رمان دیازپام پارت ۵۷

همه چیز به بهترین شکل ممکن میگذرد

با اختلاف یکی بهترین شامگاه‌های حیات‌ام را در کنار آنها گذرانده‌ام

نزدیک به نیمه شامگاه از بقیه خداحافظی میکنیم و سوار بر ماشین به سمت منزل می‌رویم

ارسلان به محض قرار گرفتن داخل ماشین دستم را زیر دست خودش بر روی دنده می‌گذارد

محبتی که امشب از او گحرکت کردم را با هیچ چیز عوض نمیکنم

با رسیدن به منزل ماشین را داخل پارکینگ پارک می‌کند و هممسیر هم پیاده می‌شویم

با آسانسور بالا می‌رویم و پس از ورود درحالی که به سمت اتاق میروم با صوتی ساکتی می‌گویم

_میرم لباسم رو عوض کنم

نمیدانم چرا اما به شدت از او خجالت میکشم

خود را داخل اتاق می‌اندازم و به در تکیه میدهم

تبسم از لبم پاک نمی‌شود و کف دستم را بر روی دل بیقرارم می‌گذارم

نمیدانم از کی ولی این ارسلان را با تمام وجود می‌خواهم

از در فاصله می‌گیرم و به سمت تخت میروم

کیفم را بر روی تخت می‌اندازم و مانتو و شالم را هم کنار آن می‌اندازم

آوای در اتاق کشیده می‌شود و کمی بعد در آغوش گرمی فرو میروم

لبخندم عمق می‌گیرد و با مکث در آغوشش میچرخم

نگاهم را به مشکی‌های براقش میدهم و صوتی آرامش در گوشهایم می‌پیچد

ارسلان_با قلبت جوابم رو دادی؟…………..فکراتو کردی؟

کف دستانم را بر روی سینه‌اش می‌گذارم و مانند خودش آهسته پچ میزنم

_با قلبم جواب‌ دادم که الان اینجام………….فکرامو کردم که تو بغلتم………….نمیدونم از کی ولی به‌شدت وقته که تمام خوبی و بدی‌هات دوست دارم

تبسم کمرنگی بر روی لب‌هایش می‌نشیند و با کمی مکث و صوتیی آهسته می‌گوید

ارسلان_زندگی با من راحت نیست

خیره در تیله‌های مشکی‌اش زمزمه میکنم

_میدونم………….. ارسلان تو………….تو یه دیازپامی……….همونقدر که آهستهش میدی،حالمو خوب میکنی،میتونی خطرناک باشی…….اما برام مهم نیست…………من با همه خوبی و بدی‌هات میخوامت…………میخوام دیازپام من باشی

دیدهانش پر از احساس است زمانی که زمزمه می‌کند

ارسلان_از کی شدی نفس منه بی‌نفس

کف دستم را بر روی ته ریشش می‌گذارم

_شاید از همون موقعی که تو شدی پناه منه بی‌پناه

سرش را جلو می‌آید و لبهایش‌ لب‌هایم را شکار می‌کند

کف دستانم را دور گردنش حلقه میکنم و در این بوسه عمیق هممسیری‌اش میکنم

رابطه پر تب و تاب دیگری رقم میزنیم و اینبار می‌توانم دلدادگی را در تمام حرف‌هایش حس می‌کنم

★★★★★★★★★★★★★★★★

کنارش بر روی مبل مینشینم و با استرس انگشتهایم را درهم قفل میکنم

_ارسلان

فنجان قهوه‌اش را پایین می‌آورد

ارسلان_جانم؟

استرس هر لحظه بیشتر دلم را میلرزاند

_میگم چ…………..چجوری میخوایم………….چجوری میخوایم عقد کنیم؟

فنجانش را بر روی میز می‌گذارد و کامل به سمتم برمی‌گردد

ارسلان_یعنی چی چجوری میخوایم عقد کنیم؟

مردمک‌های لرزانم را به نگاه متعجبش میدهم

_یعنی…………..یعنی منظورم اینه که…………منظورم اینه که بابای من هنوز زندس…………..اگه اجازه عقد رو نده………

حرفم را قطع می‌کند

ارسلان_اونش با من تو نگران این چیزا نباش

(بچه ببخشید بابت کوتاه بودن پارت بخاطر شرایط دستم بیشتر نتونستم بنویسم🤕🥺

قول میدم بهتر که شدم بیشتر پارت بزارم🤗

بازم ببخشید✨️🥺🤕)