ارسلان زیردیدهی نگاهشان کرد
_ اگر نیمه جون از زیر دست داراب خان بیرون نمیکشیدمت الان شک میکردم حامله باشی!
قلبارای واراهی شده نگاهش کرد
نگاهانش جدی نبود
معلوم بود درصدی احتمال نمیدهد!
حقم داشت…
آنطور که داراب تا مرز مردن کشانده بودش حاملگی غیرممکن بود
لبش را گزید و خدارا شکر کرد
پسرک قوی بود!
_ حالا بگو کدومش دیگه
_ هیچ کدوم
تنها احتمالی که میدم اینه بابای من مجدداً زن صیغه کرده باشه توله پس انداخته باشه
وگرنه بچه دیگه ای دورمون نیست که ما سرهمی انتخاب کنیم
پسر جوان اوضاع را غیر عادی متوجه شد
انگار مرد برعکس دختر ذوقی برای خرید بچهشان نداشت
لبخندی زد :
_ من همینجام
شما با خیال راحت انتخاب کنید برمیگردم
او که رفت قلبارای سر تکان داد
_ زرده رو برمیدارم
ارسلان با جدیت بازویش را گرفت
_ منو ببین
قلبارای نگاهش را دزدید
_ کف دستم درد گحرکت کرد
_ به جهنم ، منو ببین بهت میگم
دلارای بالاخره نگاهش کرد و او غرید
_ چی تو اون مغز کوچولوت میگذره دلی؟
قلبارای سعی کرد عادی به نظر برسد
شکمش را منقبض کرد
انگار که با اینکار بچه را پنهان میکند!
_ یعنی چی؟ چرا به همه چی شک داری؟
_ چون من تو رو میشناسم
راهی شدارای نکبتیتو حفظم
تو داری یک غلطی میکنی که فقط خدا میدونه چیه اما من سر در میارم
اون مدت سرتو بیخ تا بیخ میبرم
دلارای رنگ پریده اخم کرد
_ ولم کن
چرا از کوچک ترین چیزی داستان درست میکنی اخه؟
ارسلان دیدهانش را ریز کرد
_ من که بعد اون کتکی که از داداش جونت خوردی دست بهت نزدم
نه تا اونجایی که کار به بالا اومدن شکمت برسه
از خودم مطمئنم پس تنها چیزی که به نظرم میرسه زیرآبی حرکت کردن جنابعالیه!
اگر فکری تو سرت داری….
دلارای خودش را عقب کشید ولی ارسلان اجازه نداد
_ چه فکری؟ چی داری میگی دیوونه
الپ ارسلان تهدید آمیز نگاهش کرد
بازویش را محکم تر فشرد و کنار گوشش غرش کرد
_ تو فکر حامله شدن باشی من پدرتو در میارم خب؟
قلبارای واحرکت کرده سرش را پایین انداخت
او حامله بود
بچه روز به روزگار بزرگ تر میشد و پدرش تهمتوجه شد میکرد!
ملایم لب زد
_ انقدر از بچه ها متنفری؟
ارسلان بی رحمی را به آخرین حد رساند :
_ از بچه ای که از تو باشه آره!
قلبارای صوتی شکستن دلش را متوجه شد
چشمانش پر اشک شد و بهت زده سرش را بالا گراهی شد
آلپارسلان همانجا پشیمان شد!
در اصل از بچه ها خوشش نمی آمد
اصلا نفرت داشت از آوای جیغ و لجبازی هایشان
دخترک را تحقیر کرده بود تا تنها تاوان این اعصاب خوردی و اتلاف وقتش در سیسمانی فروشی را بگیرد!
_ چرا؟
آلپارسلان از شنیدن آوای پر بغضش پوف کشید
_ چی چرا؟
_ چرا از من متنفری؟
_ نیستم تمومه؟
رید*ی تو اعصابم منم رید*م تو اعصابت
بی حساب شدیم
قلبارای اشک هایش را پاک کرد ولی صورتش بلافاصله خیس شد
ساکت با اشک دروغ بهم بافت و قلب زد
_ من … بچه دوستم جهان اومده … یعنی یکی از دوستای دبیرستانم … مانیا بیان کرد امروز … خواستم واسش هدیه بگیرم
صدای گریه اش بالا راهی شد
جمله ارسلان روانش را بهم ریخته بود!
شاید اگر حامله نبود تا این اندازه رویش تاثیر نمیگذاشت ولی در حال حاضر آرزوی مرگ داشت!
ارسلان اضافه کرده بود متنفر است
از جنینی که داخل شکمش رشد میکرد
آن هم به دلیل اینکه مادرش قلبارای است!
کف دستش را جلوی دهانش گراهی شد تا آوای گریه اش بالاتر نرود که ارسلان کلافه دندان قروچه کرد
_ چته قلبی چه مرگته؟
خدا لعنتت کنه آبرومونو بردی
چرا از اول دهنتو باز نمیکنی بگی واسه کی میخوای؟
پاک کن اشکاتو
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن