ارسلان بی حوصله پیراهنش را چنگ زد و غرید
_ چی شعر میگی بچه جون؟
پاشو میگم لباس بپوش لخت جای گرفتی اونجا که چی؟
دلارای هق زد
خودش را گوشه تخت رساند و با کف دست های لرزان لباس ارسلان زا چنگ زد
_ ارسلان … توروخدا
_ چه مرگته؟ ای بابا
اونا کم بودن اینم روانی شده
پاشو میگم
_ من از تو حالم بد نشد توروخدا منو تحویل داراب نده ارسلان
بیان کرد و قد بلندتر زار زد
ارسلان بی رحمانه بازویش را کشید و با خشونت بلندش کرد
مانتویی دخترانه که متعلق به هنگامه بود را از کمد بیرون کشید و سمت قلبارای پرت کرد
_ بپوش اینو چرت نگو اینقدر
قبل ازینکه قلبارای دوباره به التماس بیفتد ادامه داد
_ فعلا داداش جونت مشکل کوچیکهست
دلارای وحشت زده لب زد
_ بابامم باهاشه؟
_ مامور باهاشه!
دلارای خشک شد
مردمکهای چشمانش از ترس گرد شد و بهت زده لب زد
– چی؟ پلیس؟
بر خلاف قلبارای که هر لحظه احتمال غش کردنش بود ارسلان خونسرد بیان کرد
– آره پلیس! یه چیزی بپوش بیا بیرون بجنب چرا خشکت زده؟
دلارای نگاه هایش را بست
کف دست و پایش شروع به لرزیدن کرده بود و چیزی زیر دلش پیچ میخورد.
به زور و بدون اینکه لباس زیر بپوشد، مانتو و شلواری به تن کرده و شالش را روی سرش انداخت.
تمام مدت بلند هق میزد
ارسلان با اخم خیره اش بود
_ بسه آب بدنت خشک شد
دلارای انگار منتظر واکنشی از او بود که سمتش حرکت کرد
_ سنگسارمون میکنن!
ارسلان سعی کرد تبسم نزند
_ آره ، قبلش شلاقم هست
قلبارای وا حرکت کرد
انتظار داشت او بگوید اینطور نیست
وحشت زده زمزمه کرد
_ وای … وای
_ تازه من جریمه خودمو میدم
شلاقم میخرم
تو چی؟
دلارای کف دستش را مقابل دهانش گذاشت و نالید
_ داری شوخی میکنی؟!
ارسلان با جدیت اخم کرد
_ شوخی دارم من با تو؟
بغض دلارای منفجر شد
_ توروخدا نریم بیرون
توروخدا آلپارسلان … بیا فرار کنیم
توروخدا یک کاری کن تو بخوای میتونی
ارسلان بی حوصله پوف کشید
_ بسه ، ما نریم اونا میان تو
دلارای کف دستش را روی شکمش گذاشت و زار زد
_ من میترسم … شلاق …
_ احمقی؟ من میذارم تورو شلاق بزنن؟
قلبارای بهت زده با دیدهان اشکی نگاهش کرد و او ادامه داد
_ دو روزگار دیگه تو تختم رد شلاق رو پشتت باشه؟ انگار با قاچاقچی و چاقو کش میخوابم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن