قلبارای نفس زنان غرید :
_ هیچ غلطی نمیتونی بکنی
ارسلان ابرو بالا انداخت
دخترک عوض شده بود!
در نگاهانش هنوز هم ضعف و دلدادگی را میمشاهده کرد ولی این قلبارای ، قلبارای روز اول نبود
_ ححرکت کردو اول تو دهنت بچرخون
دفعه بعد دندونات میریزه تو دهنت قلبی
دلارای پوزخند زد
با حرص ، خشم و غم!
حاضر نبود خار به پای ارسلان برود و او با خونسردی از شکستن دندان هایش میاظهار کرد!
_ اون وقت بابام و داداشام دندون تو دهن خودت نمیذارن آلپارسلان ملک شاهان!
_ همون داداشی که هرسری کبودت میکنه؟!
_ راضیم بکشنم ولی قبلش تو رو سرجات بنشونن! دستامو ول کن
ارسلان با حرص پوزخند زد
تا به حال هیچ دختری به این مرحله نرسانده بودش!
دلارای بار دیگر غرید :
_ کف دستتو به من نزن ، چندشم میشه!
ارسلان حس کرد دندان هایش از فشاری که به آن ها آورد تا مرز شکستن رفت
چندشش میشد؟!
ار لمس ارسلان؟!
چطور جرات میکرد؟!
دیوانه شد
فراموش کرد کجاست و چند متر آن طرف تر چه کسانی قرار گرفته اند
خشونت پوست شکم دخترک را فشرد و لباسش را بالا زد
دلارای بغض آلود نالید :
_ چیکار میکنی کثافت؟!
_ از لمس دستای من چندشت میشه؟!
سمت بالا تنه اش راهی شد و چنان بدنش را فشرد که قلبارای برای جیغ نزدن با شدت لبش را گاز گرفت
_ مثلا از این؟
دلارای هق زد :
_ نامرد آشغال
ارسلان لب هایش را روی لب های قلبارای گذاشت
نبوسید!
تنها محکم گاز گحرکت کرد و قلبارای اشک ریخت
_ یا این؟!
_ همش عوضی همش!
گریه اجازه نداد محکم ادامه دهد :
_ از … از خودت … از طعم… طعم لبات …. از گرمی دستات … از بوی بدنت …. از همه چیت … از همه چیت حالم بهم میخوره
ارسلان خشمگین غرید :
_ از من حالت بهم میخوره؟
وقتی جلوم برهنه میشدی تا شاید هوس تنت رو بکنم هم حالت ازم به هم میخورد؟!
کف دستش را روی شکم برهنه اش سر داد و دخترک به خود پیچید
_ وقتی شبانه اومدی خونه ام و التماس کردی بیرونت نکنم بازم حالت ازم بهم میخورد؟
کف دستش را پایین تر فرستاد و دلارای با گریه نالید
_ دستت بهم بخوره جیغ میزنم
خودش هم می خبر داشت تهمشاهده کردی بیش نیست
اگر ارسلان در این اتاق سلاخی اش هم می کرد صدایش در نمی رسید
ترجیح می داد شکنجهگرش همچنان او باقی بماند تا اینکه آبرویش جلوی خانواده اش برود
هم خانواده خودش و هم خانواده ارسلان!
ارسلان انگار می اطلاع داشت که با تمسخر ریز خندید و کف دستش را از کمر شلوارش رد کرد
قلبارای پلک هایش را روی هم فشرد
کف دست ارسلان را که بین پاهایش احساس کرد تمام تنش مور مور شد
_ وقتی پاهاتو برام باز کردی هم ازم چندشت میشد؟
تهمشاهده کرد فایده ای نداشت
به التماس افتاد
_ تورو خدا بسه
ارسلان سرش را پایین آورد و کنار گوشش غرید :
_ وقتی به دروغ اضافه کردی باکره نیستی تا بیایی زیرم هم ازم چندشت میشد؟
چشمان قلبارای که کمی خمار شد با پوزخند و خشونت دستش را عقب کشید و شانه هایش را چنگ زد
قبل از اینکه دلارای بفهمد چه اتفاقی افتاده است روی تخت نشاندش و با خشم چانه اش را فشرد
صوتیش تهمتوجه شد آمیز بود
_ آخه بچه جون من که نگاهم بهت نمی کردم تو خودتو جر دادی که بیای تو تختم
من دنبال دردسر نبودم که با دختر آفتاب مهتاب نمشاهده کرده و باکره بخوابم ، تو دروغ اظهار کردی!
قلبارای نصف حرف هایش را نمیگوش داد
تنها نگران در را میپایید…
_ توروخدا صداتو بیار پایین الان همه میفهمن
_ تو دلبری کردی
تو لباس رقص عربی پوشیدی و بدنتو لرزوندی
تو با ظرف سوپ صبح به صبح جای مدرسه میومدی خونه من
قلبارای با چشم های اشکی عصبی نگاهش کرد :
_ راست میگی!
ارسلان با تمسخر ابرو بالا انداخت
قلبارای ادامه داد :
_ من میل داشتمت و تو نمیل داشتی
نفس عمیقی کشید و محکم گفت :
_ اما الان من دیگه نمیخوامت و تو میخوای!
ارسلان دندان روی هم سایید و عقب کشید
قلبارای از جا قد بلند شد و لباس هایش را درست کرد
ارسلان خیره نگاهش کرد :
_ میخواستی یا نمیتمایل داشتی وقتت سر اومده بود دخترجون!
خوب شد که زودتر عقب کشیدی ، بهت نمیومد!
قلبارای گیج نگاهش کرد
ارسلان با لبخند جمله بعدی را اضافه کرد :
_ بهت میومد سیریش تر از اینا باشی
از اونجایی که هرچی کتک خوردی و تحقیر شدی باز برگشتی تو تختم فکر نمیکردم به همین آسونی از شرت خلاص شم
قبل ازینکه دلارای فرصت کند جوابی بدهد ، ارسلان در مقابل چشمان ناباور و خیسش عقب راهی شد و با همان پوزخندی که روی لب هایش بود در را بهم کوبید
قلبارای دست های مشت شده اش را محکم تر فشرد
احساس میکرد از شدت حرص از گوش هایش آتش بیرون میزند
پشت سر هم نفس عمیق کشید تا شاید ارام شود
جملات ارسلان از سرش بیرون نمیرفتند
گوشه تخت نشست و ملایم غرید :
_ خدایا چی رو میخوای بهم نشون بدی؟
سرش را بالا گرفت :
_ من که دیگه همه چیزو ول کردم
من که میمیل داشتم فراموشش کنم
من که قسم خوردم پا تو خونش نذارم
اشک گونه هایش را خیس کرد
_ چرا باید سروکلهش پیداشه؟
چرا باید جرات کنه مثل یک دختر هرجایی باهام حرف بزنه؟
از جا کشیده شد و سمت پنجره حرکت کرد
اشک هایش خشک شده بود :
_ پس صبر کن ببینیم ارسلان ملکشاهان وقتی نامزد برادر خوندشو تو خونشون ببینه چه حسی پیدا میکنه!
دو ماه گذشته بود
در این دو ماه چندین بار با هومن قرار گذاشته بود
تمام قرارها زیر نظر خانواده اش بود
یکبار داراب هم همراهشان رسیده و هومن هم هنگامه را آورده
هنگامه سکوت کرده و هیچ حرفی از آلپ ارسلان نزده بود تنها تمام مدت با پوزخند و تمسخر نگاهش می کرد
چند بار اول سعی کرد به او توضیح دهد یا حتی با او همکلام شود تا بفهمد حدسی که زده بود واقعاً درست است یا نه
واقعا هنگامه و هومن خواهر و برادر ارسلان هسشتابزده یا خیر ولی با راهی شداری که هنگامه نشان داده بود پشیمان شد
اهمیت چندانی هم نداشت
هدف او چیز دیگری بود
هومن پسر بدی نبود
میدانست آلپارسلان با متوجه شدن این حرف دیوانه میشود ولی به هومن بیشتر از ارسلان میآمد پسر حاجی باشد!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن