زن بچه را در پارچه دیگری پیچید و تبسم زد
_ ماشالله با این وزن طبیعیه انقدر مولینشو اذیت کنه تا جهان بیاد
مگه ناضافه کردی پسره؟!
قلبارای منظور زن را نمتوجه شد
تمام بدنش نگاه شده و خیره نوزادی بود که صدای جیغ هایش از جیغ های مادرش هم کشیده تر بود
زن نوزاد را روی شکمش گذاشت
_ اینم دختر گلمون
صحیح و سالم ، کاملا هوشیار
مبارکت باشه
قلبارای لب زد
_ دختر؟
هم مدت نوزاد را روی سینه اش با احتیاط بالا کشید و ذوق زده هق زد
جسمی کوچک و داغ ، تپل با صوتی جیغ های کر کننده
آنقدر عاشق شدنی که حاضر بود برای داشتنش هزار بار دیگر درد زایمان تحمل کند
بی حال با دیدهان پر اشک و تبسم پچ زد
_ عروسکم … دلدادگیم … خوش اومدی نفس من
ماما کف دستانش را دراز کرد تا بچه را پس بگیرد
_ سونوگرافی اضافه کرده بود پسره؟
قلبارای بدون آنکه از نوازد نگاه بردارد زمزمه کرد
_ نه … درباره جنسیت نپرسیده بودم
فکر میکردم پسر باشه
_ بدش به من عزیزم منتقلت کنیم بخش
قلبارای لب های خشک شده اش را به سر پر موی بچه چسباند
نمیتوانست از او جدا شود
این بچه جبران تمام نداشته هایش بود
_ نمیشه بغلم باشه؟
زن بچه را از کف دستش کشید و او دلواپس نالید
_ گردنش و بگیرید
حاضر بود بعد از آن همه درد کشیدن باز هم هوشیار ، بدون لحظه ای استراحت از بچه مراقبت کند
صوتی مولی بالا رفت
_ خانم حاتمی مادر و منتقل کنید بخش
_ کجا میبریدش؟
کسی جوابش را نداد
کف دستش را روی شکمش گذاشت
جای خالی اش را حس میکرد!
انگار قسمتی از بدنش جدا شده بود
روی تخت دیگری دراز کشید و در انتظار بچه پلک هایش روی هم افتاد
انگار کوه کنده بود
چنان خسته و داغان بود که بدون هیچ دارویی در همان اتاق هشت تخته بی توجه به سرصداها بیهوش شد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن