رمان دانشجوی شیطون بلا پارت ۱۰

” امیرعلــــــــــے “

با آوای هشدار مکرر گوشی چشمامو باز کردم و کلافه کف دستمو کشیدم و گوشی رو از روی پاتختی برداشتم .

با دیدن ساعت ، غلتی روی تخت زدم و بالشت رو توی بغلم چفت کردم .

تا یک ساعت دیگه وقت داشتم.

دیشب تا نزدیکی های صبح توی ماشین روبه روی خونه ی جدید نورا نشسته بودم و مثل دیووونه ها به خونه غرق در تاریکیش خیره شدم .

خودمم نمیدونستم چه مرگمه ، از یه طرف میتمایل داشتم کاری کنم محتاج من بشه و از طرف دیگه وقتی ناراحت میشد حاضر بودم هرکاری بکنم تا بخنده.

ولی برای به کف دست آوردنش برای اینکه برای همواره مال من بشه ، باید محتاج و نیازمند من میشد.

پس همه این کارهایی که میکنم هم به نفع نورا بود و هم خودم !

به وکیلم اضافه کردم موقع فروش خونه یه قیمت خوب بخره !

اما اون اصرار میکرد که این قیمت رو ندیم چون بهمون شک میکنه و این خونه با وجود اینکه توی محله های بالا شهره ولی این قیمت پیشنهادی من براش یه کمی زیاده !

اما من قصدم چیز دیگه ای بود ، میدونستم نورا چند وقت دیگه هیچ پولی نداره .

پس میمیل داشتم تا مدتی که کاملا حس نداری و بی پولی نکرده تا با پای خودش بهم پناه بیاره حالا حالا توی دنیا خودش خوش باشه .

چراکه خوشحالیش زیاد طول نمیکشید و اینقدر لجباز بود که مطمعن بودم باهام جاده نمیاد و مطمعنن اینم باعث دردسر زیادی میشد .

همه دیروزگار از دور زیر نظر داشتمش ، که چطور وسایل رو پا به پای دوستاش جمع میکرد و مسرور بود .

انگار دیگه اون دختر ناز پرورده روزگارای اول نبودش و یه آدم دیگه شده .

اگه از روز اول سر و وضعش رو نمیمتوجه شدم باورم نمیشد ، این دختر یک روزگاری اینقدر به خودش میرسید و مثل پرنسس ها جاده میحرکت کرد که هر کسی با نگاه اول میمتوجه شدش میفهمید که این دختر از خانواده پولداریه!

من که بلاخره میدونستم مال خودمه اما این جاسوس بازی ها و اینکه با وجود افرادم باز خودم تعقیبش میکردم خودمم براش قلبیلی نداشتم و همه ی این کارا رو بی اراده انجام میدادم .

افرادم دورا دور خبرشو بهم میرسوندن اما نمیدونم ولی بازم خودم دنبالش راه میفتادم تا از کارهاش سر دربیارم.

این دختر برام یه طورایی عجیب بود و مثل یه رازی بود که هر لحظه اشتیاقم برای درک کردنش بیشتر میشد.

با یادآوری اون پسره جان که دیروزگار اون طوری دنبال نورا میگشت باز عصبی شدم .

اگه توی دانشگاه و مقام استادش نبودم معلوم نبود اون لحظه چه عکس العملی نشون میدادم .

میدونستم نگاهش دنبال نوراس اما من عمرا نمیزارم اون فقط مال منه !

تنها کسیه که برای اولین بار قلبم میل داشته کنارم باشه .

پس به این آسونیا از دستش نمیدم

نگاهم به ساعت روی پاتختی خورد و با عجله کشیده شدم و به طرف دستشویی حرکت کردم .

باید هرچه زودتر آماده میشدم تا دیر نشده !

بعد از شستن کف دست و صورتم ، درحالی که با حوله صورتم رو خشک میکردم از پله ها پایین حرکت کردم .

اما با متوجه شدن مولین توی پذیرایی که با مسروری چشم ازم برنمیداشت و بهم تبسم میزد نمیدونم چرا کلافه شدم.

شاید زیرا میدونستم پشت این تبسمای مهربونش باز چه چیزی رو پنهون کرده.

نفسم رو آه مانند بیرون فرستادم و درحالی که حوله تو دستمو روی مبل پرت میکردم ، برای اینکه آزرده نشه تبسمی روی لبهام نشوندم .

به طرفش حرکت کردم که کشیده شد ، بغلش کردم و روی موهای بیرون زده از شالش رو بوسه ای زدم و با تعجب پرسیدم:

_سلام مولین از این طرفا ؟؟؟

مولین ازم جدا شد و روی مبل نشست و با لحنی که ازش غمگینی میبارید گفت:

_ چیه ؟؟ حق ندارم خونه پسرم بیام؟

کلافه نگاهام رو توی حدقه چرخوندم و به مبل تکیه دادم و بی تفاوت لب زدم:

_منظورم این نبود مادر من ! اگه یه نگاه به ساعت بندازی میفهمی چرا اینطوری میگم!

دیده غره ای بهم راهی شد و درحالی که نگاهش رو توی خونه میچرخوند با ناراحتی زمزمه کرد:

_حتما کاری دارم که اول صبحی اومدم

کلافه نگاهمو ازش گرفتم و کف دستی به صورتم کشیدم !

وقتی این حرف رو میزد معلوم بود باز میخواد شروع کنه و بحث های قدیمی رو باز کنه!

لبم رو با دندون کشیدم و سوالی پرسیدم:

_اونوقت چیکار مادر من ؟؟؟

بلند شد و درحالی که به طرف میز صبحونه میراهی شد قد بلند گفت:

_حالا بیا صبحونه بخوریم بعدا بهت میگم!

با دیدن این کاراش به شدت عصبی میشدم ، سرم رو پایین انداختم و چنگی بین موهای پریشونم زدم.

_امیرعلی بیا دیگه مادر !

زیرلب مدام با خودم تکرار میکردم :

_آروم باش امیر ، آروم

با فکر به اینکه این کار همیشگی مولین میتونه چی باشه و منم همواره باهاش مخالفت میکردم پس قلبیلی برای عصبیت نبود ، فوقش بازم میگی نه !

پاشو خودتو نباز پسر !

کشیده شدم و کنارش روی صندلی جای گرفتم که ملیحه با سینی آب پرتغال نزدیکمون شد و روی میز جلوم گذاشت.

زیر دیدهی نگاهی بهش انداختم که با ترس نگاهش رو ازم دزمتوجه شد و لیوان بعدی رو با دستای لرزون جلوی مولینم گذاشت .

با چشمای ریز شده خیره اش شدم ، این چرا امروز اینقدر عجیب شده !

درحالی که نگاه ازش نمیگراهی شدم توی فکر بودم که با اشاره ای که مامان بهش کرد بلافاصله با عجله ازمون فاصله گراهی شد و با قدم های شتاب‌زده به طرف آشپزخونه حرکت کرد.

نههههه خدای من ! یعنی بازم؟؟

پس باز ملیحه دهن لقی کرده و ماجرای نورا رو به مولین بیان کرده ،ا ونم کنجکاو با عجله اول صبح اینجا اومده.

حالا میفهمم جریان از کجا آب میخوره !

ای ملیحه آب زیرکاه ، بهت هشدار داده بودم چیزی به مامان نگی که برام دردسر نشه !

با وجود تهدید به اخراج هم کف دست از این کارهاش برنداشته و همه چی رو مو به مو برای مولین تعریف کرده .

وگرنه مامان برای چی باید اول صبح خونه من بیاد ؟

معلومه از شدت کنجکاوی نتونسته تحمل کنه ، اومده تا آمار نورا رو دربیاره !

اما کور خوندن ! من تا زمانی که از نورا مطمعن نشم هیچ حرفی نمیزنم.

چراکه دوست ندارم مولین رو امیدوار کنم و بعدش اگه نشد و نتونستم باز غصه من رو بخوره و افسرده بشه .

ولی میرسیم به ملیحه !
اگه ایندفعه اخراجت نکردم و از این خونه بیرونت ننداختم امیر نیستم.

عصبی اصلا نفهمیدم چی کوفت کردم و میل داشتم با عجله قبل از اینکه مامان سوالی بپرسه بلند شم .

اما مامان درحالی که لیوان چایشو روی میز میزاشت جدی گفت:

_بشین کارت دارم!

همونطوری از حرکت ایستاده دستامو روی میز گذاشتم و درحالی که به طرف مامان خم میشدم بی حوصله پرسیدم:

_چیکار آخه عزیز من ؟؟ کار دارم دیرم شده .

بدون اینکه نگاهم کنه عسل رو برداشت و جدی لب زد:

_دختره کیه ؟؟!

خودمو زدم به اون مسیر و با تعجب جویا شدم:

_کدوم دختر ؟؟

درحالی که گازی به لقمه توی دستش میزد سرش رو بلند کرد و جدی سؤال کرد :

_همونی که شخصا توی بغلت داخل خونه آوردیش و نگرانش بودی و مهم تر از همه شامگاه توی اتاقت خوابیده !

لعنتی ببین چه نکته به نکته همه چیز رو بهش گزارش داده بود و حتی یه واو هم از قلم ننداخته .

نمیدونم این خدمتکار منه یا جاسوس مولین !

حوصله بحث و اعصاب خوردی های همیشگی رو نداشتم برای همین قبل از اینکه بحث بالا بگیره کشیده شدم .

مولین باز میل داشت حرفی بزنه که دستمو جلوش گحرکت کردم و کلافه لب زدم:

_حرفی برای اضافه کردن ندارم فعلا مامان !

اما مولینم کسی نبود که زود کوتاه بیاد و از چیزی که میخواد کف دست بکشه!
مخصوصا الان که موضوع دقیق باب میلش بود

با قدم های کشیده داشتم به طرف اتاقم میراهی شدم که با حرفی که مولین زد خشکم زد و عصبی کف دستامو مشت کردم .

_باشه تو حرف نزن خودم میگردم پیداش میکنم .

عصبی به طرفش چرخیدم و کنارش از حرکت ایستادم کلافه نگاهم رو توی خونه چرخوندم .

_مادر من این حرفا چیه که شما میزنی؟؟ چی رو بگردی پیدا کنی

بدون اینکه اصلا نگاهی سمتم بندازه لیوان آب پرتغال رو برداشت و با آهستهش کمی ازش خورد و بعد از چند ثانیه بی تفاوت لب زد:

_همون دختر خوشکله رو دیگه !

عصبی دندون هامو روی هم سابیدم ، ای خدا بگم چیکارت نکنه ملیحه با اون دهنت که چاک و بست درست حسابی نداره ، ببین چه بلایی سر من آوردی و مامان رو به جون من انداختی!

دستمو روی صندلیش گذاشتم و درحالی که به طرفش خم میشدم سرم رو کج کردم و شمرده شمرده لب زدم:

_آخه مادر من ، چیکار دختر مردم داری ! بری سراغش که چی بشه ؟؟

از گوشه چشم نگاهی بهم انداخت و ریز ریز خندید و گفت :

_برم عروسم رو ببینم دیگه !

دیدهام از تعجب گرد شد و ناباور خیره اش شدم و درحالی که سرم رو تکون میدادم لب زدم :

_چی ؟؟؟؟ عروست!

انگار توی فکر و خیال های خودش غرق باشه به رو به رو خیره شد و لب زد:

_آره فکرشو بکن بالاخره دارم به آرزوم میرسم.

پووووف خدای من !

مادر ما رو ببین داره برای خودش میبره و میدوزه و تن ما میکنه !

نمیدونستم چی بگم و چیکار کنم ، وقتی مولین میمیل داشت کاری کنه کسی نمیتونست جلودارش باشه و حتما صد در صد سراغ نورا میراهی شد.

اما من که قصد ازدواج با نورا رو نداشتم ، فقط میخواستم برای یه مدت با من باشه و هم من میتونستم شانسمو امتحان کنم و هم به نفع اون بود که من میخوام حمایتش کنم هم از شر وکیل باباش راحتش میکردم و هم بهش قول میدادم بعد از اینکه از هم جدا شدیم نزارم سختی بکشه و هرچی میخواد براش میخریدم !

چه خونه ، چه ماشین ! نمیزارم بعد من توی زندگیش کمبودی رو حس کنه !

ولی مگه مولین اصلا به این حرفا توجه میکرد یا براش مهم بود.

اون فقط در حال حاضر عروس میخواست و به خیال خودش من تا زن بگیرم خوب میشم !

یعنی واقعا درک کردن من اینقدر سخت بود ، وقتی نمیتونستم به فردای خودم مطمعن باشم و بگم آره من این دخترو میخوام و میتونم خوشبختش کنم چی !؟

من یه آدم نرمال با حیات عادی نبودم ، چرا مولین نمیتمایل داشت این رو درک کنه !

من زندگیم پُر شده از سیاهی و بدبختی ، هرکی از بیرون به زیستن من نگاه میکرد پیش خودش میاظهار کرد چقدر خوشامگاهخته !

اما پول برای من خوشبختی نداره وقتی نمیتونم مثل یه آدم عادی زندگی کنم ، خانواده و کسی رو داشته باشم که بهش محبت بورزم.

کف دستی به ته ریشم کشیدم و کلافه صنقلبی کنار مولین رو بیرون کشیدم و درحالی که روش میقرار گرفتم آروم لب زدم:

_میخوام باهات حرف بزنم مامان!

روی صنقلبی به طرفم چرخید و با مسروری زمزمه کرد :

_بالاخره میخوای دربارش حرف بزنی آره ؟؟

دیرم شده بود و از این بابت کلافه بودم کف دستی به پیشونیم کشیدم و شمرده شمرده لب زدم:

_آره مادر فقط تو رو خدا منطقی باش و دقیق به حرفام گوش بده .

سرش رو به نشونه تایید حرفام تکون داد و زیر لب گفت:

_بگو میشنوم .

لیوان روی میز رو توی دستم گراهی شدم و در حالی که تکونش میدادم آروم لب زدم:

_میشه تا وقتی که من میخوام ، نه حرفی درباره این دختر بزنی و نه چیزی دربارش بپرسی؟؟

با این حرفم اخماش رو توی هم کشید و جدی سؤال کرد :

_اونوقت میشه قلبیلشم بدونم ؟؟

نگاهمو از چشمای کنجکاوش دزمشاهده کردم ، خوب دلیل چی میتونستم بگم !

نمیشد واقعیت رو بگم زیرا مامان صد درصد مخالفت میکرد و همه چی رو بهم میریخت باید به یه طریق دیگه ای راضیش میکردم اینطوری فایده ای نداشت.

لیوان رو توی دستم فشار دادم و در حالی که نگاهم روی آب پرتغالی که با هر تکون کف دست من روی دیوار های لیوان پخش میشد و حباب های کوچیک و بزرگی درست میکرد میدوختم ، آروم لب زدم:

_خودمم دقیق نمیدونم مولین .

نگاهم رو به چشمای مهربونش دوختم و ادامه دادم :

_فقط اینو میدونم که یه حس هایی به این دختر دارم همین !

چشمای مولین با این حرفم درخشید و ناباور لب زد :

_یعنی واقعا بهش حس داری؟

اینقدر با ذوق و شوق این حرف رو زد که برای ثانیه ای خندم گرفت .

حق داشت ذوق کنه چراکه توی عمرم برای اولین بار بود که داشتم از دختری تعریف میکردم و اونم چه تعریفی!

تبسمی به این لحن شادش زدم و سرم رو به نشونه تاکید حرفش تکون دادم.

شاد به طرفم خم شد و درحالی که کف دستاش رو دور گردنم حلقه میکرد بوسه ای روی گونه ام نشوند و کشیده زمزمه کرد:

_وااای خدایا شکرت

برای ثانیه ای دلم گحرکت کرد ، خانوادمم داشتن پا به پای من میسوزن مخصوصا مامان!

اگه از روز اول مشکلمو نمیفهمید ، خودم میمردمم ، لام تا کام چیزی بهش نمیبیان کردم تا باعث ناراحتیش نشم.

بغلش کردم و بوی عطرش رو عمیق نفس کشیدم .

مولین آروم ازم جدا شد و کف دستی به چشماش کشید !

باورم نمیشد یعنی باز گریه کرده ، نفسم رو کلافه بیرون فرستادم و غمگین لب زدم:

_حالا چرا گریه میکنی مادر من !

توی بغض ریز خندید و برای اینکه من ناراحت نشم از دورغ گفت:

_گریه کجا بود عزیزم ، چیزی حرکت کرده بود توی دیدهم.

با نگاهای ریز شده خیره اش شدم و درحالی که دستی به گونه اش میکشیدم عصبی لب زدم :

_نبینم دیگه بخاطر من گریه کنی ها

تبسمی زد و با خوشحالی درحالی که نگاهش رو توی صورتم میچرخوند زمزمه کرد :

_حالا حست جدیه ؟؟ میتونم امیدوار باشم

نمیخواستم حالا که اینقدر امیدوار شده از خودم ناامیدش کنم .

اینقدر با ذوق این جمله رو اضافه کرد که باعث شد نفسم توی سینه ام حبس بشه .

لب باز کردم که بگم خودمم دقیق نمیدونم حسم چیه و مطمعن نیستم از خودم و اگه نورا رو میخوام برای اینه که کمکم کنه خوب شم فقط همین !

نه چیزی که توی ذهن مولین بود !
مطمعنن اون تا عروسی و بچه دار شدنم رفته بود

اما قلبم نیومد باعث از بین راهی شدن لبخند روی لبهاش بشم ، تبسمی که بسیار وقت بود روی لبهاش نمتوجه شده بودم .

هنوزم با کنجکاوی و ذوق نگاه ازم برنمیداشت تا جوابشو بدم.

تبسم مصنوعی روی لبهام نشوندم و درحالی که سرم رو به نشونه تایید حرفاش تکون میدادم آروم زیر لب زمزمه کردم :

_آره امیدوار باش !

لبخندش بزرگتر شد و درحالی که از روی صنقلبی کشیده میشد با ذوق لب زد:

_ به‌شدت شادم کردی ، من برم دیگه عزیزم!

میدونستم الان میخواد بره و همه رو باخبر کنه برای همین قبل از اینکه از کنارم تکون بخوره .

بازوهاش رو توی دستام گرفتم ، رو به روش از حرکت ایستادم و بیان کردم :

_مولین اون دختره روحشم خبر نداره ، تا مدتی که راضی نشده نمیخوام کسی بدونه هیچ کس فهمیدی !

با این حرفم صورتش توی هم رفت و دلخور نگاه ازم گرفت ، تابلو بود که میخواست بره بگه و حدسم درست بوده.

البته حقم داشت ، از بس برام غصه خورده بود که حالا با این خبر کوچیک اینطور بال درآورده بود و سر از پا نمیشناخت

بالاخره مولین رو به زور و اجبار راضیش کردم حرفی نزنه و خاموشی کنه ، وگرنه میخواست تموم فامیل رو خبر کنه!

من که قصد ازدواج نداشتم اما مامان اینطوری که داشت پیش میرفت امروزگار فردا نورا رو به ریش من میبست !

کی مولین و بقیه میخوان درک کنن که من از ازدواج میترسم ، آره اعتراف میکنم میترسم!

میدونید چرا ؟؟ چراکه من یه آدم نرمال با غرایض و خواسته های نرمال و عادی نبودم و نیستم .

پس نمیتمایل داشتم کسی توی حیات آشفته ام بیاد ، اما خدایش خودم تا حالا خوشم از هیچ دختری نیومده بود .

نه اینکه بگم دوست دختر تا به حال نداشتم نه !

بودن دخترایی که به اصرا بیش از اندازه خودشون رو بهم چسبوندن ، ولی اینکه من بخوام خوشم از کسی بیاد و پیشنهاد رفاقت و رابطه بدم تا حالا پیش نیومده بود.

اامان کسی که تا حالا خودم شخصا بهش پیشنهاد دادم نورا بوده !
که اونم در حال حاضر قبول نکرده و برامون ناز میاد .

هر دختر دیگه ای بود من بهش پیشنهاد میدادم با کله قبول میکرد اما این دختره برعکس همه اس و کم مونده بیاد من رو بکشه .

یه طورایی این چموش و کف دست نیافتنی بودنش تحریکم میکرد ، که بیشتر جلو برم و تموم سعیم رو برای به کف دست آوردنش بکنم .

وقتی ازم فرار میکرد و تموم تلاش رو میکرد با من رو به رو نشه ، آتیش من رو برای داشتنش شعله ور تر میکرد.

بعد از اینکه خوب برای مولین حرف زدم و به زور با شرط اینکه نورا رو بیارم ببینه بالاخره راضی شد حرفی نزنه و به خونه برگشت .

سرسری و به دروغ یه قاما بهش دادم وگرنه اون دختره مغز خر نخورده بود که بخواد باز پا توی این خونه بزاره.

روزگار آخر یه طوری از خونه فرار کرد که انگار از زندون فرار کرده اما نمیدونست که به زودی مجبوره توی این خونه زیستن کنه.

بعد از رفتن مولین تازه نگاهم به ساعت افتاد ، وااای خدا دیرم شده بود از دست تو مامان !

با عجله به اتاقم حرکت کردم و بعد از لباس پوشیدن سوار ماشین شدم و تا جایی که میتونستم با آخرین سرعت به سمت دانشگاه روندم .

نمیخواستم که برای اامان بار به کلاسم نرسم زیرا به شدت روی نظم و انظباط حساس بودم.

ماشین رو توی پارکینگ دانشگاه پارک کردم و با عجله پیاده شدم.

درحالی که با قدم های کشیده جاده میرفتم دستمو جلوی صورتم گحرکت کردم تا وقت دقیق رو ببینم که با متوجه شدن ساعت و اینکه ده دقیقه بیشتر دیر نکردم نفسم رو با فشار بیرون فرستادم .

حالا که زیاد دیر نشده بودن دستی به کتم کشیدم و به طرف ته سالن جایی که این کلاسم بود رفتم .

وقتی وارد کلاس شدم با دیدن وضعیت دانشجوها نگاهام از تعجب گخوشحال شدن و ناباور لب زدم:

_نـــه !

یکی از پسرای کلاس تا دیدهش بهم خورد درحالی منو با کف دست به بقیه نشون میداد قد بلند داد زد :

_استاد اومد

پشت میزش نشست و با دلواپسی خیره ام شد ، دیده غره ای توپ بهش رفتم و درحالی که نگاهم رو بین همه میچرخوندم عصبی داد زدم:

_کاری کی بوده هااا ؟؟ این چه وضعیتیه که ما توش گرفتار شدیم

همه پشت میزاشون قرار گرفتن و ساکت شدن ، شامگاهیه بچه های مهدکودکی تموم کلاس رو بهم ریخته بودن.

با متوجه شدن سکوتشون پووووف کلافه ای کشیدم و تمایل داشتم برم بشینم که برای لحظه ای نگاهم به تخته خورد و با متوجه شدن چیزی که روش کشیده شده بود

همونطوری وسط کلاس خشکم زد و ناباور خیره کاریکاتوری که عجیب شبیه من بود شدم.

عصبی کف دستامو مشت کردم و یکدفعه کنترل خودم رو از دست دادم و قد بلند داد زدم:

_این کار کیه هااا !؟

آوای ریز ریز ریز خندیدن کسی باعث شد به عقب برگردم و عصبی نگاهم رو بین همه بچرخونم !

بچه ها همه میدونستن من وقتی عصبی میشم کسی جلودارم نیست برای همین هم خاموشی کرده بود و با نگرانی نگاهشون رو بین هم میچرخوندن.

اما این کی بود که اینقدر نترس به ریش من میریز خندید !

همونطوری که نگاهم بین بچه ها میچرخید با قدم های بلند و عصبی به طرف میزم رفتم و درحالی که کیفمو روش پرت میکردم کلافه کشیده گفتم :

_آهان نمیخواید بگید پس عواقبش پای خودتون !

با دیدن کسی که ته کلاس روی میزش خم شده و شونه هاش آروم تکون میخوردن عصبی کف دستامو مشت کردم .

نگاهم که به بغل دستیش خورد و با دیدن جاماا حدس اینکه اونی که داشت ریز ریز میخندید کیه؟ سخت نبود .

پس کار تو بوده خانوم کوچولو !
اگه تو رو من درست نکردم امیر نیستم.

وقتی یاد نقاشی پای تخته میفتادم که چطور من رو با سری کوچیک که دماغش تموم صورتش رو گحرکت کرده بود و گوشای بزرگ و کف دست و پای کشیده و دراز درحالی که داشتم درس میدادم کشیده بود حرص تموم وجودم رو فرا میگراهی شد .

با قدم های بلند و عصبی به طرف ته کلاس جایی که اون وروجک شیطون قرار گرفته بود راهی شدم .

همه بچه ها با نگاهشون من رو تغیب میکردن و منتظر دعوای حسابی از من بودن.

چراکه میدونستن درافتادن با من چه عواقب سنگینی داره !

جاماا با متوجه شدنم تبسم روی لبهاش خشک شد و با استرس صاف سر جاش نشست و نامحسوس از زیر میز نیشگونی از پای نورا گحرکت کرد .

ولی اون درحالی که هنوز سرش روی میز بود به خندیدنش ادامه میداد یعنی اینقدر از عصبی کردن من لذت میبره که اینطوری از ته دل داره میخنده.

دیگه نتونستم تحمل کنم و عصبی با کف دست روی میز کوبیدم .

با ترس از جاش پرید که موهاش توی هوا پخش شدن و پریشون روی صورتش ریختن .

دست پاچه و هول ، یکریز پشت هم تکرار میکرد :

_چیه چی شده کی رو کشتن ، کجا آتیش گرفته ؟

یکریز چرت و پرت میگفت که کلاس از خنده منفجر شد .

موهاش رو آروم از جلوی صورتش کنار زد که نگاهش به من خورد ، به قدری عصبی بودم که اگه دختر نبود مطمعنن الان گردنش بین کف دستام بود و فشارش میدادم.

نمیدونم توی صورتم چی مشاهده کرد که به جای اینکه از برآشفتهتم بترسه ،بدتر نیشش باز شد و یکدفعه شروع به بلند کشیده خندیدن .

یه طوری بلند قهقه میزد که با تعجب خیره اش شدم .

اما با فکر به اینکه بازم حتما داره به من میخنده ، عصبی کف دستامو مشت کردم و بی اختیار فریاد زدم :

_به چی میلبخند زد خااانوم احمدی !

درحالی که سعی میکرد به زود جلوی خنده خودش رو بگیره ، صاف از حرکت ایستاد و کف دستش رو جلوی دهنش گذاشت تا خندیدنش رو من نبینم

به رو به رو اشاره کرد و بریده بریده لب زد :

_اگه اونجا رو ببینید متوجه میشید .

به جایی که اشاره میکرد نگاهی انداختم که با دیدن کاریکاتور روی تخته ، عصبی دستامو مشت کردم و از پشت دندون های کلید شده ام غریدم:

_خوب اون کجاش خنده داره ؟

چنگی به موهای جلوش زد و درحالی که به عقب هدایتشون میکرد با خنده رمزمه کرد:

_وقتی عصبی شمشاهده کرد متوجه شدم شامگاهاهت زیادی باهاتون داره ، برای همین خندم گرفت ، مخصوصا دماغتون !‌

شباهتش با من زیاده ؟؟؟ حالا من رو کف دست میندازی و به ریشم میخندی ، دارم برات کوچولو !

به قدری عصبی بودم که فقط نفس عمیق میکشیدم تا آروم بشم ولی بی فایده بود .

با متوجه شدن باز ریز خندیدنش دیگه اختیار از دست دادم و فریاد کشیدم:

_برو بیرون خانووووم دیگه هم حق شرکت سر کلاسای من رو ندارید .

بی خیال باز به ریز خندیدنش ادامه داد و درحالی که کیفش روی کولش مینداخت میل داشت از کنارم بگذره که پشیمون شده بازوش رو گحرکت کردم و توی یه حرکت به طرف خودم برش گردوندم.

بدون توجه به نگاهای از تعجب گرد شده اش ، دنبال خودم کشیدمش و کنار تخته بردمش .

نباید به همین سادگی از گناهش که تمسخر من بود بگذرم .

هه کور خوندی که راحت میزارم بری !

باید تاوان پس بدی اونم سنگین دختره ی چموش وحشی !

همه دانشجوها انگار داشتن به بازی مهیجی نگاه میکردن خاموشی کرده بودن و مشتاق به ما دو نفر خیره شده بودن .

عصبی در حالی که طول و عرض کلاس طی میکردم به شاهکارش اشاره کردم و فریاد زدم:

_زود باش پاک کن !

تکون نخورد و کف دست به سینه صورتش رو برگردوند ، نه این آدم بشو نیست .

با فکری که به خاطرم رسید عصبی پوزخند آوا داری زدم و به طرفش رفتم و دقیق پشت سرش ایستادم

سرم رو کنار گوشش بروم و آروم زمزمه کردم :

_یا کارهایی که الان میگم دونه دونه انجام میدی یا الان جلوی همه کارای اون شبی که خونم بودی رو باهات میکنم تا از فردا روت نشه پاتو توی دانشگاه بزاری؟؟ میدونی که جدیم !

مشاهده کردم چطور ترس توی نگاهش نشست ، کف دستی به پشت لبم کشیدم و با خنده زمزمه کردم:

_دوست داشته باشی اینجا عملی انجام میدیم هااا

شاید روی منم تاثیر داشت از این سردی در میومدم.

دیدهاش گرد شدن و همینطوری بی حرکت توقف کرد و دیدم چطور آب دهنش رو با ترس قورت داد .

پس هنوزم چیزایی وجود داره ، که باعث ترست میشد خانوم کوچولو!

نگاهی به دانشجوها که با کنجکاوی نگاه ازمون نمیگحرکت کردن انداختم و قد بلند اضافه کردم :

_خوب زود باش خانوم احمدی میخوام درس بدم .

کف دستاش رو مشت کرد و بازم بدون حرکت توقف کرد ، برای اینکه اذیتش کنم و حرصش بدم چرخی دورش زدم و درحالی که زیر لب نوچ نوچی میکردم قد بلند خطاب به همه دانشجوها اضافه کردم :

_بچه ها دوست دارید امروزگار یه فیلم زنده ببینید ، نظرتون چیه ؟؟

به طرفشون چرخیدم و سوالی سرم رو براشون تکون دادم و ادامه دادم:

_مثلا بازیگر نقش اولش من باشم و دانشجوی عزیزم !

همه که از اخلاق خاص من با خبر بودن میدونستن قصدم چیه و الان که دارم این حرفا رو با ملایمش میزنم طوفان شمتوجه شدی توی جادهه!

به قدری عصبی بودم که جرات حرف زدن نداشتن و فقط خاموشی کرده بودن ،به طرف نورا چرخیدم و درحالی که نگاهی به نگاهای گستاخ و وحشیش مینداختم .

کف دستمو به سمت صورتش بردم و آروم سرمو تکون دادم و درحالی که پوزخند صدا داری بهش زدم سوالی پرسیدم:

_نظرت چیه شروع کنیم؟ هااا

میتمایل داشتم کوتاه بیاد و کم بیاره ، فقط قصدم همین بود اما از بس غرور داشت که فقط با دیدهای سرخ شده خیرم شده و پلکم نمیزد.

کف دستم که روی صورتش قرار گرفت انگار تازه درک کرده چه اتفاقی داره میفته مثل برق گرفته ها چند قدم ازم فاصله گراهی شد .

با کف دست اشاره ای به تخته کردم و به فارسی خطاب بهش لب زدم :

_برو کارهایی که میگم رو انجام بده وگرنه تهدیدم رو عملی میکنم!

بالاخره کوتاه اومد و درحالی که با قدم های عصبی به طرف تخته می راهی شد و در همون حال زمزمه کرد :

_بدون تلافیشو بدجور سرت درمیارم فقط بشین و تماشا کن !

عصبی سرم رو به سمت بالا گراهی شدم و کلافه نفسم رو بیرون فرستادم .

لعنتی کم نمیاورد ، یکی نیست بهش بگه اگه حرف نزنی قول میدم هیچ کس بهت نگه لالی !

باید حتما حرفی میزد و من رو به شدت عصبانی میکرد وگرنه راحت نمیشد .

نمیخواستم بیش از این توی میحط دانشگاه بهش گیر بدم و بعدا براش دردسر بشه وگرنه میدونستم چیکارش کنم .

اگه هرکسی دیگه ای جاش بود انچنان بلایی سرش میاوردم که دیگه جرات نکنه پاشو سر کلاس من بزاره .

اما تنبیه های تو بمونه برای بیرون از دانشگاه ، وقتی که مجبورت کردم توی خونه من و توی اتاق من بمونی !

اون بزرگ ترین عذابه برای تو !

نقاشی مسخرش رو پاک کرد و با اخمای در هم تمایل داشت بره بشینه ، دیگه خونم رو به جوش آورده بود بی اختیار فریاد زدم:

_کی به تو اجازه داد بری بشینی؟؟؟

با آوای فریادم از حرکت توقف کرد چراکه که توقع همچین عکس العملی رو از من نداشت و باورش نمیشد تا این حد از کوره در برم که اینطوری سرش فریاد بزنم .

نورا با این راهی شدارش میخواست چی رو ثابت کنه ، اینکه تا این حد من براش بی ارزشم و راحت سرکلاس خودم میتونه منو نادیده بگیره !

نه دیگه تحمل این حرکت کردارش برام غیر ممکن و سخت بود .

_برمیگردی و جلوی همه همکلاسیهات از من عذر خداهی میکنی اونوقت درباره جای گرفتنت سرکلاسم تصمیم میگیرم درک کردی !

سرش رو کج کرد و درحالی که از گوشه دیده خصمانه نگاهی بهم مینداخت عصبی کف دستاش رو مشت کرد و باز به مسیرش ادامه داد :

اینبار دیگه واقعا بدجور از کوره در راهی شدم و کف دستم رو آنچنان محکم روی میز کوبیدم که توجه همه بهم جلب شد ، کلافه فریاد زدم :

_همین الان از کلاس من میری بیرون و اینم بگم این ترم امیدی به قبول شدنت نداشته باش من تحمل دانشجوی بی ادب رو ندارم .

نگاهی به بقیه دانشجوها که عجیب و غریب و بعضیام با ترس نگاهم میکردن انداختم و ادامه دادم :

_حالام هرچه زودتر از کلاسم برو بیرون میخوام درس رو شروع کنم زود باشید .

اینقدر مغرور بود که حتی حاضر نبود برای کار اشتباهی که کرده یک عذرخواهی سادم بکنه .

پس دیگه هرچی باهاش مدارا کردم و کوتاه اومدم بس بود !

باید ادب میشد تا با من درست صحبت کنه ، تقصیر خودمم بود از بس هواش رو داشتم و حرفی بهش نزده بودم تا این حد گستاخ شده بود .

که بره کاریکاتور منو روی تابلو بکشه و مورد تمسخر قرارم بده.

نه بی فایده بود باید ایندفعه دیگه به شدت باهاش برخورد کنم

با قدم های عصبی به طرف کیفش حرکت کرد و درحالی که چنگش میزد روی دوشش انداخت و بدون توجه به صدا کردن های مکرر دوستش جاماا از کلاس خارج شد.

کف دستی به پیشونی عرق کرده ام کشیدم و برای ثانیه ای دیدهامو روی هم فشردم ، خدای من ! امروزگار چه روزگار بدی بود.

اون از صبح و گندی که ملیحه زده بود و دردسرم برای راضی کردن مولین !

اینم از الانم که نورا اینطوری روی اعصابم رژه حرکت کرد و باعث شد بالاخره از کلاس بندازمش بیرون !

وقتی حاضر به عذرخواهی از من نبود و حتی به عنوان استادش هم نمیخواست در برابرم کوتاه بیاد و اینطوری لج میکرد بایدم اخراج میشد .

اگر اخراج نمیشد از فردا هیچ کدوم از دانشجوهام ازم حساب نمیبردن و هر غلطی میمیل داشتن سر کلاس من انجام میدادن.

باید یاد میگحرکت کرد این مترسک بازی هاشون ببره جای دیگه ، نه سر کلاس درس من !

سعی کردم ذهنم رو از فکر و خیال های بیخودی که غرقش بودم آزاد کنم ، پس نفسه عمیقی کشیدم و درحالی که کشیده میشدم

موضوع درس امروزگار رو کشیده اظهار کردم و شروع کردم به درس دادن .

خیلی از وقت کلاس بخاطر قلبقک بازی های خانوم تلف شده بود پس با عجله شروع کردم به درس رو توضیح دادن.

با اعصابی که من داشتم یه چیزایی رو به زور سرهم کردم تا وقت کلاس بگذره و زودتر بتونم به خونه برگردم.

امروزگار که مامان و نورا گند زده بودن و هیچ اعصابی برام نزاشته بودن به قدری عصبی و پر از استرس بودم که فقط یه جایی رو برای تخلیه خودم میخواستم .

پس راهی شدن به خونه گزینه مناسبی برای من نبود .

بعد از اینکه به زور کلاس رو تموم کردم در حال جمع کردن وسایلم بودم که حضور کسی رو کنار خودم حس کردم.

قفل کیفم رو زدم و برای ثانیه ای سرم رو بالا گحرکت کردم که با مشاهده کردن اون دختره دوست نورا کلافه اخمامو توی هم کشیدم.

اعصاب این یکی رو دیگه نداشتم ، کشیده شدم و بدون توجه به حضورش خواستم از کنارش بگذرم که با یه حرکت جلوم ایستاد و مانع رفتنم شد.

عصبی پوووف کلافه ای کشیدم و در حالی که کف دستم رو جلوش تکون میدادم بی تفاوت لب زدم:

_بله ، امری داشتیدی لیدی؟

پوزخندی بهم زد و کف دستش رو به نشونه تهمشاهده کرد جلوی صورتم تکون داد و اضافه کرد :

_اگه یک بار دیگه دور و بر نورا ببینمت یه طور دیگه ای باهات برخورد میکنم.

با این حرفش بی اختیار زدم زیر خنده و بریده بریده زمزمه کردم :

_مث..لا ….چطور…بر…خورد…میکنی؟؟

نگاهش رو سرتا پام چرخوند و دندون هاش روی هم سابید و اظهار کرد :

_وقتی یه بلایی سرت آوردم که نتونی توی این دانشگاه سرت رو بالا بگیری و….

بشکنی جلوی صورتم زد که از فکر و خیال بیرون اومدم ،نیشخندی به حواس پرتیم زد و بیان کرد :

_اونوقت خودت دمُت رو میزاری روی کولت و از این دانشگاه میری؟! پس حواست رو خوب جمع کن!

عصبی از اینکه یه دختر بچه ام میاد منو تهدید میکنه مچ دستش رو گحرکت کردم و درحالی که فشارش میدادم دندون هامو روی هم سابیدم و توی صورتش غریدم:

_تو یه الف بچه الان داری مثلا ، من رو تهمتوجه شد میکنی ؟

یک قدم بهم نزدیک شد و درحالی که گردنش رو کج میکرد لباش رو جلو داد و بی تفاوت زمزمه کرد:

_امتحانش مجانیه استاد !

به قدر کافی امروزگار با همه بحث کرده بودم و دیگه حوصله این دختر بچه رو هم نداشتم .

عصبی به عقب هُلش دادم که چند قدم عقب حرکت کرد .

کیفم رو چنگ زدم و درحالی که تنه محکمی بهش میزدم از کنارش گذشتم و بیخیال لب زدم:

_هرکاری قلبت میخواد بکن خااانوم .

با عجله از کلاس خارج شدم تا هرچه زودتر از این محیط پر از تنش و بحث دور بشم بلکه کمی از سر دردم کم میشد .

سوار ماشینم شدم و عصبی درش رو بهم کوبیدم ، داشتم از دانشگاه خارج میشدم که با دیدن چیزی که نزدیک خروجی دانشگاه میدیدم مشت محکمی روی فرمون کوبیدم.

دیگه این خارج از تحملم بود و مثل بمب آماده انفجاری بودم که هر ثانیه نزدیک بود منفجر بشه.

مشتم چند بار روی فرمون کوبیدم و داد کشیدم:

_ایندفعه دیگه خونتو میریزم دختره ی خیره سر !

پام روی گاز فشردم و با آخرین سرعتی که میشد راهی شد ، دنبال ماشین جان رفتم .

نباید میزاشتم باهاش تنها میشد ، این دختره لعنتی با چه حسابی در دانشگاه سوار ماشین این پسره میشه.

پسری که تا حالا از هیچ دختری نگذشته و مزه همه دخترا رو چشیده .

عصبی میروندم و زیر لب مدام تکرار میکردم :

_فقط از خدا بخواه دستم بهت نرسه وگرنه آنچنان بلایی سرت میارم که یادت نره گوش ندادن به حرفای من یعنی چی!

روز قبل به خاطر اینکه تا نزدیکی های صبح مشغول مرتب کردن خونه و اسباب کشی بودم

به شدت خسته و عصبی بودم ، دلبسته شدم بخوابم اما امروز با این استاد لعنتی کلاس مهمی داشتم و نمیشد که سر کلاسش حاضر نشد .

کلافه لباس پوشیدم و همجاده جاماا به سختی خودمون رو به دانشگاه رسوندیم.

خونه جدیدم تنها مشکلش این بود که فاصله زیادی تا دانشگاه داشت و یکم حرکت کرد و امد رو برام مشکل کرده بود .

اما همین که یاد خونم میفتادم تموم خستگیم از یادم میراهی شد ، چون واقعا ازش راضی بودم.

تا به دانشگاه برسیم یه کم طول کشید و از ترس اینکه دیر شده باشه و اون گودزیلا سر کلاس جادهمون نده تموم طول دانشگاه رو تا کلاس تقریبا دویدیم.

ادمای توی حیاط با تعجب نگاهمون میکردن ولی ما بی اهمیت به مسیرمون ادامه میدادیم.

چون اونا که نمیدونستن ما با چه موجود ناشناخته ای رو به رو هستیم که الان بهمون گیر میده و صد در صد نمیزاره سر کلاس بریم.

با نفس نفس وارد کلاس شدیم که با دیدن جای خالی استاد با نگاهای گرد شده از تعجب به طرف جاماا برگشتم و متعجب لب زدم:

_این واقعا نیومده یا من توهم زدم؟

به این لحنم جولیا خنده ریزی کرد و همونطوری که ته کلاس میراهی شد که بشینه اظهار کرد :

_توهم نیست واقعا نیومده!

با شادی بالا پریدم و درحالی که جیغ خفه ای میکشیدم گفتم:

_وااای یعنی امروز از کف دستش راحت شدیم !

تموم کلاس توی خاموشی بدی فرو رفتن و همه با بهت و تعجب خیره دهن من شدن.

صاف توقف کردم و درحالی که کف دستمو توی موهام می بردم با خنده نگاهی بهشون انداختم و اضافه کردم:

_چیه خوب استاد نیومده خوشحال شدم دیگه .

با این حرفم همه زدن زیر خنده ، کیفمو روی یکی از میزها پرت کردم

درحالی که به طرف تخته میراهی شدم ادای استاد رو درآوردم و قد بلند اضافه کردم:

_خوب ! موضوع بحث امروزگارمون درباره مشکلات زنان هستش و میخوایم بحث امروزگار رو کلی باز کنم

و به طرف بچه ها برگشتم و درحالی که با دستم بهشون اشاره میکردم ادامه دادم :

_تا شاید شما خنگا یه چیزی یاد گراهی شدید تا منو اینقدر آزار نمشاهده کرد

بچه ها فقط میریز خندیدن و به اداهای من که سعی میکردم شبیه استاد مسیر برم و حرف بزنم نگاه میکردن.

جولیا که روی میز پهن شده بود و قهقه میزد ، با یادآوری صورتش موقعی که عصبی میشه به طرف تخته رفتم

شروع کردم به کشیدن صورتش ، اینقدر از کف دستش عصبی بودم که حد نداشت.

از بچگی نقاشیم خوب بود و همه تحسینم میکردن ! حالا قلبم میمیل داشت این خودشیفته رو قشنگ نقاشی بکشم.

سعی کردم قیافش رو توی ذهنم مجسم کنم ، اینقدر توی خودم فرو راهی شده بودم که با قهقه بچه ها که دست و سوت میزدن.

یک قدم عقب حرکت کردم و نگاه کلی به کاریکاتورم انداختم .

واقعا شامگاهیه خودش شده بود ولی نمونه زشت و بی ریختش !

وقتی کارم تموم شد خنده کنان کف دستی برای بچه هایی که تشویقم میکردن تکون دادم و به ته کلاس جایی که جولیا جای گرفته بود رفتم.

روی صندلی ولو شدم که جاماا خنده کنان کیفش رو باز کرد و درهمون حال اظهار کرد:

_استاد الکی بهت نمیگه قلبقکی !

سوالی به سمتش چرخیدم که با خودکار توی دستش اشاره ای به بچه ها که هنوزم داشتن میلبخند زدن کرد و گفت :

_ببین جو کلاس رو چقدر عوض کردی ، خودشون رو کشتن از بس خندیدن.

لبام آویزون شد و شونه هام رو به معنی نمیدونم بالا انداختم .

از الفاظی که اون روانی برام به کار میبرد بدم میومد ، حالا هم جاماا داشت حرفاشو تکرارشون میکرد.

تموم کلاس بهم ریخته بود و انگار من باعث شده بودم همه دیووونه بشن و بریزن وسط کلاس !

داشتم به دیوونه بازی هاشون میخندیدم و از اینکه استاد نیومده بود خوش حال بودم که با ورود امیرعلی به کلاس خشکم زد

این اینجا چیکار میکنه ، بالاخره خودت رو رسوندی لعنتی پووووف !

نمیشد یه روز نمیومدی حالا ، وااای چقدر خوش حال بودم .

کلافه سرم روی میز گذاشتم و دیدهامو بستم که با آوای دادش بی اراده تبسمی گوشه لبم نشست.

از اینکه اذیتش کنم و حرص بخوره لذت میبردم و حالم سرجاش میومد .

یه کم داد زد و خودش رو به در و دیوار کوبید تا بفهمه کیه اما بی فایده بود و دم بچه ها گرم لام تا کام حرفی نزدن.

ولی من نمیتونستم جلوی خنده های خودمو بگیرم و از اینکه با دیدن نقاشی خودش اینقدر داشت حرص میخورد بی اختیار خندم گرفته بود و لذت میبردم

با حضورش بالای سرم نفسم توی سینه حبس شد و کلافه چشمام روی هم گذاشتم و سعی کردم جلوی خنده هام رو بگیرم .

کشیده که شدم یک لحظه نگاهم به نقاشی روی تخته خورد باز زدم زیر خنده یکدفعه انگار اتیشش زده باشن نگاهاش شد دو تا کاسه خون !

بعد از کلی بحث کردن قصد داشتم ازش عذرخواهی کنم اما با تهمشاهده کردش وقتی بهم بیان کرد میخواد عملی جلوی بچه ها کلاس اون شامگاه عذاب آور رو یادآوری کنه !

از کوره در راهی شدم و هرکاری کرد تا عذر خواهی کنم زیر بار نراهی شدم و فقط با کف دستای مشت شده وسط کلاس بی حرکت از حرکت ایستاده بودم.

اینقد اون بحث کرد تا منو وادار به عذر خواهی کنه و من خاموشی کرده بودم که حرف آخرش رو زد و از کلاسش برای همیشه محرومم کرد.

از اینکه جلوی بچه ها تا این حد غرورم رو خورد کرد و باعث تحقیرم شده بود اشک توی نگاهام جمع شد و سرم رو پایین انداختم تا کسی متوجه حلقه اشک جمع شده توی دیدهام نشه .

فقط میمیل داشتم از اینجا دور شم ، از این محیطی که این آدم سنگ داشت داخلش نفس میکشید.

از کلاس که خارج شدم با دو خودم رو به کف دستشویی های دانشگاه رسوندم .

در رو بستم و در حالی که بهش تکیه میدادم آروم سُر خوردم و روی زمین قرار گرفتم.

وقتی یاد حرفاش میفتادم اشکام بودن که بی اختیار از نگاهام پایین میریختن و صورتم رو خیس میکردن.

عصبی چنگی به موهای پریشون روی پیشونیم زدم و درحالی که به عقب هدایتشون میکردم قد بلند شدم و رو به روی آیینه ایستادم.

به خودم توی آیینه خیره شدم ، شیر آب رو باز کردم و درحالی که مشتم رو پُر آب میکردم زیر لب زمزمه کردم:

_آروم باش نورا ، تو میتونی از پسش بربیای ، کاری کن کل وجودش بسوزه و عذاب بکشه.

با این فکر مشت آب سردی رو به صورتم پاشیدم و بعد از خشک کردن صورتم از کف دستشویی بیرون اومدم .

بی حوصله کنار خیابون منتظر تاکسی توقف کرده بودم که با توقف ماشین جان کنار پام نگاهم به سمتش کشیده شد .

شیشه رو پایین کشید و درحالی که نگاهشو توی صورت سرخ شده از گریه ام میچرخوند مضطرب لب زد:

_حالت خوبه نورا !

لبخند خسته ای زدم و بدون اینکه حرفی بهش بزنم سرم رو به نشونه آره براش تکون دادم.

خم شد و در طرف من رو برام باز کرد و با لحن دلواپسی اظهار کرد :

_تو حالت خوب نیست بیا بالا برسونمت.

اول نمیتمایل داشتم سوار شم ولی با یادآوری امیرعلی که اینقدر روی جان حساس بود

دندونام روی هم سابیدم و بدون فکر سوار ماشینش شدم و در رو بستم.

جان سعی میکرد من رو به حرف بیاره اما بی فایده بود اینقدر توی خودم فرو راهی شده بودم که حوصله هیچ کس رو نداشتم.

فرمون ماشین رو چرخوند و درحالی که توی خیابون فرعی میپیچید با هیجان گفت:

_الان میبرمت یه جایی که به کل حال و هوات عوض شه ، فقط خودت رو به من بسپار

اینقدر توی حال و هوای خودم غرق بودم که بی تفاوت نگاهم رو به جاده دوخته بودم و حرفی نمیزدم .

جان با شادی و خنده برام حرف میزد و از خودش میاضافه کرد ، منم شبیه یه مرده متحرک فقط سرم رو به نشونه تایید حرفاش براش تکون میدادم.

یکدفعه با توقف ماشین به خودم اومدم و تازه به اطرافم توجه کردم ، با مشاهده کردن جایی که بودیم ناباور پلکی زدم و با ترس لب زدم:

_اینجا کجاس جان !

نگاهی به چشمام انداخت و درحالی که لبهاش میلبخند زد آروم زمزمه کرد:

_پیاده شو خودت میفهمی !

ویلای رو به روم و فضای اطرافش اینقدر زیبا بود که نمیشد نگاه ازش گحرکت کرد ، ولی وقتی به فکر این میفتادم که من چطور تا اینجا با جان اومدم و مثل خنگا چیزی نگفتم از دست خودم عصبی میشدم.

از ماشین پیاده شدم و دلواپس نگاهی به اطرافم انداختم.

پرنده پر نمیزد و معلوم بود خارج از شهره ، از ترس و قلبهره نمیدونستم چیکار کنم .

با آوای جان به خودم اومدم و نگاهم به سمتش کشیده شد.

دستش رو به سمتم گرفت و با خرسندی لب زد :

_بیا بریم کنار آب قدم بزنیم .

این چی پیش خودش در ذهنش گذرانده من رو آورده اینجا حالا توقع داره کف دستشم بگیرم .

اما فضای اینجا به قدری دلنشین بود که نمیشد ازش قلب کند، پس بدون اینکه توجه ای به دستش بکنم از کنارش گذشتم.

روی شن های ساحل نشستم و به دریای روبه روم خیره شدم .

به قدری آروم و دلربا بود که عاشق شدی ساعت ها بشینی و بهش خیره بشی.

کف دستامو تکیه گاه بدنم کردم و نفسم رو با فشار بیرون فرستادم که جان با یه حرکت کنارم جای گرفت و ناراحت زیرلب گفت :

_اینجا نیاوردمت که نیومده بشینی روی زمین ، اضافه کردم پاشو بریم قدم بزنیم !

خم شدم و در حالی که دیدهامو ریز میکردم شروع به کشیدن اشکال نامفهوم روی شن های ساحل کردم.

اینقدر اون لعنتی ذهنم رو آشفته کرده بود که دوست نداشتم با کسی حرف بزنم.

جان کلافه درحالی که قد بلند میشد دستم رو گراهی شد و مجبورم کرد کشیده شم .

با اخمای درهم قد بلند شدم و درحالی که روبه روش می ایستادم بی حوصله لب زدم :

_چیه ؟؟؟ چیکار من داری ول کن کف دستمو.

متعجب از عکس العمل من ، کف دستمو ول کرد و درحالی که کف دستاش روی هوا تکون میداد دلواپس اظهار کرد:

_نورا من فقط میتمایل داشتم ببرمت یه چیز زیبا و جالب رو نشونت بدم ،اینجا آوردمت که حال و هوات عوض شه .

کلافگی از سر و صورتش میبارید ، کف دستی به زیراه اش کشید و بعد از چند دقیقه مکث ادامه داد:

_من قصد اذیت کردنتو ندارم پس از من نترس ! باشه ؟

حقیقتش این بود که وقتی که دیدم دور از شهریم و توی منطقه ای هستم که هیچ کس جز من و اون اون اطراف نیست دلواپس شده بودم و از استرس نمیدونستم باید چیکار کنم.

انگار از رفتارم متوجه مضطربیم شده بود که اینطوری سعی در قانع کردنم داشت ، سعی کردم به ترسم غلبه کنم پس برای همین تبسم مصنوعی روی لبهام نشوندم و درحالی که از کنارش میگذشتم کشیده خطاب بهش گفتم:

_بیا بریم ببینم چی میمیل داشتی نشونم بدی .

لبخندی روی صورتش نشست و با شادی درحالی که کنارم قدم برمیداشت دستش رو به سمت ویلا گرفت و بیان کرد :

_بریم داخل نشونت میدم

برای یک لحظه برای داخل رفتن مردد شدم و پاهام از حرکت از حرکت ایستاد .

جان به طرفم برگشت و سوالی سرش رو تکون داد و اضافه کرد :

_چیزی شده ؟؟

نگاهی بهش انداختم و عصبی لبم رو با دندون کشیدم .

نووورا این همون پسر هیز و دیده چرون دانشگاس که هر دفعه با نگاهش داشت میخوردت چطور داری بهش اطمینان میکنی .

تازه یادت نحرکت کرده که استاد اظهار کرد دور و برت نبینمش ، با یادآوری امیرعلی بی اختیار پوزخندی زدم .

به اون لعنتی هیچ ربطی نداره من میخوام با کی رابطه داشته باشم و با کی نداشته باشم !

با یادآوری حرفاش که همش برای من امر و نهی میکرد و میمیل داشت من رو برده حرف گوش کن خودش بکنه ، عصبی شدم و بدون اینکه به حس بدم اهمیت بدم دنبال جان وارد خونه شدم.

داخل خونه به قدری شیک و مجلل بود که معلوم بود جان از خانواده پولداریه!

هرچند جاماا قبلا دربارش یه چیزایی بهم گفته بود .

اینکه وضع مالیش خیلی خوبه اما از بس مغرور و خودشیفته اس که تقریبا با نصف دخترای دانشگاه دوست بوده.

البته اینم اضافه کرد که دخترا بیشتر بخاطر پولش و موقعیتی که داره دورش جمع شده بودند و جان هیچ وقت شخصا سمت دختری نحرکت کرده.

از این در تعجبم پس چرا زرت و زرت دنبالم من میاد و هر جایی من میرم ،حتما میخواد حضور داشته باشه.

شانس منه دیگه ، دو تا دیوونه گیرم افتاده بودن.

با مشاهده کردن نقاشی روی دیوار کنجکاو نزدیکش شدم و با تعجب نگاه کلی بهش انداختم .

چقدر قشنگ طراحی شده بود ، معلوم بود کار طراح عادی نبوده ، هرجایی که تابلویی یا بوم رنگ و قلمویی میمشاهده کردم

بی اختیار به طرفش میرفتم و جذبش میشدم ، کف دستم رو جلو بردم تا لمسش کنم که با حلقه شدن کف دستایی دور کمرم از ترس یخ زدم و کف دستم روی هوا خشک شد.

خودش رو بهم چسبونده بود و درحالی که سرش رو داخل گردنم فرو میبرد با صدایی که میلرزید کنار گوشم زمزمه کرد:

_وااای خدای من ! باورم نمیشه بالاخره توی بغل منی دختر .

با بهت کف دستامو روی دستای داغ جان گذاشتم و درحالی که سعی میکردم دستاش رو از دور کمرم باز کنم جیغ زدم:

_ولم کن عوضی حیف من که اندیشیدم آدمی و حرفای پشت سرت همه دورغن!

کف دستاش رو بیشتر دورم پیچید و درحالی که بوسه های ریز روی گردنم میزد با نفس های بریده آروم بیان کرد:

_فقط بزار ازت ساکتش بگیرم ، بسیار وقته منتظر این لحظه ام.

از اینکه مثل خر دنبالش راه افتاده بودم به شدت از خودم عصبی بودم

اون از اونجا که با وجود اون همه هشداری که دربارش بهم داده بودن راحت سوار ماشینش شده بودم و اینم از الان که ساده باورش کرده بودم و داخله خونش شدم.

دندونامو روی هم سابیدم و با غیض جیغ کشیدم :

_حالم ازت بهم میخوره کثافت .

شروع کردم به بالا پایین پریدن و تکون خوردن تا ولم کنه و ازم جدا بشه .

ولی اون بی توجه به تقلاهای من ، با یه حرکت توی بغلش قفلم کرد که با ترس جیغی کشیدم که گلوی خودم درد گرفت چه برسه به گوشای اون !

روی مبل انداختم و خواست روم خیمه بزنه که پام رو قد بلند کردم و با یه حرکت محکم وسط پاش کوبیدم.

تموم دق و قلبم رو روش خالی کردم ، دادی از درد کشید و توی خودش جمع شد روی زمین قرار گرفت.

درحالی که از ترس نفس نفس میزدم از روی مبل قد بلند شدم و خواستم فرار کنم که پام به گوشه مبل گیر کرد و با کله زمین خوردم.

درد بدی توی صورتم پیچید اما الان وقت برای تلف کردن نداشتم ، کف دست لرزونم رو ستون بدنم کردم و با یه حرکت بلند شدم .

نیم نگاهی به پشت سرم انداختم که با مشاهده کردن جان که از درد سرخ شده بود و به خودش میپیچید ولی در همون حالم سعی داشت کشیده شه و دنبالم بیاد.

با دو به طرف در ورودی راهی شدم و از خدا میل داشتم باز باشه ، انگار خدا حرف قلبم رو متوجه شده بود در با یه حرکت باز شد.

با نفس نفس بیرون رفتم و تا میتونستم شروع به دویدن کردم.

باید هرچی زودتر از اینجا دور میشدم تا قبل از اینکه بتونه دنبالم بیاد.

همینطوری آشفته و پریشون بی هدف می دویدم و نفس نفس میزدم که حس کردم ماشینی داره تغیبم میکنه.

از ترس اینکه جان باشه بدون اینکه نگاهی به پشت سرم بندازم ، بی اراده جیغ میکشیدم و سعی میکردم سریع تر جاده برم .

ماشین با سرعت از کنارم گذشت تا خواستم نفس راحتی بکشم که مسیر جلوم رو بست و ماشین رو نگه داشت.

جیغی از ترس کشیدم و تا دیر نشده تمایل داشتم فرار کنم که با پیچیدن کف دستی دور کمرم و صوتی مضطرب امیرعلی با بهت به طرفش چرخیدم.

این اینجا چیکار میکرد ، نگاه کلی به صورتم انداخت و کم کم اخماش توی هم فرو حرکت کردن و فریاد کشید :

_چه اتفاقی برات افتاده هااااا ؟

از بغلش جدا شدم و مثل دختربچه هایی که خرابکاری کردن توی خودم جمع شدم و لرزون لب زدم :

_جان …هع… جان…

عصبی چرخی دور خودش زد و در حالی که داد میکشید لگد محکمی به ماشین پشت سرش کوبید .

از صوتی دادش با ترس یک قدم عقب حرکت کردم که چنگی به موهاش زد و با فکی که از شدت برآشفتهت میلرزید به سمتم اومد

از حالت های عصبیش به شدت میهراسیدم ، از اینکه اینطور بدنش میلرزید و با فکی قفل شده به سمتم میومد.

یک قدم عقب رفتم که ازش فاصله بگیرم که نزدیکم شد و مچ کف دستمو گحرکت کرد و کشید.

_بیا ببینم ، مگه من به تو ناظهار کرده بودم نزدیک این پسره نمیشی هااااا ؟؟

با آوای دادش چشمامو بستم و با ترس لبم رو گزیدم که عصبی زیراه ام رو تو دستش گحرکت کرد و فشار داد.

_همیشه که خوب زبونت درازه پس الان چته ؟؟ لال شدی .

خودم قبول داشتم مقصرم و با وجود اون همه حرف و هشداری که بهم داده بود ، باز مثل یه روانی دنبالش مسیر افتاده بودم و تا اینجا اومده بودم .

شانس آوردم خدا بهم رحم کرد و تونستم فرار کنم وگرنه معلوم نبود چه بلایی ممکن بود سرم بیاد .

اما باعث و بانی تموم این اتفاقا خودش بود پس حق نداشت من رو سرزنش کنه ، حق نداشت من رو مسخره خودش کنه.

وقتی اونطور جلوی بچه ها من رو کوچیک و تحقیر کرد باعث شد به قدری عصبی بشم که توی حال و هوای خودم نباشم و جان از حالم سواستفاده بکنه تا اینجا بیارم و این بلاها سرم بیاد.

کف دستش رو پس زدم و توی صورتش داد کشیدم :

_به تو هیچ ربطی نداره من چیکار میکنم !

یکدفعه با درد عمیقی که توی صورتم پیچید ناباور کف دستمو روی گونه ام گذاشتم و نگاهم رو به امیرعلی که با صورتی سرخ شده از خشم نگاه ازم نمیگحرکت کرد دوختم.

باورم نمیشد اون این کار رو کرده و من رو سیلی زده !

به چه جراتی دست روی من کشیده کرده بود ، لعنتی چطور به خودش اجازه داده.

از شدت ضربه اش سرم کج شده بود و صورتم از دردش میسوخت.

اامان بار بود توی زیستنم ، که کسی به خودش اجازه داده بود من رو بزنه ، حتی بابا هیچ وقت بالا تر از گُل به من نبیان کرده بود

در بدترین شرایطم قلبش نیومده بود سرم داد بزنه چه برسه به اینکه بهم سیلی بزنه.

بغضم هر لحظه بزرگتر میشد و اشکای لعنتی جلوی متوجه شدم رو گرفته بودن.

نمیمیل داشتم با دیدن اشکام بفهمه بالاخره تونسته من رو بشکنه و غرورم بیشتر از این خورد بشه !

با پشت کف دست محکم به صورتم کشیدم و درحالی که اشکای لعنتیم رو پاک میکردم به طرفش رفتم و توی صورتش فریاد زدم:

_به چه جراتی کف دست روی من قد بلند کردی هااااا لعنتی !؟

سکوت کرده بود و فقط با حرص عجیبی نفس نفس میزد ، با مشت به جونش افتادم و تا میتونستم به سینه اش ضربه زدم.

با هر ضربه ای که میزدم با هق هق لرزون زیر لب زمزمه میکردم:

_چی از جون من میخوای لعنتی چرا کف دست از سرم برنمیداری ؟

نمیدونم چقد مشت به سینه اش کوبیدم تا اینکه کف دستام سست و بی جون شدن و جالب اینجا بود که هیچ حرکتی نمیکرد و همینطوری رو به روم توقف کرده بود تا من بزنمش.

با بدنی که دیگه جونی توش نمونده بود ازش جدا شدم و با صوتی که از شدت دادهایی که زده بودم گحرکت کرده بود ، خفه لب زدم:

_زیستن شخصی من به تو هیچ ارتباطی نداره متوجه شدی؟ بار آخرت بود توی زندگی من دخالت کردی.

عقب گرد کردم که ازش فاصله بگیرم که پوزخند صوت داری زد و با حرص عجیبی قد بلند گفت:

_میخوای من دخالت نکنم تا با اون پسره جان راحت تر باشی ؟؟

با این حرفش گوشام سوت کشید و ناباور به سمتش چرخیدم ، این دیووانه باز داشت چی سرهم میکرد؟؟

با قدم های بلند روبه روش از حرکت ایستادم و درحالی که کف دستم رو جلوش تکون میدادم با لکنت لب زدم:

_چ..ی چی گفتی ؟؟ یه بار دیگه تکرار کن

اخماش رو توی هم کشید و عصبی فریاد زد :

_همونی که گوش دادی !

هیستریک لبخند زدم و برای اینکه لجش رو بیشتر در بیارم با خنده بریده بریده اضافه کردم:

_آره فکر نمیکردم به این زودیا بفهمی ، الحق که خیلی باهوش !

دیدم چطور از خشم رگ های روی پیشونیش بیرون زد و از بس شتاب‌زده سریع نفس میکشید که صداش توی فضای اطراف پیچیده بود .

ته قلبم از اینکه عصبی شده بود و داشت میسوخت کمی خنک شد ، نیشخندی به صورت عصبیش زدم و ادامه دادم:

_حالا که اینقدر هوش و درکت بالاس ، از این به بعد کاری به رابطــــــه های من نداشته باش! فهمیدی؟

سعی در عصبی کردنش داشتم که موفق هم شدم ،چون به قدری داشت خودش رو کنترل میکرد تا حرکتی ازش سر نزنه که صورتش به کبودی میزد .

کف دستمو جلوی صورتش تکون دادم و درحالی که نگاهمو به چشمای قرمزش می دوختم و با پوزخندی گوشه لبم اضافه کردم:

_شاید کسایی که باهاشون رابطه دارم خوششون نیاد توی هی دور و بر….

هنوز حرفم کامل از دهنم در نیومده بود که دستش پشت گردنم قرار گرفت و لبای داغش روی لبام گذاشت .

لبهاش آنچنان داغ بود و با حرص روی لبهام میکشیدشون که ناخودآگاه لال شده بودم و حرفی نمیزدم .

نگاهاش رو بسته بود و همینطوری بی حرکت لباش رو ثابت نگه داشته بود

با پیچیدن کف دست دیگه اش دور کمرم و نفس عمیقی که کشید ، به خودم اومدم و تقلا کردم تا ازش جدا بشم .

اما اون با حرص و عصبیتی که توی رفتارش کاملا پیدا بود بدون توجه به تقلاهام ولم نمیکرد و بیشتر بهم چسبید .

از اینکه من رو بازیچه خودش میدونه که هر وقت میخواد راحت میتونه ازم سواستفاده کنه با تموم خشمی که توی وجودم بود

گاز محکمی از لبش گحرکت کردم که آوای آخش بلند شد ، تمایل داشت ازم جدا شه که بی توجه بهش دندونامو بیشتر فرو کردم

هرکاری میکرد ولش نمیکردم و درحالی که نگاه از اون دیدهای لعنتیش نمیگحرکت کردم به عذاب دادنش ادامه میدادم.

مگه چی میشه؟ یک بارم من باشم که اون رو عذاب بدم تا خشمم رو کمتر کنم .

با کف دستش فشار محکمی به بالا تنه ام آورد که از درد صورتم توی هم رفت و به اجبار ازش جدا شدم .

کف دستشو روی لبش فشار داد و داد کشید:

_دختره ی وحشی !

اما من بدون توجه به غرغرای اون کف دستمو جای فشار کف دستاش گذاشتم و با درد نگاهامو روی هم فشار دادم.

به طرف آیینه بغل ماشین راهی شد و درحالی که تنظیمش میکرد شروع کرد به بررسی کردن صورتش .

نمیدونم توی آیینه چی دید که نعره کشید:

_میکشمت دختره روانی

عصبی به سمتم اومد که با متوجه شدن لبش که وَرم کرده بود و به شدتی قرمز شده بود که توی صورتش علامت میداد قهقه ام بالا گرفت .

آخ خدا دلم خنک شد ، تا تو باشی من رو اذیت نکنی و به پرو پام نپیچی.

قبل از اینکه بهم نزدیک بشه دستمو جلوش گراهی شدم و با تهدید لب زدم:

_نزدیک نیا دیگه کشش و توان دعوا ندارم ، برو پی حیاتت استاد و دیگه نبینم دور و بر من بپلکی

از لج استاد آواش میزدم ،عقب گرد کردم و بدون توجه به نگاهای گرد شده اش ازش فاصله گحرکت کردم.

هنوز چند قدم نحرکت کرده بودم که دستی دور کمرم پیچید و تا به خودم بیام دیدم روی هوا معلقم .

روی دوشش انداختم و بدون توجه به جیغ و داد های من با کف کف دست ضربه محکمی به باس..نم زد که اخ کشیدهی از درد کشیدم.

_ساکت باش گربه وحشی !

به چه حقی من رو میخواست دنبال خودش ببره شروع کردم به مشت زدن به کمرش که بدون اینکه آخ بگه به راهش ادامه داد

با حرص شدت ضربه هام رو محکم تر کردم که عصبی فریاد زد :

_دختره ی احمق یک درصد فکر نکن من تو رو اینجا تنها میزارم و میرم
پس خفه شو تا مجبور نشدم دست و پاتو ببندم.

به قدری عصبی بود که مطمعن بودم تهمتوجه شدشو عملی میکنه پس از ترس حرفی نزدم و خاموشی کردم.

با یه حرکت عقب ماشین پرتم کرد و تا بخوام به خودم بیام در رو محکم بهم کوبید.

بحث و کلکل کردن باهاش بی فایده بود و فقط باعث میشد من تنها حرص بخورم .

پس مصمم شدم سکوت کنم و حرفی نزنم ، چراکه توی این مدت کم درک کرده بودم از بی محلی و اینکه بهش اهمیت ندی به شدت بیزاره پس همین براش بهترین تنبیه بود.

بدون توجه به نگاهای گاه و بیگاهش از آیینه جلوی ماشین، روی صنقلبی دراز کشیدم و دیدهامو بستم.

برای امروز به حدی کافی ظرفیتم تکمیل شده بود و دیگه توان مقابله و بحث با کسی رو نداشتم.

به قدری روی اعصابم مسیر حرکت کرده بودن که دیگه حوصله دعوا رو نداشتم و دلبسته شدم خونه که رسیدم

تموم اتفاقای امروزگار رو فراموش کنم روی تختم دراز بکشم و یه قلب سیر بخوابم تا تا خستگی امروزگار از تنم دربیاد.

صدای نفس عمیقی که کشید توی ماشین پیچید اما من بدون کوچکترین حرکتی نگاهامو بسته نگه داشتم

زیرا هم از دیروز خسته بودم و هم امروز به قدر کافی اذیت شده بودم

اینقدر فکر و خیال بیخود کردم که نمیدونم کی بیهوش شدم و به خواب عمیقی فرو رفتم .

جالبش اینجا بود که پیش کسی احساس امنیت میکردم و راحت خوابم میبرد که خودش باعث و بانی و سر دسته تموم مشکلات من بود .

این حس لعنتی که با وجود آزار و اذیت هاش باز احساس امنیت پیشش میکردم از کجا میومد خودمم نمیدونستم.

توی خواب و بیداری بودم که حس کردم توی آغوش گرمی فرو رفتم اما از بس خسته بودم که حتی نای باز کردن چشمام رو نداشتم.

اینقدر این چند روزگار بدنم خسته و کوفته بود و دیشبم تا نزدیکی هام صبح بیدار مونده بودم و امروزمم که به این شکل بد گذشته بود

باعث شده بود کلا سیستم بدنم بهم خورده بود و نمیتونستم هیچ حرکتی بکنم.

بدنم به خواب احتیاج داشت منم این چند روزگاره اصلا درست و حسابی نخوابیده بودم .

از بچگی عادت داشتم وقتی که دیر میخوابیدم اینطوری بدنم بی حرکت و سست میشد و تا زمانی که درست و حسابی خستگی از تنم بیرون نمیومد با مرده هیچ فرقی نداشتم.

مشکلی که داشتم این بود که وقتی میخوابیدم ، فقط نای باز کردن دیدهام و حرکت بدنم رو نداشتم وگرنه محیط اطرافم رو حس میکردم که داره چه اتفاقی اطرافم میفته .

از بوی عطرش متوجه شدم توی بغل امیرعلیم طبق معمول تمایل داشتم تقلا کنم ازش جدا شم اما نمیشد یعنی نمیتونستم و این دست خودم نبود.

صوتی باز کردن در اتاقی اومد و بعدم روی چیز نرم و راحتی خوابوندم، از راحتیش میشد حدس زد که تخت خوابه.

هرچی تلاش میکردم چشمامو باز کنم و یا حرکتی بکنم نمیشد و بدنم به شدت کرخت و بی حس شده بود.

میخواستم از اینجا برم اما اینقدر خسته بودم که کوچکترین حرکتی نمیتونستم بکنم

پاهام رو توی کف دستاش گراهی شد و یکی یکی کفشامو برام بیرون آورد .

بعد از چند ثانیه حس کردم کسی کنارم دراز کشید و از نفس های داغش روی پوست صورتم حس میکردم که چقدر بهم نزدیکه !

با نوک انگشتاش آروم روی گونه ام کشید و من اونقدر خمار خواب بودم که دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم و به خواب عمیقی فرو حرکت کردم

🍃
🍂🍃
🍃🍂🍃
🍂🍃🍂🍃
🍃🍂🍃🍂🍃
🍂🍃🍂🍃🍂🍃