هومن کف دستش را دراز کرد و لیوان را سمت دهان دخترک برد
_ اینو تموم کنی راه میفتم
_ من توراه میخورم آقا هومن
دیروقته…
و ادامه نداد ارسلان اگر بفهمد خونش حلال است!
_ از صبح شدم اقا هومن
بهشدت عجیبه
یک حس غریبگی خاصی داره
_ لطفا ادامه نده … خودت میدونی من چه قدر عذاب وجدان دارم
تقاصش رو پس دادم
هم من هم ارسلان!
هومن عصبی پوزخند زد
_ اسم اون بی شرف رو نیار!
قلبارای تیز نگاهش کرد
_ اون بی شرف شوهرمه!
هومن بهت زده لب زد
_ ازدواج کردی باهاش؟!
پوزخند زد
_ حاجی جونتون براتون نبیان کردن؟
آره ازدواج کردیم
به زور ایشون وگرنه درست حدس زدی ارسلان میمرد و راضی نمیشد اسم من بره تو شناسنامش
هم ازدواج کردیم ، هم زندان حرکت کردیم ، هم ارسلان شلاق خورد
کف دست حاجی درد نکنه!
هومن کلافه موهایش را چنگ زد
_ من نمیدونستم
مروارید خانمم همینطور وگرنه نمیذاشت
دلارای سعی کرد عصبی نشود
صبح هومن درست در یک قدمی اش نگه داشته بود و به اندازه کافی ترسید
دلش به حال جنین میسوخت
هرچند پسرک قوی اش انگار عهد کرده بود این جهان را ببیند!
_ مهم نیست ، لطفا منو برسون خونه
اگر حال بابا مجدداً بد شد بهم خبر بده
موبایل ندارم ولی به نگهبان بگی بهم میگه
از صبح بیمارستان بودند
حال پدر قلبارای خوب نبود
استرس ها بالاخره کار خودش را کرده و او را از پا انداخته بود
داراب اجازه نزدیک شدن نداده بود
مادرش ناسزا میگفت و نفرین میکرد
تمام مدت را در حیاط بیمارستان اشک ریخته بود و مدتی که دکترها بیان کرده بودند وضعیتش ثابت شده بالاخره رضایت داده بود برگردند بدون اینکه پدرش را دیده باشد
_ ازت ممنونم هومن
بابامو نمشاهده کردم ولی همینکه از بیمارستان برام خبر میاوردی خودش بسیار ارومم کرد
اگر تو نبودی اونا بهم خبر نمیدادن وضعیت حاج بابام ثابت شده
داشتم از استرس میمردم
هومن لبخند تلخی زد و ناظهار کرد دکترها هشدار داده بودند
که مدت زیادی زنده نمیماند
که این سکته را رد کرده اما تضمینی برای بعدی ها نیست
ناضافه کرد تا حال دخترک بدتر نشود
ماشین را مسیر انداخت و سمت خانه ارسلان راند
_ بهش گفتی؟
_ به کی؟
فرمان را میان کف دستانش فشرد
_ به ارسلان اظهار کردی قراره باباشه؟ بلایی سرت نیاورد؟
دلارای معذب نگاهش را دزمتوجه شد
هنوز هم میتوانست در دیدهان هومن نفرت و خشم را تشخیص دهد
_ نمیدونه…
هومن با تاسف سر تکان داد
_ بالاخره که چی؟
من و آلپارسلان سایه همو با تیر میزنیم اما خوب میشناسمش
همین ازدواجم برای اون زیادیه چه برسه به بچه!
اندیشیدی بذاری بزرگ تر شه اون قلبش میسوزه؟
نخیر اینطوریا نیست
حتی جهان هم بیاد ارسلان قابلیت بریدن نفسش رو داره
دلارای با خشم نگاهش کرد
چه قدر راحت از قتل پسرش توسط ارسلان حرف میزد!
_ لطفا تمومش کن
تو حیات من دخالت نکن
من بخاطر گذشته شرمندتم اما یادت نره تو هم اجازه دادی من زیر کف دست و پای داراب جون بدم
فقط تو میدونستی حاملم!
میدونستی و یک زن حامله رو بین اون روانیا ول کردی
من بخشیدم تو هم ببخش
این بچه خودش پدر مادر داره
باباشم بزودی میفهمه وجود داره
درست میگی شاید از متوجه شدنش عصبی شه
شاید بزنم ، شاید تهمتوجه شدم کنه ، شاید حتی از خونهاش بیرونم کنه
اما بچه ی خودش رو نمیکشه!
هومن پوزخند زد
_ تا وقتی بچه اونجاست از نظر اقایون بچه ای نیست!
شماها حسش میکنید، لگداشو ، حرکاتشو
ولی از نظر یک مرد وقتی بچه ، بچه ست که بتونه بغلش بگیره
حتی نُه ماهتم بشه اون میتونه سقطش کنه
قلبارای با صوتیی لرزان نالید
_ تا وقتی به دنیا بیاد پنهونش میکنم!
هومن با تمسخر پوزخند زد و سکوت کرد
هر دو میدانستند ناممکن است
که همین روزگارها ارسلان از همه چیز باخبر میشود….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن