رمان دلواپس توام پارت ۳

پشت سر رامین حرکت کردیم
-این ماشین ضبط نداره؟
حتی از تو آینه هم نگام نمیکرد.
سیامک باتبسم ضبطو روشن کرد.یه آهنگ خارجی پخش شد.
به خاطر رشته ام باید زبانمو فول میکردم برای همین میفهمیدم خواننده چی بلغور میکنه اما کلا با آهنگ خارجی حال نمیکردم
-آهنگ ایرانی بذار سیامک
بلاخره از تو آینه با اخم نگام کردو اظهار کرد:میخوای تا خود اونجا یه ریز حرف بزنی؟
مثل دختر بچه های سرتق ۵ ۶ ساله زبونمو در آووردمو گفتم:آره مشکلی داری؟
سیامک آروم خندیدوبیان کرد:بده گوشیتو وصل کنم به ماشین
50تا رمز گوشیمو باز کردمو دادم کف دستش.
با کابل وصل کرد به ماشین و اولین آهنگو پلی کرد.
اونم چه آهنگی.
آهنگ برو دیگه نیگام نکن عباس قادری…
جفتشون ابروهاشون حرکت کرد بالا.
منم یه لبخند زدم که 32تا دندونام معلوم بود.
آدم پنچری قطار بگیره جلو سیاوش ضایع نشه.خیلی بد بود
برای اینکه نخواد دستم بگیره زدم تو کانال پررویی و بلند کشیده همخونی کردم
سیامک سرخ شده بود از خنده.سیاوشم همچنان اخم کرده بود.
خلاصه یه یک ساعتی آهنگای ضدو نقیض منو گوش کردیم.
یه آهنگ جوادیساری میخوند یه بابک جهانبخش…جونی جونوم لیلا فروهر پخش میشدبعدش عباس قادری…کلا بگم که اینا فهمیدن من چه آدم داغونی هستم تو زمینه آهنگ…خب چیکار کنم آهنگ سلیقه ایه دیگه…چیه این غمگینا همش احساس شکست عشقی به آدما میده

ماشینا توقف کردن دم رستوران سنتی بین راهی که صبحونه بخوریم.
منم که پرواز کردم.بسکه گرسنه ام بود
رامین سه تا املتو…یه کشک بادمجونو کلی مخلفات دیگه سفارش داد
الهه-اوه…کی میخوره این همه؟
به جای رامین جواب دادم:منننن
سیاوش لبه ی تخت قرار گرفته بودو اینور اونور دید میزد.سیامکم کنار من جای گرفت.
همینکه میدیدم تبسممیزنه بهتر میتونستم اخلاق گندِ قولش رو تحمل کنم.
آروم کنار گوشش و با اشاره ای به سیاوش اضافه کردم:فکر کنم خیلی شاده که من توماشینش بودم نه؟
تبسمشو کش دادو همونجور آروم بیان کرد:آره خیلی
رامین یه نگاه به سیامک و یه نگاه به من کرد.ابرو بالا انداخت و بیان کرد:شما دوتا چی میگین به هم؟
نگاه الهه ،حتی سیاوشم اومد سمت ما
-مگه شما در گوش آبجی من حرف میزنی من حرفی میزنم؟
تک خنده ای کردو سر تکون داد.الهه چشم غره ای حرکت کرد و گفت:طناززز…
-ای بابا الی سخت نگیر دیگه…خود رامین جان فهمیده من اخلاقم چجوریه…دلخورم نمیشه…تو غصه نخور
رامین-راست میگه الهه خانوم…یه طناز که بیشتر نداریم…من با این راهی شدارش ،راحتترم تا کتابی حرف زدن
-بیا…
الهه باز دیده غره حرکت کرد منم به رو خودم نیووردم.
همینکه سفارشارو آووردن همه چیرو فراموش کردم و تا اونجا که میشد خوردم

بعد حساب کردن و اینا حرکت کردیم باز سوار شدیم.
همینکه کمر بندمو میبستم گفتم:چند کیلومتر مسیرههه؟
سیامک نگاهی به سیاوش کرد یعنی تو بگو
اونم جواب نداد
کله امو از بین دوتا صنقلبی جلو بردمو گفتم:باشما بودم اَخوی
نگاه گذرایی به صورتم کردو گفت:۵ 6ساعت
-اووووووه…میپکیم که…یه کله میریم؟
جوابی نداد
سرمو چرخوندم سمت سیامکو اضافه کردم:
این آقا لاله شما جواب بده
گونه اش که چال افتاددلم میمیل داشت محکم ماچش کنم.
مجدداً کله امو چرخوندم سمت سیاوشو با دقت به صورتش گفتم:اخوی بینم بلدی بخندی؟
جواب نداد
-میخوام ببینم از این چال ها برای توام میفته یا نه
حتی نگاهم نکرد.
رو به سیامک بیان کردم:هووم؟داره؟
سیامک-آره…
بازم تبسم زد.
-منم شاید برم عمل کنم برام چال بذارن…خیلی دوس دارم
و انگشتمو یکم فرو کردم تو لپش.
بی حرف میخندید
باز رومو گردوندم سمت سیاوش
-ولی تو نخند…میترسم ذهنیتم در باره ی چال عوض شه…تو همون اخم کنی بهتره
سیامک سرخ شده بود.سعی میکرد آوای خنده اش بلند نشه
سیاوش یه نگاه به سیامک کردو گفت:خیلی خنده داره؟
-جلوتو نگاه کن من جونمو دوست دارم
سیاوش-بشین سرجات…
کله امو کشیدم عقب.حقیقتا این کمر بنده خیلی اذیت میکرد.قلب و روده ام اومد بالا.
-من خوابم میاد…جاده خوشکل شد بیدارم کن سیامک
سیامک-باشه
-اون آهنگ در پیت خارجی ارو هم بذار…
ضبطو روشن کرد.آروم با هم حرف میزدن.اینقدر خوابم میومد بیخیال فضولی شدم و خوابیدم.
فکر کنم یه 2ساعتی فیت خوابیدم…
نور آفتاب خیلی رو مخ بود.
به زور نگاه باز کردم
ساکت بودن.
جاده کوهستانی بود.
صاف قرار گرفتمو کف دستامو از هم کشیدم خستگیم در بره.
-وایییی…چه خوابیدما
سیامک کله اشو گردوند به عقب
سیامک-خوابت سنگینه ها
-اوهوم
یه نگاه به سیاوش کردم
-بابا یه توقف کنیم من خشک شدم
از تو آینه خیره شدو اظهار کرد:تا الان که خواب بودی
-خواب یا بیدار نشسته ام دیگه…توخودت خسته نشدی؟
دیدم جواب نداد پنجره رو کشیدم پایین و کله امو کردم بیرون
با صدای عصبی ای بیان کرد:بیارتو سرتو
-کجان رامین اینا؟
سیامک-دوسه تا ماشین جلوترن
کمربندمو باز کردم،نیم خیز شدم و از بین دوصنقلبی دستمو کشوندم سمت اَهرم نور بالا و چند با تکونش دادم
سیاوش با همون عصبانیت اظهار کرد:اه،بشین سرجات طناز
متعجب گردنمو چرخوندم سمتش…اولین بار بود صوتم میکرد
چه قاطیه این.
جای گرفتم سرجام.تقریبا داد زد:این مسخره بازیا چیه آخه؟توکه جنبه سفر نداری بیخود برنامه میچینی
-سرمن داد نزن…میگم خشک شدم زورت میاد یه توقف 10دقیقه ای کنی؟قراره رسیدیم کارت بزنی؟
جواب نداد.
سیامک-سیاوش نگه دار خودتم یکم استراحت کن
اصلاعکس العمل نشون نداد.
سرشو گردوند عقب و با لبخند زورکی ای آروم بیان کرد:یکم دیگه تحمل کن.
کاپشنمو گوله کردم یه طرفم و دراز کشیدم سرمم گذاشتم روش.
حالا که میخواست لج کنه منم بلد بود م چیکار کنم.
با آوای کشیدهی شروع کردم به خوندن هرچی آهنگ به ذهنم میرسید
-تو اون کوه کشیدهییییییی که سر تا پا غرورهههه
کشیده سربه خورشیددددد
غریب و بی عبوره…
تو تنها تکیه گاهیییی،برای خستگی هاااام
تومیدونی چی میگممممم توگوش میدی به فرداااام…حرفاااام
به نگاه منننننننننننن(صوتم خیلی تو مخی و بلند بود خودم حتی اینومیدونستم)
به نگاه منننننننننننننن،تو اون کوهیی ای ای ای
پر غروری ،بی نیازی باشکوهی…
طعم بارون رنگ دریا رنگ کوهییییی(البته قسمتاییش هم بلد نبودم هرچی به دهنم میومد میگفتم مثل این قسمت)
هم صدای خوبم بخون تا بخووووونم…عمر من تو هستی بمون تا بمونممممم
یه جا ابر آسمون یه جا پر از ستارهههه
یه جا آفتابیه آسمون یه جا مهتابیههههه
بی تو اما همه جا غمگین و خاک گحرکت کرده اسسسسس
همه آسمون یه ریزه بارونم ندارههههه
من اگه باشمممم…ابرا میبارن…کویرای خشکو خالی ،پرگل میشنننن
(همونجور داد میزدم برای خودم.دهنم خشک شده بود اما از رو نراهی شدم)
منووووو تنها نذاررررر
رو دلم پا نذاررررر
به دیدن قلبممم،فقط بیا یه بار
قربونم بریییییی فقط پاشو بیاااااا
سیامک با خنده برگشت سمتمو بیان کرد:چی میخونی؟
-نمیدونممممممممممم فقط پاشو بیاااااا
رو به سیاوش گفت:بابانگه دار این همینجور یه نفس میخونه تلف میشه
اونم اصلا انگار نه انگار
یکم همونجور دراز کشیدم.چراکه کامل خوابیده بودم دیگه خوابم نمیبرد.
بلند شدم.شیشه رو دادم پایین.
هوا خیلی خنک بود ،حتی با اون آفتاب
از تو آینه نگاهی به سیامک کردمو اظهار کردم:کی میرسیمممم؟
با تبسم،لب زد:دیوونه
-من این عقب دیدم خوب نیست…بیا جاهامونو عوض کنیم…(سرمو چرخوندم سمت سیاوشو اضافه کردم)نگه نمیداری مثل جیمز باند درو باز کنمو برم جلو
یعنی از دیوار یه آوا در میاد از این نه.
سیامک صنقلبیشو رو به عقب تا ته خوابوندو تو یه حرکت اومد عقب
نیشم باز شد.اصلا دیگه نمیتمایل داشتم برم جلو ولی خیلی ضایع بود.
با اکمسیر بلند شدمو رفتم رو صنقلبی جلو
از پشت صندلیرو برگردوند سرجاش و اظهار کرد:اتفاقا بهتر شد …من یکم استراحت کنم این پشت
دیدم چشماش خمار شده.حرفی نزدم.
سرشو گذاشت رو کاپشنمو پاهای بلندشو جمع و جور کرد .یه آرنجشم گذاشت رو چشماش
جوری قرار گرفتم که روم به سیاوش بود.یه کمر بندم بستم واسه اینکه بهونه ندم کف دستش.
گوشیمو از تو جیبم بیرون آووردمو دوربینشو روشن کردم
همینکه صوتی تیک ضبط شدنش قد بلند شد ،با همون قیافه جهنمی یه نگاه گذرا کرد
-اوووم…یوها ها…منم ملکه ی عذاب این گند دماق…
سیاوش-خاموش کن اونو
-نمیکنم…حالا اگه خواهش کنی شاید
سعی کرد با کف دست آزادش بگیره اما من از اون زرنگترم.
چسبیده بودم به در و ریز ریز میخندیدم.
-دارم از طبیعت پشتت میگیرم به تو چیکار دارم؟
سیاوش-توکه راس میگی
-پس نه…میگما…یه نمه بخند ببینم قیافه ات همینجور باباقوری میمونه یانه بهتر میشه
سیاوش-من نه علاقه به این شوخی های مسخره ات دارم نه حوصله اشو
کمی چرخیدم ،کمربند و از رو سرم رد کردم
کمرمو تکیه دادم به داشتبرد ماشین.
حالا تقریبا رو به روش بودم.
انگار هرچی بیشتر نیش میزد بیشتر قلبم میخواست اذیتش کنم.
همونجور که دور بینو رو صورتش نگه داشته بودم اظهار کردم:حالا یه آزمایشی بخند…تبسمم قبوله
پوزخند صداداری زد.
خیلی تخسه.
آروم خندیدمو و دوربینو گراهی شدم سمت خودم:اینجا جاده ی نمیدونم چی چیه…منو عُنق خان در حال یه بیان کرد و گوی کاملا دوستانه هستیم ببینین از قیافه اش کاملا مشخصه(دوربینو یه لحظه بردم سمت سیاوش و برگردوندم)دیدین راس میگم…الان در حال انجام آزمایشات اولیه خنده درمانی هستیم…یکم روانش قاطی پاتیه
سیاوش-بده من اون بی صاحابو
به زور کف دستمو دور کردم نتونه بگیره
-منتها من امید دارم که خوب میشه…تا آزمایشات بعدیییی…خدا یارو نگه دارتون
قطع کردم.
چقدر اخم میکنه
نگام افتاد به سیامک که بی صدا میخندید.
لب زدم و سرجام جای گرفتم
هی وول میخوردم از این ور به اون ور…پنجره رو میبستم باز میکردم…کله و دستمو میبردم بیرون صدا در میووردم
خلاصه اینقدر رو مخ بودم که سیاوش عصبی برای رامین چراغ زد که توقف کنن
مثل مرغ از قفس پریدم
الهه با خنده بیان کرد:مخشونو خوردی نه؟
نگاهی به پشت سرم کردم.هر دوپیاده شده بودن
با شیطنت بیان کردم:مطمئنا سیاوش میخواد از رو زمین محوم کنه
رامین دستشو گذاشت پشت کمرمو بیان کرد:بیا تو ماشین ما
-نچ…راحتم…فقط گرسنمه…کی میرسیم؟
تکیه داد به صندق عقب ماشین
رامین –بخوایم یه کله بریم ۲ ۳ ساعتی میشه تا آستارا
-اوووووووه…من نمیخوام…بریم همین کنارا یکم اطراق کنیم بعدا راه میفتیم
الهه-اینجا که همش کوهه
-من نمیدونم…
سری تکون دادو رو به رامین اظهار کرد:چیکار کنیم؟
رامین رو به سیاوش اظهار کرد:سوار شیم بریم اولین رودخونه ای چیزی پیدا کردیم توقف کنیم برای استراحت
اونم یه کله تکون داد.
مجدداً سوار ماشینا شدیمو جاده افتادیم.
از شانسم حالا مگه رودخونه پیدا میشد؟
خلاصه بعد نیم ساعت یه آب باریکه پیداکردیمو زدیم بغل
الهه برای همه چایی ریخت.
منم هی میراهی شدم کنار هرکدومشون چیلیک چیلیک عکس مینداختم
به سیاوش که رسیدم دیدم لبه ی زیر انداز کف دستاشو ستون تنش کرده و بی حرف دارو درختارو دید میزنه.با فاصله ازش نشستمو اضافه کردم:عکس نمیندازی ؟
اصلا تکون نخورد.
یکم خودمو کشوندم سمتشو با شیطنت گفتم:پیشت…با تواما…
دیدم جواب نمیده .رو به سیامک که چایی میخورد بیان کردم:سیامک بیا با این قول دربو داغونت یه عکس بندازم ازت
با تبسم رو زیر انداز جای گرفت و اضافه کرد:سربه سرش نذار بانو…میخوای به کشتنمون بدی؟
-پس پاشو از من عکس بگیر
کله تکون دادو چاییشو نصفه ول کرد.
حرکت کردیم کنار اون به اصطلاح رودخونه و هر ژستی به ذهنم میرسید تو عکسا پیاده کردم.سیاوشم با پوزخند فقط نگاه میکرد
یکی دوتام عکس کله ای با سیامک انداختم(فقط سرامون تو عکس بود یعنی)
بیشرف میخندید اصلا هوش و حواسمو میبرد.
همینکه عکس انداختن تموم شد با صوتی آرومی بیان کرد:یکم کمتر اذیتش کن باهات لج نکنه…
شونه بالاانداختمو گفتم:باشه…فقط میل داشتم اخمشو بذاره کنار بهمون خوش بگذره
دیدهاش تو اون آفتاب از عسل هم خوشرنگتر بود.
تبسم محزونی زدوبیان کرد:میدونم بانو…تو خوش قلبی شما شکی نیس
قبم لرزید.
نکنه دارم عاشقش میشم؟
احساس میکردم گونه هام داغ شدن
سرمو انداختم پایین و از کنارش رد شدم.
یه ،یه ربعی استراحت کردیم.تخمه زدیم بر بدن و بار دیگر رفتیم سوار ماشینا بشیم
پشت سر سیاوش مسیر افتادم.چون سیامک گفته بود نمیل داشتم سر به سرش بذارم دیگه
برای همین با یه لحن مهربون اظهار کردم:اگه مغازه دیدیم نگه داریم تنقلات بخریم خب؟
سرشو گردوند سمتمو با یه اخم وحشتناک آروم ولی با حرص بیان کرد:شما که از دلتنگی زیاد واسه خواهرت ساقدوشش شدی اومدی پیشش زندگی کنی چرا الانم نمیری تو ماشین پیشش ؟
خشکم زد.
لرزش دلمو حس میکردم.
بهت زده چند بار پلک زدم.
نگاهشو گحرکت کرد و رفت سوار ماشین شد.
از داخل ماشین نگاهم میکرد
سیامکم نشست
رامین با الهه زیر اندازو جمع میکردن
سیامک-پس چرا نمیای دختر؟
سعی کردم از هنگ در بیام…با صدای لرزون و دورگه از بغضی اظهار کردم:من…من با رامین اینا میام…
وپریدم تو ماشین رامین
الهه متعجب یه نگاه بهم انداخت ولی حرفی نزد.
به خاطر همین حرفا قلبم نمیخواست توخونه ی رامین بمونم…اینکه بخواد به شخصیتم بی احترامی بشه داغونم میکرد
رامین با تبسم از تو آینه نگام کردو گفت:افتخار دادین طناز خانوم
تبسم زورکی ای زدمو اضافه کردم:دیگه بلاخره خرس وسط شدم دیگه
اونم آروم خندید.
سعی کردم به اون اهنگ بی سروته افتخاری توجه نکنم و کوه و بیابونو نگاه کنم.
گه گداریم حرف میزدم که الهه پیچ نشه بگه چی شده و اینا
اون خوب میدونست من ساکت نمیمونم

بعد از خوردن نهار تو یه رستوران جاده ای باکلاس( که البته من اونقدر که دلم میتمایل داشت غذانخوردم)نزدیک آستارا…به سمت اردبیل حرکت کردیم.
رامین بیان کرد دیگه چیزی نمونده اما خب تو ترافیک موندیم.
جاده خیلی شلوغ بود.انگار خیلی ها به سرعین و اردبیل سفر کرده بودن
جاده اش بی نهایت زیبا بود.
جاده ای کوهستانی و سر سبز که نگاه هر بیننده ای رو خیره میکردوانصافااسم مناسبی هم روش بود”گردنه حیران”…
رامین توقف کوتاهی کردو از منظره استفاده کردیم.
منم کلی عکس از خودمو الهه انداختم.
بیشتر هم سعی میکردم نگاهم به سیاوش نیوفته.البته اونم مشتاق نگاه من نبود
واسه خودش چرخ میزد.
ساعت 4بعد از ظهر بود که به اردبیل رسیدیم.
به اصرار الهه که در مورد دریاچه ی شورابیل یه چیزایی شنیده بود،رامین مارو برد دم در یاچه…که انصافا هم بی نظیر بود منظره اش.
منم بیخیال حرفای اون زرافه شدم
مجتمع تفریحی دلنشینی هم کنار در یاچه ساخته بودن.تنها کسی که دور ایستاده بود سیاوش بود.
ما همگی میگفتیم میخندیدیم عکس مینداختیم اما اون همزیرا بُزغروب آفتاب تماشا میکرد.
اصلا برای چی اومده بود نمیدونم.
کمی کنار دریاچه موندیم.تخمه شکستیمو بعد به سمت سرعین جاده افتادیم.
تقریبا نیم ساعتی تو مسیر بودیم.
سرعین شهر کوچیکو کوهستانی ایه ولی به خاطر دیدهه های آب گرمش تبدیل شده به یه شهر توریستی.
رامینو سیامک برای پیداکردن ویلا برای اقامت حرکت کردن و منم با الهه تو ماشین مشغول میوه خوری شدم
الهه-به نظرم آزردهی طناز…چیزی شده؟
-مهم نیس…از این پسره سیاوش زیاد خوشم نمیاد
برگشت کمی به سمتم عقب و اضافه کرد:چرا؟حرفی زده؟
-بیخیال
آهی کشیدو اضافه کرد:با رامین در موردش حرف زدم…پرسیدم چرا اخلاقش یه جوریه…
-خب؟!
دوباره اه کشیدواظهار کرد:رامین میگه سیاوش یکم تو گذشته ضربه خورده
-عاشقیی؟
الهه-نه…فقط طناز حواست باشه سوتی ندی ها…اینی که بهت میگم بین خودمون بمونه
-باشه بابا بگو مردم از فضولی
الهه-راستش رامین فقط اینو گفت که سیاوش خیلی وابسته ی مادرش بوده…روزی که باباش خودکشی میکنه…
-هییییی…خودکشی؟چرااااااا؟
الهه-راستش نتمایل داشتم بپرسم چرا…دیدم رامین خیلی آزرده شد منم نپرسیدم
-خب؟!!!!
الهه-هیچی دیگه…اون موقع سیاوش 8سالش بوده…باباش جلوش خودکشی میکنه…
-جلوی سیاوش؟
الهه-آره..
-ای وای
الهه-مولینشم میذاره میره بعد اون قضیه…میره آلمان…
سری تکون دادو بیان کرد:رامین میگه از اون موقع سیاوش اخلاقش برگشت…
بهت زده بودم
چقدر سخت بوده واقعا…پس بگو چرا اینقدر گند دماغه
-سیامک چی؟
الهه-نه نه…اون تو اون صحنه نبود…
-چه درب و داغونن ها…
الهه-نه که خودمون خیلی خانواده ی درست حسابی ای داریم؟
-اینم حرفیه
الهه-هیس هیچی نگو دارن میان
حسابی راهی شدم توفکر
رفتارای عجیبش…پس به خاطر این ذهنیتش از زندگی گذشته اش بود.
حالا نمیدونستم از حرفی که بهم زده بود آزرده باشم یا براش دل بسوزونم.

رامین اینا ویلایی اجاره کرده بودن.
تا ویلا جاده زیادی نبود.
یه ویلای نسبتا بزرگ با یه حیاط بزرگ.مرغ و اردک بود که از اینور به اونور میرفت.
خیلی هیجان زده بودم.تو فکرم تصور میکردم رامین قصد داره یه ویلای اشرافی بگیره…اینجا هم بزرگ و وسایلاو مبل مان ها فانتزی و نو بود وخیلی خیلی به دل میقرار گرفت.
سه تا اتاق داشت.
یکی اشو پسرامستقر شدن.یکی اشو من، یکی ام الهه و رامین
یه تخت چوبی ساده و یه کمد دیواری فقط تو اتاق بود.
چمدونمو گوشه ای انداختموکمی دراز کشیدم
بعد یکم استراحت حرکت کردم تو اتاق الهه که هماهنگ کنم برای حموم اینا.
ساختمون یه حموم پایین داشت و یه حموم بالا.
اول من و بعدم الهه به حموم راهی شدیم.
یه دست سویی شرت شلوار قرمز پوشیدمو موهامو با حوله قشنگ خشک کردم.
یه ته آرایشی ام کردم.
قرار شده بود امشامگاه استراحت کنیمو فردابریم آب گرم اینا
به سالن پایین راهی شدم.
رامین برای خرید رفته بود بیرون و از پسرام خبری نبود.یه چرخی تو حیاط زدمو چراکه هوا تاریک شده بود کمی ترسیدم برگشتم تو
نمیدونم سیاوش یا سیامک بود که داشت تلویزیون میدید
بی توجه به اون راهی شدم بالا.
الهه از حموم اومده بود و داشت موهاشو شونه میزد
به محض دیدنم اخماشو توهم کردو اضافه کرد:محض رضای خدا طناز…موهات کرک خالیه…شونه اشون کن
شونه بالاانداختمو اظهار کردم:باشه بعدا
با حرص بُرس ارو پرت کرد تو سینه ام و بیان کرد:بدو ببینم
منم که حوصله ی جنجال با الهه نداشتم افتادم به جون موهام.
از ریشه سرم کشیده میشد وقتی شونه میکردم
همونجور حرکت کردم پایین.
هردو پسرا مشغول فیلم دیدن بودن.
مطمئنا اونی که تیشرت سیاه تنشه اخم کرده سیاوشه
برای همین راهی شدم یه کم نزدیک به سیامک جای گرفتم.
نگاهشو گردوند سمتمواضافه کرد:کشتی میگیری؟
-کم از کشتی نیس
سیامک-همروکندی که
-کرکه
سیامک-میخوای بده من
نیشم باز شد.چقدر فهمیده است این پسر
برس رو بهش دادم و بدون حرف راهی شدم پایین پاش رو زمین نشستم
نگام گره خورد تونگاهای سیاوش.
اصلا انگار دیگه از دستش غمگین نبودم.
همش تصور میکردم…اگه من بابامو تو اون حالت میدیدم و مولینم میذاشت میرفت چیکار میکردم؟همینجوری شرو شیطون میشدم یا یکی مثل سیاوش؟
قطعا شرو شیطون نمیشدم
دیگه اون اخمش انگاری به نگاهم نمیومد.
با آوای الهه از هپروت اومدم بیرون
الهه-توچرا سیامک جان…بذار خودش شونه کنه اون جنگلو یاد بگیره
سیامک-ایرادی نداره
-شونه میکنه دیگه…چه فرقی داره!
اونم بادیده غره حرکت کرد سرو سامونی به آشپزخونه بده
بازبه سیاوش خیره شدم که خیره تلویزین بود
حالا دلخور باشم یا باز شوخی کنم؟
بهتر بود حداقل یه امشامگاهرو سربه سرش نذارم
سیامک که انگار داشت دونه دونه موهامو از هم باز میکرد.غر زدم:
-داره خوابم میگیره سیامک
خنده آرومی کردوگفت:دارم از هم بازشون میکنم
-نمیخواد یه شونه الکی کن بره
حرفی نزد
پاهامو جمع کردم تو شکممو زیراه امو گذاشتم رو زانوم.
هر کاری میکردم آخر نگاهم میرفت سمت سیاوش
کلافه شده بودم از کف دست خودم…چم شده حالا .
سیامک-موهات خیلی قد بلنده ها
-اوهوم…قلبم نمیاد کوتاهشم کنم
کف دستی روی موهام کشیدم.تا انتهای کمرم میرسید.همرو جمع کردم روی یه شونه امو کشیده شدم کنارش قرار گرفتم
بازوم به بازوش چسبیده بود.کنارش بودن یه حس خوب میداد.
زیر چشمی دیدم کمی دلشو ماساژمیده.
آروم دم گوشش بیان کردم:حالت خوبه؟
سیامک-اوهوم…
نگاه هردومون کشید به سیاوش که بلند شد راهی شد از ویلا بیرون.
-چشه باز؟
سیامک-حرفی بهت زد که از ماشین راهی شدی؟
نگاهی به چشمای خیره اش کردمو اضافه کردم:چیز خاصی نبیان کرد…نتمایل داشتم الهه غر بزنه که تو سفر همجادهیش نکردم
سرشو تکیه داد به پشتی مبل و گفت:امیدوارم فقط همین باشه…چون خود سیاوش هم یه جورایی ناراحت بود برای همین حدث زدم که مثل همیشه یه حرفی زده پشیمون شده
-نه بابا…نگران نباش…من پوست کلفت تر از این حرفام…اصلا میخوای الان میرم کشون کشون میارمش تو باهاش یه کف دست تخته میزنم
سیامک-شاید حرکت کرده بیرون
قد بلند شدمو گفتم:حالا اگه راهی شده بود که هیچی
سر تکون داد
ای بابا چه غلطی کردما…
لبخند زورکی ای زدمو از در بیرون حرکت کردم.
تاریک بود اما میشد دید که داره بین درختا راه میره.
دمپایی پاره پوره جلو درو پوشیدمو به سمتش رفتم.
متوجه ی لِخ لِخ دمپایی شدو سرشو گردوند سمتم.
چشماش برق میزدن تو اون تاریکی
-چرا اومدی بیرون؟
سیاوش-نمیدونستم باید با شما هماهنگ کنم
-خب حالا که میدونی …بیا بریم تو
روشو گردوندو بدون جواب دادن مسیرشو راهی شد.
نفسی حرصی کشدمو راهی شدم نزدیکترش
-من نمیدونم چرا اینقدر لجبازی تو…بیا دیگه
با اخم نگام کردو گفت:نمیتونی اینقدر به پرو پام نپیچی؟2تا 2تا روقلب نمیکنی؟
صورتمو کمی بردم جلو و اضافه کردم:مطمئن باش به خاطر خودم نیومدم دنبالت
خاموشی کرد
-سیامک مضطربت شد گفتم من میام دنبالت
سیاوش-این همه خوش خدمتی محض رضای خداست؟
یه آدم چقدرمیتونه نگاهش سرد باشه،لحنش تلخ باشه!
-میشه بدونم چی از من دیدی که اینقدر ازم بدت میاد؟
سیاوش-هه…نیازی به دیدن نبود…از جنست کلا خوشم نمیاد
-خیله خب…خوشت نیاد…منم اصرار ندارم…با برادرت خوب باش همین
سرشو جلوتر آوورد.تو اون هوای سرد.این نفسای گرمش بدجور حس میشد
سیاوش-اگه فکر کردی این توری که پهن کردی توش ماهی گیر میکنه سخت در اشتباهی…امثال تورو خوب میشناسم…دیدهتون به مالو ثروت میفته حاضرین خیلی کارا کنین…خیلی کارا
شتاب‌زده تند نفس میکشیدم.
دلم تو دهنم میزد انگار
-توچی داری که اینقدر بهش مینازی؟پول؟خونه؟ماشین؟زمین؟باغ؟…شعورم داری؟احساس چی؟اونم داری؟(ضربه ای رو سینه اش زدمو اظهار کردم)دلم داری؟…مطمئنا اگه داشتی اینقدر راحت قلب یه نفرو نمیشکستی …اینکه برادرت به من توجه کنه یا نکنه میل خودشه…اما اینومطمئن باش.اینقدر عزت نفس دارم که به خاطر پول امثال تو،اون خیلی کارایی که منظورته رو نکنم…
با دست تقریبا هلش دادم و به حالت دو برگشتم تو ویلا.
از سیامک خبری نبود.
خوبه که نمیخواستم با دروغ بپیچمش.
مدتی بعد رامین اومد.
خودمو سرگرم کار کردم تا دیدهم به دیده سیاوش نیوفته
میدونین…حس خاصی داشتم.انگار که با برادرو خواهرت بحث میکنی…ناراحتش میکنی و آزرده هم میشی…ولی باز ته قلبت نمیخوای کامل ازش دوری کنی.
انگار واقعا منو جوگرفته بودو برادر شوهرم محسوبش میکردم.
منو الهه اینقدر از خودی،خورده بودیم که هر رابطه ی دوری برامون حکم غنیمت و داشت.حتی این برادرایی که حالا فهمیده بودم واقعا چیزی ازشون نمیدونم.
زندگی مرموزو پیچیده اشون آدمو در گیر میکرد.
جوری که احساس مسئولیت میکنی.
مثلا همینکه سیامک ناراحتی دلی داشت…احساس مسئولیت به آدم میدادتا نذاری کسی ناراحتش کنه…یا سیاوش با اون خاطره ی بد بچگیش…هرچقدرم که اخلاقش زننده بود نمیشد بهش خورده بگیری…یا حتی رامین که مجبور بود برادراشو بدون مادرشون سامون بده…ازشون مراقبت کنه…کار سختی بود…
ماها یادگحرکت کرده بودیم در قبال همه جزخودمون مسئول باشیم.

ساعت حدود 10صبح بود که به زور الهه بیدار شدم.قرار بود همگی بریم آب گرم.
مایووهامونو برداشتیموهمگی با ماشین سیاوش رفتیم
منو سیامکو الهه عقب قرار گرفتیمو رامینم کنار کف دست سیاوش.
از دیشامگاه دیگه حرفی بینمون ردو بقلب نشده بود
منم سعی میکردم مثل قبل شوخی کنم تا کسی شک نکنه.
به اب گرم معروف “گاومیش گلی”رسیدیم.منو الی به یه طرف و مردام از یه طرف دیگه.
کلی تو آب ،آب بازی کردیم.
آبش اینقدر گوگرد داشت نارنجی شده بود تقریبا.
ولی درکل حسابی حال داد.
تازه یه میل داشتگارم پیداکردم.
بسکه این الهه توجمع پیر پاتالا میحرکت کرد و حرف میزد یکی از زنا دیدهش منوگرفت و برای پسرش کاندید کرد…
همون مونده بیام زن پسر این شم.پیرزنه قد یه بشکه بود،اینقدر هم تند شتاب‌زده حرف میزد نصف حرفاشو نمیفهمیدی…من عروس این شم تیمارستان رو شاخشه
زنه که قلبشم خوش بود تازه شماره ی الهه رو به زور گرفت تا بعدا مزاحم شه واسه امر خیر
مردا زودتر از ما رسیده بودن به ماشین.
همینکه جای گرفتیم رامین گفت:خوش گذشت؟
الهه با شیطنت اظهار کرد:چه جورممممم
رامین با یه نگاه متعجب فقط لبخند زد
الهه-ایشاله یه عروسی افتادیم
-الههههه
سیامک گردشو چرخوند سمت منو بیان کرد:عروسی؟
-هیچی بابا با یه دختره که نزدیک عروسیش بوده آش…
الهه-نخیر…واسه طناز تمایل داشتگار پیداشد
دیده غره حرکت کردم بهش.نه اینکه خواستگار داشتن بد باشه ها…تازه کلی هم کلاس داشت.ولی نه این میل داشتگار داغون…
رامین-جدا؟
روبه من گفت:آره طناز؟
کله تکون دادم به معنی آره.
رامین ام شیطون خندیدوگفت:دختر دم بخت داشتن هم خوبه ها…بدم نمیاد تمایل داشتگاری اومدن خواهر زنمو تجربه کنم
-ایشاله خودت یه دختر میاری تجربه میکنی…من الان موقعیتشو ندارم پسرم
سرخوش خندید.نگاهم و چرخوندم که افتاد تو نگاه سیاوش
از آینه داشت نگام میکرد
اخم کرده بود.بی اختیار زبونمو آووردم بیرون و اضافه کردم:چیه نگا داره؟
بعد مکثی نگاهشو گرفت
الهه-چته طناز؟
وهر هر خندید.رو آب بخندی که همه اینا تقصیر توا
خلاصه تا ویلا سوژه اشون شده بودم.
ناهار،رامین تو منقل حیاط بال کباب کرد.
الهه رو تخت چوبی گوشه حیاط سفره چیدو سیاوش تو اتاقش بود
سیامک هم یه گوشه نشسته بود به دنبال بازی منو مرغ و جوجه ها میخندید
الهه-کشتی این بدبختارو…همه گوشت تنشون آب شد بسکه دوییدن…ولشون کن دیگه
نفس نفس زنون بیان کردم:خیلی فرزن …نمیشه گراهی شدشون
رامین-محلی ان دیگه…
شربت پرتقال سیامکو یه نفس سر کشیدمو اظهار کردم:کی آماده میشهههههه…
رامین-آخراشه…صبر کن
الهه-برو بگو سیاوشم بیاد
خودمو زدم به اون جاده مثلا نشنیدم.
الهه-با توام طناز
-هان؟
الهه-سیاوش رفته بالا برو آواش کن
-از همینجا صوتش کن میشنوه
الهه-برو ببینم…هنجرمو پاره کنم که چی بشه؟
-خیله خب
یه نگاه به سیامک کردم که مشغول سیخونک زدن بود.
انگار چاره ای نیست
از پله ها بالا رفتمو یه راست سمت اتاقشون
دوتقه به در زدم.خواستم بگم بیا ناهارو در برم که در سریع باز شد.
چه سرعت عملی
خیره به دیدهاش شدم.
سیاوش-بله
همچین طلبکارانه گفت میخواستم بگم بله و بلا
لبامو کمی به هم فشار دادموبعد گفتم:ناهار
فقط چشم دوخت…چیه؟نیگا دارم؟اینقدر نگام کن تاچشات در اد
روموگحرکت کردم که برم گفت:
نمیخورم
کلا استعداد داشت تو خراب کردن حال همه
تو قلبم یه به درکککک غلیظ اضافه کردم
دیدم هنوز واستاده گفتم یه نیشش بزنم بعد برم
-خیلی خوب کاری میکنی…اینجوری منم اشتهای کافی رو دارم که سهمتم بخورم
نگاهشو تو صورتم چرخوند
خواستم یه قدم بردارم بازومو گرفت و کشید سمت خودش.
این حرکتا چیه؟نکنه میخواد کار خاکبرسری کنه؟
عضله های فکمو آماده کرده بودم برای جیغ که اظهار کرد:نباید با سیامک بازی کنی
بازی؟چه بازی ای؟دنبال بازی تو حیاطو میبیان کرد؟مگه دیده؟
مثل منگلا نگاش کردم که کلافه اظهار کرد:اون پسر ساده ایه زود قلب میبنده
خب ببنده به تو چه؟
سیاوش-نمیخوام زندگیشو به خاطر توخراب کنه…
-ازچی حرف میزنی؟
سیاوش-خودت میدونی منظورمو…اون میل داشتگاری خیالی برای جلب توجه…این همه نازو عشوه…زیادی از حد تابلویی
دلم کمی شتاب‌زده میزد.
اینقدر عطر زده بود مشامم پرشده بود از بوی سرو تلخش…اینم شد عطر آخه؟
حالا از این فاصله که دقت میکنم میبینم نگاهاش خیلی با سیامک فرق میکنه…یه جورایی خمار تره…یه رگه ی نازک سبز هم داره…چرا تا حالا متوجه نشده بودم؟
بلاخره کف دست از هیزی کشیدم
حالا خوبه اونم چیزی ناظهار کرد
-یادبگیر…تو زندگی کسی دخالت نکن…اگه داداشت و من برنامه ای داشته باشیم به خودمون مربوطه…اصلا این حس برادرانه اتو چرا نمیری به خودش نشون بدی؟برو بهش بگو این دختره بده به دردت نمیخوره…هوم؟بهتر نیس؟
بازومو فشار دادو سرشو نزدیکتر کرد
سیاوش-از این بلبل زبونی ات حالم بهم میخوره
-دل به قلب راه داره…
رامین-طناااااز…کجاموندی دختر؟
آب دهنمو قورت دادمو کشیده گفتم:دارم میام…
-ول کن کف دستمو
اول فشار داد بعد ول کرد
منم مثل فشنگ پریدم و حرکت کردم
اومدم به همه اعلام کنم سیاوش نمیاد دیدم اومد…
اینم کلاتخته اش کمه انگار
انگاری تو ی یه عهد نانوشته ،قول داده بودیم رومخ اون یکی باشیم
زارت هم جای گرفت روبه روم.
بی توجه به اون در حال خوردن بودم که سیامک بیان کرد:ناهارو خوردیم بریم بازارشم ببینیم هوم؟
الهه-وای نه …من حوصله شلوغی بازار رو ندارم
رامین-شما برید مام میریم یه جای دیگه
با دهن پر گفتم:الی بیا دیگه…
سیاوش با دیدن من صورتش جمع شد
بروبابا…عادتمه…
توجهی نکردم
الهه-توکه میدونی طناز…شامگاهش سر درد میگیرم
رامین-شماسه تا برین ما هم میریم چیز میزای خوردنی رو میخریم
متعجب یه نگاه به سیامک و یه نگاه به سیاوش کردم.
با این دوتا؟عمرااااااااناش
اومدم مخالفت کنم سیامک با ذوق گفت:خیله خب ناهارو بخورین یکم استراحت کنیم بعد بریم
خب من اگه قراره تو این مصافرت تورو عاشق خودم کنم،سر خر اووردنت دیگه چیه…پس من کی مختو بزنمممممم؟
یه چپ چپ سیاوشو خیره شدم اونم با اخم نگاه غره حرکت کرد

روبه رو آینه ی کف دستشویی موهامو میبستمو ذهنم درگیر بود.
تقه ای به در خورد
-اِهِم
سیاوش-بیا بیرون دیگه…یه ساعت معطلیم
-دارم موهامو میبندممم
حالا بسته هم نمیشد خدایی.از وقتی سیامک شونه اشون کرده بود سخت تر شده بود بستنش.
درو باز کردم. هردوشون نزدیک راه پله ایستاده بودن.
سیاوش-این همه اون تو موندی آخرم نبستی؟
من نمیدونم…کدوم بی عقلی اظهار کرد این ساکته کار به کسی نداره ،منزویه؟
والا این هرچی هس الا اینا
-الههههههه…بیا موهامو ببند
الهه از اتاق بیرون اومدو به سختی موهامو بست
-برسم تهران همرو میزنم …گور باباش
الهه-حیفه
-حیف منم
سیامک-بریم؟
-آره
کف دستمو انداختم دور بازوش
یه تیشرت آبی آسمانی پوشیده بودو سیاوشم همون لباس دیروزگاریه تنش بود
سوار ماشین سیاوش شدیم
گردنمو رو لبه ی صنقلبی سیامک گذاشتموگفتم:حرکت کردین شما قبلا؟
سیامک-نه ولی سیاوش میدونه کجاس
مدتی گذشت که ماشینو جلو یه مغازه پارک کرد.خیلی شلوغ بود.
مردم مثل مورو ملخ تو بازار ریخته بودن
من با این دوقولوهای افسانه ای به ظاهر خوشتیپ حسابی تابلو بودم
اینا که بی ذوق بودن واسه خرید فقط نگاه میکردن
از یه صنقلب خیلی خوشم اومد
کف دست سیامکو کشیدم بریم تو مغازه
-بیااااا
سیامک-خیله خب دختر کف دستمو کندی
فروشنده اش سه تا دختر بودن.
البته پیر دختربهتر بود برای توصیفشون
-خانوم اون صنقلب قرمزه(با اشاره به صندله)رو سایز38 اشو میارین؟
نگاهشون به سیامک بود
یکی اشون که موهاش شرابی بود با عشوه اظهار کرد:باشه عزیزم
سیاوش نیومده بود توو دست به جیب ایستاده بود رو به ویترین مغازه…ولی نگاه دخترا به اون هم بود
خیلی طول کشید تا بیاره.
کلافه شده بودم از اون نگاه هیزشون.
کشیده شدمو نزدیک سیامک ایستادم.بازوشوگرفتم و با ناز آروم اضافه کردم:رفت بسازه
سیامکم آروم خندید.
نخند بابا اینا هیزن.چشمت میکنن
-چی شد خانوممممم ندارین؟
صوتیی نیومد.شیطونه میگفت برما
نگاه سیامک به من بود.مدتی منم بیخیال اینکه کجاییم زل زدم بهش.
با لبخند قلبنشینی بیان کرد:ممنونم طناز
-برای؟
سیامک-اونشب تو حیاط…صوتتونوشنیدم ازپنجره اتاق…میدونم به خاطر منه که حرکت کرداراو توهینای سیاوشو تحمل میکنی…طناز…سیاوش فقط برادرم نیست…همه کس من محسوب میشه…من نمیتونم و نمیخوام حتی یه لحظه غمگینیشو ببینم…کم سختی نکشیده،کم مشکل نداره
خشکم زد.
شنیده بود؟هییییی…
پس شنیده بود بود داشتم برای داشتنش با برادرش دعوا میکردم
دختر مغازه دار-خانوم…بفرمایییید
به زور نگاهمو کشیدم ازش.
یعنی منظورش این بود که به خاطر برادرشم شده منو نمیخواد؟
گندت بزنن سیاوش که اینقدر روش تاثیر داری
کفشو تقریبا از تو کف دست زنه کشیدمو با حرص پام کردم.
همینکه دیدم اندازه است در آووردمشو گفتم :ممنون …چقدر میشه؟
همینکه مبلغشو اظهار کرد اومدم چونه بزنم سیامک حساب کرد.
منم نمیل داشتم ضایع بازی در بیارم جلو اینا
پلاستیکو سیامک برداشت منم از مغازه پریدم بیرون.دیگه داشتم اون تو خفه میشدم
به درک که به خاطر داداشش از من دوری میکنه…بره اصلا همون داداششو عقد کنه تا آخر عمر وبال گردن هم باشن
دیگه نه کف دستشو گراهی شدم.نه حوصله خرید داشتم.حتی ویترینارو هم نگاه نمیکردم.
طوری که سیاوشم فهمیده بود یه چیزی شده و تعجب کرده بود
دوبار سیامک سعی کرد باهام حرف بزنه من پیچیدم.
برگشتیم سمت ماشین.سیامک به خواست سیاوش پشت رل رفت بشینه.پلاستیک صنقلبو داد به سیاوش که بده من
سیاوشم با یه پوزخندصندلو تقریبا محکم پرت کرد تو سینه امو گفت:نمردیم معنی عزت نفس هم فهمیدیم
دلم ریخت
دیده بود سیامک پولشو حساب کرده بود. و موافقت منم مبنی بر پول کندن گذاشته بود.
آخه این صندل 50تومنی اینقدر ارزش داشت؟
سیامک بهت زده گفت:سیاوش!!!
سریع تند پلک میزدم اشکم پایین نیاد.امروزگار بیشتر از همیشه داشتم خورد میشدم.سر یه عاشقی کوفتی مسخره.
آروم سوار ماشین شدم.
نفسام سنگین شده بود.سیامک شرمزده نگام کردو اظهار کرد:طناز
سیاوشم قرار گرفت رو صندلی.
فضای سنگینی بود.
دید جوابشو نمیدم نگاهی شماتت بار به سیاوش خونسرد انداخت و ماشینو روشن کرد.
مونده بودم.باید چه تصمیمی میگرفتم؟دادو بیدادو فوش کاری…یا جواب ابلهان خاموشیست؟
به کی حق میدادم؟
به سیامک که با وجود دردای خودش نمیمیل داشت حتی ذره ای قلب سیاوشو بشکنه…
به سیاوش؟که تموم کاراشو حرفاش همه از یه یادگار ی بد بود؟حالاچون لحظه ی مرگ پدرشو دیده حق داره هرچی قلبش میخواد به من بگه؟
انصافت کجا حرکت کرده طناز؟مگه کم چیزیه؟اونم برای یه بچه ۸ ساله
به خودم باید حق میدادم؟
یعنی آدم با آفتابه سَد خالی کنه جای من نباشه
همینکه رسیدیم خواستم پیاده شم دیدم درا قفل شد
سیامک سرشو گردوند عقب.
نگاه محزونی کردو آروم بیان کرد:طناز…خواهش میکنم…من اصلا نمیخوام رابطه ی بینمون خراب شه…سیاوش قصدش توهین نبود
پس داشت جک میبیان کرد بخندیم؟
کف دستشو نامحسوس کشید رو قلبش
سیاوش-باز کن درو
سیامک-بس کن سیاوش…بهت حق نمیدم بخوای به شخصیت یه نفر توهین کنی
صوتش تُناژ عصبانیت داشت.
سیاوش-من فقط میل داشتم یاد آوری کنم حرفای خودشو
سیامک-این موضوع بین منو طنازه
آی آقا خیطی مالیات دارههههه
از یه طرف قلبم خنک شد از یه طرف دلم به حال قیافه ی مظلوم سیامک سوخت.همینکه سیاوشو جلوی من ضایع کرده بود کافی بود برای من
سیاوش-به خاطر این دختر این حرفارو به من میزنی؟
سیامک-بس کن سیاوش
سیاوش-یعنی این ارزششو داره؟
مگه درختم؟؟؟بی ادب…اسم دارما
رسما داشتن دعوا میکردن
-بس کنین…سیامک درو باز کن بریم تو
سیامک-میخوام این موضوع حل بشه طناز
-این موضوع حل شده…تونمیخواد مضطرب من و سیاوش باشی…ایشون یکی بگه دوتا میشنوه…من از پس خودم برمیام…
کمی دلشو ماساژ دادوگفت:طناز…تو همونطور که خواهر زن برادرمی…دوست منم محسوب میشی..من نمیخوام که
-نگران این موضوع هم نباش…قرار نیست اخلاق من تغییر کنه…من اینقدر از دوست و آشنا خوردم که این حرفای پیش پا افتاده چیزی محصوب نمیشه…
روشو گردوند.
قفل در که باز شد.پریدم پایین.اونام همینطور
دیدم همینجوری خشک و خالی نمیشه
همینکه سیاوش پیاده شد…خیلی سریع لگد محکمی به پاش زدم
از دردقلبا شد
موهامو از صورتم کنار زدمو گفتم: زدم یادت بمونه من اسم دارم هی این این نکنی
باقیافه ی برزخی ای بیان کرد:فقط واستا تا منم یه یاد آوری برات دارم
همینکه جهش گراهی شد سمتم با جیغ دویدم سمت ویلا
چنان دویدم پشت مبلی که رامین نشسته بود قهوه میخورد که رامین از هول قهوه ریخت روش
لباسشو از تنش جداکرد.بیچاره کباب شد
رامین-چی شده طناز؟
-داداشت هار شده
اومد سوال بپرسه که سیاوش پرید تو سالن.
از درد یا عصبانیت نمیدونم اما قرمز شده بود
سیاوش-دختره ی…
الهه-چیشده سیاوش؟
چنگی به موهاش زدو رو به من با تحدیداظهار کرد:تلافیشو سرت در میارم
-برو بابا
با عصبانیت راهی شد بالا
الهه-چی کار کردی طناز؟
دیدم رفت بالا جرات گحرکت کردم
-هیچی بابا دیوونه است…هر دردو مرضی داره فکر میکنه زیر سر منه
الهه-یعنی چی؟
-یعنی من گرسنه ام نیس شب بخیر
الهه-میگی یا …
رامین-ولش کن چیکارش داری الهه…بین خودشونه موضوع
سیامکم اومد
لبخند کش داری زدمو گفتم:حساب بی حساب شدیم…شامگاه خوش
دویدم تو اتاقمو درم قفل کردم.از اون زنجیری بعیید نبود خفتم کنه

با صوتی در اتاق به زور قد بلند شدم
همونجوردیده بسته قفل درو باز کردم
یه ذره لای چشممو باز کردم
سیامک بود با همون لباس دیروزی
سیامک-صبح بخیر بانو
-اوهوم…بخیر
تک خنده ی آرومی کرد.سرمو چسبوندم به چهار چوب در
سیامک-لباس بپوش میخوایم بریم کوه…اسکی
-هوم؟کجا؟
سیامک-کوه کوه…اسکی بکنیم…
-برف اومده مگه؟
سیامک-سبلان همیشه روش برفه…
-من اسکی بلد نیستم…پس خوش بگذره
تمایل داشتم درو ببندم که سریع اظهار کرد:طناز…چشماتو باز کن…(لای یه نگاهمو باز کردم)عیب نداره لباس بپوش مجتمع تفریحی داره…میمونی اونجا
-رو تختم راحتم…خوش بگذره
آروم بازومو گفت تو کف دستش…خوابم پرید
سیامک-بدون تو خوش نمیگذره بانو…حاضر شو دیگه…منتظرم
چشمامو به زور باز کردم.
یه کله تکون دادم یعنی باشه.
سیامک-زود بیا
ورفت.
صورتمو حرکت کردم شستم و کلی لباس پوشیدم …تا میتونستمم بتونه مالی و نقاشی کردم صورتمو
خلاصه حسابی تو دل برو شده بودم
البته از نظر خودماااا

سیاوش حتی بهم سلام هم نکردو مجسمه وار رانندگی کرد
پیست اسکی الوارس سبلان تو 12کیلومتری روستای الوارس و ۲۴ کیلومتری از سرعین دور بود
سیامک میگفت 8ماه سال این کوه برف داره و بساط اسکی به مسیره
همه کسایی که میدیدیم اکثرا مجهز بودن به وسایل اسکی و اینا…
کلی هم از همون پایین چلیک چلیک عکس مینداختتتتتن تا بالا
دوتا دوتا سوار تله سی شدیم مسیر راهی شد رو.
منو الهه با هم رفتیم
اون پایین پیست مخصوص آموزش اسکی ومهمانسرا و رستوران پر بود
حالا من مونده بودم حرکت کردن من چه فایده داشت آخه؟من که بلد نبودم…همین پایین ولم میکردن تو یکی از این رستورانا میرفتن میذاشتن منم خوش باشم دیگه
-الهه ما میریم واسه چی؟مگه بلدی؟
الهه-پس چی که بلدم…من چند بار تو توچال اسکی راهی شدم
-إإه؟ناضافه کرده بودی
الهه-نپرسیده بودی
-خب حالا…چه عشوه ایم میاد…پس من چیکار کنم؟من مسیر راهی شدن معمولیمم بلد نیستم
الهه-حالا فوقش با تله سی برمیگردی دیگه
-اون بالا رستوران داره؟
الهه-آره فکر کنم
دیگه حرفی نزدم و به زیر پام چشم دوختم.نمیشد بگی از ارتفاع میترسم…ولی خیلیم خوشم نمیومد
مدتی بعد رسیدیم بالا
به فاصله ی چند دقیقه رامین و سیامک ،بعدم سیاوش رسیدن
رامین-خب…
-من بلد نیستم رامینننن…منو میذاشتین همون پایین دیگه…الکی اومدم
رامین-اصلا بلد نیستی؟
-نچ
سیامک-شماها برین منو طناز میریم تو اون رستوران.
-نمیخواد جانفشانی کنی…شمام برو…منم یه صبحونه تپل میزنم و با تله سی میام پایین میبینیم همو
سیامک-امکان نداره بانو…شما برین داداش…طناز بامن
منم دیگه مخالفت نکردمواونام راهی شدن
سفارش چایی و کیک دادیم وبه هممسیر سیاوش پشت میز دونفره ای جای گرفتیم
-میراهی شدی توام دیگه…بچه که نیستم
تبسمگرمی زدو اضافه کرد:اسکی حرکت کردن اونقدرام دلربا نیس
-پس دیوونه ای کله صبح قد بلندمون کردی؟
به پشتی صنقلبی تکیه دادو گفت:طناز …من به خاطر دیشامگاه متاسفم
-ول کن بابا…گذشت دیگه
دستمالی کندو باهاش شروع کرد به ور حرکت کردن
سیامک-سیاوش …راستش اون…نمیتونه…یعنی نمیدونه چطوری با اطرافیانش خوب حرکت کردار کنه…کف دست خودش نیس…مطمئن باش اینطورکه نشون میده آدم بدی نیس.
-من برام مهم نیس دیگه این چیزا سیامک…دیگه ام کاریش ندارم…بهت که اظهار کردم من…
سیامک-اینکه بهش بی محلی کنی بدتر میشه
-پس ازگردنش آویزون شم ماچش کنم بگم دستت درد نکنه تحقیرم میکنی بازم بکن؟
سرشو پایین انداخت.
سکوت طولانی ای بینمون بود.
سفارشارو آووردن.از پنجره زل زد به بیرون و گفت:توچیزی در مورد گذشته اش نمیدونی…برای همین نمیتونی درکش کنی
-اینکه خودکشی پدرشو به نگاه دیده و مولینتونم ترکتون کرده؟
نفس آوا داری کشیدوگفت:اینا همه ی اون اتفاق نیستن…خیلی چیزای دیگه ام بوده…
-خب!
سیامک-قابل اضافه کردن نیس
باز خاموشی شد.کمی از چاییشو خورد
سیامک-طناز…مطمئنا اگه بشناسیش و درکش کنی مثل من،قلبیل راهی شداراش برات واضح میشه…نمیگم باهاش دوست شو یا هرچی،من میگم ازش دوری نکن…نذار احساس تنهایی کنه…سیاوش به رفتار هر دختری واکنش نشون نمیده…شاید باورت نشه اگه بگم سیاوش با خود من هم قبلا اینقدر حرف نمیزد..این مدته…بیشتر از قبل حرف میزنه،توجه میکنه
ای بابا…من اومدم مخ اینو بزنم،اونوقت داره میگه به داداشش پا بدم؟
یه درصد فکر کن من با اون گند دماغ …ووویییی…چندش
سیامک-طناز!…درک میکنی چی میگم؟سیاوش از اینی که میبینی بدتر بوده…خیلی بدتر…من از اینکه داره واکنش نشون میده خوشحالم…از اینکه دیگه ساکت نمیشینه و حتی شده دو کلمه حرف میزنه خوشحالم
میخوام نباشی…به من چه برادر عقب مونده ات نطقش باز شده…شاید صبح به صبح تخم کفتر میزنه.
کف دستاشو کشید سمت دستم و گحرکت کرد بین دستاش
دیدهام گرد شد
نگاهای عسلیشو بهم دوخت و اظهار کرد:من ممکنه مدت زیادی نتونم کنارش باشم…میشه کمکم کنی؟
ازچی حرف میزد؟
-چه …کمکی؟
سیامک-همونجور که سربه سرش میذاشتی…مثل قبل ادامه بده،بهش نزدیکتر شو…بذار کمکش کنیم از اون خاطرات کذایی دور شه…بتونه زندگی کنه
میمیل داشت منو بکنه عروسک داداشش؟بابا من تورو میخوام چیکار اون دارم آخه؟
سیامک-میتونی؟
چشماتو اونجوری نکن قلبم قیلی بیلی میره…
نفسی کشیدمو گفتم:اگه باز بخواد تحقیرم کنه چی؟
تبسم محزونی زد
-پس اگه زدم ناکارش کردم نگی چرا ها!…
کله تکون داد یعنی باشه
-من نمیتونم زیاد باهاش کنار بیام زیرا اصلا خوشم نمیاد ازش…ولی مثل قبل باهاش حرکت کردار میکنم…به خاطر تو ام که شده بیشتر کوتاه میام…ولی اگه بخواد واقعا اذیتم کنه یه کاری میکنم تا عمر داره نتونه مسیر بره…جفت پاهاشو میشکنم…
با تبسم تایید کرد
-کف دستاشم میشکنم
خنده ی آرومی کردو بیان کرد:میخوای بکشیش اصلا؟
-نخیر…ارزش زندان راهی شدن نداره…همون کف دستو پاش کفایت میکنه
سیامک-هرچی تو بخوای
من تورو میخوام…بیا منو بگیر گور بابای داداش چلقوزت
-شماره اتم بده
ابروهاشو انداخت بالا
تکه ی بزرگی از کیک انداختم تو حلقم
-لازم میشه
بیان کرد و منم سیو کردم
راهی شد پول سفارش هارو بده منم زودتر زدم بیرون
کمی اون ور تر یه پسره واستاده بود نگام میکرد.چپ چپ نگاهی کردم بهشو رومو کردم اونور.
سیامک اومد.تا تله سی کلی عکس انداخیم عین این تازه به دوران رسیده های ندید بدید…
خب تهران که برف نمی بینیم دیگه کهههه
یکی از عکسامون که خوب شده بودو گذاشتم رو شماره ی سیامک
خیلی دلم میخواست “دلدادگیم “سیوش کنم…ولی خب یکی میدید ضایع بود
سوار تله سی شدیم و تا پایین من کلی براش آهنگای هردمبیل از خودم در کردم
اونم فقط با تبسم نگام میکرد.
کنار ماشین که رسیدیم ازشون خبری نبود.
سیامک-میرم تو اون رستوران ببینم هستن یا نه…همینجا واستا
کله تکون دادم فقط
عکسای بیخودمونو داشتم از تو گوشی پاک میکردم که آوای پسری از نزدیکی ام اومد
پسر- سلام خانوم
نگاهی به دورو بر کردم.خانومی جز من نبود.
برگشتم سمتش…همون پسره بود دم رستوران بالا
منتظر نگاهش کردم
پسر-من احمدم…
خوشا به سعادتت.خب چیکار کنم؟
احمد-قصد جسارت نداشتم…راستش…راستش ازتون خوشم اومد …اظهار کردم که…
حالا نگاه من به وجناتش بود.یه نموره تپل میزد…ولی قیافه اش خوشکل بود
-اضافه کردین که چی؟
کارتی سمتم گرفت و اضافه کرد:این…شماره ی منه…میخواستم اگه امکان داره …باهام تماس بگیرین
-برو جَوون…برو من اهلش نیستم
احمد-کاملا مشخصه …منم نیتم بد نیست…اجازه بدین بیشتر آشنا میشیم
-نچ…
نگاهی به دورو بر انداخت و بیان کرد:بهش نمیخورد دوست پسرتون باشه…
با اخم گفتم:فضولیش به کسی نیومده
لبخندی زد.
احمد-پشیمون نمیشی…بگیر کارتو…(دزد گیرشو زد…کمی اونورتر یه سانتافه چراغاش خاموش روشن شد…مثلا میل داشت نشون بده پولدارههههه)
منم که از این حرکتش حرصم گحرکت کرده بود عصبانی گفتم:میری گمشی یا نه؟
یه نگاه با لذت به سر تا پام کرد.واقعا که این موجود پسر هفت خطه به تمام معناست…تا دو دقیقه پیش چه کتابی حرف میزد و حالا…إ إ إ…بچه پررو
صدای سیامک باعث شد نگاه اخمالودمو ازش بگیرم
سیامک-مشکلی پیش اومده آقا؟
یه اخم وحشتناکم کرد.پسره اما خونسرد گفت :خیر…خصوصیه
سیامک-خصوصی؟
-برو بابا…من چه کار خصوصی ای دارم با تو…
احمد-بعدا صحبت میکنیم عزیزم
چشمام ۸ تا شد.اومدم حرف بزنم که مشت سیامک خوابید تو صورت احمد.
یکی این میزد یکی اون
هرچی جیغو داد کردم همو ول کنن فایده نداشت.
دورمون شلوغ داشت میشد.
کسیم نمیرفت جداشون کنه که…حالا یه کثافتی هم واستاده بود فیلم میگراهی شد
یهو از بین جمعیت سیاوش اومد بیرونو سیامکو کشید کنار…
از بینی جفتشون خون میومد.احمد تا سیاوش ولش کرد یه فوش بد دادو فلنگو بست.
سیاوش عصبانی بیان کرد:آروم بگیر سیامک…چته تو!
سیامک نفس نفس زنون خون بینی اشو با کف دست پاک کرد
سیاوش نگاهش افتاد به اونی که فیلم میگحرکت کرد…پرید سمتشو داد زد:بدش من تا نشکوندمش
بعدم زد فیلمو پاک کرد
با ترسو لرز خودمو رسوندم به سیامک
فکرشم نمیکردم سیامک همیشه آروم تا این حد عصبانی بشه و با یه علاف دعوا کنه
سیاوش یه داد دیگه زد-نمایش تموم شد برید ببینم
منم میتونستم در میرفتم…بسکه عصبانی بود.از سیامکم بیشتر
همینکه همرو فراری داد اومد سمتمون
قلبم افتاد تو شلوارم
با اخم به سیاوش نگاه کردو اضافه کرد:چته سیا؟تو از این کارا میکردی؟
یه نگاه برزخی ام به من کرد.
به من چههههههه؟؟؟؟؟
سیامک-مهم نیس…چیزی نشده
کمی شروع کرد به ماساژ سینه اش
سیاوش-حتما باس بمیری تا یه چیزی شه؟دعوا واسه چی بود؟
سیامک-بریم سیاوش…رامین کجاس؟
اخمی کردو روشو کرد اونور.
البته نیازیم نبودجواب بده…چراکه داشتن میومدن به سمتمون
همینکه الهه وضع سیامکو دید زد تو صورت خودشو پرسید چی شده؟
سیامکم مختصر بیان کرد با یه بی سروپا بحثش شده
اونام حدث زدن قضیه چیه…الهه به من دیده غره رفت
حالا یکی دیگه دعوا کرده من باید شماتت شم؟
خاکبرسرت طناز…به خاطر تو بود هاااا…اگه یکم سنگین تر راهی شدار کنی کسی بهت گیر نمیده…
حرکت کردیم سوار ماشین شدیم.
از جا دستمالی ۵ ۶ تا دستمال کندموکله امو از وسط صنقلبی بردم جلو و با دلواپسی اضافه کردم:چرا بند نمیاد خونش؟سرتو بگیر بالا
سیامک-بند میاد
رو به سیاوش شدم
-بریم در مانگاهی چیزی؟
یه نگاه گذرا بهم کردو با همون اخم بیان کرد:سرشو بالا بگیره بند میاد
آروم گفتم:حالش بد نشه
جواب نداد.
مدتی همونجور سیامکو چشم دوختم
تبسمی زورکی زدو گفت:هیچی نیس دختر…
گوشی سیاوش زنگ خورد.
-فشار بده کف دستمالو
سیاوش-بله…باشه…فرقی نمیکنه…
قطع کرد.
ظاهرا خون بینی اش بند اومده بود.منم خیالم راحت شد تا حدودی…البته بیشتر دلخور دلش بودم…
بعد مدتی جلوی یه رستوران توقف کردن
الهه باز حال سیامکو پرسید و بعدم سیامک رفت صورتشو یه آب بزنه
سیاوش همچنان مثل قاتلا به من نگاه میکرد
خلاصه ناهارو زهر مارم کرد.

همه راهی شده بودن برای استراحت.منم که حوصله ی خواب نداشتم تو حیاط ول چرخیدم.
روی تخت نشستم.آهنگ شادی از گوشیم گذاشتم
نگاهم به مرغ محلی تپلی افتاد.بی اختیار قد بلند شدم افتادم دنبالش.لا مصب با اون هیکل همچین میدویید که نگو
با هزار دنگوفنگ گراهی شدمش.
تودیدهاش نگاه کردمو اظهار کردم:امشامگاه کبابت میکنم
گوشیم زنگ خورد.محدثه بود.مرغو زدم زیر بغلمو تماسو وصل کردم
محدثه-علیک سلام بی معحرکت کرد
-سلام گوله ی معراهی شد
محدثه-چه خبرا؟
-خبر که زیاده …
محدثه-اوضاعت چطوره؟
-یکم قاراش میشه.
محدثه-چرا دختر؟
-هیچی…گیر کردم.از یه طرف میخوام با سیامک رابطه برقرار کنم،از یه طرف سیاوش باهام افتاده دنده ی لج…نمیذاره به هدف برسم.
محدثه-خب حتما یه کاری کردی دیگه
-نه…کلا از من خوشش نمیاد
محدثه-خب شاید دوس نداره با سیامک باشی…خودش میخوادت
-چیییی؟بروبابا…یه درصد فکر کن
محدثه-احتمالش هست(هر هرم خندید)
-مرض…توچه خبر؟
محدثه-نیومده برام میل داشتگار پیداشده…پسرخاله ام امیر.
-اوهو…
محدثه-توتمایل داشتگار شانس نیووردم
-زنش شو بابا…شوهر غنیمته تو این زمونه
محدثه-خودت بیا زنش شو
-از من تمایل داشتگاری میکرد حتما میشدم…تورو میخواد
محدثه-گمشو
سیاوش از ساختمون ویلا خارج شد.ابروهام رفت بالا…هیییی…
-شمر اومد
محدثه-سیاوش؟
-آره
محدثه-برزخیه؟
با اخم داشت نگام میکرد.انگار میمیل داشت بره بیرون.واسه رفتن باید از جلو من رد میشد.
-گمونم
محدثه-میخوای یه جیغ بزن…کار از محکم کاری عیب نمیکنه
یعنی من مُرده ی سلیقه ام تو این انتخاب دوستامم…
-از همین جاده کارا استفاده کردی پسرخاله ات عاشقت شده؟
خندید
محدثه-آره…مال منکه جواب داد…
سیاوش به سمتم میومد.نگاهش به مرغ زیر بغلم بود و پوزخندشم به مسیر
-فکر نمیکنم واسه من جواب بده…
محدثه-خب پس از در نازو عشوه وارد شو…یه چند تا پلک بزن براش دلش بره
-میترسم از یه ور دیگه اش قلبش بزنه بیرون
سیاوش تقریبا روبه روم بود
محدثه-من چمیدونم…هر کاری کردی به من گزارش بده ها…میمیرم از فضولی
-باشه خداحافظ
محدثه-فعلا
همینکه گوشیرو قطع کردم سیاوش گفت:این چیه کف دستت گرفتی؟
-مرغه…قد قد کن عمو ببینه
مرغو تکون دادم غُدغد کنه…صوتش درومد.
سیاوش-کور نیستم…منظورم اینه چرا گراهی شدی کف دستت؟
نگاهش کردم.چه معمولی حرف میزد.سابغه نداشت ها…
صدای سیامک توگوشم بود…( نمیدونه چطوری با اطرافیانش خوب حرکت کردار کنه…کف دست خودش نیس…مطمئن باش اینطورکه نشون میده آدم بدی نیس.)
شاید حق با سیامک بود…
-میخوام باهاش مرغ شکم پر بپزم…تپل مپله
ابروهای گره کرده اش از تعجب بالا حرکت کرد
-اگه حرفی باهاش داری بزن میخوام ببرمش
سیاوش-بندازش بره…مال صاحبخونه اس
-پولشو میدیم خب…بکشیم بخوریمش …معلومه خوشمزه اس،نگاهش کن…همش گوشته
نگاهشو تو صورتم چرخوند
رو گردوندم که برم
سیاوش-میگم بندازش بره
-نمیخوام،به توچه آخه…
سیاوش-لج میکنی؟
-هرکاری دلم بخواد میکنم…اصلا…
مچ دستمو کشید،مرغ از کف دستم پهن زمین شد اما سریع خودشو جمع و جور کردو مثل موشک دور شد
-إإإإه…سیاوش
نگاه عسلیش میخ دیدهام بود.
مدتی مکث کرد بعداخمشو بیشتر کردو اضافه کرد:این به اون در که سیامکو آشو لاش کردی
پشت چشم نازک کردمو با لحنی که سعی کردم با عشوه باشه بیان کردم:به من مربوط نبود
سیاوش-آخه نه که داداش من لات محله اس و روزی ۵ ۶ بار بازداشتگاس…اینه که راس میگی
-بله که راس میگم،ول کن مچمو خورد شد غول تشن
سیاوش-فکر میکنم اگه نمیومدی مصافرت بهتری داشتم
نگاهمو میخ دیدهای عسلیش کردم…
-چه جالب…آخه منم همین فکرو میکنم…چه تفاهمی،حالا ول کن دستمو
مچمو بیشتر فشار داد
-آآآییییی…
سیاوش-نمیدونم چی داری که سیامک به خاطرت داره کارایی میکنه که هیچوقت نمیکرد…بحث با من…دعوا…
قند تو قلبم آب شد.
-حتما یه چیزی دارم دیگه،تو زیاد فکر نکن همین دوتا شیوید موتم میریزه
سیاوش-بعیید میدونم
-بعیید میدونی چی؟که موهات بریزه؟
سیاوش-بعیید میدونم چیزی داشته باشی
-اصلا مگه تو نمیخواستی بری جایی؟برو دیگه…بابا کف دستم لِه شد
باز نگاهشو تو صورتم چرخوندو با یه فشار دیگه مچمو ول کرد.
با اون یکی کف دستم جای انگشتاشو مالیدم و با حرص بیان کردم:ایشاله کف دستت قلم شه…
سیاوش-به حرف بعضی ها بارون نمیاد
از کنارم رد شد.
-بری برنگردی
جوابی نداد.
انگاری واقعا شدم اسباب بازی اش…تروخدا زندگی مارو نگاه
بیخیال مرغه شدم و راهی شدم تو ویلا
آب جوش برای چایی گذاشتم و جای گرفتم پای تی وی…ماهواره نداشت و از 5تا کانال ۴ تاشو آخوند داشت حرف میزد.یکی اشونم تکرار کشتی گذاشته بود.
بهتر از هیچیه.
نیم ساعتی گذشت که الهه با قیافه ی پف کرده اومد.
الهه-نخوابیدی؟
-نچ
الهه-من موندم انرژی از کجا میاری اینقدر
-اگه غذای بدی از غذا انرژی میگیرم…یکی از مرغارو به زور گرفتم،اضافه کردم شامگاه مرغ شکم پر بزنیم…سیاوش ولش داد حرکت کرد
الهه-خجالت نمیکشی به همه چی به عنوان غذا نگاه میکنی؟
-ببخشید نمیدونستم گیاه خوار تشریف دارین
الهه-دیگه از این کارا نکنی ها…آبرو واسه آدم نمیذاری
-غر نزن
الهه-اینقدر دهن به دهن سیاوشم نکن
-نمیتونم
الهه- از کف دستت آخر روانی میشم
آروم اظهار کردم:هستی
الهه-برو ببین سیامک خوبه حالش…چی شد که دعوا شد
-خودم میخواستم برم بیان کردم بیدارش نکنم…هیچی بابا یه پسره علاف پیچ شده بود…سیامکم درگیر شد
الهه-برو ببین اگه بیداره حالشو بپرس
از پله ها بالا رفتم و یه راست اتاق مشترک سیامکو سیاوش
در نیمه باز بود.وارد اتاق شدم و تقه ی آرومی ام به در زدم…راستشو بخواین میتمایل داشتم صحنه خاکبرسری ببینم…اما لا کردار با لباسای پوشیده خوابیده بود.دیدهاشم بسته
یه تخت دونفره ی بزرگ بود تو اتاق.
اتاق ساده ولی قلبباز
چقدر تو خواب معصوم میشد…تو بیداری هم بود.
لبه ی تخت آروم قرار گرفتم.
چقدر قلبم میمیل داشت کف دست بکشم رو صورتش.به نظر نرم میومد.
نمیدونم از تکون تخت بود یا سنگینی نگاهم یا کلا بیدار بود که چشماش باز شد
-بیدارت کردم؟
تبسمشیرینی زد
سیامک-سیاوش رفت بیدار شدم
-خوبی؟
سیامک-آره…چیز مهمی نبود اینقدر درگیرش نشو
-آخه نه که به قول سیاوش لاتو لوتی و هر روز پاسگاه…اینه که نباس زیاد بزرگش کنم نه؟
خنده ی آرومی کردواضافه کرد:حرفی زد؟
شونه بالا انداختم:نزنه که دیگه سیاوش نیس…مرغ شکم پُرمو فراری داد
سیامک-مرغ؟
-آره از این مرغای محلی تو حیاط بعد یه ساعت دویدن یکی اشونو گرفتم برای شام…
با خنده نگاهشو تو صورتم چرخوند.
سیامک-از کف دست تو …آروم نمیتونی بمونی نه؟
-مولینمم همیشه همین جمله ارو میگفت
کف دستشو بلند کردو روی دستم که رو تخت بود گذاشت
سیامک-خدابیامرزتش
-اوهوم…اونم مثل الهه بود،همیشه دنبال خرابکاریهام میفتاد…آخه ریا نباشه تو شیراز مثل یه قاتل فراری معروف بودم
ریز خندید.
-فقط بابام بودکه…هیچوقت بهم حرفی نمیزد
سیامک-با قسمت نمیشه جنگید
-آره خب…اونا جاشون خوبه…ماها بدجایی گیر کردیم
سیامک-از این حرفام بلدی بزنی؟
با ناز اضافه کردم:بنده خیلی چیزا بلدم
داشت میخندید که در باز شدو سیاوش اومد.
باز این اومد لگد بزنه
نگاهی اخم آلود به منو سیاوش کردو بی حرف رفت سر کمد.
میل داشتم رومو بگیرم یهو تیشرتشو در آوورد.
چشمام ۸ تاشد…خجالت نمیکشید یعنی جلو من لخت میشه؟وووویییی…
یعنی سیامکم اینقد خوش هیکلههههه؟؟؟؟
به زور نگاه خیره امو گراهی شدموسرم و به سمت مخالف چرخوندم، با صوتی جیغ مانند بیان کردم:من اینجولیاااا
سیامک نیم خیز شد…از خنده سرخ شده بود
سیاوش-توقع نداری که تو مسیررو عوض کنم
دلم تند سریع میزد.نه که تا به حال ندیده باشم…ولی خب بلاخره دخترم دیگه
-من برم
سیاوش- بودی حالا
یه پوزخندم زد.اومد تو دیدم.لباس تنش بود.بالشت کنار سیامکو محکم پرت کردم سمتی که بودو از اتاق بیرون حرکت کردم
زیر لب روح پر فتوح جدشونو مورد عنایت قرار دادم.
پایین که رفتم رامین هم بیدار شده بود
داشت همون کشتی تکراری ارو میدید.
برای اینکه تن لخت سیاوش از یادم بره تخته ارو برداشتم تا با رامین بازی کنم
لا مصب یا بازی اون خیلی خوب بود یا من داشتم گیج میزدم.
همش 5به صفر میباختم بهش.(هر کف دستی 5تایی بود)
خلاصه خیلی بازیم خوب بود،سیاوشم اومد پایین جای گرفت رو مبل روبه روم.
احساس گرماو عرق تو صورتم میکردم
یه بارم که نگام افتاد بهش با اخم دیدم داره نگام میکنه…منم کلی زور زدم دیگه نگاهش نکنم.
الهه با یه ظرف میوه کنار سیاوش قرار گرفت.
میوه پوست گحرکت کرد و بهش تعارف کرد.دقیقا فهمیدین نگاهمو گرفتم منظورم چیه؟
سیامکم اومد
رامین-خوبی سیامک؟
با تبسم سر تکون دادو قرار گرفت پیش الهه.میوه ای که به سیاوش تعارف کرده بودو اونم نخورده بود رو برداشت
الهه وسط دوتاشون بود
-برای مام پوست بگیری راه دوری نمیره
الهه با لبخند گفت:خودت بیا پوست بگیر،بسه زیاد بردی
-چیشششش…شانس میاره…واِلا بازیم حرف نداره
الهه-آره خب…اینو نگی چی بگی
-نمیل داشتم بابا
رامین-طناز اگه این دست و بردم باید برام میوه پوست بگیری
-إإإإه؟باشه…ولی اگه من بردم تو باید پوست بگیریا
الهه-طناااااززز!!!
-چیه؟شرط بندیه دیگه
رامین-باشه قبول
خیلی سعی کردم.لامصب خیلی خوش تاس بود.
الهه و سیامکم اومدن بالاسرمون.سیامک منو تشویق میکرد الهه رامینو…
آخرای بازی بودیم.داشتم میبردم.زودتر از اون داشتم مهره هامو میخوردم.
سیاوش برای لحظه ای اومد بالاسرمون ایستاد.
الکی هول کرده بودم.داشتم میباختم…اصلا نفهمیدم چطور ازم جلو افتاده بود.میل داشتم بهش بگم بره بتمرگه سرجاش.همینکه سرمو بالا گراهی شدم پوزخندی زدو خودش رفت.
بی تر بیت.
بیخیالش شدمو بازیمو کردم.
باختم
لب و لوچه ام آویزون شد.اصلا میوه پوست کندنو دوس نداشتم.
رامین با شیطنت خندیدو یه ظرف پر میوه داد کف دستم
الهه میخندیدو من حرص میخوردم
با غر غرحرکت کردم جای گرفتم رو مبل و شروع به پوست کندن کردم.
پرتقال نگو آب پرتقال.
اینقدر چلوندمش تا پوستشو بکنم که آبش در اومده بود.
یه نگاه به پرتقال کردمو با چندش گفتم:خدایی دلت میگیره اینو بخوری رامین؟
رامین با خنده از دستم کشیدتشو نصف کرد،نصفه اشو کرد تو حلقش
سیامک-با یه تیر دوتا نشون زدی
زبونمو در آووردم براش
سیاوش با اخم دور از همه نشسته بود.
خلاصه همه میوه هارو براش پوست گراهی شدم.
الهه-خرید داریم،کی میره؟
سیامک-بنویس چی لازم داری من میرم زن داداش
الهه لیستی نوشت و داد کف دستش.سیامک که حرکت کرد الهه ام رامینو صداکرد بره اون یکی شوفاژاتاقشونوهم روشن کنه
تمایل داشتم قد بلند شم برم کف دستامو بشورم که سیاوش باز یه پوزخند زد.
با حرص بیان کردم:چیه؟
فقط نگاه میکرد.خواستم بی خیال شم که اضافه کرد:حواست به چی بود نفهمیدی داره تقلب میکنه؟
ابروهام رفت بالا