میدونستم که منظورش سالار و زنشه.. آهیر طوری خودشو مدیون سالار میدونست که هر کاری بخاطرش میکرد..
_وضع مالی زن سالار خوب نیست؟.. فقیرن؟
_نه فقیر نیستن.. سالار تو زندون کار میکنه و خرج زن و بچه ش رو میده.. البته دخترش که مدتیه ازدواج کرده و راهی شده.. فرحناز خانم هم خیاطی میکنه.. خونه هم مال خود سالاره و اجاره نیست.. ولی پول اضافی هم ندارن که تو همچین مواقعی راحت خرج کنن
لباس پوشیده بود و به کارگرها آدرس خونه رو میداد که اضافه کردم
_داری میری اونجا؟
_آره باید خودم باشم نمیشه فرحناز خانم با کارگرا سر و کله بزنه
_منم بیام؟.. دوست دارم زن سالارو ببینم
تبسمی زد و نگاه عمیقی بهم کرد و اضافه کرد
_بیا
توی مسیر بیان کرد
_یلدا حتی یه بارم نخواست سالار و زنشو ببینه.. اون بیشتر از تو میدونست اون آدما چقدر برای من مهمن اما هیچوقت محلشون نزاشت و نبیان کرد که دوست داره ببینتشون
_میبخشی اینو میگما.. ولی آخه یلدا آدم بود؟
ریز خندید و بیان کرد
_اینکه یلدا آدم بود یا نه به چپمم نیست.. مهم اینه که تو بسیار مشتی و بامرامی زشتول
خندیدم و ته قلبم اظهار کردم بامرام تر و مشتی تر از تو نمشاهده کردم..
………………..
زن سالار یه زن حدود ۵۰ ساله بود که جای یه زخم بزرگ و عمیق روی گونه ش بود.. اما با وجود اون زخم و سن زیادش باز هم بسیار قشنگ بود و معلوم بود که جوونیاش فوق العاده زیبا بوده..
قلبم تیر کشید از متوجه شدن زخم کهنه ی صورتش که اثبات دلدادگیش بود و از فکر اینکه چه بلایی سر عشقشون و زیستنشون اومده و تقدیر چقدر باهاشون بد تا کرده..
زن مهربونی بود و در کمال تعجبم منو میشناخت و بغلم کرد و گفت
_خوش اومدی افرا جان.. بهشدت عاشق شدم ببینمت
با تعجب بهش نگاه کردم که معنی نگاهمو درک کرد و بیان کرد
_پسرم قبلا ازت تعریف کرده، قبل از مشاهده کردنت میشناختمت عروس
ندرک کردم از عروس اضافه کردنش هنگ کنم یا از اینکه آهیر باهاش در مورد من حرف زده !
اصلا فکرشو نمیکردم آهیر با کسی در مورد من حرف بزنه..
با تعجب نگاهی به آهیر کردم که حس کردم خجالت کشید و نگاهشو ازم گراهی شد..
اولین بار بود که آهیر خجالتی رو میدیدم و قلبم میل داشت لپشو بکشم..
من با فرحناز خانم تو یه اتاق دیگه جای گرفتیم و آهیر کارگرها رو برد توی اتاقی که دیوارش ریخته بود تا کارهایی رو که باید میکردن بهشون بگه..
با فرحناز خانم در مورد سالار و دلدادگیشون و اینکه چقدر سخته که اینهمه سال از هم دورن حرف زدیم و درد قلب کردیم..
بیان کرد که عشقشون با سالار انقدر قوی و بزرگه که دیوارهای زندان نتونسته مانع بشه بینشون و انقدر اون راهو میره و میاد تا اینکه عمرش تموم بشه..
بهشدت تحت تاثیر حرفاش و دلدادگی واقعیشون قرار گراهی شده بودم و با چشمای اشکی نگاهش میکردم که گفت
_خدا از آهیر راضی باشه.. با اینکه فقط شش ساله میشناسمش اما در حقم پسری کرده.. وقتی آزاد شد اومد پیشم و گفت که این ماجرای تلخ باعث شد من یه پدر، یه مادر، و شما هم یه پسر پیدا کنین و تا آخر عمر نوکر شما و سالار هستم..
ولی از پسر واقعی عزیزتره برامون و تاج سرمونه.. هر چی از این پسر بگم کم اظهار کردم.. بعد از سالارم، مردترین مردیه که دیدم و شناختم.. توام اونطور که آهیر برام تعریف کرده دختر با معحرکت کردی هستی و لایق هم هستین
کمی خجالت زده و دستپاچه اظهار کردم
_اما ما واقعا ازدواج نکردیم.. یعنی ازدواجمون واقعیه ها.. فقط.. زن و شوهریمون الکی و صوریه
لبخندی زد و گفت
_اما من فکر میکنم شما دوتا همدیگه رو کامل کردین.. آهیر جانم از وقتی تو اومدی تو زیستنش سرزنده شده و نگاهای زیباش برق میزنه.. توام که از دیدهات معلومه مثل اونی
با ترس نگاهمو ازش گراهی شدم و با تته پته گفتم
_چی از نگاهام معلومه؟
خندید و گفت
_هیچی.. هول نکن مادر.. من یکم پرزیراه م زیادی حرف میزنم.. چاییتو بخور
این زن با چند تا جمله ش قلب منو آشوب کرده بود و نمیدونستم راست میگه که با اومدن من آهیر سرزنده و سرخوش شده یا نه..
اما انقدر زن خوب و مهربونی بود که نمیشد به صداقتش شک کرد..
وقتی آهیر اومد و اضافه کرد که چند تا چای بریزیم ببره برای کارگرها، ناخودآگاه با محبت بهش نگاه کردم و اضافه کردم خسته نباشی..
اونم تبسم زد و اضافه کرد
_کاری نکردم که.. خوبی تو؟.. حوصلت که سر نرفته؟
نگاهی به فرحناز خانم کردم و بیان کردم
_نه، با صحبتای دلنشین فرحناز خانم اصلا ندرک کردم وقت چطور گذشت
آهیر پونزده روزی تو خونه ی سالار کار کرد و به همه ی تعمیرات و نوسازی ها رسیدگی کرد و من هم گاهی باهاش میحرکت کردم و با فرحناز خانم و دخترش گیتی حسابی صمیمی شده بودم..
گیتی یه پسر سه ساله داشت که بهشدت شیرین بود و با دیدنش دلم میگراهی شد که چرا سالار نیست که با نوه ش بازی کنه و لذت ببره..
ته قلبم به کسی که چنین بدی بزرگی در حق سالار و خانواده ش کرده بود، لعنت میکردم و مثل آهیر قلبم میتمایل داشت قدرتشو داشتم و همه ی آدمهای بد و کثیف دنیارو مجازات میکردم..
فرحناز و گیتی و پسرش عاشق آهیر بودن و وقتی بهشون نگاه میکردم مثل این بود که آهیر واقعا پسرشونه و همدیگه رو عاشق شدن.. و از اینکه منو هم بین خودشون قبول کرده بودن و دوستم داشتن خیلی خرسند بودم..
مسروری و ملایمشی که کنار اونا، تو وجود آهیر میدیدم، کنار خانواده ی واقعیش نمیمشاهده کردم.. و با مشاهده کردن اون حالتش لذت میبردم..
آهیر و خانواده ی سالار.. آدم های خوبی که به گناهِ نکرده قصاص شده بودن و دردشون مشترک بود، و کنار هم و با محبتِ هم زخمهایی رو که دنیا و آدمهای کثیفش بهشون زده بودن، مداوا میکردن..
…………………………..
تو آشپزخونه بودم و داشتم ریخت و پاش های دیشامگاه رو جمع و جور میکردم که آهیر اومد و گفت
_صبر کن منم بیام کمک کنم انگار بمب منفجر شده اینجا
شامگاه پیش بابک و میلاد و دوست دختر میلاد، نیلوفر، اومده بودن خونمون و انقدر شلوغ پلوغ کردیم که همه جا به هم ریخته بود..
بابک کری میخوند که اینبار نمیبازه و باید بازی کنیم.. من و آهیر هم که از تدل های حرفه ایمون خیالمون راحت بود قبول کردیم و نشستیم سر بازی پاسور..
دو دور بازی کردیم یه دور سر شام و یه دور هم سر یه قوطی شیرینی..
شام رو من و آهیر بردیم و شیرینی رو هم داشتیم میبردیم که بابک متوجه کارتهایی که زیر پای آهیر مخفی شده بود شد و بعدش هم پای منو بلند کرد و دو تا کارت هم از زیر پای من دراومد و الم شنگه مسیر انداخت که متدل های عوضی پس اینجوری هر بار برنده شدین..
پدرمونو درآورد و انقدر به سر و کولمون زد و ریز خندیدیم که آخرش آهیر کف دستشو گرفت و جدی گفت
_دستت به افرا نخوره دیگه، عین یابو زور داری کبودمون کردی
بابک عقب حرکت کرد و گفت
_به شرط اینکه هم شام بپزین برام هم شیرینی.. وگرنه رحم نمیکنم بهتون
قبول کردیم و همگی رفتیم تو آشپزخونه و قرار شد من و نیلوفر کیک اسفناج با خامه ی پسته ای درست کنیم و پسرا هم شام بپزن..
انقدر مسخره بازی درآوردیم و آرد پاشیدیم به هم که آهیر در حالیکه آرد رفته بود تو بینیش و عطسه میکرد با خنده اضافه کرد
_تر زدین به خونه زندگیمون دیوثا.. خودتون تمیز میکنین بعد میرین
انگشتمو داخل مایع سبز رنگ کیک کردم و مالیدم به نوک بینی آهیر و گفتم
_بیخیال بابا تمیزش میکنیم.. جنگ آردو دریاب
نگاهی بهم کرد بعد دستمو گحرکت کرد و انگشتمو کرد تو دهنش و مایع کیکو مکید!
خیره بود به چشمام و با کاری که کرد خنده م از بین رفت و گر گحرکت کردم!
اصلا انتظارشو نداشتم چنین کاری بکنه و هنوز کف دستم تو دستش بود..
مطمئنم قرمز شدم و بهسرعت کف دستمو از کف دستش کشیدم بیرون و همون انگشتمو با کف دست دیگه م گراهی شدم..
حواس بقیه به ما نبود و هنوزم داشتن شوخی و خنده میکردن که من دیگه نتونستم نگاه گرم آهیرو تحمل کنم و رفتم تو اتاقم..
درو بستم و تکیه دادم به در و صوتی ضربان دلمو متوجه شدم که خودشو محکم به قفسه سینه م میکوبید..
هنوز گرمی و خیسی دهنش و زبونش رو که انگشتمو لیسید، تو ذهنم حس میکردم و ضربانم بالاتر میراهی شد..
نگاهی به انگشتم کردم و بسیار دلم تمایل داشت طعم انگشتی رو که لب و زبون آهیر خورده بود بهش، منم با دهنم حس کنم!
میدونستم اونچه که قلبم میمیل داشت حس طعم لب آهیر بود، نه مزه ی کیک!
چشمامو بستم و انگشتمو بردم تو دهنم!.. مزه ی مایع کیک میداد ولی من لبریز از لذتی شدم که برام عجیب و تازه بود..
یه حس کاملا دخترونه و پر از تمایل داشتن.. حسی که از دلم میجوشید و قلبی که داد میزد آهیر رو میخواد!
من عاشق آهیر شده بودم!.. غیر قابل باور بود، اما همین بود!
ضربان دلم غیر عادی بود و نفس عمیقی کشیدم تا شاید به خودم بیام و از فکر عاشق شدنم سنکوپ نکنم..
لباسهامو که آردی شده بود عوض کردم تا بهانه ای باشه برای فرارم به اتاق..
وقتی برگشتم بدون اینکه به آهیر نگاه کنم کیک رو ریختم توی قالب و گذاشتمش توی فر..
کیک پر ماجرامون خیلی خوشمزه شده بود و نیلوفر چند تا عکس دورهمی ازمون گراهی شد تا یادگاری باشه از امروزگار که بهشدت بهمون خوش گذشته بود..
اما کسی خبر از قلب من نداشت که امروزگار چی گذشته بود بهش..
شاید آهیر خبر داشت!.. یا شایدم اصلا منظوری نداشت و همینطوری فقط میل داشته بود مایع کیک رو مزه مزه کنه و دل بی جنبه ی من با کوچکترین تماسش آشوب شده بود..
شامگاه بعد از رفتن اونا، زیاد تو روی هم درنیومدیم و به هم نگاه نکردیم و بیان کردیم صبح همه جا رو تمیز میکنیم و شامگاه بخیر!
و فرار کردیم تو اتاقامون..ولی از آنجایی که آهیر هم نگاهش رو از من میدزدید، مطمئن شدم که اونم مثل منه و با کاری که کرده هردومون رو هوایی کرده!!
صبح بیدار شدم و مستقیم حرکت کردم تو آشپزخونه.. میتمایل داشتم مشغول تمیزکاری بشم و مجبور نشم با آهیر صبحونه بخورم و چشم تو نگاه بشم.. هنوزم ازش فرار میکردم و نمیدونستم قلبیلش خجالته، یا ترس..
ترس از اینکه از نگاهم راز قلبم رو بخونه و پیشش رسوا بشم..
با مشاهده کردن چای دم شده روی گاز درک کردم که اون از من زودتر بیدار شده و صبحونه خورده..
پس اونم نمیل داشته بود رو در رو با من بشینه و صبحونه بخوره!
وقتی اومد و گفت کمکم میکنه تا آشپزخونه ی منفجر شده رو تمیز کنیم، تمایل داشتم بگم کمک نمیخوام تو فقط برو تو اتاقت..
اما قلب صاحبمرده م نزاشت بگم، زیرا دلم میخواست نزدیکش باشم.. به هر بهانه ای.. حتی تمیز کردن آشپزخونه..
در حالیکه ظرفهای کثیف رو از روی میز برمیداشت اظهار کرد
_دیدم روی میز پره و نمیتونیم اینجا صبحونه بخوریم، یه لقمه نون و پنیر سرپایی خوردم چای هم دم کردم که توام بیدار شدی بخوری
_خوب کردی با این وضع نمیشد اینجا جای گرفت
ظرفهایی رو که آهیر آشغالهاشو تمیز کرده بود ازش گحرکت کردم و گذاشتم تو ظرفشویی..
ظرفهای بزرگتر رو میل داشتم با کف دست بشورم که متوجه شدم آب بسیار کم میاد و در ذهنش گذراندم داره قطع میشه..
ولی یهو زیاد شد و انگار اشکالی داشت که هی کم و زیاد میشد فشارش..
_فشار آب چرا اینطوریه؟
آهیر اضافه کرد چطوریه مگه، و تا خواست بیاد پیش من و نگاهی بکنه، من یه مشت زدم به شیر آب و نمیدونم چی شکست که یهو آب فواره زد !
دادی زدم و آهیر اظهار کرد
_چیکارش کردی؟
آب فواره میزد به همه جا و هم خودمون هم در و دیوار آشپزخونه خیس آب شده بودیم..
آهیر کف دستشو گذاشت روی آب تا جلوشو بگیره ولی نمیشد و با فشار پخش میشد رو صورتمون..
_خونه رو آب برداشت خدا.. آهیر ماسماسکشو بزن قطع کن
آب از سر و رومون شره میکرد و نمیتونستیم کاری بکنیم..
_انگشتتو بکن توش مثل پطروس تا ماسماسکش رو پیدا کنم
با حرفش خنده م گراهی شد و انگشتمو کردم تو سوراخ شیر..
اما سوراخ گخوشحال بود و بازم آب فواره میزد..
هر دومون از خنده و فشار آب گیج شده بودیم و اوضاع قاراشمیش بود..
_انگشتتو نزاشتی روش؟.. جلوشو بگیر، پیداش نمیکنم
با خنده اظهار کردم
_بخدا انگشتمو تا هفت پشتش فرو کردم اما کم نمیشه فشارش
کشیده ریز خندید و داد زد
_برو کنار ببینم فلکه ی آب باید این زیر باشه
بالاخره فلکه ی اصلی رو بست و آب قطع شد.. انگشتمو از شیر درآوردم و نگاهی به همدیگه کردیم که مثل موش آب کشیده شده بودیم و زدیم زیر خنده..
آشپزخونه ی کثیف و آردی افتضاح تر از قبل شده بود و بین خنده کم مونده بود گریه کنم که کی میخواد این بلبشو رو مرتب کنه..
هنوز وسط آشپزخونه وایساده بودیم و به موها و لباسای خیس هم نگاه میکردیم که در زدن..
_ای بابا کیه تو این وضعیت؟
_کسی قرار نبود بیاد.. من باز میکنم
آهیر رفت آیفونو برداشت و با تعجب اضافه کرد
_مولینته
مولین من اینموقع صبح اونم بیخبر اینجا چیکار میکرد؟!
دستی به موهای خیسم کشیدم و بلوزمو که به تنم چسبیده بود جدا کردم و آبشو چلوندم و راهی شدم دم در..
آهیر هم مثل من آب موها و لباساشو گحرکت کرد و منتظر شدیم تا مولین بیاد بالا..
قبل از اینکه مامان بیاد آهیر اظهار کرد
_من برم لباسمو عوض کنم بیام اینطوری زشته
باشه ای اضافه کردم و اون رفت تو اتاقش و مولینم رسید دم در..
عصبی بود و با دیدن من با تعجب نگام کرد و گفت
_این چه وضعیه؟
_شیر آب خراب شده بود خیس شدم.. بیا تو.. چه عجب اول صبحی؟
بدون اینکه کفشاشو دربیاره با برآشفتهت اومد تو و بیان کرد
_تا صبح به زور خودمو نگه داشتم که شبونه قد بلند نشم بیام
_مگه چی شده؟
_چی میتمایل داشتی بشه، دیشامگاه بابات از پدرشوهرت متوجه شده که آهیر یه مدت زندان بوده
پس درک کرده بودن.. خونسرد و بیتفاوت گفتم
_خب که چی؟
آواشو کشیدهتر کرد و اظهار کرد
_خب که چی؟؟؟.. یعنی برات مهم نیست؟.. زندان بوده، سابقه داره، اونم به جرم دزدی
دستمو گرفتم مقابلش و با اخم گفتم
_داد نزن مامان آهیر تو اتاقه میشنوه
_خب بشنوه.. اصلا من اومدم که حرفامو به اون بگم نه تو
_لازم نکرده با اون حرف بزنی.. این مسئله به من مربوطه، نه شما
صوتی در اتاق آهیر رو گوش دادم که باز شد و میدونستم که حرفامونو شنیده..
از کف دست مولینم بهشدت ناراحت شدم که با حرفاش مسلما آهیر رو ناراحت کرده، ولی آبی بود که ریخته شده بود و کاری نمیتونستم بکنم..
مادرم با آوایی بلندتر گفت
_مگه ما برگ چغندریم که زیستن دخترمون بهمون مربوط نباشه؟.. طلاقتو ازش میگیرم، الانم وسایلتو جمع کن بابات دم دره
از حرفاش اعصابم قاطی پاطی شد.. تا تمایل داشتم جوابشو بدم آهیر با سر و روی مرتب و لباسهای خشک اومد بیرون و رو به مادرم اضافه کرد
_سلام خانم حسن زاده.. افرا جایی نمیره، اگه حرفی دارین با من بزنین
مادرم با عصبیت بهش خیره شد و اظهار کرد
_پدر و مادرت به ما ناظهار کردن سابقه ی زندان داشتی و ما اندیشیدیم دخترمونو داریم میدیم به پسر متشخصِ مهندس ولینی.. تازه درک کردیم چه خبطی کردیم، اما از هر کجای ضرر که برگردی منفعته
_درسته باید بهتون میبیان کردن.. زیرا من و افرا راضی نبودیم و این شماها بودین که برای ازدواج ما اصرار میکردین، خودتونم الان باید مشکلتونو با هم حل کنین.. افرا مسئله رو میدونه و من ازش مخفی نکردم.. اون مشکلی با دو سال زندون من نداره و با هم خوشیم.. منم اجازه نمیدم زنمو با خودتون ببرین
مولینم بازومو گحرکت کرد و با حرص و جوش گفت
_الان میبینی چطوری دخترمو میبرم
قبل از اینکه آهیر چیزی بگه، رد دادم و بازومو محکم از کف دست مادرم کشیدم بیرون و عصبانی اضافه کردم
_اِاِاِاِه.. ول کن کف دستمو.. من جایی نمیرم و سوابق شوهرمم به هیچ کس جز خودمون ربطی نداره..
شمام بهشدت دیر کردی مادر من.. اینارو باید قبل از ازدواجمون تحقیق میکردی و میدرک کردی، ولی اونموقع انقدر دیدهتون مال و ثروت مهندس ولینی رو گحرکت کرده بود که حواستون به سوابق پسرشون نبود..
الانم تنها چیزی که باعث شده بخوای منو از آهیر جدا کنی اینه که اومدی خونه حیاتمونو دیدی، متوجه شدی اون ثروت و عمارتی که انتظارشو داشتی نشده، بفکر سابقه و طلاق افتادی.. اما من اجازه نمیدم به شوهرم بیخودی توهین کنی..
چی شد اونموقع که پسر مهندس ولینی بود و فکر میکردین پولداره، عزیز بود، آهیر جان بود، اما الان که غیرتش نمیکشه پول باباشو قبول کنه ذلیل شد تو نگاهتون؟
قد بلند داد میزدم و هر چی تو دلم بود میریختم بیرون و مادرم با چشمای گرد شده نگاهم میکرد..
آهیر هم کنارم وایساده بود و نگاهم میکرد و گاهی کف دستی به موهاش میکشید..
میدونستم به احترام مادرم هیچی نمیگه وگرنه اگه میتمایل داشت، متخصص شستشو بود، و میتونست با دو تا جمله مادرمو بشوره و بزاره کنار..
یه قدم دیگه به مادرم نزدیکتر شدم و با همون لحن عصبی گفتم
_در ضمن، مطمئن باش آهیر از همه مردایی که تو عمرت متوجه شدی مردتره و بسیار درستکارتر از همشونه..
مطمئن باش دزد واقعی دور و برته و خبر نداری.. ولی چیزی دراین مورد نمیگم و دهنمو میبندم..
تنها کار خوبی هم که بعنوان پدر و مادر تو ۲۲ سال عمرم برام کردین، اصرارتون برای ازدواجم با آهیر بود.. واقعا ازتون ممنونم که منو به همچین آدم خوبی شوهر دادین.. الانم برو بابامو منتظر نزار
مادرم طوری قرمز شده بود و زبونش بند اومده بود که میدونستم انتظار گوش دادن این حرفها رو از منی که همواره تو اینجور مواقع خفه خون میگراهی شدم نداشت..
ولی محبت ها و حمایت های آهیر نقطه ی ضعف منو از بین برده بود و میتونستم از خودم و شوهرم دفاع کنم.. از طرفی هم آهیر کسی نبود که من توهین بهش رو تحمل کنم..
این آدم به اندازه ی کافی از نامردهای روزگارگار کشیده بود و من نمیزاشتم خانواده م قوز بالا قوز بشن روی دردها و زخماش..
مادرم بدون حرفی حرکت کرد طرف در و با نگاه بدی به من و آهیر درو کوبید و رفت..
از عصبیت نفس نفس میزدم که آهیر اومد نزدیکتر بهم و با تبسم محبت آمیزی نگام کرد و بدون حرفی بغلم کرد!
با لباسای خیسم راهی شدم تو بغلش و منم ناخودآگاه کف دستامو دور کمرش قفل کردم..
این آدم پناه من بود.. تو بدترین شرایط حامی و پشت شده بود برام و خوبترین آدمی بود که میشناختم.. نمیزاشتم آزردهش کنن..
چراکهه شو گذاشت روی موهای خیسم و همونطوری تو بغل گرمش نگهم داشت..
چه لذتی داشت آغوشش.. گرمای تنش و محبتش، و بوی خوشش انقدر لذتبخش بود که قلبم خواست وقت متوقف بشه و تو همون حال بمونیم..
اما متوجه خیس شدن لباساش شدم و اضافه کردم
_لباساتو خیس کردم
کمی ازم فاصله گراهی شد و تو دیدهام خیره شد و گفت
_اشکالی نداره.. اما تو سردت میشه برو لباساتو عوض کن
نمیدونم با چه جراتی بار دیگر رفتم تو بغلش و سرمو گذاشتم رو سینه ش و اضافه کردم
_بغلم کردی گرم شدم
محکمتر بغلم کرد و گفت
_با کمال میل در خدمتم تا همواره گرمت کنم خانم.. چه شوهرم شوهرمی هم میکردی پیش مامانت
از حرفش خجالت کشیدم و از بغلش بیرون راهی شدم و اظهار کردم
_خب اونکه نمیدونه شوهرم نیستی و فقط همخونه می.. برم لباسامو عوض کنم بیام این آشپزخونه ی داغونو جمع کنیم
با همون تبسم ملیح و قشنگش که از لبش نمیراهی شد اظهار کرد
_باشه زود برو بیا
قبل از اینکه به در اتاقم برسم برگشتم سمتش و بیان کردم
_بخاطر مادرم ازت معذرت میخوام.. فراموش کن، خب؟
بدون اینکه حرفی بزنه فقط دیدهاشو روی هم گذاشت و باز کرد به معنی باشه..
و من از آهستهشی که این مرد توی قلب و روحم تزریق میکرد لذت بردم..
…………………………….
صبح روز دوشنبه بود و قرار بود آهیر منو ببره ملاقات سالار..
بهشدت هیجانزده و خرسند بودم از اینکه بالاخره میمشاهده کردمش..
سالار در نظر من مرد بزرگی بود و ندیده بهش احترام میزاشتم..
خوبیهایی که در حق آهیر کرده بود، بی عدالتی ها و نامردی هایی که در حقش شده بود، و مرام و لوطی گریش منو شیفته ی خودش کرده بود و مشتاق متوجه شدنش بودم..
آهیر هم مثل من خرسند بود از اینکه باهم میحرکت کردیم متوجه شدن سالار و همش ساعتو نگاه میکرد که وقتش بشه و بریم..
_کمی زودتر بریم من میخوام یه هدیه براش بخرم
_هدیه برای سالار؟.. نمیخواد دختر، اون انتظار نداره چیزی ببری براش
_ولی من خودم دوست دارم چیزی بخرم براش.. لباس بپوش بریم
از خونه خارج شدیم و از یه مغازه ای که از قبل میشناختم، یه تسبیح سبز رنگ شاه مقصود برای سالار خریدم..
آهیر با مشاهده کردن تسبیح تبسمی زد و زل زد تو نگاهام و گفت
_هر روزگاری که میگذره زوایای زیباتری از دلت رو میبینم خاله سوسکه
از حرفش و از محبتی که توی نگاهاش بود قلبم لرزید و بیان کردم
_متقابلا هیرو جان
به هیرو جان گفتنم خندید و بیان کرد
_بریم تا دیر نشده
………………………….
همونطور که تو فیلما مشاهده کرده بودم، پشت یه دیوار شیشه ای روی دوتا صنقلبی قرار گرفتیم و منتظر شدیم تا سالار بیاد اونور شیشه..
جلومون گوشی تلفن بود و میدونستم که قراره با گوشی باهاش حرف بزنیم..
دلم گرفت از اینکه بدون هیچ گناهی به چنین چیزی محکوم شده بود..
کمی بعد در باز شد و سالار، مرد قد بلند و چهارشونه ای با موهای یککف دست سفید، که معلوم بوده مدتی درشت هیکل بوده اما الان تکیده شده، اومد پشت دیوار شیشه ای..
من و آهیر به احترامش بلند شدیم و نمیدونم چرا همون لحظه ی اول با متوجه شدنش بغض کردم و دیدهام پر از اشک شد..
نگاه مهربونی بهم کرد و گوشی رو برداشت.. آهیر هم گوشی رو برداشت و باهاش سلام و علیک کرد.. بدون اینکه جواب آهیرو بده اضافه کرد
_گوشی رو بده دست عروسم
معلوم بود که از گریه ی من ناراحت شده و آهیر از دیدن لبخند تلخش رو به من کرد تا قلبیل غم نگاه سالار رو بفهمه..
با متوجه شدن اشکای من کف دستشو آروم گذاشت روی پام و فشار کوچکی داد..
نگاه کوتاهی بهش کردم و چشمامو روی هم گذاشتم به معنی اینکه چیزی نیست و دوباره برگشتم سمت سالار..
مردی که روبه روم بود، اسطوره ی درد بود برام.. و بی عدالتی ای که در حقش شده بود خیلی شامگاهها فکرمو مشغول کرده بود و با متوجه شدنش احساساتم سرریز شده بود..
_عروس خانم.. خیلی خرسندم که اومدی دیدنم.. اشکاتو پاک کن ببینم
کف دستی به دیدهام کشیدم و اظهار کردم
_منم خیلی خوشحالم که بالاخره متوجه شدمتون.. آهیر انقدر ازتون تعریف کرده که شما برام یه اسطوره این
خندید و گفت
_از توام برای من تعریف کرده.. متوجه شدم چطوری بخاطرش قاطی دعوا شدی و مردونگی کردی
آهیر تبسمی بهش زد و من هم ریز خندیدم.. گوشی رو از من گرفت و رو به سالار بیان کرد
_باید میمشاهده کردی چطور فحش خواهر مادر میداد بهشون سالار
لبمو گزیدم و رو به آهیر گفتم
_آبرومو بردی، اینا چیه میگی؟
سالار لبخند زد و آهیر گوشی رو طوری نگه داشت که هردومون صداش رو بشنویم..
تسبیح رو از کیفم درآوردم و گحرکت کردم طرفش تا ببینه و گفتم
_اینو برای شما گراهی شدم امیدوارم خوشتون بیاد
نتونستم بهش بدم و فقط از پشت شیشه نشونش دادم..
نگاهی به تسبیح کرد و اضافه کرد
_شاه مقصوده.. مگه میشه خوشم نیاد؟ خیلی قشنگه، چرا زحمت کشیدی؟
_زحمتی نبود خواستم منو یادتون نره
لبخند زد و اضافه کرد
_تو دختری نیستی که از یاد بری.. مگه نه؟
روی سخنش به آهیر بود و متوجه شدم که آهیر کمی کف دستپاچه شد و گفت
_بله درسته
سالار به دستپاچه شدنش قد بلند لبخند زد و مجدداً رو به من اضافه کرد
_فرحناز هم بسیار دوستت داره و شادیم که با آهیری.. قدر همو بدونین و مواظب همدیگه باشین
وقتی از زندان خارج شدیم به آهیر اظهار کردم
_مگه سالار جریان ازدواج الکی مارو نمیدونه؟.. چرا بیان کرد قدر همو بدونین و این حرفا؟
_میدونه.. کامل بیان کردم بهش همه چیو.. نمیدونم چرا اونطوری گفت
_بهشدت مرد نازنینیه.. مرسی که منو آوردی
بازم از اون نگاههای خاص پر محبتش بهم کرد و گفت
_تو مرسی که اومدی و خوشحالش کردی.. نمیدونی تو زندان ملاقاتی داشتن یعنی چی.. اونم برای کسی که محکوم به حبس ابده
دلم گراهی شد و گفتم
_هیچ مسیری نداره که آزاد بشه؟.. عفو نمیخوره بهش؟
_من بهشدت پرس و جو کردم و تمایل داشتم که کاری بکنم ولی نشد.. بزرگترین آرزومه که سالار آزاد بشه.. قبل از اینکه تو زندان بمیره
قلبم به درد اومد و با صدای گرفته ای گفتم
_بازم میشه بیاییم؟
تبسم تلخی زد و اضافه کرد
_آره.. هر وقت بخوای میارمت.. دوستم اسمتو بعنوان فامیلش ثبت کرده
خوشحال شدم و اضافه کردم
_ایول.. کارت درسته
خندید و گفت
_کار تو درست تره، بهشدت از تسبیح خوشش اومد
_حتما میدن بهش؟.. دودره نکنن یه وقت نرسه به کف دستش؟
_نه، دادم به نگهبانی که میشناختمش، میده بهش
مسیر افتادیم سمت خونه و ذهن من درگیر چیزی شده بود که نمیدونستم شدنیه یا نه..
قلبم میخواست آرزوی آهیر رو برآورده کنم و به مردی که خیلی برام مهم شده بود کمک کنم تا آزاد بشه!
یعنی ممکن بود؟.. جادهی داشت؟.. باید با وکیل راجع به این موضوع و شرایطش صحبت میکردم و هر کاری از کف دستم برمیومد میکردم.. ولی چیزی به آهیر نمیاظهار کردم تا اگه نشد بیخودی امیدوارش نکرده باشم..
…………………………..
از حموم دراومده بودم و حوله ی کوچیکی به سرم بسته بودم..
آهیر تو هال قرار گرفته بود و نت مینوشت توی دفترش..
با دیدن من صحت آب گرمی گفت و نگاهی بهم کرد..
حس کردم بلوزمو نگاه کرد و خودمم نگاه کردم تا ببینم چی توجهشو جلب کرده..
تیشرت سفیدی تنم بود که مثل همه ی بلوزهام گشاد و کشیده بود اما چون تنم نمدار بود چسبیده بود به بدنم و سینه های لعنتیم کمی معلوم بود..
پوفی کشیدم و بلوز چسبیده به تنم رو جدا کردم.. حرکت کردم جای گرفتم روی مبل مقابلش و حوله رو از سرم باز کردم و آب موهامو باهاش گحرکت کردم..
آهیر مشغول نوشتن نت بود و من هم گاهی نگاهش میکردم که یهو گفت
_میگم سوتین ببندی بهتره ها.. اینجوری پسرتر مشاهده کرده نمیشی.. بهشدت دخترتر و سکسی تر دیده میشی
با حرفی که زد احساس کردم از گوشام دود زد بیرون و از داخل آتیش گحرکت کردم!
حوله تو کف دستم موند و با لکنت اظهار کردم
_چ.. چی داری میگی؟.. شوخی میکنی؟
سرشو از دفتر کشیده کرد و گفت
_نه، جدی گفتم.. آخه من میدونم نمیبندی که مثل دخترا نباشی.. اما تمایل داشتم بدونی که بدون سوتین ویو بدتر میشه
فشارم افتاده بود از خجالت و آزردهی، و ناخودآگاه دستمو بردم جلوی سینه هام و بلوزمو شل تر کردم و شاکی اظهار کردم
_آخه تو چرا نگاه میکنی به این چیزا؟.. خب من فکر میکردم معلوم نیست
دفتر رو گذاشت روی میز و اظهار کرد
_خیلی وقته میخواستم بگم ولی نمیشد.. الان دیگه گفتم بگم چون برام سخته اینطوری
ضربان دلم بالا راهی شد.. نمیدونستم جدیه یا سر به سرم میزاره.. اضافه کردم
_چیش برات سخته؟.. داری خجالتم میدی بیشعور گاو
ریز خندید و از جاش کشیده شد و گفت
_بابا منم مردم، تا یه حدی صبر و عفت دارم.. رعایت کن ناموسا.. خودم برات سوتین میخرم تا شیطون گولم نزده و اتفاقی بینمون نیفتاده
اینو گفت و خونسردانه داشت میحرکت کرد تو آشپزخونه که ناخنامو از استرس و خجالت فرو کردم تو گوشت کف دستم و پشت سرش داد زدم
_یعنی چی؟.. واقعا ممکنه کاری بکنی؟!!.. اصلا من میرم از خونه ت الاغ
بلند ریز خندید و از آشپزخونه گفت
_چرا ممکن نباشه؟.. مگه خواجه محمد قاجارم؟
_هیز کثافت بیشعور.. اصلا ازت انتظار نداشتم
لبامو به هم فشار دادم و قصد کردم بعد از این حتی موقع خواب هم سوتین ببندم!
من خر فکر میکردم بستن سوتین کار بسیار دخترونه ایه و تا وقتی مجبور نمیشدم نمیبستم.. لباسهای گسرخوش و یقه کیپ میپوشیدم و فکر میکردم چیزی معلوم نیست.. اما با توجه به حرفای آقا آهیر، فکرم اشتباه بوده !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن