سمت استخر راهی شد و زن را زیر نظر گراهی شد
با دور شدنش ناچار هاوژین را کمی دورتر در سایه گذاشت
دخترک ابروهای طلایی رنگش را در هم کشیده بود و با لب های غنچه شده شاکی نگاهش میکرد
خندید و با انگشت آرام روی بینی سرخش کوبید
_ واسه مولین اخم میکنی؟
من از اخم بابات نوحشت کردم جوجه اردک زشت
بخند ببینم
ابروهای دخترک از هم فاصله گراهی شد
ضربه ملایمی روی بینی اش کوبید
_ بخند … بخند مولین ببینه
هاوژین بالاخره کوتاه رسید و همانطور که مشتش را وارد دهانش میکرد ریز خندید
قلبارای با محبت گونهاش را بوسید و کنار گوشش لب زد
_ جان … محبت من
انگار هاوژین برخلاف اکثر اوقات سیر شده بود که بدخلقی نکرد و اجازه داد به کارش برسد
به نفس نفس افتاده بود و مهره های کمرش از درد جیغ میکشیدند
حوض شور را کف استخر کشید و زیرلب نالید
_ واسه این کار باید کارگر مرد بیارید نامردا
اه … کمرم شکست
دستی به صورت عرق کرده اش کشید و به سختی ایستاد تا سری به هاوژین بزند که با متوجه شدن پتوی خالیاش ماتش برد
وحشت زده موهایش را کنار زد و از استخر بیرون دوید
_ هاوژین؟!
اطراف کسی نبود
وحشت کرده جیغ رد
_ هاوژین؟
نگاهش به در عمارت افتاد
شک نداشت کار پیرزن است
با وحشت سمت در دوید و خودش را داخل انداخت
آوای جیغ های دیوانه وار هاوژین فضا را پر کرده بود
با تمام توان از پله ها بالا دوید و با دیدن دخترک میان آغوش زنی حدودا سی ساله عصبی جیغ زد
_ کف دست به بچم نزن
با وحشت هاوژین را از آغوشش بیرون کشید و صورتش را به سینهی خودش فشرد
دخترک به محض قرار گرفتن در آغوشش ملایم شد و تنها هر چند ثانیه سکسکه میکرد
پر خشم خیره پیرزن شد و آوایش را بالا برد
_ با اجازه کی بچمو آوردی اینجا؟
در ذهنش گذراندی کی هستی؟
مگه بهت نبیان کردم غریبی میکنه؟
زنی که بچه را از آغوشش گحرکت کرده بود موهای کراتین شده اش را کنار زد
_ چه خبرته عزیزم؟ خاله جیران اشتباهی نکرده
حال دخترمونم خوبه
دندان هایش را روی هم فشرد
چه خوابی برایش دیده بودند؟
_ خوبی و بدی بچمو من تشخیص میدم نه شما
هاوژین را بالا کشید و عصبی سمت در برگشت که صوتی پیرزن قد بلند شد
_ کجا؟ بمون پولتو بگیر!
انگشتانش را روی گوش های هاوژین گذاشت تا اذیت نشود و جیغ کشید
_ پول منو تو بگیر بذار تو جیبت برو خودتو درمان کن که بچهی مردمو ندزدی
مشغول جمع کردن وسایلش بود و هاوژین بی وقفه گریه میکرد
دخترها در سکوت نگاهش میکردند
صوتی خاله جیران عصبی ترش کرد
_ دخترجون این کارا چیه؟
بیا بالا شیدا خانم باهات کار دارن
کیفش را سر دوشش انداخت و هاوژین را بالا کشید
در سکوت سمت در راه افتاد که آوای زن متوقفش کرد
_ من برات پیشنهاد کار دارم!
مگه آینده دخترت برات مهم نیست؟
اگر نیست بذار برو
اما اگر بهش اهمیت میدی بیا بالا و حرفامو گوش بده
همانطور که انتظارش میراهی شد بخاطر پول کوتاه آمد ولی بسیار زود پشیمان شد
آن هم با همان جملات اول زن
به او چه ربطی داشت که زن پسرش را از کف دست داده بود و حالا مهر هاوژین به قلبش افتاده بود
چطور خیال کرده بود با پول دخترک را عوض میکند؟!
شیدا از آیندهی روشن دخترک پیش خودش اضافه کرد ، مدارس نمونه و دانشگاه در هر کشوری که اراده کند و حیات تامین شده
او تنها پوزخند زد
برای این بچه به قیمت جانش جنگیده بود!
برای این بچه از خانواده اش و آلپارسلان گذشته بود
چطور میتوانست به کسی اعتماد کند؟!
پر از خشم با بدنی لرزان عقب عقب حرکت کرد و بغض کرده غرید
_ منم چشمم خونهی شما رو گرفت!
ماشینتونو ، حساب بانکیتونو ، اوضاع حیاتتونو
باید دزدی کنم؟
ترجیح میدم اگر قراره گرسنه بخوابمم بچم بغلم باشه!
شیدا کلافه پوف کشید
انگار پیشنهاد خوبی داده و قلبارای با رد کردنش حماقت میکند!
_ بخاطر بچه خودخواه نباش
ما براش بهترین زیستن رو فجادهم میکنیم
آیندش پیش من و همسرم روشنه
ریز خندید
پر از حرص و غم
این زن چه از بالا و پایین زیستن میدرک کرد؟!
_ آینده؟!
کشیدهتر ریز خندید
_ شما از آینده خبر دارید؟
به نظرتون آینده خودتون عالیه و مال بقیه سیاه؟
یک قدم جلو رفت و با تحکم غرید
_ به من نگاه کن خانم
سنت دو برابر منه ولی یک صدم من تو حیاتت سختی نکشیدی پس بذار بهت یک نصیحتی بکنم
هیچکس از آینده خبر نداره
شاید باورت نشه
اما هر وقت خواستی رو آینده سرمایه گذاری کنی به این فکر کن که حیات منی که الان دارم برات کارگری میکنم یک روز از حیات تو اشرافی تر بود!
گفت و بی توجه به آوا زدن های پیرزن از منزل بیرون زد
میاطلاع داشت باور نکردند ولی چه اهمیتی داشت؟!
بغض کم کم خفه اش میکرد و صوتی گریهی هاوژین حال بدش را شدت میبخشید
تلخ لبخند زد و ناله کرد
_ فکر میکنن دارن لطف میکنن!
بچمو بگیرن و براش آینده بسازن
نمیدونن تو نوهی کی هستی!
اشکش روی گونه اش سقوط کرد
هاوژین را در آغوشش تکان داد ولی بچه به جای ساکت شدن قد بلند تر جیغ کشید
آوایش میلرزید
_ نوهی حاج فرهمند و حاج ملکشاهان!
دختر قلبارای فرهمند و آلپارسلان ملکشاهان
زنی که چادر به سر داشت و در ایستگاه منتطر اتوبوس ایستاده بود متعجب خودش را کنار کشید
دلارای ولی هق هق کنان بلندتر خندید و به اطرافش چشم دوخت
پیرمردی همجاده پسرجوان کمی دورتر بودند و دو زن کنار ایستگاه از حرکت ایستاده بودند
جنون آمیز نالید
_ به کدوم آینده قلب میبندید شما آدما؟!
این بچه رو ببینید…
ماه هاست دارم مثل سگ جون میکنم تا پول ویزیت دکترش رو جور کنم
میدونید پدر مادرش کیان؟!
مادرش تک دختر عمارت فرهمنداست!
همون که هنوز ده سالش نشده بود اصیل ترین خانواده های تهران نشونش کرده بودن برای آقازادشون!
فکر میکنید بابا نداره نه؟
اما باباش پسر حاج ملک شاهانه
دنیا که اومد باباش هفت شبانه روز گوسفند کشت تو محل
اون وقت چطوری همتون با ترحم نگاه میکنید و آیندشو سیاه میبینید؟!
بالاخری زنی مضطرب جلو وارد شد و بطری آب معدنی را سمتش گرفت
_ خانم حالت خوبه؟ با کی حرف میزنی؟
میخوای بچهاتو بدی من نگه دارم یکم آب بخوری؟
هاوژین را به خود فشرد و سر تکان داد
زن شانه هایش را مالید
_ کجا میخوای بری دخترم؟ رنگت پریده
کجا باید میراهی شد؟!
مطب دکتر!
قرار نبود برای هاوژین چیزی کم بگذارد
او که نتمایل داشته بود به جهان بیاید
دلارای به این دنیا دعوتش کرده بود و باید تامینش میکرد
هاوژین نباید تقاص خودخواهی دلارای را میداد
آرام لب زد
_ باید برم اماعصر
زن سر تکان داد و کمکمش کرد اتوبوس سوار شود
لحظه آخر توضیح داد
_ به راننده سپردم ایستگاهش که رسید اگر حواست پرت بود بهت بگه پیادهشی
تلخ تبسم زد
_ مرسی
به راستی حواسش هم سرجایش نبود
با اشاره راننده پیاده شد ، بیش از دو ساعت در صف مطب نشست و بالاخره آخرین نفر وارد اتاق دکتر معروف شد
مرد بیش از نود سال داشت ولی انگار با همان اولین نگاه اوضاع جسمی بدن کودک را متوجه شد
معاینه کرد و بعد همانطور که با تاسف سر تکان میداد به سختی پشت میزش نشست
_ شیر خودتو میخوره؟
ملایم و مضطرب جواب داد
_ بله
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن