#پارت_۶۹۸
🌓🌓 دختر نسبتا بد🌓🌓
سینی رو گذاشتم روی میز و چهار زانو رو کاناپه نشستم تا اون از پله ها بیاد پایین.
حتی دلبسته شدم چاییم رو با اون و در کنار اون بخورم.
یقه لباسم افتاده بود پایین و تقریبا سینه هام کاملا مشخص بودن ولی اصلا اهمیت نداشت!
گمون نکنم نیما اصلا با متوجه شدن همچین صحنه هایی بخواد تحریک بشه!
گدیا زیادی چشم و قلب سیر تشریف داشت و البته گاهی هم اونقدر خسته که حاضر میشد بیخیال رابطه بشه!
درحالی که سرش رو با حوله خشک میکرد اومد پایین.
عین خودم تیشرت مشکی پوشیده بود و یه شلوار خونگی …
دیدههاش با مشاهده کردن بساط چایی روی میز درخشید.
یه راست اومد همون سمتی که من جای گرفته بودم و اظهار کرد:
-فکر کنم الان فقط به همین احتیاح داشتم! به یه چایی تازه دم خوش عطر و بو!
براش یه لیوان ریختم و بعدهم آرنجمو رو لبه ی کاناپه گذاشتم و مشغول تماشا کردنش شدم!
حوله رو پرت کرد رو میز و لیوانش رو برداشت.
با سر کج شده سؤال کردم:
-تو قصد نداری این عادت بد شلختگیتو بزاری کنار!؟
لیوان چاییش رو برداشت و داغ داغ مشغول چشیدنش شد و همزمان جواب داد:
-نه! عادت خوبیه! باهاش مشکل ندارم!
تبسم زدم و گفتم:
-من باهاش مشکل دارم.هی باید ازاینور اونور خونه، چیز میزای تو رو جمع کنم بزارم سرجاش!
خب نظمو رعایت کن دیگه!
چشمهاش رو بازو بسته کرد و بیان کرد:
-باشه… از شنبه!
پووووف! یاد این معتادایی افتادم که همیشگی میگن از شنبه میفتیم دنبال ترک!
مایوسانه اضافه کردم:
-نه تو درست نمیشی!
ترجیح داد به جای قند توت خشک سفید برداره و بعدهم گفت:
-خب وقتی میدونی دیگه ازم نخواه منظم بشم باهام بساز!
همین! فکر کنم تهش مجبورم با این اخلاق و رفتارهاش بسازم.
با این شلختگی ها و بی نظمی هاش.
که عین بچه ها هی باید شلوغ کاری هاش رد جمع کنم.
بیخیال اینموضوع شدم چون میتمایل داشتم سر بحث اصلی رو وا بکنم.
انگشتهامو توی هم قفل کردم و اظهار کردم:
-نیما من میخوام یه موضوعی رو بهت بگم!
سرش رو چرخوند سمتم تلویزویون و همزمان اضافه کرد:
-باشه! بگو !
نفس عمیقی کشیدم.دقیقا نمیدونستم از کجا حرفمو شروع کنم.
من و من کنان اظهار کردم:
-یعنی هم باید بگم هم …هم اینکه…من…چیزه…باید…
زیادی داشتم من من میکردم زیرا اصلا نمیدونستم چه جوری برای زدن اون حرف مقدمه چینی کنم.
حالا پیش از اومدنش هزار بار تو ذهنم یه مکالمه خیالی تدارک متوجه شدم و تمرین کردم ولی حالا …
حالا همشون رو از یاد بردم.
همشون رو…
چشم از صفحه تلویزون برداشت و سرش رو به سمتم چرخوند و بعد گفت:
-چرا من من میکنی..خب حراهی شدو بزن
فکر کنم بهش نشون میدادم بهتر بود.اینجوری پنجاه درصد مسیر رو میراهی شدم!
زل زدم تو نگاههاش و سؤال کردم:
-میشه یه چند لحظه با من بیای!؟
عاجزانه گفت:
-همینجا بگو حرفتو!
اصرار کردم و گفتم:
-اگه میشه بیا…اینجوری بهتره!
-آخه چه فرقی میکنه؟
-واسه من فرق میکنه تو بیااااا
مرددنگاهم کرد و من که میدونستم تهش راضی میشه از روی کاناپه اومدم پایین و
دستمو به سمتش دراز کردم و گفتم:
-پاشو
نفس عمیفی کشید و درنهایت با کنار گذاشتن لیوانش از روی کاناپه بلندشد و کف دستمو گحرکت کرد و گفت:
-من خسته رو تا ببین میخوای تا کجا بکشونی…
تبسم زدم و گفتم:
-خستگیتتو بعدا خودم رفع میکنم.تو بیاااا….
دیگه نق نزد و بی اعتراض درحالی کف دستش تو کف دستم بود پشت سرم به جاده افتاد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن