ارسلان پوزخند زد و آرام زمزمه کرد
_ امشامگاه کی قراره به دادت برسه دخترحاجی
دلارای لبش را به دندان گحرکت کرد و جوید
تقریبا از حالت تهوع ها خلاص شده بود
اگر مجبور میشد میتوانست تن به رابطه با آلپارسلان دهد
البته اگر این کار او را روی گردی کوچک شکمش حساس نکند
_ آدم زنشو با رابطه جنسی تهمشاهده کرد نمیکنه پسرحاجی!
ارسلان از بی پروایی دخترک ابرو بالا انداخت و روی صنقلبی قرار گرفت
_ بشین زیاد حرف نزن
ببینم شب چند مرده حلاجی
دلارای حرف گوش کن قرار گرفت
نامیل داشته تبسم تلخی زد و نفس عمیقی کشید
خوشحال بود
نه از آن ذوق های بی اندازه ی دختران روز عروسیشان
خوشحالی کمرنگی بخاطر از بین راهی شدن حس گناه
بخاطر اینکه از این به بعد زن عقدی این مرد حساب میشد و فرزندشان از چشم دیگران حلال بود
هنگامه و ازاده پارچه ای بالای سرشان گرفتند و مانیا با تبسم قند هارا برداشت
ارسلان تیز نگاهشان کرد
_ نیاز به این مسخره بازیا نیست
تبسم ازاده و مانیا خشک شد اما هنگامه بی تفاوت سر تکان داد
_ بهشدت هم هست
تو دخالت نکن
ارسلان چشم غره ای به او رفت و دهان باز کرد تا حرفی بزند که عاقد پرسید
_ پدر عروس خانم حضور دارن؟
لبخند قلبارای خشک شد
انگار کسی با پتک بر سرش کوبید
عاقد نگاهی به چهرههایشان انداخت و ادامه داد
_ یا وکالت نامه از پدر و یا اجازه دادگاه؟
هنگامه اینبار زودتر از همه جلو حرکت کرد و آرام مشغول صحبت با عاقد شد
قبلا قلب خوشی از دلارای نداشت ولی حال فرق میکرد
دلش به حال او میسوخت
خودش هم دختر بود و میدانست او در این وضعیت چه حالی دارد
قلبارای دستش را به پیشانیاش گرفت و نیم خیز شد
ارسلان بازویش را کشید
_ بشین تا برگرده
_ فکر اینجاشو نکرده بودی یا منو آوردی تحقیرم کنی؟
_ مزخرف نگو ، یارو رو راضی میکنن
_ من انقدر تو دنیای خودم بودم که نفهمیدم چی به چیه تو چی؟
کدوم عاقد عقد دختر رو بدون اجازه پدر میخونه؟
ارسلان کلافه غرید
_ دختر! تو دختری؟
قلبارای سرگردان لب زد
_ یعنی چی؟
_ یعنی هرچی پدرت براش باید اجازه میداد قبلا زیرِ من به باد دادی!
اجازه واسه دختر باکرهست
قلبارای به سرعت سرش را سمت مخالف برگرداند تا ارسلان اشک هایش را نبیند
چطور میتوانست تا این اندازه سنگقلب باشد؟
تا اعماق وجودش از حرص و غم سوخت
احساس میکرد همه با تمسخر نگاهش میکنند
هنگامه کلافه جلو امد و نگاه دوقلبی به دلارای که از ناراحتی لب برچیده بود انداخت
ارسلان پرسید
_ چی شد؟
هنگامه خودش را خم کرد و در گوش برادرش حرفی زد
اخم های ارسلان عمیق تر شد
_ یعنی چی؟ این چه مزخرفیه؟
اینبار خودش بلند شد و سمت عاقد رفت
دلارای نگران لب زد
_ چی میگه هنگامه؟
هنگامه ناراحت نگاهش را دزدید
_ هیچی آلپارسلان درستش میکنه
_ وقتی دادگاه تعیین کرده چرا قبول نمیکنه؟
_ میگه قانون اینه
حتی دادگاهم بگه باید پدر رضایت داشته باشه
مگه اینکه صیغه نامه داشتید
قلبارای دلخور پوزخند زد
اگر صیغه نامه داشتند که کار به اینجا نمیکشید!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن