دو ساعت گذشته بود
بچه هر چند دقیقه یاد مادرش میکرد و جیغ میکشید اما بعد از گذشت مدتی خسته میشد و با بدخلقی خیره او میماند
مشغول بستن ساعتش بود که آوای زنگ موبایلش کشیده شد
هاوژین مجدداً زیر گریه زد و طوطی وار تکرار کرد
_ مولی … مولی
آلپارسلان محلش نداد
جمیله که برمیگشت حساب اعصاب خوردی این بچه رو هم باید میداد!
انتظار گوش دادن آوای هاتف را داشت ولی مرد هاتف نبود!
_ آلپارسلان خان … مرحباً
هاتف خان یرید أن یعرف ما إذا کانت رحلتک مریحه؟
(آلپارسلان خان … خوش اوممتوجه شد
هاتف خان میخوان بدونن سفر راحتی داشتید؟ )
سمت بطری های ودکا راهی شد و با خونسری خیرهشان شد
دو قلب بود کدام را انتخاب کند که مرد پشت خط با احترام مجدداً پرسید
اینبار محتاط تر
_ سید هل صوتی یتصدع؟
( آقا آوای من رو دارید؟)
ارسلان شک نداشت از جدیدهاست و او را نمیشناسد وگرنه تماس نمیگرفت
هم وقت که گیلاس شراب را سمت دهانش میبرد جواب داد
_ قل لهاتف خان ، إذا کانت لدیه أیه أسئله فعلیه أن یسأل نفسه ولیس مرؤوسیه
(به هاتف خان بگو اگر سوالی داره خودش باید بپرسه نه زیرکف دستش)
موبایل را روی میز انداخت و منتظر شد
سه ثانیه
ده ثانیه
بیست ثانیه
و بعد اسم هاتف مجدداً روی صفحه افتاد
اینبار که تماس را وصل کرد صوتی قهقهه خودش می رسید
شراب را بالا راهی شد و پوزخند زد
_ جدید بود مگه نه؟
هاتف دوباره خندید
با اینکه از سمت پدر خوزستانی محسوب میشد ولی بزرگ شدن در ولیرات باعث شده بود لهجه داشته باشد
_ معلومه که جمتوجه شد بود پسر!
قبلیا دیدنت
با این اعتماد به نفس تماس نمیگرن!
آلپارسلان گوشه تخت جای گرفت
هاوژین با لب های برگشته و دیدهان پر اشک غلت زد و روی شکم خوابید
حالا میتوانست خودش را روی تخت بکشد و جلو بیاید
صوتی هاتف دیگر شوخ نبود
_ کی رسیدی؟
آلپارسلان خونسرد جوابش را داد
_ یعنی آدمات بهت خبر ندادن؟
هاتف مجدداً خندید
_ مگه میشه من از احوال شریک آینده خبر نداشته باشم؟
هاوژین دو دندان تازه نیش زده اش را سر زانوی آلپارسلان گذاشت و با تمام توان فشرد
ارسلان به سرعت گردنش را گراهی شد و با شدت عقبش کشید
زیرلب غرید
_ گاز میگیری؟ بزنم تو دهنت؟
هاوژین با نگاهان خیس نالید
_ مولی
چشم غره ای به او راهی شد و جواب هاتف را داد
_ هنوز شراکتی نیست
_ نیست اما قراره بزودی باشه مگه نه؟
بدتم نیومده آلپارسلان ملکشاهان
اگر قرار به شراکت نبود دبی نبودی!
_ کارا اینجا بهم ریخته بود
فرض کن اومدم سرکشی
هاتف خندید
_ وقتی بالای سر کار نیستی بهم میریزه ارسلان جان!
یا باید ایران رو ول کنی و برگردی که میدونم نمیکنی
یا باید بزنی تو کار شراکت
آلپارسلان مکث کرد
امیدوار بود هاتف از مسائل ایران خبری نداشته باشد ولی…
_ چرا در ذهنش گذراندی نمیتونم برگردم؟
هاتف با تفریح جواب داد
_ خستم ارسلان
مثل خودت تازه رسیدم
شاید بخوای مثلا برای فرداشامگاه دعوتم کنی مگه نه؟
هم حرف میزنیم ، هم میسنجیم ببینیم به توافق میرسیم یا نه
آلپارسلان سر تکان داد
پیشنهاد شراکتش در آن وضعیت خوب بود
از هاتف نفرت داشت ولی اینبار حق با رقیب بود
در مدتی که بالای سر آدم هایش نبود نام کلاب افت کرد و در عوض پیشحرکت کرد رستوران ها و مراکزتفریحی هاتف چشمگیر بود
شراکت میتوانست قدمی تازه در دنیای گردشگری دبی باشد
تقه ای به در زده شد
بی توجه خونسرد جواب هاتف داد
_ فرداشامگاه منتظرتم
اضافه کرد و تماس را قطع کرد
جمیله موهایش را شرابی کرده بود
مژه هایش چنان بلند و پر بود که آلپارسلان شک نداشت با دو بار پلک زدن پرواز میکند
تبسم بزرگ اما دلواپسی روی لبش بود و به محض ورود شروع کرد
از خوشحالی دروغینش برای رسیدن و دیدن آلپارسلان تا ماجراهای شاخ و برگ داده شدهی کلاب
بی اهمیت به جملاتش پرسید
_ با اجازهی کی تعطیل کردی؟
هاوژین کنجکاو نگاهشان میکرد و هم مدت انگشت اشاره اش را میمکید
جمیله مضطرب خندید
_ شنیدم شما میاید اظهار کردم همه چیز آماده باشه آقا
آلپارسلان خونسرد جلو رفت
_ همه چیز یعنی ناخن و مژه های تو
نگاهی به ناخن های قرمز بلند و تیزش انداخت و پوزخند زد
_ دلنشینه!
قبل ازینکه تبسم پر عشوهی جمیله بزرگ شود صورتش جدی شد
آوای پر خشونتش هاوژین را به گریه انداخت
_ از امشامگاه میتونی تو بستکیا تن فروشی کنی
اینطوری شامگاهم جا برای موندن داری
تهمتوجه شدآمیز یک قدم نزدیک شد و ادامه داد
_ شایدم بتونی بری پیش هاتف
بالاخره با گندی که اینجا زدی بیشترین سود رو بهش رسوندی
دو سال پیش که میراهی شدم اینجا حرف اول رو تو کل این شهر میزد
حالا چی؟
جمیله با استرس توضیح داد
_ آقا صبر کنید … حرفای منم بشنوید
من و ابوذر مثل عقاب بالای سر اینجا بودیم اما مگه دردسر دخترا تموم میشد؟
رسیدگی به اونا باعث شد هاتف خان….
آلپارسلان غرید
_ آواتو ببر جمیله
گفت و سمت هاوژین برگشت
جمیله به التماس افتاد
بی حوصله از گوش دادن صدایش اضافه کرد
_ فرداشب مهمون دارم
هاتف میاد
جمیله بهت زده خاموشی کرد
_ هاتف خان؟!
آلپارسلان اهمیتی به صوتی متعجبش نداد
_ اعلام کن فرداشامگاه تعطیله
علیرضا که برگشت باهاش هماهنگ کن میگه چیکار کنی
این آخرین فرصته جمیله
اگر گند زدی گم میشی تا صبح نبینمت
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن