رمان دختر نسبتا بد ( بهار ) پارت ۴۵

بعداز زیرو رو کردن منوی غذای پیش روم، بالاخره چیزی که میخواستمو انتخاب کردم و رو به فرزین اظهار کردم؛

-من شماره ۳۴ تو چی!؟

از روی صندلی قد بلند شد و جواب داد:

-منم همون که تو انتخاب کردی!چیزی که تو انتخاب میکنی حتما به قلب مینشینه! برم کف دستامو بشورم زود میام!

سرخوش از شنیدن جواب قشنگی که بهم داده بود، تبسمی تحویلش دادم و اضافه کردم:

-باشه برو من سفارش میدم!

خودش گارسونو صوت زد که بیاد پیشم.تلفنم که زنگ خورد مِنو رو بستم و موبایلم رو بدون اینکه بردارم روی همون میز وارونه اش کردم که صفحه اش رو ببینم.

تا متوجه شدم مهرداد هست ،دندون قروچه ای کردم و برای دهمین بار رد تماس دادم.

اینبار دیگه زنگ نزد ولی بلافاصله بعدش پیام فرستاد:

“کدوم گورستونی هستی که حتی نمیتونی تلفنتو جواب بدی؟!”

گارسون دفترچه به کف دست جویا شد:

-چی میل دارید که ثبت کنم خانم!؟

حواسم پی پیام مهرداد بود.این آدم این روزگارها اونقدر عجیب و عصبی و کلافه کننده شده بود که اصلا ازش بعید نبود تعقیبم کرده باشه.

همین فکری که البته احتمال زیاد به‌شدت هم درست نبود باعث شد سرمو بالا بگیرم و بجای جواب دادن به سوال گارسن اطراف رو نگاه کنم.

آدم مشکوکی نمشاهده کردم.راهی شدم تو صفحه چت و شتاب‌زده سریع واسش نوشتم:

“هر گورستونی که باشم آخه به تو چه ربطی داره!؟” کف دست از سرم بردار مهرداد”

پیامو که ارسال کردم بالاخره سرمو بالا گراهی شدم و به گهرسنی که همچنان منتظر ایستاده بود توضیح دادم چه غذاهایی بیاره.

وقتی راهی شد بالافاصله موبایل من ویبره خورد.بالا گحرکت کردمش و متن پیامی که مهرداد فرستاده بود رو خوندم:

“من امشامگاه میام پیشت.بهتره باشی.نباشی اون روی سگم بالا میاد”

نگاهامو بستم و با یه دم و بازدم سعی کردم رو اعصابم کنترل داشته باشم.

به خودخواهانه ترین روش ممکن تهدیدم میکرد بدون اینکه از خودش بپرسه اصلا بهار کجای رندگی من!؟

یکم که آرومتر شدم براش پیام فرستادم:

“بهتر نیای چون من قبلا حرفهامو به تو زدم.بیای هم دری یه روت باز نمیشه پس اینقدر اصرار نکن مهرداد”

سایلنت کردم تلفن همجادهمو و زیرا از دور مشاهده کردم که فرزین داره به سمتم میاد فورا موبایبمو وارونه کردم و گذاشتمش کنار که حتی اگه بازهم برام‌پیام فرستاد نبینم و متوجه نشم.

نمیخواستم بفهمه تو همین فاصله ی کوتاه ،

چه جوری بهم ریختم برای همین به زور هم که شده یود یه تبسم روی صورتم نشوندم و منتظر شدم به سمتم بیاد و رو به روم بشینه….

*

* نوشین *

متنفر بودم از اینکه وقتهایی که پیشم بود اینجوری غرق موبایلش میشد.مهرادی که کچلم کرد تا بالاخره خوابید رو با احتیاط تکون دادم که خوابش سنگینتر بشه و بعد سرمو به سمت مهرداد چرخوندم و اظهار کردم:

-زنگ نزدی به این خدماتی بی صاحب شده واسه پرستار بچه!؟ من هزارتا کار دارم.نمیتونم که از صبح تاشب لَلِگی کنم ….

کلافه و عصبی تلفن همجادهشو پرت کرد روی تخت و با عصبانیت بیان کرد:

-چته تو!؟ بچه زاییدی حوصله بزرگ کردنشو نداری!؟

انگشتمو تهدید کنان تکون دادم براش تا حساب کار کف دستش بیاد و بعدهم گفتم:

-ببین مهرداد حواست باشه چی از دهنت بیرون میاداااا…من هزارتا کار ریخته رو سرم.جراحی هام کنسل شدن…نوبت بیمارهام لغو شدن…نمیتونم که تمام وقتمو بزارم واسه مهراد…یا هرچ۶ زودتر به پرستار بچه پیدا میکنی یا خودت میای و کاراشو انجام میدی!

پرت بود.پرت گوشی موبایلش.به محض اینکه پیامک براش اومد خیز برداشت سمتش و پیامش رو خوند.

چنان برافروخته شد از پیامی که بزاش اومد که حس کردم کارد بزنن خونش در نمیاد.

کف دستشو مشت کرر و ریر لب چندتا فحش با خودش زمزمه کرد.

به‌شدت عصبی و مشکوک بود اما حق نداشت وقتی پیش منِ، اینقدر سرگرم موبایلش بشه برای همین با تحکم و تشر اضافه کردم:

-میشه وقتی پیش منی اون بی صاحب شده رو کف دستت نگیری!؟؟

باز گوشیشو پرت کرد کنار و با ترش رویی گفت:

-اه بابا توهم انگار هیشکی بچه نزاییده جز تو…باشه باشه میرم این خدماتیه تخمی و هرجور شده یه پرستار دیگه میارم.تو که عادت نداری دست به سیاه و سفید نزنی….

اه! اه….!

مسیر افتاد و راهی شد سمت حمام و تو همون حین تیشرتشو از تن درآورد و پرت کرد کنار.مهراد رو بوسیدم و خیلی آروم گذاشتمش توی گهواره.

پرستاری که براش گرفته بودم اصلا آدم مناسبی نبود برای همین یک هفته ای میشد ردش کردم و تو همین یه هفته مهراد با شب بیداری ها و هزارو یه دردسر دیگه اش پدر منو درآورده بود.

حیف…حیف که شهناز از شانس من کف دست کج از آب در اومد وگرنه یه تنه بسیار کارارو حریف بود.

پتوی مخملشو روی تنش کشیدم که همون موقع متوجه شدم رو گوشی مهرداد پیامک اومده.

فورا و باعجله قبل از اینکه صفحه گوشیش خاموش بشه دویدم سمت تخت.

تلفن همراهشو برداشتم و قبل از خاموش شدن صفحه، پیامی که از

(Mr.bahari) براش اومده بود رو لب زنان خوندم:

“بهتره نیای چراکه من قبلا حرفهامو به تو زدم.بیای هم دری به روت باز نمیش

#پارت_۴۴۷

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

مهرداد هیچوقت رفاقت به همچین نامی نداشت که اینجوری بخواد جوابشو بده.

این قضیه خیلی مشکوک بود.

خیلی زیاد…

بار دیگر برگشتم سمت مهراد تا مطمئن بشم خوابیده .سر خم کردم و نگاهی به گهواره اش انداختم.

بعد از اینکه اعصاب من رو جر واجر کرد خداروشکر، لطف کرد به من و خوابید!

چشمم که به صورتش میفتاد دلم میخواست دوتا لپ بزرگ خوشگلشو قورت بدم ولی حیف که با کوچکترین آوایی از خواب می پرید و یا گریه میکرد یا هم از من سواری میکشید!

کف دستشو بوسیدم بعدهم سمت کمد لباسهام راهی شدم.

همین منو بس بود! همین بوسه ی آروم روی کف دست.

بعداز مدتها نوبت آرایشگاه داشتم و حتما باید سر ساعت می راهی شدم که معطل نمیشدم.

این مدت به‌شدت درست و حسابی وقت صرف سر و وضعم نکرده بودم قلبم رنگ موی جمشاهده کرد ،فیبروزگار ابرو، مانیکور ناخن و بسیار چیزای دیگه میخواست….

دلم یه تغییر اساسی دیگه می پسنمتوجه شد!

تصمیم داشتم از فردا مهراد رو بسپارم کف دست پرستار بچه و به صورت جدی بپردازم به کارهام.

عاشقش بودم ولی نمیتونستم تمام وقتمو دراختیارش بزارم.

آماده که شدم وسایل مورد نیازمو تو کیف انداختم و راهی شدم سمت حموم.

دوسه ضربه به در زدم و گفت:

-مهرداد….مهرداد…..

از داخل حمام با آوای آرومی جواب داد:

-میشنوم بگو…

-من دارم میرم آرایشگاه….

بیخیال و بیتفاوت گفت:

-اوکی!

به در نزدیکتر شدم و بیان کردم:

-مهراد رو میسپرم دست فرشته ولی تو هم اگه بودی حواست بهش باشه…

-باشه …

از اونجا رفتم بیرون.برای اون که هیچوقت فرق نمیکرد من کجا میدم و کی میرم.

همزمان که داشتم قدم برمیداشتم و تو کیف دنبال سوئیچم میگشتم دو سه باری فرشته رو صدا زدم.

دوام دوان از آشپزخونه اومد بیرون و بیان کرد:

-بله خانم!

روبه روش توقف کردم و اظهار کردم:

-من میخوام برم آرایشگاه و اصلا هم معلوم نیست کی برمیگردم.حواست به مهراد باشه….نمیخوام از کنارش جم بخوری.هرکاری هست بسپار کف دست مرجان…تو فقط حواست به مهراد باشه!

کف دستهاشو روی هم گذاشت و مطیعانه جواب داد:

-دیده حتما….

خیالم از بابت مهراد که راحت شد سوار ماشین شدم و ازخونه زدم بیرون.نیم ساعته خودم رو رسوندم به آرایشگاه .

اصلا دوست نداشتم فردا با یه قیافه ی تکراری و ژاماده برم سر کار.

من قلبم میخواست همیشه از روزگار قبلم زیباتر و خوش پوش تر باشم!

از ماشین پیاده شدم و با برداشتن کیفم به سمت ساختمون آرایشگاه رفتم.

چون از قبل نوبت داشتم تا رفتم داخل آرایشگری که مشتری دائمش بودم و صوتلبته بخاطر موقعیت و ثروتم همیشه بیش از اندازه تحویلم میگرفت ازم تمایل داشت بشینم رو صنقلبی تا کارشو شروع کنه.

شالمو از سر کشیدم و با درآوردن مانتوم لم دادم روی صنقلبی.

اومد سمتم و بیان کرد:

-خانم دکتر بسیار وقت هیچ خبری ازتون نیست….حسابی سرگرم بچه داری شدیناااا…آره!؟

تو آینه نگاهی به خودم انداختم و بعد جواب دادم:

-وای آره به‌شدت…با اینکه تو خونه دوتا خدمتکار دارم ولی بازم تمام وقتم صرف مهراد میشه!

-خب دیگه بچه همینه…تمام وقت آدمو میگیره

-آره دیگه چه میشه کرد

تملق گویانه گفت:

-خدا انشالله براتون حفظش بکنه…

تبسم کمرنگ مغرورانه ای روی صورت نشوندم و گفتم:

-مرسی!

چندساعتی از وقتم اونجا تلف شد.البته همیشگی انجام همچین کارهایی وقت زیادی از آدم میگرفت اما از نتیجه ی کار راضی بودم.

پولش رو که حساب باز کردم کیفم رو برداشتم ودرحالی که ساعتم رو چک میکردم و با سمت خروجی میرفتم، شماره ی خونه رو گحرکت کردم.

کارم به‌شدت طول کشیده بود و شک نداشتم مهراد تا الان بیدار شده.

مرجان که جواب داد نگران سؤال کردم:

-الو مرجان…مهراد بیدار شده؟!

-سلام خانم بله به‌شدت وقت پیش اما فرشته شیرشو داد آروغشو گرفت و دوباره خوابوندش!

-خب خوبه…فعلا….

خیالم که آسوده شد به سمت ماشین راهی شدم اما همون موقع یکنفر آشنا از پشت سر صدام زد:

-خانم….

نرسیده به ماشین از حرکت ایستادم و پشت سرم رو نگاهی انداختم.

از دیدن شهناز با اون هیکل بزرگش هم عصبانی شدم هم تعجب کردم.

#پارت_۴۴۸

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

نرسیده به ماشین ایستادم و پشت سرم رو نگاهی انداختم.از متوجه شدن شهناز با اون هیکل بزرگش هم عصبانی شدم هم تعجب کردم.

دوران خوب بودن و راضی بودن من از اون فقط تا قبل از وقتی بود که نمکدون نشکسته بود.تامدتی که ازم دزدی نکرد و سرویس جواهراتمو هاپاما نکرده بود!

اخم کردم و پرسیدم:

-تو اینجا چی میخوای؟ منو تعقیب کردی !؟

با ترس و احتیاط دور و اطرافش رو نگاه کرد.درست به قاتلی می موند که یه نفرو کشته و حالا چراکه تحت تعقیب هست مدام جانب احتیاط رو برای رویت نشدن خودش رعایت میکنه….

جلوتر که اومد دو سه قدمیم توقف کرد و اضافه کرد:

-سلام خانم!

با غیظ بیان کردم:

-سلام خانم و درد! سلام خانم و درد بی درمون….تو حیا نداری !؟ اصلا خجالت سرت میشه دزد نمکدون شکن!؟ واسه چی اومدی اینجا که دیده من به ریخت قناص و صورت هولت بیفته هان!؟

ایستاد تا تمام توپ و تشرهامو حواله اش بکنم و بعد اظهار کرد:

-خانم داری سریع میری….اما باور کن داری اشتباه میکنی….

پوزخند زدم.آخ که چقدر متنفرم از این مظلوم نمایی هاش.حالا خوبه که خودم با چشمهای خودم از دوربین مداربسته نامحسوسی که بالای در اتاق و مشرف به فضای اتاق هست دیدم که چه جوری رفت سمت میز آرایشیم و از سومین کشو جعبه ی سرویس گرونقیمت منو برداشت و گذاشت تو کیسه!

نفی پر حرصی کشیدم و اظهار کردم:

-برو پی کارت شهناز !؟ برو…برو خدارو شکر کن که ازت شکایت نکردم و ننداختمت هلفتوتی که آب خنک میل بکنی!

میل داشتم برم سمت ماشین که دوباره از پشت با قدمهای عجولانه سمتم اومد و بیان کرد:

-صبر کن خانم…به خدا من دزد نیستم!

سرمو برگردوندم سمتش و اظهار کردم:

-متمفرم از آدمایی که راست راست تو نگاههام نگاه میکنن و دروغ تحویلم میدن.گمشو برو پی کارت…

کف دست بردم که در ماشین رو باز کنم ولی دستمو از پشت گرفت و با نگه داشتنم اضافه کرد:

-صبر کن خانم…حرفهامو گوش بده بعد برو!

عصبانی و برافروخته سرمو برگردوندم سمتش.اول نگاهی به دستم که اون با کف دستهاش نگهش داشته بود انداختم و بعد صورتشو از نظر گذروندم و

خشن و عصبانی دستمو کشیدم عقب و بیان کردم:

-ببین یه بار دیگه به من کف دست بزنی با همین کیف میکوبونم تو صورتتا…..

وسط تهدیدهای من شروع کرد حرف زدن:

-من جواهر شمارو ندزدیدم.مدرک دارم واسه اثبات حرفم!

پوزخند زدم.مدرک داشت! یه هه اضافه کردم و بعد دستگیره در ماشین رو رها کردم و صورت زمختشو از نظر گذروندم و به طعنه سؤال کردم:

-عه مدرک دادی!؟

سرش رو تکون داد و اضافه کرد:

-بله دارم….

تبسمی عریض ولی پر حرص زدم و بعد گفتم:

-اتفاقا ماهم داریم…من خودم از دوربین مداربسته دیدم که تو راهی شدی تو اتاقم اون جعبه رو برداشتی گذاشتی توی کیسه زباله و بعدهم اومدی بیرون….

صاف تو دیدههام نگاه کرد و اظهار کرد:

-من به شما وفادار بودم و هستم خانم…شما میدونید که من فرمانبرتون بودم

پوزخند زدم و اضافه کردم:

-آره…واسه همین سرویس طلایی که مادر شوهرم برای تعیین جنسیت بچه ام بهم هدیه داده بود رو دزدیدی..

بدون اینکه حتی پلک بزنه تو دیدههام چشم دوخت و اظهار کرد:

-اینکارو کردم چراکه اقا ازم خواست….

هه دروغ زشت جدید.هووووف! یه مدت هیچ خبری ازش نبود و حالا که پیدا شده واسه من دری وری میبافه!

با غیظ گفتم:

-خوب گوش کن شهناز….دفعه ی دیگه پشت سر مهرداد چرت و پرت بگی حسابت با کرام الکاتبین …تو دیگه داری شورشو درمیاری…البته تقصیر خودم.اگه ازت شکایت کرده بودم الان جرات نداشتی عین مجسمه رو به روم وایسی و چرت و پرت تحویلم بدی!

بار دیگر راهی شدم که سوار ماشین بشم ولی باحرفهاش سر حا نگهم داشت:

-آقا مهردادمجبورم کرد….مجبورم کرد برم توی اتاقتون سرویس طلاتون رو بردارم و بزارم توی کیسه زباله….این چیزی بود که اون ازم میل داشت….قسم میخورم…

نفس عمیقی کشیدم.اصلا قلبم نمیخواست و دوست نداشتم حرفهاشو باور بکنم.

دوباره از حرکت ایستادم و به سمتش چرخیدم.

با نفرت نگاهش کردم و سؤال کردم:

-هیچ معلوم چیمیگی؟ د آخه لااقل یه دروغ بهتر بگو….من خودم توی دوربین تورو متوجه شدم….چطور روت میشه از خودت دفاع کنی وقتی جرمت مشخص!؟

بدبخت من اگه اون فیلمو میدادم پلیس تو باید تا آخر عمرت زندان باشی که….

وسط حرفهام بی هوا خیلی محکم و قرص اظهار کرد:

-حاضرم اینو بهتون ثابت کنم….اینکه اون سرویس رو من ندزدیدم و همچی زیر سر آقا مهرداد…..

#پارت_۴۴۹

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

وسط حرفهام بی هوا بسیار محکم و قرص گفت:

-حاضرم اینو بهتون ثابت کنم….اینکه اون سرویس رو من ندزدیدم و همچی زیر سر آقا مهرداد

شهناز اونقدر محکم و قرص حرف میزد که کم کم منو به فکر فرو برد.یه جورایی به شکم انداخت و موندم باورش کنم یا نکنم !؟

باور کنم درست میگه یا بزنم تو برجکش و حتی اگه شده رحم و مروت رو کنار بزارم و بندارمش هلفتونی تا دیگه هوس نکنه وسط زیستن من پارازیت بندازه!

سوئیچم رو تو مشت فشار دادم و با جدیت پرسیدم:

-تو که نمیخوای وقت منو تلف ننی هااا؟

متوجه شد اومدنش به اینجا نتیجه داده واسه همین تند سریع سرش رو تکون داد و گفت:

-حقیقت رو براتون روشن میکنم یا مدرک و دلیل…میدونم شوکه میشین اما ممنون میشین ازم …میفهمین چقدر به شما وفادار بودم!

کم کم داشت منو باحرفهاش مضطرب میکرد.این حقیقت چی بودکه میاضافه کرد ممکن دلخور بشم از شنیدن و فهمیدنشون!؟

دست از تماشا کردن صورتش که هیچ ظرافت زنانه ای نداشت برداشتم و اظهار کردم:

-به شرافتم قسم، به جون مهرادم… شهنار…اگه بخوای …اگه بخوای چاخان سر هم بکنی روزگار کارتو سیاه میکنم.میدمت دست پلیس فیلمتم هنوز دارم….

راحت و بی واهمه بیان کرد:

-قبول.فقط یهتون یه آدرس میدم.باید باهم بریم اونجا…

چپ چپ نگاهش کردم و بعد در ماشین رو باز کردم و با قرار گرفتن پشت فرمون منتظر شدم اونم سوار بشه.

طاما نکشید که کنارم جای گرفت.رو به جلو یا سگرمه های درهم جویا شدم:

-خب …کجا برم !؟

دستشو دراز کرد و گفت:

-فعلا همین مسیر رو مستقیم یرید!

ماشین رو روشن کردم و به حرکات درآوردم.دقیقا نمیدونم چرا تا به این حد بهش اعتماد کردم و باهاش همجاده شدم.

شاید چون محکم و قرص حرف میزد و جوری بنظر می رسید که انگار از خیلی چیزا خبر داره…

منو به آدرسی که مد نظرش بود برد درحالی که هنوزم دقیقا نمیدونستم اونجا کجاست و اون میخواد چی رو به من نشون بده.

کمربندمو باز کردم و سرمو به سمتش برگردوندم و گفتم:

-بسیار خب….منو آوردی اینجا که چی!؟

در ماشین رو باز کرد و بیان کرد؛

-پیاده بشین خودتون متوجه میشین!

اول اون پیاده شد و بعد من.پشت سرش به جاده افتادم.حرکت کرد سمت یه طلافروشی.با کمی فاصله رو به رو ش ایستاد تا من نزدیک بشم.

وقتی مقابلش توقف کردم اضافه کرد:

-من به میل خودم اون طلارو برنداشتم.من هیچوقت از شما دردی نمیکردم.حتی اگه همچین نیتی هم داشته بودم اونقدر احمق نبودم که نفهمم شما قطعا تو اتاقی که جواهراتتون رو نگه میدارین دوربین مداربسته هم کار گذاشتین….

نگاهامو ریز کردم و بهش خیره شدم.لحظه به احظه کنجواوتر میشدم چراکه حس میکردم دارم چیزای جدیدتری متوجه میشم.

من سکوت کردم و اون ادامه داد:

-آقا مهرداد مجبورم کرد.بیان کرد یه کیسه بردار و برم سراغ کمد شما..اظهار کرد توی گشویی سومی یه جعبه ی زرشکی رنگ سرویس جواهرات هست اونو بردار و بیا بیرون…

باورم نشد.اخم کردم وتو همون پیاده رو سرش داد زدم:

-مزخرف تحویل من نده زنیکه ی دزد….

بی توجه به داد و تشر وتوهین من ادامه داد:

-مجبور بودم اطاعت کنم جون در اون صورت بلایی رو سرم میاورد که سر برادرزاده ام آورد…

متجیر پدسیدم:

-سر برادرزادت بلا آورد!؟

سرشو آرام تکون دادو و اظهار کرد:

-بله…با تیر زد توی پاش و چلاغ و خونه نشینش کرد…

خنده ام گحرکت کرد.سرمو به تاسف تکون دادم و بیان کرد:

-خب بازی خوبی بود.به اندازه ی کافی منو خندوندی و وقتمو گراهی شدی!حالا گشمو و برو پی کارت

میل داشتم ار کنارش رو بشم که شروع کرد به زدن حرفهای جمشاهده کردتر:

-هیچ کدوم از حرفهام بی دلیل و بی مدرک نیست…آقا منو تهمشاهده کرد کرد اون کارو انجام بدم…شما فکر میکنید جواهر پیش من؟؟ نه پیش من نیست…

تو این طلافروشیه….طلافروشیه دوست آقا…تا حالا به این فکر کردین چرا نذاشت از من شکایت بکنین!؟

ایستادم و بسیار آروم به سمتش چرخیدم.خدایاااا …این زن داشت چیمیاضافه کرد اخه!؟باید باور میکردم یا نه!؟

نه….نه امکان نداشت هیچ قلبیلی نمیمشاهده کردم که مهرداد بخواد همچین کاری بکنه….

انگشت اشاره ام رو تکون دادم گفتم:

-داری مرخرف تحویلم میدی و من دیگه نمیخوام مزخرفاتتو گوش بدم…

#پارت_۴۵۰

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

انگشت اشاره ام رو تکون داد گفتم:

-داری مزخرف تحویلم میدی و من دیگه نمیخوام مزخرفاتتو گوش بدم…حالیته!؟گورتو گم کن و دیگه سمت من و خونوادم نیا

تا متوجه شد هیچ دلیلی واسه اینکه مهرداد همچین کارایی انجام بده نمیبینم و جدی جدی عزم راهی شدن دارم ریتم حرف زدنشو تند تر کرد و اظهار کرد؛

-من اون روزگار اتفاقی آقارو تعقیب کردم چراکه‌میدونستم واسه همچین روزی لازم دارم یه چیزایی رو….اومد اینجا پیش دوستش و اون سرویس رو فروخت به صاحب همین طلافروشی ….اونقدر قیمتش زیاده که هنوزم توی ویترین چراکه هر کسی قدرت خریدشو نداره…اگه فکر میکنید من دروغ میگم خب این شما و اینم جواهرفروشی…باهم میریم داخل و شما ازشون سوال بجویا شد…

منو این اطمینان شهناز میترسوند.

من این قرص محکم حرف زدنش به شک و شامگاهه مینداخت.

نگاهی به طلافروشی انداختم.حالا که تا اینجا اومدم پس چرا نرم و ته و توی ماجرارو دربیارم.

از کنارش رد شدم و رفتم سمت ویترین و همزمان تهمشاهده کردش کردم وگفتم:

-وای به حالت اگه چاخان کرده باشی!

مقابل ویترین ایستادم تا راست و دروغ حرفهای شهناز مشخص بشه. سرویس جواهرات رو نگاه کردم ودرعین ناباوری متوجه شدم که درست میگه.

سرویس طلای من که مادر مهرداد بخاطر پسر دار شدنم برای من هدیه آورده بود تو ویترین قرار داشت.

باورم نشد و احتمال دادم عین همون باشه اما نتونستم هم بیخیال مشخص کردن موضوع بشم.

حالا دیگه بخاطر خودمم که شده بود قلبم میمیل داشت راست و دروغ و ته و توی ماجرارو دربیارم.

طلافروش وقتی متوجه شد پشت در هستم و میخوام برم داخل درو برام باز کرد.نگاهی به عقب سر انداختم.

شهناز همچنان ریلکس و آروم کنار ویترین ایستاده بود و منو نگاه میکرد.

یه حسی بهم‌میگفت اون دروغ نگفته.اگه اظهار کرده چرا اینقدر ریلکس!؟

به سمت فروشنده حرکت کردم و بیان کردم:

-سلام…

لبخند زد و جواب داد:

-سلام خوش اومدین.چه کمکی از دستم برمیاد!

از لهجه اش مشخص بود اصفهانیه .ولی اگر از دوستان مهرداد بود چطور من تاحالا نمتوجه شده بودمش!؟

تبسمی تصنعی زدم و بیان کردم:

-من نوشین هستم همسر مهرداد…مهرداد موحد!

دعا دعا میکردم بجا نیاره و بعد هم اون سرویس رو نو معرفی کنه و تمام حرفهای هناز دروغ از آب دربیان اما اینطور نبود.خیلی گرم تحویلم گرفت و شروع کرد خوشامدگویی و احوالپرسی کردن:

-خیلی به‌شدت خوش اومدین.طلافروشی مارو منورتر کردین.مهرداد جان خوبن؟ آقا زاده چی اونم خوبه!؟

بازم تبسمی تصنعی زدم و اظهار کردم:

-یله ممنون همه خوبن…راستش من یه سرویس داشتم که اوایل ازش خوشم نمیومد واسه همین دادم مهرداد بفروشه….ولی زیرا هدیه ی مادر شوهرم بود مصمم شدم دوباره نگهش دارم.مهرداد اونو آورده پیش شما درسته!؟

سرش رو تکون داد و در جواب سوالم گفت؛

-بله اضافه کرده بود شما ازش خوشتون نمیاد…منم واقعا بسیار سعی کردم منصرفش بکنم ولی خب مجاب نشد ..چون واقعا حیف بود…کار شیک و گرونقیمتیه و زیاد هم ازش تو بازار نیست!

حس تاسف سراسر وجودمو فرا گحرکت کرد.کم کم برام مشخص شد هرچی این شهنار گور به گور شده میگه درست.

چند لحظه ای مات و مبهوت فروشنده رو خیره شدم و بعد پرسیدم:

-پولش رو بهش دادین!؟

-بله کامل و نقد!

آخه چرا اینکارو کرد؟ هدفش چی بود!؟ فقط زیرا از شهناز بدش میومد و میمیل داشت هرجور شده بندازش بیرون !؟ از فکر بیرون اومدم و گفتم:

-میخوام بار دیگر بخرمش…حدودا چقدر درمیاد!؟

یکم باخودش فکر کرد و بعد همونطور که سرویس رو از ویترین درمیاورد جواب داد:

-باید وزنش کنم و به نرخ امروزگار قیمت بدم ولی خب بالای 200تومن…حدودای ۲۴۰-۲۵۰..

کف دسته چکم رو از کیف بیرون آوردم و گفتم:

-مهم نیست.برش میدارم…ففط چک روز قبول میکنید!؟

با تبسم جواب داد:

-اختیار دارید این چه حرفیه اصلا قابل شمارو نداره . .من به خود مهردادهم اظهار کردم حیف…ولی خب مجاب نشد کار خوبی میکنید حیف بفروشینش…

اون با منی حرف میزد که تمام فکر و ذهنم شده بود مهرداد.حتی یک قلبیل..حتی یک قلبیل هم نتونستم برای اینکارش پیدا کنم…

شهناز….شهناز همچی رو میدونست…

شاناز انگار به‌شدت چیزها راجب شوهر من میدونست.

من…بوی خیانتو حس میکردم….

#پارت_۴۵۱

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

شهناز….شهناز همچی رو میدونست…شهناز انگار خیلی چیزها راجب شوهر من میدونست.من…بوی خیانتو حس میکردم ای کاش این حس دروغ باشه….

بعداز خریدن مجدداً ی اون سرویس جواهر از دوست مهرداد خداحافظی کردم و اومدم بیرون.

شهناز تو فاصله ی چن قدمی از ویترین توقف کرده بود و منو خیره خیره نگاه میکرد.

پا سریع کردم سمتش و وقتی نزدیکش شدم جویا شدم:

-حرف بزن شهناز…بگو چرا مهرداد تورو مجبور کرد اون سرویس رو بدزدی و بعد ازت پس بگیره و بیاره اینجا بفروشش هااان !؟

تو چشمهاش برقی مشاهده کردم که حس خوبی بهم نداد.

شاید برق تمسخر.

انگار داشت با زبون بی زبونی بهم میگفت:

“متوجه شدی تمام حرفهام درست بودن؟ مشاهده کردی یه ریگی تو کفش شوهرت بود؟”

بعد از یه مکث طولانی،لبهاشو ازهم باز کرد و بجای جواب دادن به سوالهام پرسید:

-حالا حرفهامو باور کردی خانم ؟

نمیدونستم باید به این زن پلید چیبگم.به این زن لعنتی.باید ازش متشکر باشم یاشاکی!؟

تو سرم هزار سوال بی جواب بود که امیدوار بودم شهناز واسشون پاسخ قانع کننده و قابل باور داشته باشه. خشمگین و غمگین جویا شدم:

-حرف بزن.چرا حرف نمیرنی؟ چرا نمیگی قلبیل اینکارش چی بوده هان !؟

اشاره ای به دور و اطرافمون که خیلی هم شلوغ بود کرد تا نشون بده در بدترین جای ممکن دارم نامناسب ترین و سکرت ترین سوالهارو ازش میپرسم و بعدهم گفت:

-اینجا نمیشه حرف زد خانم.بهتره بریم یه جای خلوت!

گرچه برای متوجه شدن حقیقت و گرفتن جواب سوالهام قلب تو قلبم نبود اما یه نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم:

-خیلی خب….سوار ماشین شو

همیشه یه چیزهای ناکوکی رو تو زندگیم احساس میکردم که هربار مهرداد بهم انگ شکاکی میزد و ذهنمو از اون مورد های ریز قابل بحث دور و دورتر میکرد.

بارها بهش شک کردم ولی هربار سرپوش گذاشت…هربار مسائل رو یه جوری پیش میبرد که دیگه نتونم بهش شک کنم یا هم همون سوالها و شک و ظن هارو بهانه میکرد که وقتشو هرجایی بگذرونه جز خونه.

به یه جای خلوت که رسیدیم ماشین رو نگه داشتم.

نمیدونستم دقیقا کجا هستیم و من فقط میخواستم فرصت و مکان مناسب برای زدن حرف پیش بیاد.

کف دستمو روی فرمون گذاشتم و خیلی آروم به سمتش چرخیدم و بیان کردم:

-خب… اینم جای خلوت…حالا حرفتو بزن!

نگاهشو از انتهای خیابون خلوت و ساکت برداشت و سرش رو بسیار آروم به سمت من برگردوند و اضافه کرد:

-خانم…آقا بسیار وقت به شما خیانت کرده….

بهت زده بهش خیره شدم.چیمیاضافه کرد!؟ مهرداد به من خیانت کرد!؟

باور نمیکنم….

ناباورانه بهش خیره شدم وجویا شدم:

-چیمیگی تو؟ چرا خزعبل میگی؟

به خونسردی چنددقیقه پیشش ادامه داد:

-اون با یه دختر ارتباط داره.بادختری که شما بسیار خوب میشناسینش….

هر لحظه بیشتر از قبل بهت زده میشدم.چطور همچین چیزی آخه ممکن بود!؟دختری که من میشناختمش کی میتونست باشه!؟

هراسون و سراسیمه نگاهش کردم و سؤال کردم:

-منظورت چیه که میشناسمش!؟

-آره…شما خیلی خوب اونو میشناسین!

کنجکاو تر از لحظات پیش جویا شدم:

-اون دختر کیه؟

لبهای کلفتش رو ازهم باز کرد و جواب داد؛

-بهار….

دهنم باز موند و نگاهام رو دیدهاش ثابت.

نه این امکان نداشت.

امکان نداشت من نمیتونستم باور کنم.

نفسم تو سینه حبس شد.بهار…

اونی که مهرداد بخاطرش به من خیانت کرد بهار بود!؟

چه طوری باید همچبن موضوعی رو باور میکردم؟

ابروهامو درهم گره زدم و سؤال کردم:

-تو که به من دروغ نمیگی هان؟ هان شهناز؟چراکه خوب میدونی چه عواقبی داره این دروغ بزرگ….

ذره ای شک و ترمتوجه شد تو صورت این زن نمی دیدم و اون اونقدر جدی بنظر می رسید که نمیشد به آواقتش شک کرد.

خیلی آروم و سر حوصله شروع کرد حرف زدن:

-من همیشگی به اون دختره شک داشتم اما شکم وقتی تبدیل به یقین شد که برادر زاده ام ابوذر چندبار اتفاقی اونارو باهم دیدشون…

آقا متوجه شد که منو ابوذر همچی رو متوجه شدبم واسه همین ابوذرو کشوند یه جای دور و یه تیر تو پاش خالی کرد.

بعدشم اومد سراغ من و ازم تمایل داشت اونکارو انجام بدم.

میتمایل داشت وقتی اخراجم کرر یه بهانه ی محکم داشته باشه تا شما جلوش رو نگیرین….اگه باورم ندارین میتونم همین حالا شمارو ببرم پیش ابوذر…

سرم گیج رفت از این حقیقت تلخ و سنگین.

بهار….بهار کثافت….اون دختره ی نمک نشناس چه جوری تونست به من خیانت کنه اونم درحالی که باید مادام العمر ممنون من و محبتهام باشه!؟

وقتی من بهت زده سرم خم بود و اتفاقی حیاتمو عین جورچین کنار هم میچیدم و هی یکی یکی واسم مرور میشد چه روزگارها و شبهایی احتمالا باهم بودن، شهناز به حرف اومد و بیان کرد:

-اگه آقا بفهمه که من حقیقت رو بهتون اضافه کردم زنده ام نمیزاره….همونطور که تونست یه گلوله تو پای ابوذر خالی کنه همونطور راحت هم میتونه یکی تو مغز من خالی کنه ….

ازش میوحشت کرد ولی درعین حال راز کثیف اونو برملا کرد.باید بخاطرش یه جواب قانع کننده به من میداد ….یه جواب که منو به باور

#پارت_۴۵۲

🌓🌓 دختر نسبتا بد 🌓🌓

ازش میهراسید ولی درعین حال راز کثیف اونو برملا کرد.باید بخاطرش یه جواب قانع کننده به من میداد ….یه جواب که منو به باور برسونه در مورد تمام این اتفاقهای تلخ‌….برای همین جویا شدم:

-چرا حاضر شدی بیای اینارو به من بگی هان !؟

نفس عمیقی کشید.کینه و نفرت تو نگاهاش موج میزد.

چند لحظه ای رو ساکت بود وبعد درنهایت با مکثی طولانی جواب داد:

-من بیکار شدم و ابوذر چلاغ و گوشه نشین….همه ی اینها تقصیر اون دختره ی کثافت بود….نتونستم خودمو قانع کنم خاموشی کنم…اون دختر خیلی نمک نشناس و کثیف…

اونقدر کثیف که حتی وقتی تو خونه ی شما زندگی میکرد هم با آقا در ارتباط بود.

من نتونستم از اون بگذرم…

من چقدر ساده و احمق بودم که متوجه نشدم این وسط دارم بازی میخورم.

بارها و بارها مهرداد سوتی داد اما ازش گذشتم.

بارها و بارها دوستام در مورو آوردن یه دختر جوون خوشگل بهم هشدار دادن اما گوش نگحرکت کردم حالا اینم ته ماجراااا…گ

کسی که آورده بودمش تا بهش پناه بدم با شوهرم ریخت رو هم!

نگاه سریعی حواله ی شهناز کردم و پرسیدم:

-تو که همه چیز رو میدونستی واسه چی زودتر از اینها بهم نگفتی!؟

با همون صدای بم و کلفتش که بیشتر به آوای مردها می موند جواب داد:

-من فقط شک کردم مطمئن نبودم….

اخم کردم و باغیظ پرسیدم:

-چرا همون شکت رو بروز ندادی!؟

سوال پبچش کردم که بیشتر حرف ازش بکشم ولی اون همه چی رو درست و منطقی جواب داد:

-اگه بدون مدرک راجبش حرف میزدم شما باور میکردی؟

-حداقلش حواسمو جمع میکردم…

سرش رو به چپ و راست تکون داد و بیان کرد:

– نه نمیکردین…شما همین حالاش هم با اینکه بهتون هزارتا مدرک نشون دادم به سختی باورتون شد خانم…

سخت باور کردن من دلیلش این بود که نمیتونستم بپذرم شوهرم و دختری که درحقش لطف کردن اینجوری واسم لایی بکشن!

آهی کشیدم که بیان کرد:

-من نمیتونستم بدون مدرک حرفمو به زبون بیارم… اما الان مدرک دارم…

در عین بهت و ناباوری ذهنم پر کشید سمت اون پیامک .پس کسی که مهرداد به اسم “مستر بهاری “تو گوشیش سیو کرده بود درواقع همین بهار هرزه بود.

خشم تو وجودم زبونه کشید.

بهار بهار بهار….

اگه هرکس دیگه ای اینکارو باهام میکرد اینقدر نمیسوختم.

نفس عمیقی کشیدم ولی حتی اون هم کمکی به آروم کردن اعصابم نکرد.آخه چراااا….چرا بهار باید اینکارو با من میکرد!؟

چطور تونست به خودش اجازه ی همچین کاری بده !؟

اونم منی که راش دادم توی خونه ام تا سرگردون این سهر درندشت نشه….

ولی الان میفهمم که به به…به به..داشتم مار تو آستینم می پروروندم اونم چه ماری!

اونم چه ماری….

ماری که دندون تیز کرده بود واسه خونوادم.واسه شوهرم….

چطور تونست اینکارو باهام کنه وقتی حتی میدونست من باردارم!

داشتم از درون میسوختم و آتیش میگراهی شدم.

خشم و کینه و نفرت و عصبانیت همه باهم و به دفعتاً هجوم آوردن سمتم.

ابن خیانت بزرگ و کثیف رو جه جوری باید می پذیراهی شدم و باهاش کنار میومدم چه جوری!؟

نو فکر بودم که شهناز درو باز کرد و بیان کرد:

-لطفا به آقا نگو که همه چی رو از طریق من متوجه شدین خانم وگرنه میفرستم سینه ی قبرستون من اومدم اینارو اضافه کردم که شما چشمهاتونو وابکنید و با حقیقت رو به روبشین….

نه از شهناز ممنون بودم نه متنفر.

حقیقت رو برام روشن کرد ولی تلخی این حقیقت اونقدر زیاااااد بودکه تمام وجودم باهاش به درد اومد.

بسیار آروم اظهار کردم:

-باشه….نمیگم که تو بیان کردی….

نگاهی خنثی و بی روح به صورتم انداخت و گفت:

-ممنون خانم….

خواست پیاده بشه که صوتش زدم.دوباره نشست و سرش رو به سمتم برگردوند. توی کیف پولم حدودا چهار پنج تومنی پول نقد بود همه رو به سمتش گحرکت کردم و اضافه کردم:

-فکر نکن حالیم نیست حتما تو و اون ابوذر یه غلطی کردین که مهرداد این بلاهارو سرتون آورده….

سکوت کرد تا نشون بده حدسهام اشتباه نبودن و نیستن.

کف دستمو تکون دادم و بیان کردم:

-پولارو بگیر ….اگه یه وقت بهت احتیاج داشتم باهات تماس میگیرم!

به‌شدت زود پولارو ازم گراهی شد و بعدهم جواب داد:

-چشم خانم….

از ماشین که پیاده شد و حرکت کرد، فرمون رو گرفتم و سرمو گذاشتم روش و دیدهامو بستم.

یه نفس عمیق کشیدم و به این اندیشیدم چه جوری میشه مچ این کثافتهارو گراهی شد!؟

ذهنم بار دیگر حرکت کرد پی همون پیامک.

حتما مهرداد تصمیم داشت امشامگاه بره پیشش.باید تعقیبش میکردم تا بتونم آدرس خونه ی بهار رو پیدا کنم.

کثافتاااا….کثافتای عوضی چطور تونستین بهم خیانت بکنینن چطور!؟

تلفنم رو برداشتم و به‌شدت زود شماره تلفن مهراد رو گحرکت کردم.

با اینکه شدیدا ازش بیزار شده بودم ولی فعلا لازم بود وانمود کنم هیچ اتفاقی نیفتاده.

چنددقیقه ای منتظرم گذاشت ولی درست بعداز خوردن آخرین بوق جواب داد و گفت:

-جانم….

با نفرت لبهامو روهم فشار دادم و کف دستمو مشت کردم.

خیلی نامرد بود.

خیلی…من هیچی واسش کم نذاشتم ولی اون حرکت کرد با بهار