ارسلان دکمه های پیمسیرنش را یک به یک باز کرد
و پیراهن را روی پای دلارای انداخت :
_میرم دوش بگیرم پاتو بیرون نمیذاری از اتاق تا برگردم
بوی عطری که روی پیجادهن ارسلان بود ،
باعث زیر و رو شدن معدهاش شد
تمام تلاشش را کرد تا عق نزند
خیرهی ارسلان ماند تا از در خارج شود
و راحتش کند ولی ارسلان سمتش برگشت
روی بدنش خم شد و مرموز خیره در دیدهانش زمزمه کرد :
_اول ماهه …. تو نباید الان پریود باشی ؟
نفسش بند آمد
نگاهش را دزمتوجه شد و صدایش را بالا برد
_دنبال چی هستی ارسلان ؟
همه بدنم کبود و خونیه
انتظار داری با این همه بدبختی و استرس سر تایم پریود شم ؟!
حالت تهوع بیشتر شد
انگار کسی شکمش را چنگ میزد
ارسلان پوزخند زد
_قرصاتو شروع کن مجدداً از فردا
_یعنی چی ؟ چه قرصی ؟
ارسلان خونسرد از جا کشیده شد
و همانطور که سمت در می رفت به شکمش اشاره زد
_قلبم نمیخواد نه ماه دیگه علاوه بر صدای زر زر و گریه های تو ونگ ونگ بچه هم بپیچه تو خونه
او تنها شوخی کرد ولی دل و روده ی قلبارای بهم پیچید
دیگر نتوانست تحمل کند
شدت استرس و حس بدی که جمله ارسلان باعثش شده بود روی هم جمع شد
کف دستش را جلوی دهانش گرفت و چند بار پشت سر هم عق زد
ارسلان با حرص فریاد کشید
_چه مرگته ؟ لعنتی چه مرگته ؟
اه ….. زاییده شدی تر بزنی تو حالم قلبی
قلبارای دیدهانش را بست و تا ده شمرد
سعی کرد بار دیگر عق نزند
_مثلا الان داری میگی حالم ازت بهم میخوره
که هی جاده به مسیر پشت سر هم عق میزنی؟
جلو وارد شد و اینبار با بی رحمی مو هایش را مشت کرد
صدایش خشمگین بود
_دفعه ی آخره دلی
اینبارم یادم میره چه غلطی کردی
اینبارم بهت فرصت میدم ولی آخریشه
بار بعد یادم میره همه بدنت کبوده
یادم میره تو چه وضعی هستی و میشم همون ارسلان همیشگی
سرش را به گوشش چسباند و ادامه داد :
_تو که آلپ ارسلان رو یادت نحرکت کرده نه ؟
یک بار دیگه از من عقت بگیره یادت میارم
دلارای بغض کرده نگاهش کرد
خواست حرف بزند
تمایل داشت توجیه کند
میل داشت بگوید که تمام این عق زدن ها بخاطر کودکیست که در بطنش رشد میکند
اما نشد !
ارسلان پر خشم حرف آخر را زد و پشت به او سمت حمام قدم بر داشت
_از فردا بر میگردیم به روال سابق دختر جون
همخونگی و خواهر برادری تموم
نیم متر بچه چند وقته خوب حیات منو
عوض کردی اما درستش می کنیم
قلبارای خیره زمین شد و خاموشی کرد
دهان نیمه بازش را به آهستهی بست
اول نگاهی به پیجادهن ارسلان و بعد به در بسته حمام کرد
پیمسیرن را در مشتش مچاله کرد و پایین تخت روی زمین پرت کرده و دراز کشید
کاش می توانست به چند سال آینده سفر کند
از این قسمت زیستن اش خسته بود
****
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن