بعد از خودن چاییام به اتاق خوابم رفتم
همچنان در اثر داروی ملایمبخش مغزم درگیر خواب است
بر روی تخت دراز میکشم و چشمانم را میبندم
اگر واقعا بچهای درکار باشد چه بلایی بر سر حیات نابود شدهام میآید؟
اصلا اگر ارسلان بفهمد چه میشود؟
چه واکنشی دارد؟
آنقدر به آینده فکر کردم که کم کم نگاهانم گرم شد و به خوابی عمیق فرو راهی شدم
با حس دستی بر روی موهایم هوشیار میشوم
از بوی عطر خنکش متوجه شدم که برگشته
نمیخواهم با حرفی که آن روز به او زدم نگاهش کنم
همچنان از او قلبخورم ولی آن روز از سر برآشفتهت حرفی زدم که نباید
(برای خوردن نهار آوایم زده ولی نمیدانم چرا رگ لجبازیام گل کرده
بیتوجه به او در اتاقم مشغول کار با موبایلم هستم که برای بار دوم چند تقه کوتاه به در مینوازد و آرام وارد میشود
توجهی نمیکنم و به کارم ادامه میدهم
ارسلان_آتوسا……….پاشو بیا ناهار بخوریم غذا یخ کرد
باز هم توجهی نمیکنم
کمی سکوت میکند و بعد گوشی را بیهوا از بین کف دستانم بیرون میکشد
نگاهانم را با حرص بر روی هم میفشارم و نفسم را پر صدا بیرون میدهم
از روی تخت بلند میشوم و روبهرویش میایستم
_چیه؟چی میخوای از جونم؟
گوشی را بر روی تخت پرت میکند و مشکی های خونسردش را به نگاهان پر حرصم میدوزد
ارسلان_چیزی از جونت نمیخوام………..بدو برو تو آشپزخونه غذا یخ کرد
نگاه پرحرصی به سمتش انداختم
_من کنار تو غذا سنگ میشه تو گلوم
ارسلان_فعلا که مجبوری………زود باش
چشمام رو توی حدقه چرخاندم
_نمیفهمی نه؟نمیخوام کنار تو باشم
نگاهاش رو با دو انگشت فشرد
ارسلان_چرا لج میکنی؟
پوزخند تمسخرآمیزی زدم
_با کی؟ با تو؟
ارسلان_آتوسا بیا برو غذاتو بخور یه روزگار درمیون زیر سرمی
دیگر حتی از اخم کردنش هم نمیترسم که اینگونه گستاخونه در دیدهانش نگاه میکنم و یک قدم جلو میروم
_میدونی چیه،تو برام مثل سم میمونی……….بعضی اوقات با خودم فکر میکنم او شامگاه از قصد قرص خوردی و از اولم قصدت همین بود
کمی بهت زده نگاهم میکند و بعد با قدم های قد بلند از اتاق خارج میشود
یک کف دستم را به کمر میزنم و کف دست دیگرم را به پیشانی میکوبم
نباید همچین حرفی میزدم
ولی دیگر برای پشیمانی بهشدت دیر شده و آوای در خبر از بیرون راهی شدنش از خانه را میدهد)
با حس گرمایی بر روی پیشانیام حواسم جمع میشود
بعد از بوسه طولانی بر روی پیشانیام صوتی آرامش را میشنوم و چیزی در اعماق قلبم تکان میخورد
ارسلان_کوچولوی لجباز
ضربان بالا رفته قلبم قابل انکار نیست
نمیدانم چرا وقتی نزدیکم میشود دل بینوایم ضربان میگیرد
صدای بسته شدن در اتاق نشان میدهد که از اتاق بیرون راهی شده
چشمانم را ملایم باز میکنم و کف دستم را روی سینهام میگذارم
با چند نفس عمیق خود را آرام میکنم و مجدد دیدهانم را میبندم
کمی در جایم غلت میخورم و ساکت آرام به خواب میروم
با آوای آرامی که اسمم را صوت میزند چشمانم را باز میکنم
سارا_آتوسا…………آتوسا پاشو
لای پلک های به هم چسبیده ام را باز میکنم و به چهره مهربانش نگاه میکنم و با آوای خش داری میگویم
_چیه سر صبی؟
لبخندی میزند و پتو را از رویم کنار میکشد
سارا_پاشو ببینم مگه قرار نبود بریم آزمایشگاه
سر جایم مینشینم و کف دستی به چشمانم میکشم و درحالی که خمیازه قد بلند بالایی میکشم میپرسم
_ساعت چنده مگه؟
سارا_۹
خمیازه دیگری میکشم که صدای اعتراضش کشیده میشود و درحالی که او هم خمیازه میکشد میگوید
سارا_ای بابا چقدر خمیازه میکشی منم خمیازم گحرکت کرد،پاشو دیگه
کلافه از جایم کشیده شدم
_باشه بابا باشه
به سمت سرویس بهداشتی داخل اتاق راهی شدم و بعد از شستن صورتم حوله به کف دست از سرویس بیرون رسیدم
به سمت میز آرایش داخل اتاق حرکت کردم
جلوی آینه ایستادم و بافت موهایم را باز کردم
آنها را شانه زدم و دوباره بافتم
لباس هایم را با یک شلوار دمپا مشکی و شومیز مانتویی کرم عوض میکنم و شال مشکیام را بر روی موهایم میاندازم
با برداشتن کیف مشکیام از اتاق خارج میشوم
استرس دارم
اصلا دوست ندارم ارسلان فعلا چیزی بفهمد و امیدوارم سارا چیزی نگوید
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن