ارسلان سمت مخالف برگشت و پلک هایش را روی هم فشرد
کاش دخترک خفه میشد!
_ تو توی تاریکی زندگی من نور بودی ارسلان
تو رو که متوجه شدم حس کردم زیستنم قرار نیست فقط تو گوشه خونه جای گرفتن و آشپزی یاد گحرکت کردن و تو روضه ها شرکت کردن باشه که شاید یکی از زنای چادری بپسندم و بشینم سر سفره عقد کسی که تاحالا نمشاهده کردمش!
تو سرکش بودی ،تو موفق بودی!
خانوادت مثل خانواده من بود اما تو هیچ شامگاهاهتی به قلبارای نداشتی
تو جلوشون از حرکت ایستاده بودی
تو مقاومت کرده بودی و شدی اسطورهی من
من عاشقت شدم چون تو هرکاری رو کرده بودی که من آرزوش رو داشتم!
_ روضه خونی رو ول کن دخترحاجی که جفتمون میدونیم فایده نداره
قلبارای با سرتقی چانه بالا انداخت و نالید
_ من بچمو نمیکشم!
من از زیر دست داراب و کتک هاش سالم بیرون نکشیدمش که حالا باباش بکشتش
من تو زندان حفظش کردم ، من چندماه بدون دارو ، بدون دکتر و سونوگرافی و کوفت و زهرمار ریسک نکردم که حالا تو جونشو بگیری … من اگر….
جمله اش تمام نشده آلپارسلان سمتش برگشت و با یک حرکت بازویش را گراهی شد
روی تخت خواباندش و با شدت گردنش را چنگ زد
صوتی فریادش دیوار هارا لرزاند
_ یک بار دیگه به من بگی قاتل و اسم اون لخته خون تو رَحمت رو بذاری بچه زبونتو از حلقومت میکشم بیرون
قلبارای وحشت زده هیع کشید
احساس کرد برای ثانیه ای نفسش بند آمد و پشت سرش لگدهای جنین را حس کرد
درست زیر بازوهای آلپارسلان
بغضش منفجر شد و ارسلان واراهی شده با دهانی باز به شکم بروارد شده اش خیره شد
هیچ چیز نبود پس آن ضربه بی جان چه؟
ای کاش توهم زده باشد اما صوتی قلبارای همه چیز را روشن کرد
_ ببین … برای زنده موندن پا میکوبه
تو آدم نیستی ارسلان؟
من به جهنم … این بچه از خونِ خودته
ارسلان با شدت رهایش کرد و قلبارای زار زد
_ حتی باباتم این کارو با بچهاش نمیکنه!
حتی حاج خانمم همیشگی میگفت هدیه خدارو پس نمیفرستن
تو کی هستی ارسلان؟
تو بی رحم تر از حاج ملکشاهانی
ارسلان موهایش را چنگ زد و مثل دیوانه ها غرید
_ به شرفم قسم یک کلمه دیگه بگی مثل سگ میزنمت تا به فردا نکشی
قلبارای جیغ زد
_ بزن! یا بکشم یا راحتم بذار برم
آلپارسلان عربده کشید
_ خفه شو بهت اضافه کردم
هنوز هم گیج و منگ حرکت شکم دخترک بود
_ این تنها چیزیه که دارم!
تنها کسی که مال منه
مالِ خود خودم
اگر تو نمیخوایش مهم نیست من به جای پدرِ نداشتش دوستش دارم و براش میجنگم
با خشونت اشک هایش را پاک کرد و پچ زد
_ بهش میگم باباش مرده!
میگم بابا نداره
نترس نمیگم بابات میتمایل داشت جونتو بگیره
آلپارسلان با هربار شنیدن کلمه “بابا” از زبان دخترک به جنون میرسید
تهمشاهده کرد آمیز در نگاهان خیس از اشکش خیره شد و محکم لب زد
_ فردا سقطش میکنیم!
قلبارای ریز خندید
کشیده و دیوانه وار
انگار در ثانیه ای عقلش را از کف دست داده بود
_ پس همین الان بکشش! هم منو هم بچتو
اظهار کرد و از تخت پایین پرید
التماس هایش فایده ای نداشت
آلپارسلان هیچ مدت گوشی برای شنیدن آوای او نداشت
ارسلان از سنگ بود
چطور فراموش کرد و چنین خطایی مرتکب شد؟
بچه اش را سقط میکرد؟!
هرگز!
زندگی اش را بدون جنینی که تا به حال حتی یک بار هم در آغوش نکشیده بود نمیتوانست تصور کند
بچه را از بین میبرد
ارسلان با خیال راحت چندین بار دیگر شامگاه را با او میگذراند و مدتی که قلبش را زد رهایش میکرد
او میماند بدون هیچکس!
تنهای تنها
نه پدر و مادری بود و نه برادری
نه اسلان که همه چیز را برایش فدا کرده بود و نه پسرکش
زنده بودن بدون پسرک چه فایده ای داشت؟
اصلا این که زنده بودن نبود
این نفس کشیدن بود!
نفس کشیدن بدون هیچ امید و آرزویی!
سمت آشپزمنزل قدم برداشت و ارسلان کلافه پشت سرش بلند شد
_ چه غلطی میکنی؟
قلبارای بی توجه به او با آوای بلند زار زد و دیدهانش را روی کابینت ها گرداند
با مشاهده کردن چاقو بزرگ و تیزی که مانیا برای بریدن کیک آماده کرده بود سمتش دوید
آلپ ارسلان در چهارچوب آشپزخانه از حرکت ایستاد و دندان روی هم فشرد
_ دیوونه شدی؟
دلارای چاقو را سمت خودش گحرکت کرد و زمزمه کرد
_ مگه همینو نمیتمایل داشتی؟
چند قدم نزدیک شد و هم زمان با نگاهان پر اشک لبهی تیز چاقو را به شکمش چسباند
_ بگیرش … یک فشار کوچیک و بعدش نه من هستم نه بچم!
آلپارسلان جلو وارد شد و تهمتوجه شدآمیز لب زد
_ من پدر تورو در میارم قلبی
دخترک با اشک خندید
_ کسی که از زندگیش سیره رو تهمشاهده کرد نکن
_ بندازش چاقورو
_ مگه نمیتمایل داشتی بچتو بکشی؟
هیچ دکتری جنین هفت ماهه رو سقط نمیکنه!
تنها راهش همینه
با دیده به چاقو اشاره زد و ادامه داد
_ الان نکشیمون دو ماه دیگه مجبوری بغلش بگیری!
کف دست های ارسلان مشت شد
_ چرند نگو
_ یا الان تمومش کن یا من به جهانش میارم
ارسلان آوایش را بالا برد
_ بندازش کنار بیان کردم
دلارای محکم سر تکان داد
_ یا الان یا هیچ وقت
ارسلان جلوتر آمد
قلبارای بار دیگر نالید
_ نیا … میزنم
آلپارسلان با حرص لبخند زد
_ بزن
قلبارای عقب عقب حرکت کرد و التماس کرد
_ نیا
_اضافه کردم بزن
_ من قاتل بچم نمیشم
تو باید بزنی
باید بزنی و تمام عمرت حسرت بخوری و عذاب وجدان داشته باشی
تو باید….
جمله اش تمام نشده آلپارسلان با یک حرکت خودش را جلو کشید و کف دستهی چاقو را گحرکت کرد
قلبارای بلند تر هق زد
_ نه … یا بزن یا دست از سرمون بردار
ارسلان فریاد زد
_ ولش کن
قلبارای مقاومت کرد
آلپارسلان کف دستهی چاقو را از میان کف دستانش بیرون کشید اما او کوتاه نیامد
امشب باید همه چیز تمام میشد
او با فکر مرگ جنینش تا صبح دوام نمیاورد!
سمت تیز چاقو را گحرکت کرد و محکم فشرد
_ یا بکشش یا براش پدری کن!
انقدر سخته؟
قبول بچهی بی آزاری که از خون خودته انقدر سخته؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن