رمان دشنه

معرفی رمان دشنه :

رمان دشنه به قلم ریحانه نیاکام، داستان یک طایفه‌ی تعصبی و بی‌رحم است که انتقام و مرد سالاری، نسل به نسل گشته و در وجود مردان آن طایفه نهادینه شده.
در رمان دشنه به قلم ریحانه نیاکام، رئیس طایفه، گیو ملک شاهی، دختر برادرش توسط نامدار دزمتوجه شده می‌شود و گیو ب خاطر انتقام، کف دست روی خواهر نامدار می‌گذارد.
نازلی نمی‌داند که گیو مردی غول پیکر و ناموس پرست است و به هیچکس رحم نمی‌کند.
نمی‌داند که گیو می‌خواهد همانند گرگ، روح و تنش را از هم جدا کند تا انتقام ناموسش را بگیرد و مجبور به ازدواج با او می‌شود.
با مردی که چشمانش به سیاهی شامگاه هستن و…
رمان روایتی فوق‌العاده و نثری دلربا دارد و خواندش به شما توصیه می‌شود.

خلاصه رمان دشنه :

رمان دشنه به قلم ریحانه نیاکام، داستان یک طایفه‌ی مرد پرست است.
داستان گیو، رئیس طایفه که دختر برادرش توسط نامدار دزمشاهده کرده می‌شود.
او برای انتقام، کف دست روی خواهر نامدار نازلی می‌گذارد و…

مقداری از متن رمان دشنه :

شوکه و اخمو خودش را عقب کشید که با متوجه شدن موجودی ظریف با چشم هایی عسلی توجهش جلب شد…!
ان موجود ظریف کف دستش را به دماغش گحرکت کرده و از درد نالید و چشم باز کرد که از تعجب مردمک های عسلی اش درشت تر از حد معمولش شدند….
-یا خدا تو دیگه کی هستی رستم کف دستانی یا هرکول..؟!
لحظه ای حتی محو آوایش شد و طنین آهنگش توی گوشش خوش قرار گرفت…
ناز ترین و خاص ترین صدایی که تا به حال به گوشش خورده بود…!
دخترک هنوز با چشمانی گخوشحال شده و موهایی افشان بهش خیره بود که یک‌باره فکری به ذهنش رسید…
ابرو در هم کشید.
-صنم تو با میرزا چیه…؟!
دخترک هم ابرو بالا داد و علاوه بر صدایش، صورتش هم ناز و جذاب بود…
-مفتشی یا داروغه…؟!
گیو خوشش نیامد از این لحن جواب دادنش که بدتر صورتش درهم شد و دیدهانش رنگ خون گراهی شد…
-یه کلام دخترجون چیکاره میرزایی…؟!
دخترک بی توجه به عصبانیت مرد نگاه باریک کرد و دست زیر چانه گذاشت…
-قیافه طلبکارت که به میل داشتگارم نمی خوره…!!!
گیو سخت خودش را کنترل کرد و نفسش را بیرون داد…
قدمی عقب برداشت و در خونه را باز کرد…
داخل خانه شد که دخترک هم مردها را کنار زد و پشت گیو امد که لحظه ای میرزا با دیدن نازدارش چشم بست….
این طایفه رحم نداششتاب‌زده…!
اصلا نازدارش چرا آمده بود…؟!
دخترک به محض مشاهده کردن میرزا انگار بال درآورده سمتش پرواز کرد و در آغوشش فرو حرکت کرد…
-آقاجون… قربونت برم، فدات بشم که دیگه طاقت دوریتو نداشتم…!
ناز و قربان حرکت کردن با لحن نازدارش زیادی گوش نواز بود و دلنشین یا دخترک به عمد اینگونه داشت قلببری می کرد…؟!
آمیرزا با بهت و ترس به گیو خیره شده و زبانش به سقف دهانش چسبیده بود…
گیو با جدیت رو به میرزا که مبهوت نگاهش می کرد، با صوتی بم و خشدارش تیر خلاص را زد…
-به نامدارت بسپر ناموسم رو نیاره، ناموسش رو میبرم…!!!
به محض رفتنشان آمیرزا لب گزید و برای اولین بار به روی نازدازش تشر زد.
-برای چی اومدی اینجا…؟!
دخترک جا خورد…
آمیرزا چرا اینقدر پریشان بود که این گونه رفتار می کرد…؟!
-نباید میومدم…؟!
آمیرزا دلش برای سادگی و مهربانی دخترکش حرکت کرد…
نگاه بست و ذکری زیر لب زمزمه کرد.
-نباید میومدی نازدارخانوم…!
دخترک تبسمی به پهنای صورتش زد…
-ولی قلب نازان دیگه طاقت دوری از تو و نامدارش رو نداشت…!
میرزا با آمدن اسم نامدار زیر پایش خالی شد و همانجا روی تخت گوشه حیاط وا حرکت کرد….
نازان وحشت کرده هینی کشید…
-درد و بلات به جونم… چی شدی آقاجون…؟!
میرزا نگاه بارانی اش را به دخترکش دوخت ولی مهر سکوت روی لب هایش گذاشت…
نازان ولی قلق آقاجانش را بلد بود تا حرف از زیر زبانش بکشد…
-ناراحتیت مربوط به اون آقا غوله می شد که با یه من عسل هم نمی شد خوردش…؟!
آمیرزا چشم بست و دخترک به هدف زده بود که ابروهایش را در هم گره زد…
-حالا حرف حسابش چیه…؟!
آمیرزا نفسش را بریده بیرون داد…
-نامدار…!!!
-نامدار چی آقاجون…؟!
آمیرزا نفس عمیق دیگری کشید…
-میگن نامدارم ناموسشون رو دزمتوجه شده…!!!
نازان ماتش برد.
نامدار هیچ وقت همچین کاری نمی کرد چراکه خودش ناموس داشت ولی او عاشق یک دختر به اسم گیسو بود ان هم از طایفه ملکشاهی که نامدار خودش را هم می کشت جنازه اش را روی دوش او نمی گذاشتند…

دخترک متوجه نمی شود…
-قربونت برم یه جوری حرف بزن منم متوجه بشم…! اصلا مگه نامدار عاشق دختر ملکشاهیا نبود…!
آمیرزا سر پایین انداخت…
-نمتوجه شدی عموش رو که داشت برام خط و نشون می کشید…؟!
ناران بهش برخورد.
-غلط کرده…! مگه شهر هرته که هرکاری قلبش میل داشت بکنه و هیچ کی هم هیچی نگه….! خودم جوابش رو میدم…!
نازدارش را می شناخت برخلاف ظاهر قشنگ و صدای دلنشینش سر نترسی داشت…!
بلند شد و از کنار دخترک گذشت…
-خودت رو قاطی این ماجرا نکن دخترجون همین امشب برمی گردی خوابگاه…!!!
نازان اخم کرد.
-می دونی که نمیرم آقاجون… تازه مطمئنم اینا دارن برای نامدار پاپوش درست می کنن…!
دقیقا همین قدر کله شق بود…
آمیرزا رو به رویش ایستاد.
-پاپوش یا هر چیز دیگه ای هم باشه تو امشامگاه از اینجا میری چون نمی خوام پای تو با این ماجرا باز بشه…!
نازان متعجب گفت:
-به من چه ربطی داره…؟!
آمیرزا با نگاهانی که بدجور رنگ غم گحرکت کرده بود، لب زد: نمتوجه شدی اضافه کرد نامدار ناموسش رو نیاره، ناموس نامدارو می بره…!
-اما من…
آمیرزا وسط حرفش پرید…
-تو ناموس نامداری دخترجون…!!!

نحوه تهیه و مطالعه رمان دشنه :

https://t.me/+HwVSVnNUpp85OGNk

بیوگرافی ریحانه نیاکام :

خانوم ریحانه نیاکام، بیست و سه ساله ساکن شهر تهران هستن.
در رشته‌ی حسابداری فعالیت دارن و نویسندگی رو از چهار سال پیش شروع کردن.
اکثرا سبک رمان‌های عاشقانه، مافیایی مینویسن و قلم قلبنشینی دارن.

آثار ریحانه نیاکام :

رمان بگذار اندکی برایت بمیرم – درحال تایپ
رمان ماهرخ – درحال تایپ
رمان شیطان یاغی – درحال تایپ
رمان گل گیس – درحال تایپ
رمان دشنه – درحال تایپ

رمان دشنه