_ دوران بارداری زیر نظر کدوم پزشک بودید؟
معذب موهایش را زیر شالش فرستاد و به دکتر خیره ماند
_ من … خب … زیر نظر پزشک خاصی نبودم
مرد ابرو بالا انداخت
_ بالاخره ویتامین های بارداری و آزمایشات رو باید دکتر نسخه مینوشتند
غربالگری ، سونوگرافی چطور؟
کلافه انگشت هایش را درهم قفل کرد
با دروغ که چیزی حل نمیشد
برای سلامت دخترکش نیاز بود صادق باشد
_ من دوران بارداری سختی داشتم
مشکلات خانوادگی…
خیلی دیر متوجه حاملگیم شدم و بعدشم تا چند ماه نتونستم زیر نظر دکتر باشم
ماه های آخر اما آزمایش دادم و دارو مصرف کردم
مرد با تاسف سر تکان داد و قلبارای دلواپس نالید
_ دخترم مشکلی داره؟
_ چرا فقط دلواپس بچهاید؟
جنین معمولا کلسیم و ویتامین هایی که نیاز داره رو از بدن مادر میگیره
هرچند دربارهی دختر شما کمی قضیه فرق کرده
احساس کرد مقابل چشمانش سیاه شد
طاقت نداشت خار به کف دست دخترک رود چه برسد که دکتر اینطور شکاک نگاهش کند
_ مشکلش چیه؟
مرد عینکش را از دیده درآورد و خسته توضیح داد
_ فعلا هیچی
در حد زردی نوزادان و کم خونی ولی نه شدید
آزمایشات نشون میده برخلاف وزن بالایی که داره بدنش ضعیفه
بدن شما هم همینطور
اگر پیگیر نباشید شک نکنید بزودی ریزش مو ، افت شدید وزن و چنین مشکلاتی برای خودتون شروع میشه
بدن دخترتونم سیستم ایمنی ضعیفی داره
باید تند تر درمان رو شروع کنید تا انشالله هرچه زودتر رفع بشه
دلارای سرش را پایین انداخت و مرد خیره به رنگ سفید شده اش پرسید
_ حالتون خوبه؟
بی جان سر تکان داد
خوب نبود
تنها چندساعت از زایمانش میگذشت ، درد داشت ، حال روحی اش افتضاح بود و حالا مشکلات هاوژین هم اضافه شده بود
_ نمیگم مضطرب نباشید!
اتفاقا من معتقدم نگرانی و ترس برای والدینی که نوزاد دارن بهشدت عالیه ولی به اندازهاش
اگر از لحاظ مالی مشکلی ندارید میتونم ارجاع بدم به یکی از بهترین متخصص های اطفال تهران
اینجا بیمارستان دولتیه ، رسیدگی اونجا بهتره
نگاهش را دزمشاهده کرد و لب زیرینش را با زبان تر کرد
_ نه … نه مشکلی ندارم
ارجاع بمشاهده کرد
از اتاق دکتر بیرون زد و کف دستش را از دیوار گحرکت کرد تا زمین نخورد
زن های دیگر که هم وقت با او زایمان کردند همه سر پا و خوشحالاب شده بودند اما او نه…
پرستار اظهار کرده بود احتمالا بخاطر ضعف بدنش است و پیشنهاد داروهای تقویتی و میوه و گوشت داد ولی تا زمانی که هاوژین مریض بود نه وقتی برای خودش میماند و نه پاما…
سمت اتاق نوزادان برگشت ولی با متوجه شدن مردی در آن سمت جادهرو پاهایش خشک شد
او را از همین فاصله دور هم میشناخت
بغض کرده خودش را عقب کشید و مبهوت دستش را مقابل دهانش گذاشت
دلتنگ شده بود…
آلپارسلان آنجا چه میکرد؟!
برای پیدا کردن زنی که رها کرده بود آمده بود؟
اینطور فکرنمیکرد…
به محض دور شدنش سمت اتاق نوزادان حرکت کرد
روسری بیمارستان را جلو کشید و سمت تخت ششم جاده افتاد
پرستار اعتراض کرد
_ عزیزم از اتاق خارجش نکن تا دکتر معاینه نکرده
مضطرب سر تکان داد و هاوژین را به سینهاش فشرد
_ دکتر … دکترش اجازه داد
میخوام ببرم معاینهاش کنه
پرستار عقب کشید و او سمت در رفت اما پشیمان شد
سلامتی دخترک شوخی بردار نبود
دلواپس جویا شد
_ خانم بچهام هنوزم زرده؟
یعنی باید حتما تو دستگاه بمونه؟
زن نگاهی سرسری به صورت بچه انداخت
_ فکر نمیکنم
یا رفع شده یا بسیار اومده پایین
اما بازم باید دکترش مشخص کنه
بی حال سر تکان داد و از اتاق بیرون زد
بچه را به خودش فشرد و مانتویی که روی پیمسیرن بیمارستان پوشیده بود را جلو کشید تا او سرما نخورد
زری و شوهرش هیچ لباسی برایش نیاورده بودند و احتیاجی نبود به اتاق برگردد
مانتو اش را بیشتر جلو کشید و سعی کرد پیراهن بیمارستان را زیر آن مخفی کند
از نگهبانی که گذشت سوز سرما بدنش را لرزاند
حتی پولی برای تاکسی گراهی شدن هم نداشت
با دیدن اتوبوس دستش را تکان داد
راننده توقف کرد و او سوار شد
صوتی گریه هاوژین قد بلند شد
بغض داشت
باور نمیکرد هیچ وقت به چنین حال و روزگاری برسد
اگر هاوژین هممسیرش نبود ترجیح میداد تا خانه پیاده برود ولی دخترک بدعنق کف دست و پایش را بسته بود
با خجالت رو به زنی که شالش روی شانه هایش افتاده و با خنده خیره صفحه موبایلش بود لب زد
_ خانم؟
زن از پشت مژه های کاشته شده اش نگاهش کرد و او ادامه داد
_ من … من کیف پولم همراهم نیست
میشه … میشه…
زن اجازه نداد حرفش کامل شود
نیم خیز شد و کارت را به صفحه چسباند
_ باشه عزیزم
معذب معذرت خواهی کرد و هم وقت هاوژین با شدت بیشتری جیغ کشید
زن مجدداً با بی خیالی نگاهش کرد
_ فکر کنم بچت گرسنهست
احتمالا بخاطر قطع شدن صوتی جیغ ها اضافه کرده بود!
با صورتی سرخ شده از شرم بچه را زیر سینه اش کشید و تمام تلاشش را کرد تا هم او را در موقعیتی مناسب نگه دارد تا آسیبی به گردنش نرسد و هم بدنش نمایان نشود
درد داشت
هاوژین بدون وقفه جیغ میکشید و متوجه شدن آلپارسلان هر لحظه بیشتر بهمش میریخت
شب اول مثل کابوس بود
زری دو بار با تهمتوجه شد به در کوبیده بود که صوتی بچه را خفه کن و او کم مانده بود خودش هم زیر گریه بزند
او را به سینه اش تکیه داده و بی توجه به سوزش پاهایش شتابزده شتابزده در اتاق کوچک راه میراهی شد
نزدیک صبح بود
سینه اش میان لب های هاوژین بود ولی او بعد از هربار مک زدن جیغ میکشید
بالاخره با فریاد شوهر زری بغضش منفجر شد
_ یا تولهاتو خفه کن یا همین امشامگاه اسبابتو میریزم تو خیابون زنیکه زبون نفهم
هق هق کنان لب هایش را به صورت عرق کردهی دخترک چسباند و نالید
_ چی میخوای مامان؟
جاییت درد میکنه؟
من نمیفهمم دخترم…
هاوژین بلند تر جیغ زد و گریه دلارای شدید تر شد
_ هیش … توروخدا آروم باش
من یاد ندارم چیکار کنم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن