قبل از اینکه فرصت تحلیل کردن پیدا کنند مشت محکم ارسلان به یک باره در صورت پسری که کیف قلبارای را گراهی شده بود فرود رسید
حتی صوتی هین هراسیده دلارای هم باعث کوتاه رسیدن خشمش نشد
مشت دیگری در صورت پسر زد و خونسرد غرید
_چه گهی داشتی میخوردی؟ ادامه بده می شنوم
مشت بعدی را زد
دعوا بینشان بالا گراهی شده بود اما حریف ارسلان نمی شدند
کم سن و سال و معتاد بودند
با همان چند مشت و لگد در حالی که به غلط کردن افتاده بودند دور شدند
ارسلان نفس نفس زنان به سمت قلبارای که وحشت کرده خیره اش شده بود برگشت :
_اونقدر خودسر شدی که فرار میکنی آره ؟
قلبارای بغض کرده سر بالا انداخت :
_خودت تمایل داشتی برم
دندان روی هم سایید و پر از حرص لب زد :
_من گفتم یا خود خرت تو دهنم حرف گذاشتی ؟
بازویش را گحرکت کرد و بی توجه به حالش سمت ماشین هلش داد :
_فکر کردی سر تعارف تو خونم نگهت داشتم ؟
قلبارای از شدت درد نالید :
_قلبت واسم سوخت!
ارسلان بازویش را چنگ زد و عصبی زیر گوشش غرید :
_من قلبم واسه کسی نمی سوزه
هر وقت نخوامت پرتت می کنم تو خیابون ولی فعلا راضیم
توهم قراره جبران کنی نه عسلم ؟
کف دستی که بازویش را گحرکت کرده بود پایین تر کشید و به کمرش رسید
فقط بخاطر ترساندن دخترک ادامه داد :
_نترس هر شامگاه بهت جا دادم حسابش کف دستمه
تسویه می کنیم با هم
مجبورش کرد روی صندلی شاگرد بنشیند
و روی بدنش خم شد
دلارای دلگیر زمزمه کرد :
_ازت متنفرم
تو آدم نیستی ارسلان
تو دل نداری ، احساس نداری
هیچ فرقی نداری با پسرایی که الان باهاشون دعوا کردی
مطمئنم اونام بخاطر بدنم حاضر بودن بهم جای خواب و غذا بدن
مثل تو !
ارسلان دستش را کنترل کرد تا روی گونه دخترک فرود نیاید
خشمش را جمع کرد تا به خانه برسند و خونسرد خندید :
_حرفتو یادت نگهدار قشنگم
رسیدیم خونه جوابشو میدم بهت
قلبارای بغض کرده به فضای بیرون خیره شد و ساکت اظهار کرد :
_همین راهی شدارت راه رفتنو نشون آدم میده
ارسلان محلش نداد
ماشین را که پارک کرد قبل از دخترک پیاده شد
در سمت قلبارای را باز کرد و بیرون کشیدش
بازویش را محکم فشار داده و تنش را دنبال خودش کشید
میان راه چند باری سکندری خورد و هر بار برای جلوگیری از نیفتادنش مجبور به چنگ زدن بازوی ارسلان شد
هیچ حرفی نمیزد
از ارسلان شاکی بود و احساس میکرد احساسش نسبت به او تمام شده اما هنوز هم از عصبانیتش می وحشت کرد
از اینکه کف دست رویش قد بلند کند یا آسیبی به بچه برسد
آنقدر تنها بود که بچه تبدیل شده بود به تمام هستی اش
از ، از دست دادنش وحشت داشت
ارسلان در سمت آسانسور را باز کرد و اضافه کرد :
_سوارشو
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن