اگه می گفتم و واقعا عواقبش دامنم رو می گراهی شد چی؟
اگرم نمی گفتم و سروش و دار و کف دستش یه کاری می کردن که بعدا کلی ضرر
به هممون می زد چی؟
بسیار دوجادهی سختی بود. خودم یا وجدان کاریم
درسته که من وظیفم رو انجام داده بودم. علنا دیگه کاری به من نبود
اما خب وجدانم اجازه نمی داد همینطوری رها کنم
و چیزی رو که فهمیدم و بسیار هم می تونه کمک کننده باشه بهشون نگم
تو همین فکرا بودم که گوشیم شروع کرد به زنگ خوردن.
هنوز کنار ماشین وایساده بودم. به صفحه گوشیم چشم دوختم
موسوی بود.
هوفی کشیدم و جواب دادم
_ الو؟
_ سلام خانم یاقوتیان
_ سلام آقای موسوی. خوبید؟
_ شکر. شما خوبید
_ ممنون. خانمتون چطورن؟
_ خداروشکر خطر رفع شد. ولی هنوز توی بیمارستانه
_ بازم خداروشکر. انشالله هرچی بهسرعت تر مرخص شن
کمکی از دست من بر میاد؟
_ نه ممنون لطف دارید.
همینکه اظهار کردید خیلی ارزشمنده
دیشامگاه چطور گذشت؟
باز یاد تمام وقایع افتادم
قلبو زدم به دریا و گفتم :
مرکزید آقای موسوی؟
_ بله. تازه رسیدم
– من دارم میام اونجا.
درک کرد که برای تعریف می خوام برم.
و دیگه چیز اضافه ای نپرسید.
راهی شدم سر خیابون وایسادم. دربست گحرکت کردم و راهی شدم سمت مرکز.
باید رسالتم رو کامل می کردم.
***
جلوی در ساختمون سفید رنگ وایسادم.
از استرس مونده بودم چی کار کنم. برم داخل یا نرم.
داشتم خل می شدم. اینقدر به تابلوی آبی رنگ مرکز زل زدم که نگهبان اومد جلوی در گفت :
سلام دخترم. روزت بخیر
نمیای داخل؟
نگهبان یه مرد مسن بود که توی اون چند وقت همدیگه رو خوب شناخته بودیم.
سلامی بهش دادم
دودلی رو کنار گذاشتم و رفتم داخل.
ولی استرس هنوز همجادهم بود.
از توی حیاط که می گذشتم همه بیمار ها رو با دقت نگاه می کردم
که ببینم چشمم به سروش می خوره یا نه. معمولا بیرون نمیومد
ولی به این پی برده بودم که هرچیزی ازش بر میاد و بعید نیست
مستقیم رفتم سمت اتاق موسوی.
سریع تند در زدم که فقط بهسرعت برم داخل.
تا موسوی بیان کرد بفرمایید پریدم تو و درو بستم.
اینقدر بهسرعت و ناگهانی این کارو کردم که شوکه شد.
با بهت سلام کرد و گفت :
خوبید خانم یاقوتیان؟
نفس عمیقی کشیدم. یکم خودم رگ کنترل کردم و اظهار کردم :
سلام آقای موسوی. بله
خوبم.
_ بفرمایید بشینید.
همچنان متعجب بود.راهی شدم روی همون مبل تک نفره همیشگی نشستم.
سرش توی سیستم بود. یکم که گذشت بی مقدمه گفت :
فیلم های دیشامگاه ضبط نشدن؟
یا پاک شدن؟
قلب آشوبه گراهی شدم.
اگه میگفتم سروش پاکشون کرده یعنی باور می کرد؟
_ آقای موسوی، دیشب یه سری اتفاقات خیلی عجیب افتاد.
امیدوارم حرفم رو باور کنید.
نگاه از صفحه مانیتور برداشت و به من دوخت.
_ بفرمایید. می شنوم.
ماجرا رو با جزئیات براش تعریف کردم.
حتی وسطاش یکم حالم بد شد.
هرچی می اضافه کردم بیشتر اخماش می حرکت کرد تو هم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن