با ناخن پوست دستش را کند و اامان چیز که به ذهنش رسید را لب زد
_ ماشین!
زن چشم گشاد کرد
_ دمش گرم بابا!
خانوادش چی؟ با اونا مشکل نداری؟
تلخ تبسم زد
او که هدیه نمیتمایل داشت
او تنها میتمایل داشت مادرش کاچی بیاورد ، برادرهایش از دایی شدنشان خرسند باشند و مروارید خانم در گوش بچه اذان بگوید!
او فقط آلپارسلان را کنارش میخواست
بدون هیچ هدیه ای…
_ نه مشکل نداریم
بسیار … بسیار دوستم دارن
تنها عروسشونم آخه!
خانواده خودمم خیلی منتظر بودن بچهام جهان بیاد
اولین نوهاشون میشه
بغض گلویش را فشرد
چقدر دلتنگ بود…
او تا آخرین نفس کنار دخترش میماند
بی کس رهایش نمیکرد
صوتیش لرزید
_ حاج بابام … نذر کرده بود تا بچهام سالم باشه
بغضش را خورد و به رویاهایش پر و بال داد
_ آخه من تنها دخترشم
مولین و بابام میگن دوتا پسر داریم اما همین یک دونه دختره!
زن تخت کناری همانطور که موهایش را شانه میزد خندید
_ اصلا بیخود نیست بیان کردن دختر چراغ خونهاست!
خنده اش از هزار گریه تلخ تر بود
_ آره …. بهشدت دوستم دارن
شوهرم جرات نمیکنه حتی صداشو بالا ببره
آخه میدونه بابا و مامانم چشممو اشکی ببینن طلاقمو گحرکت کردن
زن با تعجب به آن یکی اشاره زد
دخترک با بغض حرف های عجیب و غریب میزد
_ خدا برات حفظشون کنه عزیزم!
قلبارای جواب نداد
سرش را در بالشت فرو برد و پتو را روی صورتش کشید تا اشک هایش را کسی نبیند
زن کنارش آرام رو به بقیه پچ زد
_ دیوونست فکر کنم!
بیچاره هیچکس نیومده متوجه شدنش
بچشم که میگن مریضه!
با تاسف سر تکان دادند و هم وقت پرستار داخل شد
_ فرهمند؟
دلارای بی توجه به صورت خیس از اشکش پتو را کنار زد
_ منم ، بچمو آورمشاهده کرد؟
پرستار همانطور که سرم تخت کناری را کنترل میکرد تایید کرد
_ آره ، بگو همجادهت بره بیارش گرسنهست
با همان دیدهان سرخ شده لبخند زد
_ خودم میرم
پرستار همانطور که از در خارج میشد هشدار داد
_ مگه اپیزیوتومی نشدی؟!
راه نری بخیههات پاره میشه
به محض خارج شدنش پتو را کنار زد و پاهای ورم کرده اش را از تخت فاصله داد
بی توجه به سوزش شدیدی که تا ران هایش میرسید از حرکت ایستاد و دستش را از دیوار گراهی شد
حتی کسی نبود کمک کند تا دمپایی های پلاستیکی بیمارستان را پا بزند
به سختی قدم اول را برداشت و شکمش تیر کشید
جای خالی بچه زیادی به نگاه می وارد شد
انگار ماه ها خرمالو بزرگی را درسته قورت داده و حال دیگر خبری ازش نبود
زنی طعنه زد
_ عزیزم کاش حداقل تو که اونقدر برای خانوادت عزیزی همراهت میومدن!
انگار جمله اش را نگوش داد
تمام حواسش پی فکر در آغوش گراهی شدن دخترش بود
نزدیک ده دقیقه منتظر خالی شدن آسانسور بزرگ بود و در آخر هم با نگاه غره یکی از مستخدمین سوار شد
_ خانم آسانسور برای جابه جایی تخت ها یا کساییه که رو ویلچرن! شما که ماشالله سرپایی!
به او هم اهمیت نداد
وارد اتاق نوزادان شد و با چشم گشت
پرستار جلو وارد شد
_ عزیزم لباساتو عوض کن بچه ها حساسن
لباس هایی که تحویلش دادند را تن زد و پرستار اشاره کرد
_ تخت شیشم ، اگر یاد نداری چطور شیرش بدی بگو کمکت کنیم
تبسم زد
روی بدن کوچیکش خم شد و درآغوشش کشید
بینیاش را به صورتش نزدیک کرد و بوی خوش نوزاد در مشامش پیچید نامیل داشته لبخند زد
آرام زمزمه کرد
_ دورت بگردم مولین
دخترک با لپ هایی آویزان و دیدهانی بسته زیرلب غر زد و او با محبت لبخند زد
_ جان…
روی صنقلبی پشت به بقیه جای گرفت و با خجالت لباسش را کنار زد
پرستار ولی جلو آمد و بچه را در کف دست هایش جا به جا کرد
_ یک دستت رو بذار زیر گردنش
بچسبونش کامل به بدنت … آفرین
به پهلو تکیهاش بده به خودت که مجبور نشه گردنش رو بچرخونه
کاری که بیان کرده بود را مو به مو انجام داد و مضطرب پرسید
_ درسته؟
دختر خندید
_ نه بهشدت محکم گحرکت کردیش
له شد بچه
_ میترسم از کف دستم لیز بخوره
_ مگه صابونه؟ لیز نمیخوره
_ بهشدت کوچیکه
_ یکم آزاد تر نگهش دار ، اینطوری نمیشه
حرکت کردی خونه به مادرت بسپار چند روزگار اول حواسش باشه
بزرگ ترا تجربه اشون بیشتره
قلبارای تلخ خندید و پچ زد
_ میگم…
پرستار پیجادهنش را کنار زد و قلبارای خجالت زده زمزمه کرد
_ خودم میتونم
_ خجالت نکش
نوزاد روزگارای اول خیلی حساسه
خدایی نکرده شیر بپره تو گلوش ، یا وقتی زیر سینهاته خوابت ببره ممکنه خفه شه
بدن قلبارای از ترس لرزید
خجالت را کنار گذاشت و دخترک بالاخره سینه را در دهانش گحرکت کرد
بغض کرده با بغض سرش را بالا آورد
_ خورد! گراهی شد سینهامو
پرستار ها و زنی که برای رسیدگی به بچهاش رسیده بود از صدای ذوق زده اش به خنده افتادند
دلارای با شانه گونهی اشکی اش را پاک کرد و لبخند زد
_ آی … چقدر گرسنهاست
_ درد داری؟ روزگارای اول اینطوریه
_ قلقلکم میاد
بچه را به خود فشرد و مجدداً خندید
_ داره میخوره … میبینید؟
پرستار با تبسم سمت تخت نوزاد دیگری راهی شد
_ آره عزیزم
تبسم قلبارای بزرگ تر شد
مثل بچه ها سرش را به سر نوزاد نزدیک کرد
_ شبیه منه نه؟
زنی که نوزادش در آغوشش بود ریز خندید
_ عزیزم ناراحت نشی ولی اتفاقا شامگاهیهت نیست
فکر کنم به شوهرت راهی شده
دیدهاش آبیه آقاتون؟
لبخند قلبارای کمرنگ شد
_ نه … آبی نیست چشماش
_ آخه نگاهای بچتون آبی شده
پرستار توضیح داد
_ رنگ مو و نگاه نوزاد ممکنه تغییر کنه
دلارای آه کشید و با انگشت اشاره گونه بچه را نوازش کرد
_ چشمای مادر بزرگش رنگیه…
مروارید چشمان زیبایی داشت
همیشگی حسرت رنگ خاصشان را میخورد
پوست سفید و دیدهان رنگی اش کنار موهای بور از او پیرزنی عاشق شدنی با قشنگیی اصیل ساخته بود
_ به هرکی رفته خیلی قشنگست
مثل مادر بزرگ ها ذوق زده ریز خندید
_ بختش زیبا باشه!
زن و پرستار ها بار دیگر ریز خندیدند
_ حالا اسمش چیه این دختر چشم دریاییمون؟
نوزاد همانطور که با سرعت سینه اش را مک میزد انگشتان ظریف و کوچکش را دور انگشت مادرش حلقه کرده و میفشرد
صدای نفس هایش در فضا پیچیده بود
لب هایش را به موهای خرمایی رنگ بچه چسباند و آهسته بوسید
_ اسمش هاوژینه!
چون اومده تا به مامانش زیستن بده…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن