#پارت_۴۱
مهردادنمیخواست فرصت اندیشیدن به من بده….
یه جورایی همه چیز رو یه جوری کنار هم چیده بود که منو بزاره تو عمل انجام شده….
ولی…خیلی زود هم اینو گراهی شد که منم چندان حس بدی بهش ندارم….
چون تبسم زد …نفس آرومی کشید و گفت:
-پس تو هم دوستم داری…..
خجل زده شدم…هم دوستش داشتم و هم میدونستم که تن دادن به تمایل داشته هاش و شروع این بازی احساسی دقیقا یعنی خیانت به نوشین…
به کسی که اجازه داده بود من تو خونه اش و کنارش بمونم…آهسته گفتم:
-اگه شما شوهر نوشین نبومشاهده کرد همه چیز اینقدر سخت نمیشد!
خیلی تند گفت:
-ولی تو الان تقریبا تنها کسی هستی که احساسان واقعی منو نسبت به نوشین میدونی….
پریشون اظهار کردم:
-دونستن احساسات شما چه فایده داره وقتی رسمی و قانونی زن دارید….
-همه چیز برمیگرده به علاقه….و چون اسم نوشین تو شناسناممه قلبیل نمیشه من بهش علاقه داشته باشم….من میخوام علاقه های خودمو دنبال کنم…بهار…اینکه ما نسبت بهم احساس خوب داریم کافیه…کافی نیست!؟؟
کف دستپاچه وکمی پریشون بیان کردم:
-آره ولی….اما ….من…من باید فکر کنم آقا مهرداد…من نیاز به وقت دارم….
اینو اظهار کردم و به سرعت از کنارش گذشتم و خودمو رسوندم به اتاق درو بستم و حتی قفلش هم کردم….
بهش اظهار کردم نیاز به فکر دارم اما واقعا چه فکری!؟؟؟
اگه خیلی واقع بینانه بخوام به این موضوع نگاه کنم باید بگم من اصلا نباید در موردش فکر کنم چون همه چیز تقریبا مشخص…..
اون همسر دختر خاله ی من و من نباید بیشتر از این جلو میراهی شدم….
اما قلب لامصبم گیر زده بود و منو وسوسه میکرد….
وسوسه به چیزی که لو حرکت کردن و آشکار شدنش برای دیگران جیزی شامگاهیه به فاجعه بود…فاجعه…
تکیه ام رو از در برداشتم و رفتم سمت تخت.
دراز کشیدمو خیره شدمبه سقف….
تو شرایط خیلی بدی داشتم…دو جادهی عقل و دل….و بدتر از همه حسی بود که قلقلکم میداد و یه جورایی وسوسه ام میکرد…..
کاش واقعا اینجوری باهاش آشنا نمیشدم…کاش مهرداد متاهل نبود…..
نگاهامو بستم…اونقدر باخودم به همچی اندیشیده بودم که حس میکردم مغزم درد گرفته…
یه جورایی تو خواب و بیداری بودم که آوای در به گوشم رسید…..
با ترس و نگرانی نیم خیز شدم…دلم هنوز هم شتابزده تند میتپید….دوباره یه نفر به در زد….
میدونستم مهرداد …نمیمیل داشتم مجدداً باهم رو به رو بشیم….نمیخواستم دوباره تحت فشار قرار بگیرم….کلافگی بیشتر از این دیوونه کننده بود!
کف دستگیره بالا و پایین شد….قلبم میتمایل داشت بگم آقا مهرداد تو رو خدا راحتم بزار….
من بیشتر از این نمیتونستم این حالت پرس شدن رو تحمل کنم……
مجدداً کف دستگیره تکون خورد…تا میل داشتم دهن باز کنمو حرفامو باهاش بزنم آوای نوسین از پشت در به گوشم رسید:
-بهار….تو اتاقی!؟؟ بهار جان …..
با ترس به در نگاه کردم….نوشین بود!؟ خداروشکر که چیزی ناضافه کرده بودم وگرنه میشد آش نخورده و دهن سوخته و یه فاجعه ی بزرگ…..
#پارت_۴۲
درو باز کردم و به نوشین چشم دوختم.بعد قبل از اینکه اون خودش فکری به سرش بزنه اظهار کردم:
-تو خونه خودمون بخاطر بهراد عادت کرده بودم هی درو قفل کنم نیان تو…فکر کنم اینجا هم هنوز فکر میکنم….
نوشین لبخند زد و قبل از اینکه من حرفم رو تموم کنم اضافه کرد:
-مهم نیست….من فقط یکم مضطربت شده بودم…بیا بریم مجردی تو حیاط قهوه بخوریم و گپ بزنیم….قبول!؟
موهای پریشون و پخش شده روی پیشونی عرق کرده ام رو کنار زدم و گفتم:
-آره آره…باشه….
-پس من تا قهوه هارو آماده کنم تو هم بیا…
نوشین که راهی شد دستمو رو قلبم گذاشتم و یه نفس راحت کشیدم…احساس میکردم رنگم بدجور پریده…دویدم سمت آینه….چند ضربه ی آروم به دو طرف صورتم زدم تا یکم خون تو اون صورت بی روح و سفید شده ام جریان پیدا کنه…..
بعدش یه روپوش تنم کردم و با سر کردن شال زرشکی رنگم، از اتاق بیرون اومدم.باید رو خودم و این حرکت کردارهام مسلط میشدم..
اصلا من چرا باید خجالت بکشم…این مهرداد که باید بخاطر پیشنهادش کف دستپاچه و خجالت زده بشه نه من !
نگاهی به آشپزخونه انداختم زیرا نوشین نبود مطمئن شدم که رفته بیرون….با قدمهای آرومی به سمت در راهی شدم و از همونجا نگاهش کردم.
نشسته بود زیر آلاچیق و با تلفنش حرف میزد و کشیده قد بلند میخندید….
به طرفش رفتم.رو به روش نشستم و اون بخاطر
من بسیار زود تماسش رو قطع کرد و اضافه کرد:
-بخور تا گرم…تو این هوای نسبتا سرد میچسبه! امروزگار به خودم استراحت دادم و یکم زودتر اومدم خونه…یه مهمونی دعوت بودم …اما بهم خورد….نشد برم…
نمیدونم نوشین خسته نمیشد اینقدر هر شامگاه هرشب مهمونی میر حرکت کرد! اما چه سوال مسخره ای! لابد بهش خوش میگذشته !!! داشتم تو خاموشی قهوه رو می چشیدم که در حیاط بالا راهی شد و ماشین مهرداد اومد داخل…
نمیدونم چرا ناتمایل داشته از مشاهده کردنش قلبم ضربان گحرکت کرد…از ماشین پیاده شد و همونطور که میومد سمتمون اظهار کرد:
-به به…جمعتون جمع…مهردادتون کم!
سرم رو پایین انداختم.دیدنش قلب آشوبم میکرد…اومد و کنارمون قرار گرفت…بوی عطرش تو مشامم پیچید….
این آدم همیشه همینقدر خواستنی و خوش لباس و خوش بو بود….اونقدر که آدم حس میکرد تازه از شوی لباس برگشته!
مهرداد فنجون قهوه ی نوشین رو کشید سمت خودش و بعد همونطور که ته مونده ی قهوه رو میخورد گفت:
– هوا داره سرد میشه…خب نوشین خانم چیشد یه امشامگاهو نحرکت کردی مهمونی!؟
نوشین چپ چپ نگاش کرد و اضافه کرد:
-ناراحتی برم!؟
پوزخندی زد و اظهار کرد:
-نه…یکمم اینجا بمون خدایی نکرده آدرس خونه رو یادت نره…آخه تو همش یا مطبی یا مهمونی…جدا من مضطربتم….میخوای آدرس خونه رو بنویسم بزارم تو جیبت!؟
نوشین با اوقات تلخی اضافه کرد:
-لازم نی تو دلواپس من باشی… و بعد رو کرد سمت منو جویا شد:
-راستی…دور بر تو خبری نیست!؟
سرمو بالا گرفتم و بیان کردم:
-خبر!؟ چه خبری!؟
تبسم زد و با لحن پر شیطنتی اضافه کرد:
-نامزدی!؟ فرندی!؟ میل داشتگاری!؟ خلاصه از همین چیزا دیگه…این روزا هر دختری هفت هشتا از این موارد بخصوص دورو بر خودش داره!
نگاه های سنگین مهردادرو روی خودم حس میکردم.قلبم میتمایل داشت بگم آره تا شاید مهرداد بیخیال این ارتباط غلط بشه ولی نمیشد…به عواقب بعدش نمی ارزید…واسه همین بهآرامی گفتم:
-نه! هیچ خبری نیست…
اینو اظهار کردم و سرم رو پایین انداختم اما تبسم رضایت بخش مهرداد از نگاهم دور نموند….تو خاموشی داشتم قهوه ام رو میخوردم که حس کردم پایی از زیر میز داره ساق پام رو انگولک میکنه…
وقتی سرمو بالا گحرکت کردم مهرداد نامحسوس دیدهکی زد….
دوباره قلبم به تالاپ تلوپ افتاد…..
بسیار زود پامو کشیدم عقب…نباید نوشین به این زودی چیزی رو متوجه میشد…..
همون موقع تلفن نوشین زنگ خورد.گوشیشو از جیب شلوارش بیرون کشید و مشغول صحبت شد….حتی آوا و نحوی حرف زدنش هم خاص خودش بود…یه آوای بم و نسبتا خمار ولی گیرا و خوش آهنگ…
مطمئن بودم اگه متاهل نبود خودم واسه ابراز علاقه بهش پیشقدم میشدم ولی حالا همه چیز فرق میکرد.
فنجون رو کنار گذاشت و بیان کرد:
-من باید برم جایی…واسه شام منتظرم نمونین…دیر وقت میام…خدانگهدار….
مهرداد هیچ واکنشی نسبت به رفتنش نشون نداد…حتی خداحافظی هم نکرد تا من مطمئن بشم تقریبا چیزایی که مهرداد راجب احساسات مشترکشون اظهار کرده درسته…
همون موقع گوشیم تو جیبم لغزید…
درش آوردم…یه پیام داشتم.
چون اصلا حدس نمیزدم کیه بازش کردم و وقتی دیدم از طرف مهرداد بار دیگر دچار استرس داشتم…..
نوشته بود:
“آخر شامگاه میام پیشت…توی اتاق…منتظرم باش”
#پارت_۴۳
احساس میکردم تو اون هوای نسبتا سرد عرق روی پیشونیم قرار گرفته…گوشیو گذاشتم کنار تا بیش از این خودمو تو معرض لو حرکت کردن قرار ندم…
نوشین نگاهی به سمت درانداخت و بعد ازم پرسید:
-حال مادرم خوبه بهار!؟ بهش سر میزدی!؟
چه خوب که بحث رفت همچین سمتی…تندتند گفتم:
-آره…هر مدت که وقت میشد یا اون میومد پیش ما یا ما میراهی شدیم پیشش …حالشم بد نبود…فقط همواره پا درد زانو درد داره…
دلگیر شد.بغض کرد ودرحالی که سعی در پنهان کردن این بغض داشت بیان کرد:
-از من متنفره نه!؟!!!
کف دستشو گرفتمو گفتم:
-نه اصلا….خاله دوست داره….شاید زبونا بگه که ازت غمگین ولی همه میدونن که ته دلش چقدر عاشقته…اصلا چرا نمیری متوجه شدنش!؟؟
سرشو تکون داد.پاکت سیگاری گذاشت روی میز…فکر نمیکردم سیگار بکشه…یه نخ درآورد و گذاشت مابین لبهاش و بعد از روشن کردنش بیان کرد:
-اونا هیچوقت راضی به ازدواج منو حمید نبودن…میگفتن باید حتما زن پسر عموم بشم…من اصلا ازش خوشم نمیومد…چرا باید بخاطر یه قول مسخره ی قدیمی باهاش ازدواج میکردم اونم وقتی من پزشک بودم و اون بقال! اون حتی حرف زدنم بلد نبود….بعد فوت حمید یبار رفتم پیششون همون بس هفت پشتم….اونقدر تیکه میپروندن که دیگه همونجا قسم خوردم دور همشونو خط بکشم….حتی دور بابامو….
عصبی شده بود.انگشتاش می لرزید.قد بلند شد و گفت:
-من میرم قرص بخورم…اگه نخورم تا صبح خوابم نمیبره….گرسنه نخواب…همچی تو یخچال هست…
قد بلند شد..با همون انگشتای لرزونش پاکت سیگارش رو برداشت و سریع سریع از آلاچیق دور شد….
منم کشیده شدم.قدم زنان به راه افتادم…راستش…اشتهای خوردن هیچی نداشتم و براش قلبایل مختلفی وجود داشت…!
حرکت کردم توی اتاق درو بستم…برای چندمینبار پیام مهرداد رو خوندم…مطمئن بودم داره باهام شوخی میکنه و سر به سرم میزاره….
گوشی رو گذاشتم کنار….
بیخودی لای جزوه هارو وا میکردم سرکی بهشون میکشیدم اما حواسم پی مهرداد بود….
پی اینکه نکنه یه وقت واقعا بیاد ….اه…داشتم حسابی کلافه میشدم!!!
چراغ رو خاموش کردم و دراز کشیدم روی تخت….بهترین کار همین بود!
ساعد دستمو روی دیدهام گذاشتم….ساعت 12شب بود اما مهردادنیومده بود…این خیالمو راحت میکرد که حرفش شوخی بود…و چه بهتر!
به پهلو دراز کشیدم و پتو رو کشیدم بالا….چشمام کمکم داشت گرم میشدم.
پلکهام آروم روهم افتاد.موهام روی پیشونیم افتادن و فارغ از تمام دغدغه هام تو عالم بیخبری رفتم….
نمیدونم چقدر گذشت….شاید چند دقیقه…شاید چند ساعت….
اما اینو حس میکردم که پتو آرام از روی صورتم کنار حرکت کرد…..
خیلی هوشیار نبودم که بخوام عکس العمل نشون بدم ولی داغی لبهای روی گونه ی سردم رو احساس کردم و کف دستی که بهآرامی از زیر پیرهنم بالا رفت و سینه ام رو تو مشتش مثل یه خمیر ورز داد…..
بسیار سریع دیدهام رو باز کردم….
وحشت زده تمایل داشتم بچرخم که آوای آروم و بم و خمارش توی گوشهام پبچید :
-چه بوی خوبی میدی بهار….اومممممم…
سرش رو فرو برد تو گردنم…لبهاشو رو پوست گردنم سُر داد و همزمان سینه ام رو هم فشرد…نامیل داشته با یه آه تو گلو بیان کردم:
-آااااه آ…آقا مهرداد ….تو رو خدا…
آرام لبخند زد از پشت بهم چسبید کف دستشو تنگ دور بدنم حلقه کرد و بعد یکم کشیدم سمت خودش تا بهتره بتونه تو صورتم نگاه کنه…..با ترس و استرس ودرحالی که تاحدودی تحریکم کرده بود گفت:
-چرا منتظرم نموندی….!؟
مضطرب اظهار کردم:
-آقا مهرداد….ممکنه نوشین بفهمه….
پاشو نداخت رو پام…یکم روم خم شد و بعد بیان کرد:
-نترس…اونقدر قرص خورده که تا صبح هم تکون هم نمیخوره….
میدونی چقدر منتظر این لحظه بودم…!؟
اینو اضافه کرد و لبهاشو گذاشت روی لبهام….
#پارت_۴۴
-میدونی چقدر منتظر این لحظه بودم…!؟
مهرداد اینو با لذت بیان کرد و لبهاشو گذاشت روی لبهام….من ولی همچنان گیج و منگ درگیر انتخاب دو راهی لذت و گناه بودم….
این دو راهی به وجود اومده بود چون طرف من یکی مثل مهرداد بود…..یه مرد که هر دختری میتونست مرد سوار بر اسب تصورش کنه…..
وقتی متوجه شد همراهیش نمیکنم و مثل یه جسد زیر تنش هستم سرش رو کج کرد و زیر گوشم نجوا کنان و وسوسه گر گفت:
-اونی که من دوستش دارم تویی نه نوشین…من اگه حق انتخاب داشتم تو رو انتخاب میکردم نه کسی که نه منو میفهمه و نه من میفهممش…..
اینو اضافه کرد و فشاری یه سینه ام آورد و پایین تنه اش رو به تنم مالوند….دستهام معلق بودن و انگشتام برای لمس بدنش هم مشتاق و مردد…..نمیدونم اگه کس دیگه ای جای من بود چه کاری انجام میداد و چه تصمیمی میگحرکت کرد شاید بهشدت ها ،خیلی تند بگن انتخاب ما مشخص …مهرداد رو پس میزنیم ولی هیچکس نمیتونه نظری بده چون تو اون موقعیت نبوده و اون حرفهایی رو نمیمتوجه شده که من میگوش دادم…..
سرش رو فرو برد تو گردنم….دهن داغش روی گردنم جای گرفت و شروع کردن مکیدنش….نفسم از لذت تو سینه حبس شده بود….دهنم رو باز کردم و آه بیصدایی کشیدم…از یه جایی به بعد دیگه لذت اجازه نداد قدرت تصمیم گیری داشته باشم….
کف دستهام روی کمرش
جای گرفت و انگشتام تنش رو چنگ زدن….
پلکهام بسته شدن و نفسهام سنگین و کشدار…..لبهام رو بهم میفشردم تا آهی از گلوم بیرون نره زیرا ترس داشتم….
در عین لذت بردن ترس و اضطراب داشتم….
دکمه های پیرهنم رو دون به دون باز کرد و بعد از تنم درش آورد و سرش رو برد وسط سینه هام….
لیسی به وسط سینه هام زد که باعث شد کمرم رو بالا بیارم و و لبم رو زیر دندونم فشار بدم…..
از قوس اومدن کمرم استفاده کرد و بندهای سوتینم رو باز کرد و انداختش پایین تخت…
بعد با لذت به سینه هام خیره شد و درحالی که یکیشون رو تو مشتش ورز میداد نوک اون یکی رو تا اونجایی که راه داشت تو دهنش فرو برد و با تمام وجود شروع کرد مکیدنش….
داغی دهنش منو تو خلسه ی شیرینی فرو برد اما….لعنت…..ذهنم لحظه ای نمیتونست از فکر نوشین و خطا بیرون بیاد….
من حس و حال جنایت و مکافات رو داشتم!
مهرداد ولی انگار که برای اولین بار با بدن یه دختر مواجه شده باشه حریصانه و با ولع همه جای تنم رو کف دست میکشید و جای جای بدنم رو میبوسید و لذت میبرد…..
انگار متوجه شده بود که من همچنان احساس بدی از این رابطه دارم….
سینه ام رو رها کرد و سرش رو بالا گحرکت کرد….
تو تاریکی به دیدهام خیره شد و اظهار کرد:
-هنوزم مرددی!؟
بهش خیره شدم بدون اینکه حرفی بزنم…واقعا نمیدونستم باید چیبگم و چیکار کنم….
کاش مهرداد تعهد نداشت….کاش همسر نوشین نبود اونوقت مطمئن بودم که حتما حتما لذت میبردم از اینکه کنارش باشم و از خیلی چیزای دیگه…..
کف دستش رو آروم آروم به سمت وسط پاهام سوق داد و هموقت گفت:
-من دوست دارم….حتی اگه ممنوعه باشی من دوست دارم….من همه جوره میخوامت….
دلم کنار تو خوش…..پس قلب بده به قلبم و لذت ببر….
باور کن این گناه نیست….گناه یعنی اینکه من نوشین کنار بخوابم بدون اینکه حسی بهش داشته باشم یا برعکس……
هممدت با اظهار کردن این حرفها کف دستش از زیر شلوار و لباس زیرم رد شد و درست وسط پام قرار گحرکت کرد…
لیزی و داغی و خیسی بین پام رو میتونستم حس کنم و حتی سُر خوردن کف دستش وسط پام….
نفسم باز داشت تو سینه حبس میشد و شل و ول میشدم….
بهآرامی لبخند زد و خمار اظهار کرد:
-خیسی…خیس و داغ….
اینو گفت و دوباره لبهاشو گذاشت روی لبهام و شروع کرد سریع شتابزده مالوندن وسط پام….
#پارت_۴۵
پلکهامو آرام و نرم ازهم باز کردم….
بدنم بی حرکت بود….
نگاهم افتاد به سقف و من جرات نکردم جز سقف به جای دیگه ای نظر بندازم…دقیقا
نمیدونم چرا این جرات رو نداشتم شاید دلیلش ترس باشه…ترس از اینکه نکنه اون چیزایی که به محض بیداری به سرم خطور کرده بودن واقعیت داشته باشن!؟
زبونمو رو لبهای خشکم کشیدم….طعم جمشاهده کردی میدادن….
طعم ادغام دو نوع لب…
دلی که دیشامگاه بی وقفه و بی امون میتپید حالا اصلا نمیتونستم حسش کنم…انگار که وجود نداشت….
همه چیز شبیه یه خواب بود…یه خواب که نمیدونی خوبه یا بد….ولی دوست داری بیدار بشی…بیدار شی و بفهمی هیچی رخ نداده….ولی انگار خواب نبود…
زیرا تن من لخت بود..لخت لخت….کف دستمو با ترد روی بدنم کشیدم…..آره…هیچی تنم بود هیچی!
بالاخره سرم رو به سمت چپ کج کردم….
هرکدوم از لباسهام یه گوشه افتاده بود…
سوتینم…شورتم….شلوارم…تیشرت تنم….
کف دستامو فورا گذاشتم روی صورتم…پس من بالاخره وا دادم و نتونستم از خیر نچشیدن طعم این شراب بگذرم!
تنم بوی تنش رو میداد….بوی عطر مردونه اش…نگاهامو بستم و تو تاریکی ایجاد شده یه بار دیگه همه چی رو باهاش مرور کردم…
آره…یادم اومد….
اون بود که به حرفش عمل کرد و وقتی نوشین خوابید اومد توی اتاق و بعد کنارم دراز کشید….
هنوزم حس میکردم کف دستش داره رو بدنم حرکت میکنه و جاهایی رو لمس میکنه که نباید …
کف دستش داغ بود…یه داغی خوب …و تن من سرد…سرد و خشک…
بوسه هاش خمارم کرد و حرکت کف دستش دیونه….
خیمه زده بود رو تنم و وسط پامو که بدجور خیس و گرم شده بود می مالید….
وقتی اونجوری جلوی چشمام کف کف دستشو لیس میزد من دیگه حتی اگه میتمایل داشتم هم نمیتونستم مقابلش مقاومت کنم…..
وقتی لبهاشو گذاشت روی لبهام و اونجوری از ته جون میخورد و می مکید من میراهی شدم توی یه خلسه ی عجیب و غریب…..
چیزی که فکر کنم حتی با فرید هم نتونسته بودم تجربه اش کنم…..
اون یه جورایی فقط سعی کرد به من خوش بگذره…و لذت واقعی رو بنگاه….
دهن داغشو هنوز روی نوک سینه هام حس میکردم و زبونشو رو وسط پاهام…
آه…حتی حالا هم که یادش میفتم حس میکردم بدنم نبض میزنه و داغ میکنه….
عین موتور یه ماشین…
سینه ی پهن و مردونه اش لحظه ای از خاطرم نمیحرکت کرد و هنوزم حس میکردم انگشتام روی موهای کم پشت سینه اش درحال کشیده شدن…چرا یه نفر اینقدر میل داشتنیه و چرا اینقدر بهش علاقمند میشی وقتی میدونی این رابطه غلط!؟؟
این سوالو هی ازخودم میپرسیدم ولی اون حس شیرین مرور میشد و توجیهش میکرد…
آااااه!
کافی بود یکم بو بکشم…اونوقت بود که مشامم پر میشد از عطر تنش….
یعنی…هنوزم اینجا بود!؟ توی خونه!؟؟
نمیدونم چرا حس میکردم بعد از این اتفاق دیگه نمیتونم تو دیدهش نگاه کنم…یا اصلا اون میتونه نگاه کنه!؟ اونم با وجود حوشین!وحشتناک بود….
بدون اینکه پتو رو از روی تنم کنار بزنم قد بلند شدم و لباسهامو دونه دونه از زمین برداشتم…
همه رو پوشیدم و بعد با برداشتم حوله پاورچین پاورچین از اتاق بیرون رفتم…خونه مثل خیلی از اوقات تو خاموشی مطلق بود ..با احتیاط خودمو به حموم رسوندم و بعد درو از تو قفل کردم…رو به روی آینه ی قدی از حرکت ایستادمو بعد درآوردن لباسهام خودمو تو آینه چشم دوختم….
باورم نمیشد….رو جای جای تنم آثار رابطه و جنایت دیشامگاه مشخص بود….
همه جا….گردن…سینه…شکم…
و حتی با یه نیمچرخم میتونستم رد اون کارو رو کمر و باسنمم ببینم…..
فورا راهی شدم زیر دوش توقف کردم…آب که به سروتنم بارید نگاهامو بستم….
میدونم که این لکه ها و خونمردگی ها به سرعت نمیرفتن ولی حداقل باید عطر تنش رو از تنم فراری میدادم….
کافی بود نوشین اینو حس کنه…اونوقت که همه چیز بهم میریخت ..همه چیز….
بعد از یه دوش طولانی اومدم بیرون…موهامو سشوار کشیدم و تنمو خشک کردمو فورا لباسهای بیرونمو پوشید….
جزوه و کتابهامو ریختم تو کوله پشتی و از اتاق اوندم بیردن …
فقط امیدوار بودم مهرداد خونه نباشه زیرا توانایی اینکه باهاش رو به رو بشم رو نداشتم ….
واسه همین پاورچین پاورچین از خونه زدم بیرون بدون اینکه چیزی بخورم….
خوشامگاهختانه انگار هیچکس نبود…درهارو بستم و با قدمهایی تند از خونه دور شدم بدون اینکه حتی پشت سرمو نگاه بندازم…..
قلبم نمیخواست بیام اینجا…
باید تمام روزگارمو یه جورایی توی دانشگاه سر میکردم…
#پارت_۴۶
شیرآب رو باز کردمو چند مشت آب به صورتم پاشیدم…باورم نمیشد من به دخترخاله ام…به کسی که اجازه داده تو خونه اش زندگی کنم خیانت کرده باشم….
هی مدام از خودم میپرسیدم واقعا من اینکارو کردم!؟؟
من با شوهر دخترخاله ام خوابیدم !؟ من اجازه دادم باهاش لذت جنسی رو بنگاه…!؟؟
شیر آب رو بستم و بهشدت زود از سرویس بهداشتی خانمها بیرون اومدم…دروغ نبود اگه بگم موقع بیرون اومدم نگاهام رو بسته بودم که با خودم توی آینه دیده تو دیده نشم….!
از خودم خجالت میکشیدم…و رنج میبردم از خیانتی که انجام داده بود..
عذاب وجدان داشتم….و این لحظه ای راحتم نمیزاشت…
-حالت بده !؟
به سمت کسی که همچین سوالی ازم جویا شده بود چشم دوختم.مریم بود…دختری که تو کلاس بیشتر از بقیه باهاش صمیمی بودم…در واقع اصلا بهشدت هارو نمیشناختم ولی مریم رو چرا…
سر تکون دادم و لب زدم:
-نه…خوبم !
کنارم نشست و گفت:
-میبینم که تو هم از کلاس استاد نگاهی جقم فنگ زدی!؟؟
شقیقه امو فشار دادم و گفتم:
-نه…من…من فقط یکم خستمه….حوصله موندن سرکلاس و گوش دادن به وراجی هاشو نداشتم….
خندیدم و بعد اضافه کردم:
-زیاد حرف میزنه…
باهمدیگه قد بلند شدیم که از دانشگاه بزنیم بیرون….عاشق شدم سرگرم بشم تا کمتر به مهرداد و نوشین فکر کنم….اصلا…اصلا شاید زد به سرم و از اونجا زدم بیرون…یه کار پیدا میکنم و یه جورایی یه جایی رو اجاره میکنم که ….که مجبور نشم تو خونه نوشین بمونم…
از مریم سؤال کردم:
-تو تو ی خوابگاه هستی مریم !؟
-آره…
-بهشدت قلبم میخواد بیام خوابگاه…ولی…
بی اینکه منتظر متوجه شدن مابقی حرفهام بمونه شوخ طبعانه بیان کرد:
-تخت خالی نیست! تا سقف پره! یعنی تا سقف دختر چپوندن اونجا….بسیار از بچه ها مثل تو تخت گیرشون نیومد….
-خب چیکار کردن !؟
-نمیدونم..اطلاعی از کسیشون ندارم…شاید سوئیت اجاره کرده باشن….شاید خونه کس و کارشون باشن…..
-بنظرت منم میتونم سوئیت اجاره کنم !؟
ریلکس گفت:
-اگه بچه مایه دار باشی چرا که نه….
کنج لبم از پوزخندی کج شد…پوزخندی که از شنیدن لفظ “بچه مایه دار” رو صورتم جای گرفته بود…
به هر جادهی واسه خلاصی از خونه نوشین فکر میکردم ختم میشد به بن بست….
یه بن بست تاریک بدون راه دررو….دوشادوش هم از دانشگاه زدیم بیرون….داشتیم تو پیاده رو قدم میزدیم که صدای بوق ماشین از پشت به گوشمون رسید..من زیرا توی فکر بودم توجه نکردم ولی مریم که حالا فهمیده بودم بچه سنندج دستشو گذاشت رو شونه ام و چشمک زنون اضافه کرد:
-هی بهار…..فکر کنم باتو کار داشته باشن….
چرخیدم و از روی شونه نگاهی به پشت سرانداختم…به مهرداد….از ماشین پیاده شد و اومد جلو و به ماشینش تکیه داد….
قسم میخورم هردختری که از اونجا رد میشد با مکث نگاهش میکرد و تبسم میزد…
قشنگ…خوشتیپ….خرپول….خاص….اما خر…اگه خر نبود که با وجود داشتن زن به من اظهار علاقه نمیکرد…
راستش تو اون لحظه داشتم به این فکر مسکردم که مسیرمو بگیرمو برم و میتمایل داشتم همینکارو کنم ولی مریم اظهار کرد:
-تنهات میزارم با این جنتلمن خوشقیافه حال کنیاااا….
لب باز کردم که بگم میخوام همراهش بیام ولی اون راهی شد و دور شد….هووووف!
انگار چاره نبود. قدم زنان اومد سمتم …
اخم کردمو گفتم:
-آقا مهرداد شما…شما آخه….
کف دستاشو بالا و پایین کرد و با انزجار گفت:
-آقا مهرداد….آقااااا….آقا دیگه چه لفظ کوفتییه! مگه مهرداد خالی چشه که پشتبندش لفظ آقا به کار میبری…هان بهار خوشگلم !؟
“بهار خوشگلم ” ؟؟؟ خدایا…اون چرا داشت منو اینجوری صدام میزد….؟ میتمایل داشت جون از بدنم رها بشه!؟؟
دستپاچه شده بودم…بهم ریخته بودم…وقتی اینجوری صدام میزد سست میشدم و قلبم واسش غنچ می حرکت کرد…
ولی نه نه نه !
مهرداد شوهر نوشین بود…
من روزگاری صد وعده باید اینو باخودم تکرار میکردم…
باید اونقدر باخودم تکرارش میکردم که بفهمم دارم چه غلطی میکنم….
عاجزانه گفتم:
-آقا مهرداد….خواهش میکنم….
به ماشینش اشاره کرد و گفت:
-بیا سوارشو…اینجا تو خیابون خوب نیست….
این یکی رو درست میگفت.صحبت کردن تو خیابون خوب نبود و من مجبور بودم سوار ماشین بشم….
نمیتمایل داشتم از همین حالا تو دانشگاه دردسر واسم ایجاد بشه…
به اجبار و همونطور که مدام دورو اطرافمو نگاه میکردم حرکت کردم و سوار ماشینش شدم ..
بار دیگر بوی عطرش به مشامم خورد….مجدداً ریه هام پر شدن از بوی خوش مردی که عقلم پسش میزد و قلبم برای دلبسته شدنش تمایل عجیبی داشت….
راستش…اامان عشق زیستن من نوید بود….
پسرعمویی که نفهمید دخترعموش تا سر حد جون خواهانش ولی نتونستم پاپیش بزارم و بهش بگم دوستش دارم…خب آخه دوستم نداشت….اگه داشت خودش پا جلو مبگذاشت…ولی نذاشت…بعدشم که قلببسته ی مهناز شد….
من نویدو قد جون توی تنم میمیل داشتمش …از بچگی همیشگی برام شامگاهیه
یه الگو بود…تو هرچیزی…از اخلاق و حرکت کردار گرفته تا طرز تفکر…
وقتی از کف دستش دادم فرید و وارد حیاتم کردم که فراموش کنم داغ از کف دست دان رو….ولی اون نه تنها جای خالی نوید رو برام پر نکرد بلکه یه درد به درهای دیگه ام اضافه کرد….
حالا بعد از اینهمه مدت…مهرداد اولین کسی بود که حس میکردم خیلی میل داشتنیه ولی….
حیف….
حیف که اون شوهر دخترخاله ام بود…حیف….
#پارت_۴۷
ماشین رو یه جا نگه داشته بود و با گذاشتن کف دستهاش روی فرمون خیره خیره نگام میکرد…
کاش منو وسوسه نمیکرد…
کاش منو وارد ماجرای عاشق شد خودش نمیکرد.نمیمیل داشتم وارد این بازی کثیف بشم….قلب ببندم به مردی که زن داره و لو حرکت کردن ارتباطم باهاش ختم میشه به یه رسوایی بزرگ….
نفس حبس شده تو سینه ام که ناشی از اضطراب زیاد بود رو بریده بریده بیرون فرستادم و به حد یک ثانیه صورتش رو چشم دوختم و باز خیره شدم به کتاب توی کف دستم…
قلبم میخواست بگم لعنتی منو اینجوری نگاه نکن…منو وابسته ی خودت نکن…..
چشماش خمار شده بودن….
عین مرد عاشقی که از مشاهده کردن و تماشای معشوقه اش احساس سیری بهش دست نداده باشن همچنان بهم خیره موند و بعد گفت:
-تو حتی خجالت هم که میکشی صورتت تبدیل میشه به یه تابلوی زیبا و با ارزش…از اون تابلوها که به دلار خریدارشم ناجور و شمتوجه شد!!!
کاش میشد کف دستامو بزارم رو گوشهام تاحرفهاشو نشنوم و خام نشم….
لب گزیدمو بیان کردم:
-آقا مهرداد تورو خدا تمومش کنید این بازی رو…
ناباور لبخحد زد و اضافه کرد:
-تو به عشق من به خودت میگی بازی !؟؟ هان بهار…این بازیه !؟ از کی تاحالا به محبت میگن بازی!؟
سریع شتابزده و با تشویش گفتم:
-آره اره..این یه بازیه….شما زن دارید و زنتون دخترخاله ی من….توروخدا از من نخواین پا تو زندگی دخترخاله ام بزارم….من از شرمندگی و رسوایی این اتفاق وحشت دارم….
دیگه نتونستم بیشتر از اون تو اون فضا و کنارش بمونم…بیم روزگاری که کسی از این حرفها بویی ببره حس خفگی بهم میداد…
پیاده شدم … حریصانه هوارو بلعیدم و تنفس کردم…
بلافاصله بعد از من اونم پیاده شد..هرچقدرهم که اون عالی و بی نقص و خواستنی باشه باز واسه من ممنوع بود…..
ممنوع بود چون زن داشت…چون زنش دخترخاله ام بود…دخترخاله ام هم نبود باز پذیرش و ورود به همچین رابطه ای رو نمی پسندیدم…
-بهار….
اوووخ لعنتی…اینجوری اسممو صوت نزن تو قلبم ولوله به پا میشه…!
اومد سمتم…مقابلم ایستاد….بی تبسم…بی ادا اصول….. نفس عمیقی کشید و گفت:
-اونی که من دوستش دارم تویی…اونی که من قلبم لک نیزنه وایه بوسیدن و بغل کردنش تویی….نوشین انتخاب من نبود….انتخاب من توبودی…تو بودی و هستی…..
پریشون حال نگاهش کردم…احتمالا دخترای زیادی بودن که دلشون میمیل داشت چنین جملاتی رو از زبون کسی مثل مهرداد بشنون اما همون ها اگه میفهمیدن مهرداد زن داره بازم عطش میل داشتنشون فوران میکرد یا فروکش میشد…؟؟؟.
نمیدونم….جوابی برای سوالم نداشتم….مهرداد فوق العاده بود ولی زن قلبشت…اما اسم یکی دیگه تو شناسنامه اش بود….
چند قدمی اومد جلوتر و بهم نزدیک و نزدیک تر شد…….کف دستاشو گذاشت رو شونه هام و عقب عقب بردم…اونقدر که کمرم خورد به ماشین و ثابت موندم…سرشو خم کرد تا همقدم بشه و صورتش موازی صورتم و بعد گفت:
-تو خوشمره ای…اونقدر که دوست دارم عین شکلات تودهنم بچرخونمت و شیرینیتو هورت بکشم..
تو خوشگلی….اوتقدر که قلبم میخود وادارت کنم نقاب بزنی که جز خودم کسی صورتتو نبینه….تو ماهی.. ماه…ماه من….
حس و حال عجیبی بهم دست داد….
انگار که دقیقا ثر دوراهی جهنم و بهشت گیر کرده باشم…..
راه جهنم مشخص بود پس چرا بهش تمایل داشتم….نه من تمایل نداشتم….
شیطانی به اسم مهرداد داشت وسوسه اممیکرد…
به اینکه جهنم دلنشینتر….باحالتر…..
هوا به طرز غیر نرمالی داغ و غیر قابل تنفس شده بود..نه نه…نباید اینکارو با من میکرد….
اسمشو صدا زدم ولی آوام اونقدر ضعیف بود که به گوششش نرسید.. اونوبه من خیره بودم و من به اون . ..
نفس که میشکید هرم نفسهاش پخش میشدن رو صورتم و عین آتیش داغ سرخم میکرد….نقره داغم میکرد….
سینه اش به سینه ام چسبید و لبهاش به سمت لبهام فرود اومدن….
#پارت_۴۸
برخورد نرمی لبهاش با لبهای بی حرکتم عین یه شوک بود….
تو لحظه نگاهامو بستمو بهم فشار دادم…
نباید مزه ی این رابطه زیر زبونم میرفت…اونوقت دیگه قلب کندن محال بودو من میفتادم تو همون مسیری که ازش ترس و واهمه داشتم…
اما من چشیده بودم طعم سیبی که حوارو پرت میکرد روی زمین….
یه دود دو دود من داشت تبدیل میشد به دادر دودور!!!
آروم آروم لبهامو می مکید…من چرا پسش نمیزدم !؟ چرا نمیتونستم هلش بدم به عقب و سرش داد بزنم …فحشش بدم….یا بدترین برخوردهارو باهاش بکنم تا ول کنه و بیخیال بشه….واقعا چرا نمیتونستم…..!؟؟؟
وقتی مکث کرد من وقت رو غنمیت دونستم و اظهار کردم:
-آقا مهرداد…تورو خدا بیخیال من شو…من نمیخوام به نوشین خیانت کنم…نمیخوام با مرد زن دار وارد رابطه بشم….
مثل تمام دفعات قبل سعی کرد قانع ام کنه نوشین رو دوست نداره و ارتباطش با من خیانت نیست….بلکه دلبسته شدن و بودن با کسیه که دوستش داره:
-نوشین….!؟ چرا اینقدر به نوشین فکر میکنی !؟ هان !؟ نوشین برای من اصلا مهم نیست همونطور که من برای اون مهم نیستم….اون شامگاهانه روزش رو بین دو چیز تقسیم میکنه….کار و دوستاش…دوستایی که بسیاراشون مردن و من شک ندارم نوشین گاهی باهاصون میپره….پس هی اسم اونو به میون نیار….بهار….بهار من….
نه نه….نگو بهار من….اینجوری آوام نزن….زانوهام سست میشن و پاهام بی رمق….تورو خدا اینجوری صدام نزن…..
-من فرصت بودن باخیلی هارو داشتمو دارم…خیلی وقتها اصلا خود دخترا میومدن و رسما بهم پیشنهاد میدادن….حتی حالا….ولی من اعتقاد دارم آدم باید با کسی باشه که بهش میل و رغبت داره…..
بهار….من تمایل دارم تورو برای همیشگی عاشق شده باشم….
اینو اضافه کرد و بار دیگر لبامو بوسید….زیر سایه درختهای یه کوچه ی خلوت اما سرسبز….
من ترس داشتم….ترس بار دیگر درد کشیدن…. رنجی که از بابت نوید رو دلم مونده بود به اندازه کافی عذابم میداد…یاحتی قلبایلی که بخاطرش فرید رهام کرد….نمیتمایل داشتم مهرداد هم به یکی از این دردهای روی هم تلنبار شده اضاف بشه….
واقعا نمیخواستم….ولی نجواهای عاشقانه اش کنار گوشم داشت حسابی وسوسه ام میکرد..اونقدر که وقتی مجدداً لبهاشو گذاست رو لبهام بیکار نموندمو لب پایینیشو آهسته مکیدم ولی درست همون موقع صدای یه زن از فکر بیرونمون آورد:
-اونوقت میگن ایران عن اونور آب گل و بلبل…والا ما اونور آبش رو هم دیدیم دیگه وسط خیابون بجون هم نمیفتادن …. قربون قدیم برم و حیای جوونهاش!
هردو به سمت زن مسنی سر چرخوندیم که با تاسف نگاهمون میکرد….مهرداد ریز خندید و بیان کرد:
-برو سوارشو تا فاطی کماندو هردوتامونو تارومار نکرده !
ناخواسته لبخند محوی روی صورت پریشونم نشست و بسیار زود سوار ماشین شدم….
تو مسیر نه من چیزی میگفتم و نه اون…و این سکوت ولی به لطف صدای سلین دیون شکسته شده بود….
سرمو پایین انداخته بودم و بیخودی با جلد ضخیم کتاب ور میراهی شدم….
همش احساس میکردم وقتی برم خونه چطوری میتونم تو دیدهای نوشین نگاه کنم و باهاش هم کلام بشم وقتی یه شامگاه تنم زیر تن همسرش طعم لذت و همخوابی رو چشید….
سؤال کرد:
-اگه یه سوال ازت بپرسم صادقانه جوابمو میدی !؟
نگاهش کردم…یعنی چی میخواد بپرسه…!؟
-شاید….
-تو دوست پسر داری!؟
-دونستش چه اهمیت داره…اگه داشته بودم مربوط به
گذشتمه و گذشته ی هرکس حریم شخصیش….
پسر منطقی ای بود…و این از حرفها و طرز فکرشم مشخص بود برای من:
-آره …تو درست میگی…ولی منظور من الان…وگرنه همونطور که تو بیان کردی گذشته ی هرکس حریم شخصیشه…عین گوشی موبایل ….ولی حرف من گذشته نیست….حرف من راجب الان….وگرنه منم در گذشته یه دختری رو عاشق شدم….
-داشتی؟؟؟خب….چرا باهاش نموندی!؟
-بخاطر نوشین ….تو..الان در رابطه که نیستی!؟؟
سری تکون دادمو لب زدم:
-نه….
تبسم رضایت بخشی روی صورتش جای گرفت..حالا که فکرشو میکنم میبینم اولینبار که دیدمش توی ترمینال بود…اونجایی که زد به کیفمو بدون اینکه عذربخواد یا کمکم کنه حرکت کرد…..آره….حتی همین سویشرت مشکی تنش بود…..چقدر اون روزگار من تو قلبم بهش فحش خواهر و مادر دادم…
-خب…رسیدیم….
از فکرو خیال بیرون اومدم.کیف و کتابهام رو برداشتم و پیاده شدم….دنبالم اومد و درو برام باز کرد و بیان کرد:
-من میرم کارخونه….امروزهم بخاطر تو همچی رو سپردم به مدیر داخلی اومدم…شامگاه میبینمت….
درحالی که با دلدادگی نگاهم میکرد عقب عقب حرکت کرد….میل داشتم برم داخل که صدام زد و اضافه کرد:
-هی….بسیار میخوامت…..
#پارت_۴۹
تا رسیدم توی اتاق فورا تمام لباسهامو از تن درآوردم و پرت کردم رو زمین و دویدم سمت حموم….
رو به روی آینه توقف کردم و بدنم رو با دقت از نظر گذروندم….جز روی سر سینه ام جای دیگه ای از بدنم خبری از خونمردگی نبود….
دستمو به کاشی های سرد تکیه دادم و با روی هم گذاشتن چشمام نفس راحتی کشیدم….
خدایا شکرت که تنم کبود و خونمرده نبود و رد جنایتی که کردم نمونده بود …..
دوش گرفتم و اومدم بیرون….
تمام فضاهای این خونه ی سوت کور رو کنجکاوانه سرک کشیدم تا رسیدم به اتاق خواب مشترک نوشین و مهرداد….
یه اتاق بزرگ و بی نهایت شیک با دکوراسیون و طراحی رنگ کرم-شکلاتی….و چیدمانی که بخاطر فرم اتاق همه حالت نیم دایره ای و قوس مانند داشت….
تخت درست رو به روی یه پنجره ی سرتاسری قرار داشت که رو به حیاط سرسبز باز میشد…..
به تابلوهای بزرگ عکسهای عروسیشون که جای جای دیوار میشد متوجه شد، خیره شدم و همه رو با دقت از نظر گذروندم…..
اونا که اینقدر تو روزگار عروسیشون و تو این عکسهای دونفرشون عاشقانه همدیگرو بغل کردن پس چرا اینقدر تو واقعیت باهم سردن و ازهم دورن….!؟
به تابلوی تکی نوشین خیره شدم…به لطف فوتوشاپ و اغراقهای گرافیگی تو عکس شبیه یه دختر 18ساله بود…و من نمیدونم چرا حس میکردم حتی تو عکس هم سرزنشوار داره منو نگاه میکنه….
لب گزیدمو سر پایین انداختم …آرام اضافه کردم:
” دختر خاله به خدا اون خودش اومد سراغ من.. .اون بود که بیان کرد منو دوست داره….اون بودکه اومد توی اتاقم…اون بود که گفت دوستم داره….اون بود که… ”
آه کشیدم و فورا و قبل از اینکه زیر نگاه های اون قاب عکس لعنتی ذوب بشم از اتاق زدم بیرون و با بستن در اینبار به سمت آشپزخونه رفتم….
این خونه همیشه همینقدر ساکت بود و با وجود شکوه معماری و دکوراسیون وفضاهای شیکش اصلا صفا نداشت…
برای خودم یه چایی درست کردم و چراکه قلبم میخواست سرگرم بشم و این خاموشی لعنتی هی تو فکر فرو نبرم و من خودخوری نکنم قصد کردم یه چیزی برای شام درست کنم….
اولین چیزی که برای درست کردن و با توجه به مواد در کف دسترس به ذهنم رسید ، برنج و مرغ بود ….
اول برنج رو درست کردم و بعد سرگرم پختن مرغ شدم…ساعت حدودهای هفت هشت بود که در باز شد..
پاهام ناخواسته سس شدن و خواب رفتن آخه فکر میکردم مهرداد اما خوشامگاهختانه اون نبود….
تا نوشین بلند قد بلند “سلام” داد نفس عمیقی از ته ته وجود کشیدم و پلکهامو آروم بازو بسته کردم…
اومد سمت آشپزخونه و گفت:
-وای عجب بویی…تو غدا پختی!؟
تبسمی بی سرو تهی زدم و اضافه کردم:
-سلام دخترخاله….آره…برنج و مرغ درست کردم….
انگار که بسیار براش غیر طبیعی باشه بیان کرد:
-چرااا ؟؟؟ خب زنگ میزدیم رستوران یه چیزی میاوردن ….آخه عاشقیم تو اومدی اینجا درس بخونی…نه اینکه هی واسه ما غذا درست کنه….من راضی نیستم تو توی زخمت بیفتی….
-نه چه زخمتی دختر خاله…خودم عاشق شدم یه چیزی درست کنم….
-پس من برم لباس عوض کنم بیام…راستی …
مکث کرد ..کف دست برد توی کیف پولش و چندتا تراول گذاشت روی اوپن و گفت:
-صبح نمتوجه شدمت که بهت پول بدم…اینارو داشته باش شاید لازمت شد…هزینه اومد و راهی شد تو تهران سخت…
خیلی زود اضافه کردم:
-نه نه…اصلا دخترخاله….من پول نیاز ندارم….
پولهارو برداشتم و به سمتش گرفتم ولی اون عقب راهی شد و اظهار کرد:
-بگیر دیگه بهار جان ..چیز زیادی نیست …من میرم لباس عوض کنم …زود میام…
اون راهی شد و من به پولهای توی مشتم نگاه کردم….فکر کنم پونصدهزارتومنی میشد….میتونستم یکمش رو خودم بردارم و بقیه اش رو بفرستم برای مولین هرچند که قلبم نمیتمایل داشت از کسی پول قبول کنم ولی….ولی دیگه باخودم تعارف و رودربایستی که نداشتم….
پولهارو گذاشتم تو جیبم و بعد یه چایی برای نوشین ریختم….
آخ چقدر احساس شرمندگی میکردم…
اون به من لطف میکرد و من بهش خیانت….
چند دقیقه بعد نوشین درحالی که لباسهای خونگیش تنش بودن سرخوش و ختدون اومد بیرون…موهای رنگ شده اش رو با کش دم اسبی بست و همونطور که انگشتاشو تو چتری هاش میکشید تا مرتبشون کنه اومد رو صنقلبی پشت اوپن جای گرفت و اظهار کرد:
-به به…عجب چایی ای….این خوردن داره هاااا….
لیوان رو برداشت و همونطور که چاییش رو باخونسردی و ذره ذره میچشید اظهار کرد:
-قبلا به چایی اعتیاد داشتم…اما از یه جایی به بعد ترکش کردم و جای سبز رو جایگزینش کردم….ولی از خیر این نمیتونم بگذرم…
رو به روش جای گرفتم…روم نمیشد تو صورتش نگاه کنم…تبسم تلخی زدم…حتی نمیتونستم لبخند بزنم دیگه…
مهرداد…مهرداد…کاش منو وسوسه و وارد این رابطه نمیکردی….که حالا حتی روم نشه تو نگاهای دخترخاله نگاه کنم…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن