ارسلان همچنان سکوت کرده بود و او این سکوت را دوست داشت!
همین که ذوقش را کور نمیکرد راضی بود
سرش را کشیده کرد و ارام زیر چانهاش را بوسید
دست های ارسلان که دورش محکم تر شد تبسم زد
بچه هم میانشان آهسته بود
نفس عمیقی کشید و دعا کرد وقت متوقف شود
اصلا دیگر محبت اساطیری از آلپارسلان نمیمیل داشت!
همینکه سه تایی کنار هم آهستهش داشسریع کافی بود
ارسلان چانه اش را گحرکت کرد و سرش را بالا آورد
با مشاهده کردن صورتش اخم کرد
_ چرا گریه میکنی؟
بینیاش را بالا کشید
گریه میکرد؟ متوجه نشده بود
پسرک روحیاتش را عوض کرده بود
_ تو به آینده فکر نمیکنی ارسلان؟
آلپارسلان کلافه نچی بیان کرد و خودش را روی کاناپه انداخت
قلبارای بلافاصله کنارش نشست
_ چرا نه؟ من بهشدت فکر میکنم…
_ چراکه همه چی معلومه
قلبارای سرش را روی سینهی او گذاشت و خودش را بیشتر به بدنش چسباند
_ تو که از آینده خبر نداری
ارسلان کف دستش را سمت پاکت سیگار دراز کرد
_ آیندهی من مشخصه!
_ منم تو آیندتم؟
_ فعلا که هستی
_ تا کِی؟
_ تا وقتی من بخوام
_ تا حالا فکر نکردی حیاتتو تغییر بدی؟ مثلا … مثلا ازدواج کنی!
ارسلان کام عمیقی از سیگار گراهی شد و پوزخند زد
_ کردم دیگه ، تو چی پس؟!
قلبارای افسرده لبخند زد
_ ازینا نه ، از اون واقعیاش! از اونایی که بچه دار میشی و تو آیندت میبینیشون!
آلپارسلان پوزخند زد
_ بچه دارشم که چی بشه؟ یک بدبختی مثل من و تو به این جهانی ت*خ*می اضافه شه؟
قلبارای آهسته روی سینه اش کوبید
_ بی ادب!
_ ما هم یکی مثل ننه باباهامون
_ ولی…
جملهاش تمام نشده ارسلان موهایش را گرفت و سرش را بالا آورد
دود را در صورتش فوت کرد و با آوایی بم لب زد
_ چیه قلبت بچه خواست؟
قلبارای لب گزید و او ادامه داد
_ خودت بزرگ شدی مگه؟
لب هایش را به چانه دخترک چسباند و ساکت بوسید
_ با هومن ازدواج کرده بودی شاید الان بچه داشتی!
قلبارای چشمانش را بست و ارسلان بار دیگر بوسیدش
_ چادر میپوشیدی میحرکت کردی کلاس خیاطی
بعد با شکم حامله میرسیدی خونه و واسه شوهرت نهار درست میکردی و به در زل میزدی تا برسه
اوج رویاهات میشد راضی کردن اون
به سلیقه اون موهاتو زرد میکردی و شامگاها بهش سرویس میدادی
پنج سال دیگم سومی رو حامله بودی احتمالا
دلارای آرام زمزمه کرد
_ شاید زیستن واقعی اونه…
ارسلان پوزخند زد
_ چیه؟ دلبسته شدی اونطوری ازدواج کنی؟
_ هومن رو دوست نداشتم…
ارسلان تبسم کجی زد
_ زیستن اونطوری رو چی؟
_ نه…
بلافاصله لب هایش میان لب های ارسلان اسیر شد و نتوانست بگوید که زندگی با تو هم آن چیزی نبود که انتظارش را داشتم
این که فرزندم را پنهان کنم یا از منزل فرار کنم تا شوهرم با زنی که اورده وقت بگذراند!
اما او درستش میکرد
او به کمک پسرک همه چیز را تغییر میداد
ارسلان کمرش را گراهی شد و روی کاناپه انداختش
کم کم کف دستانش همه جای بدنش گشت و دخترک به سختی خودش را زیر بدنش پیچ و تاب میداد تا انگشتانش به شکمش برخورد نکند
بالاخره لب هایش را رها کرد و با متوجه شدن صدای نفس زدن هایش راضی تبسم زد
اینبار قلبارای برای بوسه پیش قدم شد
ارسلان دکمه های پیراهنش را باز کرد و او موهایش را نوازش کرد
پیمسیرن را پایین کاناپه انداخت و سمت دخترک خیز برداشت که صدای موبایلش در فضا پیچید
قلبارای نفس زنان زمزمه کرد
_ خاموشش کن
حال که حساسیت بچه نسبت به بوی بدن ارسلان از بین حرکت کرده بود دیگر برایش اهمیتی نداشت که او متوجه بروارد شدگی شکمش شود
میگفت بخاطر تحرک نداشتن این مدت چاق شده
یا باور میکرد یا نه!
بالاخره که باید میدرک کرد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن