علیرضا پوف کشید
_ آب شده رفته تو زمین
از تو جیبم درش بیارم؟
آلپارسلان کف دستی در هوا تکان داد و وارد اتاق شد
علیرضا صوتیش را بالا برد
_ بابا نیست
به جون پری نیست!
دخترک با خنده ای لوس لب هایش را غنچه کرد
_ جون منو چرا قسم میخوری علی
آلپارسلان بی حوصله سوییچ ماشینش را چنگ زد و از اتاق بیرون رسید
اشتباه کرده بود دعوت علیرضا را پذیراهی شد
حال و حوصله این مسخره بازی ها را نداشت
علیرضا با متوجه شدن خاموشیش قلبجویی کرد
_ بالاخره چی؟
اون بچه شناسنامه نمیخواد؟
خرج نداره؟
بچه بزرگ کردن اونم تو این سگ دونی آسونه؟
دختره خودش میاد میفته به التماس
شکمشم نمیتونه سیر کنه
ریلکس باش داداشم
ارسلان در منزل را باز کرد و زیرلب توپید
_ خفه شو
*
هاوژین را با احتیاط دست به کف دست کرد تا بیدار نشود و رو به نگهبان باغ توضیح داد
_ از شرکت اومدم
آدرس اینجارو دادن
مرد نگاه عجیبی به بچه انداخت و سر تکان داد
_ برو تو
حواست باشه پات به شاخه ها گیر نکنه بیفتی
داریم درختارو هرس میکنیم
وارد عمارت شد
برخلاف بقیه زن هایی که کار میکردند برای او سرووضع خانه عجیب نبود
او در خانه ای شامگاهیه به همین عمارت جهان وارد شده و بزرگ شده و بعد تر هم در خانهی آلپارسلان زندگی کرده بود
دیده و قلبش سیر بود از دیدن این تجملات!
هاوژین را گوشه آشپزمنزل میان پتویش خواباند و مثل بقیه مشغول شد
_ روش خارجی نوشته
نمیدونم چطوری کار میکنه!
زیر چشمی نگاهی به دو دختر که مشغول سر وکله زدن با قهوه ساز بودند انداخت
بی تفاوت سرش را برگرداند
مدل قهوه ساز را میشناخت
یکی از برند های معروف و گران قیمت عربی که هرکس توان خریدش را نداشت
حاج خانم در سفرش به کربلا برای داراب آورده بود
_ خانم کارگر میل داشتن؟ چرا بچه آورده با خودش؟ مگه مهمونیه؟!
به پچ پچ هایشان محل نداد و ظرف ها را در ماشین ظرف شویی چید
_ الان میزنه خراب میکنه
اینا یاد ندارن چطوری استفاده کنن که!
بی اعتنا درش را بست و با یک نگاه دکمه ها را فشرد و دمای آب را تنظیم کرد
مقلبش قدیمی تر از ماشین ظرفشویی خونهی حاج بابایش بود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن