خیلی هم تند رانندگی می کرد.
نمی دونستم داره منو کجا.
از استرس کل بدنم یخ زده بود و می لرزید.
سعی کردم آروم باهاش حرف بزنم.
بله جواب بده.
با همون آوای لرزون اظهار کردم :
مازیار
چی کار می کنی؟ آروم تر؟
منو داری کجا می بری؟
اما انگار فایده نداشت. قد بلند تر اظهار کردم :
مازیار
_ بشین قلبارام!
باز دهنم بسته شد. قلبم می تمایل داشت گریه کنم.
ای کاش می شد واقعا خودمو از ماشین پرت کنم بیرون.
رو به روی خونه خودش نگه داشت. ام و خونه مجردیش که گاهی می راهی شد اونجا.
ماشین رو برد توی پارکینگ.
بازم تقلا رو شروع کردم.
_ منو واسه چی آوردی اینجا هان؟
ولم کن. دست از سرم بردار مازیار
چرا نمی ذاری زندگیم رو کنم؟
چرا ولم نمی کنی؟ چرا راحتم نمی ذاری؟
بی توجه بهم پیاده شد
انگار جنون گراهی شده بودش.
در ماشین رو که زد خواستم فوری بپرم پایین و برم ولی زود خودش رو بهم رسوند و از عقب گرفتتم
تقلا می کردم. خواستم جیغ بکشم که دستش رو گراهی شد جلوی دهنم.
دیگه نتونستم کاری کنم.
منو گرفت و برد سمت خونه. از وحشت داشتم پس میفتادم.
بدنمم اینقدر بی قوه شده بود که نمی تونستم حتی کاری کنم.
در خونه رو تو همون حالت قفل کرد و کلیدش رو یه سمتی پرت کرد.
منو به زور برد داخل وانداخت وسط پذیرایی. نفس نفس زنون داشتم نگاهش می کردم.
بالا سرم وایساده بود.
با تهمتوجه شد اضافه کرد :
قلبارام. فقط، یک دفعه دیگه می پرسم
این بازی رو تموم می کنی یا نه!
وقتی دید چیزی نمی گم اضافه کرد :از این کار می کشی بیرون.
از این به بعد هم ما مجدداً با همیم.
لجم گرفت. توجه نکردم تو چه موقعیتی ام. باز شیر شدم و اضافه کردم :
عمرا. به همین خیال باش.
یهو شروع کرد به باز کردن دکمه های لباسش
از شدت شوک اولش نتونستم حرکتی کنم.
اما وقتی پیمسیرنش رو در آورد
تمایل داشتم جیغ بکشم که بار دیگر کف دستش رو گذاشت روی دهنم
تقلا می کردم وکف دست و پا می زدم اما بی فایده بود.
انداختم روی زمین و تا به خودم بیام روم خیمه زد.
افتاد به جون لباسم
از ترس دلم داشت از سینم می زد بیرون.
قدرت اینکه پسش بزنم رو نداشتم
کف دستش رفت سمت دکمه های لباسم.
دیگه نمی تونستم تحمل کنم.
اامان دکمه رو که باز کرد، قلبم داشت می توقف کرد.
به زور سرش رو هول دادم عقب و داد زدم
_ اشغال چی کار داری می کنی؟
_ می خوام واسه همیشه مال خودم کنمت. می خوام کاری کنم جز من کسی نگاهت هم نکنه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن