اگه همسرم چیزیش بشه این بیمارستان رو روی سرتون خراب میکنم.
وقتی پرستار رفت آریا اومد کنارم از حرکت ایستادم سرم رو به سمتش چرخوندم با مظلومیتی ک دل خودم هم برای خودم میسوخت بهش خیره شدم و گفتم:
_مولین و بابا درک کردن!؟
_نه
با درد نالیدم:
_بهشون نمیگی مگه نه؟!
_فعلا استراحت کن حالت خوب نیست.
با گریه اضافه کردم:
_تو رو خدا بهشون چیزی نگو.
_الان موقع حرف زدن نیست خوب استراحت کن نمیخوام برای بچه ام اتفاقی بیفته خوب شدی حرف میزنیم.
باشه ای بهش گفتم و دیدههام رو بستم حالا کمی بهتر شده بودم پس خانواده ام نمیدونسسریع یعنی جز آریا و پدربزرگ هیچکس نمیدونست ، اصلا آریا از کجا فهمیده بود حالا قرار بود چی بشه انقدر به این چیزا در ذهنش گذراندم تا دیدههام گرم شد و خوابم برد.
آریا و پدر بزرگ روبروم نشسته بودند ، آریا به سختی داشت عصبانیتش رو کنترل میکرد تا به سمتم حمله ور نشه بلاخره بعد از خاموشی طولانی ک بینمون برقرار بود ، آوای پدر بزرگ ک من رو مخاطب قرار داده بود بلند شد:
_چند وقته با آریا رابطه داری؟!
در روزگار های عادی بهش میبیان کردم به تو چه ولی الان مجبور بودم جوابش رو بدم ، با صوتی آرومی اضافه کردم:
_یه شب ک از مهمونی برمیگشتم تو خیابون منتظر ماشین بودم ، اون هم چون مست بود من رو به زور سوار ماشینش کرد و بهم تجاوز کرد.
سرم رو بلند کردم و به نگاههاش خیره شدم حتی ذره ای تعجب نکرده بود این یعنی اینکه از همه چیز خبر داشت پس چرا داشت از من سئوال میسؤال کرد ، سئوالم رو به زبون آوردم
_وقتی از همه چیز خبر دارید چرا میجویا شد؟!
_زیرا میخوام از زبون تو هم بشنوم.
کلافه بهش خیره شدم از اامان روز تا الان براش تعریف کردم متفکر بهم خیره شده بود وقتی حرفام تموم شد گفت:
_چرا وقتی رفتی بچه ات رو سقط کنی بعدش پشیمون شدی؟!
با صوتی گراهی شده ای گفتم:
_نتونستم بچه ام رو بکشم دلم نیومد اون هنوز جون داشت.
_حالا میخوای با این بچه چیکار کنی؟!
با متوجه شدن این سئوالش چراکهم از بغض لرزید خودمم به اینجاش فکر نکرده بودم.
_نمیدونم.
_یه پیشنهاد برات دارم مجبوری ک قبول کنی.
به دیدههاش خیره شدم و اضافه کردم:
_چه پیشنهادی؟!
به حرفی ک زد حس کردم مخم سوت کشید.
_با آریا ازدواج میکنی.
چشمام از شدت بهت گشاد شده بود حس کردم اشتباه گوش دادم ولی نه واقعا داشت حرف میزد ، این چی داشت میگفت من با آریا ازدواج کنم! با آوایی ک بشدت داشت میلرزید گفتم:
_تو چی داری میگی؟!
_باید با آریا ازدواج کنی.
از روی مبل قد بلند شدم و گفتم:
_واقعا شوخی مسخره بود.
خواستم اامان قدم رو بردارم ک آوای خونسرد آقاجون کشیده شد:
_من باهات شوخی ندارم دخترجون تو باید با آریا ازدواج کنی.
با خشمگینت به سمتش برگشتم و اضافه کردم:
_تو دیوونه شدی ، نکنه اندیشیدی فیلم یا رمان ک من با کسی مثل این پسره ی مغرور خودخواه متجاوز ازدواج کنم هان.
پدر بزرگ کشیده شد روبروم ایستاد و اظهار کرد:
_درست اضافه کردی نه رمان ن فیلم ولی یه واقعیت تو این دوره زمونه به دختری ک بدون داشتن اسم شوهری داخل شناسنامه اش بچه دار شده باشه انگ هرزه بودن میزنند به بچه اش انگ حرومی بودن میزنند، دیده هر کس و ناکسی بهش از هیچ چشمی در ولین نیست زن های متاهل به چشم یه زالو بهش نگاه میکنند ک هر لحظه ممکن زیستنشون رو خراب کنه ، و خانواده ات ک با این بی آبرویی چطوری میخواند زندگی کنند یه عمر با حرف مردم چجوری میخواند سر کنند.
با گوش دادن حرف هاش ک کم از واقعیت نداشت اشک تو نگاههام جمع شد ، با بغض اظهار کردم:
_اما آریا بهم تجاوز کرد من هرزه نیستم.
_آریا بهت تجاوز کرد؟!
سری به نشونه ی تائید تکون دادم ک با لحن کوبنده ای گفت:
_چرا به خانواده ات ناضافه کردی؟!
_چون خانواده تو اوضاع مناسبی نبودند چراکه هراسیده بودم نمیدونستم دارم چیکار میکنم بچگی کردم.
_اینا قلبیل قانع کننده ای نیست برای حرفت، خوب قضیه ی تجاوز رو ناضافه کردی چرا برای بار دوم و سوم بهش اجازه دادی.
_ولی دفعه دوم من مجبور شدم بخاطر پول عمل مادرم.
_مسیری جز تن فروشی به ذهنت نرسید؟!
_نه.
_اصلا حرفات با منطق من جور درنمیاد و مطمئنم پدر و مادرت بشنون کمرشون خورد میشه شاید طردت کنند شاید هم نه ولی هیچوقت باهات مثل سابق برخورد نمی کنند ، ببین دختر جون با ازدواج با آریا هم مسئامات کاری ک کرده رو میپذیره و جبران میکنه هم بچه ات با پدرش و مادرش بزرگ میشه انگ حرومی بهش نمیچسپه زندگیش خراب نمیشه یه عمر با بدبختی بزرگ نمیشه سرکوفت تو نمیتونی تنهایی اون بچه رو بجهان بیاری و بزرگش کنی خوب فکر کن به همه چیز ببین حرفام درسته یا نه نمیخوام الان جواب بدی هر موقع فکرات رو کردی اون موقع بهم جواب بده باشه؟!
با صدایی ک از ته گلوم بیرون میومد گفتم:
_باشه.
هنوز هم گیج و منگ بودم حرف هاش واقعیت بود واقعیتی ک میدونستم درسته اما نمیمیل داشتم باور کنم داشتم خودم رو به نفهمی میزدم من تنهایی نمیتونستم اون بچه رو بزرگ کنم و به جهانش بیارم اون بچه پدر میتمایل داشت یه عمر نمیتونستم بدون پدر بزرگش کنم تا سرکوفت بشنوه بدتر از همه خودم یه هرزه شناخته بشم.
🍁🍁🍁🌹
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن