_ تا خوب نشی حق نداری کف دست به اون بزنی.
با تعجب و صدای گراهی شده گفتم :
مامان مگه میخوام چی کار کنم؟
همینجا رو تختم نشستم دیگه.
_ همینکه بیان کردم. چقدر اضافه کردم مراقب باش؟
آخرش خودت رو از پا در میاری سر این کار.
_ نگران نباش. مراقبم.
_ همین دلواپس نباش نگران نباش اظهار کردنا بیشتر منو نگران کرده.
_ مولین خواهش می کنم.
بخدا خوبم.
_ داری تو تب می سوزی می گی خوبم؟
_ باشه. اگه بهتر نشدم بریم دکتر.
الان قرص می خورم.
سری برام تکون داد.
معلوم بود مضطربه.
اظهار کردم : بغلت نمی کنم که مریض نشی.
اما اینقدر خودت رو اذیت نکن.
بچه که نیستم. یه مریضی سادس
خوب میشم.
یکم خیره نگاهم کرد. بعد آهی کشید و گفت : می رم برات سوپ می ذارم.
_ کف دستت درد نکنه.
دیگه چیزی نگفت و حرکت کرد بیرون.
قرص و شیر عسل رو خوردم.
نمی تونستم انکار کنم. بدن درد داشت اذیتم می کرد.
اما اهمیت ندادم. لپ تاپ رو روشن کردم.
و نشستم پای چک آقا سروش.
عجیب بود. این بار جای نشستن روی تخت، وایساده بود جلوی دیوار و داشت بهش نگاه می کرد
فقط زل زده بود بهش.
معلوم نبود هدفش از این کار چیه.
بعد از گوش دادن صوتش و حرف زدنش من دیگه مطمئن شده بودم که همه کاراش عمدیه.
و اون سالم سالمه
ولی خب باید می تونستم اینو ثابت کنم.
***
یک ساعتی همون شکلی وایساد.
بعدش شروع کرد به قدم زدن توی اتاق.
آخرم رفت روی تختش قرار گرفت.
منم تمام مدت با بدن درد و تب داشتم نگاهش می کردم.
مولینم باز اومد و اصرار کرد که بریم دکتر اما قبول نکردم
می دونستم شامگاه سختی خواهم داشت.
و قراره کلی هم نحیف بشم.
ولی تحمل می کردم.
زیرا هم چاره ای نداشتم، هم نباید اجازه می دادم اون اتفاقات منو از پا در بیاره.
تا دو صبح داشتم به خودم می پیچیدم.
مامانم که میومد چکم کنه خودم رو کنترل می کردم
که دلواپس نشه. و برم نداره ببره دکتر.
اما واقعا داشتم اذیت می شدم.
بدنم داغ داغ بود.
ساعت نزدیک های دو و نیم بود. نگاهم کم کم داشت می راهی شد که توی گوشم صدا اومد.
هندزفری توی گوشم بود و باعث شد اون آوا رو بشنوم.
سروش از روی تخت بلند شده بود.
باز هم رفت سمت پنجره و بازش کرد.
خواب از سرم پرید.
سعی کردم به دردم توجه نکنم.
و فقط روی اون زوم باشم.
و موفق هم شدم.
پنجره رو باز کرد.
مجدداً ندیدم داره چی کار می کنه.
بعد از چند دقیقه، پنجره رو بست و رفت باز پشت به دوربین دراز کشید.
داشت یه کاری می کرد. مطمئن بودم.
اما باز ندرک کردم چی کار.
فیلم رو سیو کردم.
این بار روی فلش هم ریختم اون تیکه رو که دیگه پاک نشه.
تا بتونم به موسوی نشون بدم.
وقتی که دیگه حرکتی نکرد، منم کم کم خواب بهم غلبه کرد.
تا همون موقع هم خوب طاقت آورده بودم.
چون تمام دارو هایی که خورده بودم خواب آور بودن.
***
صبح با بدن درد بدی بیدار شدم.
نیاز داشتم استراحت کنم.
ولی باید می رفتم پیش موسوی.
فوری اامان کاری که کردم این بود که فلش رو چک کردم.
ببینم هنوز فیلم هست یا نه.
روی فلش بود ولی روی سیستم نبود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن