گیج چرخی دور خودم زدم باید جادهی رو انتخاب میکردم و تا دیر نشده میرفتم پس بی اختیار بسم الله ای زیرلب زمزمه کردم و پاهای لرزونم رو دنبال خودم کشیدم و جاده مستقیم رو در پیش گرفتم
تموم تنم درد میکرد و حس میکردم دیگه نایی توی تنم باقی نمونده که بتونم مسیر برم زبونی روی لبهای خشکیده ام کشیدم و کف دستمو به تنه درختی که کنارم بود زدم
نمیدونم دقیق چند ساعت بود که داشتم بی وقفه جاده میحرکت کردم اما هنوز به جایی نرسیده بودم حس میکردم گم شدم و همینم باعث شده بود کم کم ترس برم داره
آفتاب داشت غروب میکرد اما من هنوز سرگردون داشتم مسیر میرفتم ، یکدفعه با ضعفی که توی شکمم پیچید اخمام درهم شد و توقف کردم
این چند وقته غذای درست حسابی نخورده بودم برای همین حس میکردم از شدت ضعف حتی پوست شکمم هم درد میکنه دستمو روش کشیدم
و درحالیکه اخمامو توی هم میکشیدم زبونی روی لبهای ترک خورده ام کشیدم و زیرلب خسته نالیدم :
_یه کم دیگه باید تحمل کنم !!
اما مگه شکمم این حرفا حالیش میشد ؟! از شانس بدم صوتی غار و غورش به قدری قد بلند شده بود که نمیتونستم نسبت بهش بی اهمیت باشم
با اعصابی متشنج از اینکه گم شده بودم مشت گره خورده ام رو محکم توی شکمم کوبیدم و حرصی زیرلب غریدم :
_تو یکی دیگه ساکت شو !!!
از دردش با صورتی درهم خسته به تنه درختی تکیه دادم و با بدنی که از شدت ضعف به لرزه افتاده باشه آروم روی زمین خاکی نشستم و سعی کردم فکرم رو متمرکز کنم
میهراسیدم اینجا بمونم و شامگاه خوراک حیوان های وحشی بشم با فکر بهشون با ترس آب دهنم رو آوادار قورت دادم و وحشت زده زیرلب نالیدم :
_نه نه حتما یه راهی هست !!
نباید پایان مسیر من این باشه نه نمیزارم
وحشت زده خواستم بلند شدم که یکدفعه همون پای ضرب دیده ام لرزید و تا به خودم بیام با کله پخش زمین شدم
از درد زیادی که توی تنم و مخصوصا صورتم پیچید داد بلندی زدم و بالاخره مقاومتم شکست و صدای هق هق گریه ام بالا گرفت و از ته دل برای بدبختی خودم زار زدم
توی حس و حال خودم بودم که یکدفعه حس کردم آوایی متوجه شدم بی اختیار گریه هام بند اومد و فین فین کنان درحالیکه دماغمو بالا میکشیدم خاموشی کردم
خوب که گوش دادم مطمعن شدم اشتباه نشنیدم و صوتی ماشین میاد ، نور امیدی توی قلبم تابید و توی اوج غمی که داشتم لبخندی گوشه لبم قرار گرفت و ناباور درحالیکه سعی میکردم کشیده شم زیرلب زمزمه وار نالیدم :
_خدایا شکرت !!
انگار با متوجه شدن همین یه خورده صدا انرژی مضاعف پیدا کرده باشم تموم ضعف و دردها رو فراموش کرده و با باقی مونده قدرتم قد بلند شدم و لنگون لنگون شروع کردم به جاده حرکت کردن
هرچی جلوتر میحرکت کردم صوتی ماشین واضح تر به گوشم میرسید و همین هم باعث شده بود لبخند کم جون گوشه لبم بزرگ و بزرگتر بشه
یعنی باور کنم واقعا دارم نجات پیدا میکنم و خواب نیست ؟؟
با نفس هایی بریده درحالیکه به سختی سعی داشتم از یه سربالایی که بود بالا برم زبونی روی لبهای ترک خورده و خونیم کشیدم و لرزون نالیدم :
_کم…ک کمکم کنید !!
طعم تلخ خون توی دهنم پیچید که با چندش صورتم درهم شد و سعی کردم باز حرفی بزنم اما همین که باز دهنم رو باز کردم و خواستم کلمه ای رو به زبون بیارم
آنچنان درد بدی توی گلوم پیچید که توقف کردم و با درد دستی به گلوم کشیدم ، بخاطر اینکه چندساعتی بود داشتم پیاده و تشنه مسیر میرفتم گلوم خشک شده و درد میکرد
با صورتی درهم بیخیال گلوم که گرفته بود شدم و سعی کردم هر طوری شده بالا برم و خودم رو به پشت درختا جایی که صوتی ماشین به گوش میرسید برسونم
اما پاهای لرزون و ضعیفم یاری نمیکردن و چندباری نزدیک بود با سر پخش زمین شم که به زور خم شدم و درحالیکه کف دستامو ستون زمین میکردم خودم رو محکم گرفتم
حالا که پاهام باهام یاری نمیکنن با کف دستام که میتونستم بالا برم !! با این فکر دستام روی زمین کشیدم و با کمک اونا شروع کردم به بالا راهی شدن و بدن زخمیم رو دنبال خودم کشیدن
نفس هام دیگه بالا نمیومد که بالاخره بالا رسیدم با درد سرمو روی زمین گذاشتم و با نفس نفس سعی کردم آب دهنم رو قورت بدم که نتونستم
لعنتی زیرلب زمزمه کردم و با اخمای درهم سرمو بالا گراهی شدم تا اطراف رو مشاهده کرد بزنم و موقعیت رو بسنجم که یکدفعه با متوجه شدن چیزی که جلوی روم بود
دیدهام برقی زد و ناباور دهنم نیمه باز موند یعنی باید چیزی که جلوی چشمام هست رو باور میکردم ؟؟
وسط دل درختای سر به فلک کشیده جاده ای بود که تا چشم میخورد امتداد داشت ، با شوق به هر سختی که بود بدن خسته ام رو به دنبال خودم بالا کشیدم
و بی اختیار زیرلب با نفس نفس زمزمه کردم :
_خدا ممنونم ازت !!
” جورج “
هنوز بعد گذشت چند روز خبری از آیناز نبود فکر بودنش کنار نیما داشت از پا درم میاورد و دیوونه ام میکرد
فکر اینکه باز داشت مثل گذشته صاحب همه چیز میشد و سکان این دخترم کف دستش میگحرکت کرد به مرز جنون میرسوندم
باید تا دیر نشده پیداش میکردم و نمیزاشتم همه چی به نفع نیما تموم شه و کار به جاهای باریک بکشه با این فکر گوشی رو برداشتم و بی معطلی شماره ای رو گحرکت کردم
باید میدرک کردم چیکار کرده و تا حالا تونسته ردی از نیما گیر بیاره یا نه !!
به دو بوق نکشیده گوشی رو برداشت و صدای جدیش توی گوشم پیچید :
_بله قربان !!
به صنقلبی تکیه دادم و بیقرار سؤال کردم :
_چیکار کردی ؟؟ تونستی چیزی گیر بیاری یا نه ؟؟
با آوای گراهی شده ای اظهار کرد :
_قربان متاسفانه نتونستن چیز زیادی پیدا کنن اما ….
لعنتی زیرلب زمزمه کردم و درحالیکه عصبی دستی به صورتم میکشیدم سوالی سؤال کردم :
_اما چی ؟؟؟
معلوم بود از صوتی بلندم ترسیده چون کف دستپاچه لب زد :
_اما تونستن منطقه ای که حضور داره رو شناسایی کنن
چی فهمیدن کدوم منطقه اس ؟؟ راست روی صنقلبی جای گرفتم و با هیجان پرسیدم :
_خوب کجاست ؟؟
_قربان تقریبا خارج شهره یه جایی بین منطقه ….
با شنیدن اسم منطقه جفت ابروهام بالا پرید و با تعجب زیرلب زمزمه کردم :
_جایی به اون پرتی رفته چیکار ؟؟
با زیرکی بیان کرد :
_بنظرتون چرا ؟؟ چوپ همچین جایی به فکر هیچکس نمیرسه و جون میده برای از کف دست همه پنهون شدن !!
راست میاضافه کرد همچین جایی به فکر جن هم نمیرسید و راحت میشد کسی مثل آیناز رو زندونی کرد و به زور پیش خودش نگه داشت زیرا هرچی داد و فریادم کنی به گوش هیچ کس نمیرسه
توی فکر بودم که صدام زد و جدی اضافه کرد :
_قربان حالا میخواید چیکار کنید ؟؟
به خودم اومدم و با کف دستای مشت شده غریدم :
_ افرادت رو جمع کن باید بریم اون منطقه رو بگردیم
_ولی قربان میدونید چقدر بزرگه و ن….
توی حرفش پریدم و حرصی لب زدم :
_همین که اظهار کردم زود جمع و جورشون کن
و بدون اینکه منتظر پاسخی از جانبش باشم گوشی رو قطع کردم و روی دستگاه کوبیدم
نمیدونم چند ساعتی رو عصبی و بیقرار دور خودم چرخیدم که بالاخره تقه ای به در اتاق خورد و منشی با صورتی بهت زده داخل شد و گفت :
_ببخشید قربان همون مرد اونروزگاری همراه با چند نفر اومدن و اصرار دارن با شما ملاقات کنن
از صورت ناباورش درک کردم جریان از چه قراره حتما با متوجه شدن اون همه آدم غریبه شوکه شده و تعجب کرده ، به طرفش برگشتم و بی معطلی گفتم :
_اوکی زود بفرستشون داخل !!
با تعجب ابرویی بالا انداخت و زیرلب زمزمه وار گفت :
_نگاه قربان !!
بیرون راهی شد و طاما نکشید اونی که استخدام کرده بودم هممسیر بقیه افرادش داخل اتاق شدن با دقت نگاهمو بینشون چرخوندم و گفتم :
_افرادت همینن ؟!
صاف از حرکت ایستاد و جدی بیان کرد :
_نه قربان تعدادیشون هم پایینن !!
زیرلب خوبه ای زمزمه کردم و درحالیکه کتم رو از روی مبل چنگ میزدم بلند خطاب بهش اضافه کردم :
_پس بریم تا دیر نشده !!
_نگاه قربان
از اتاق بیرون رفتم که با اشاره ای به افرادش قد بلند اظهار کرد :
_دنبالم بیاید !!
با عجله از شرکت بیرون زدیم و طاما نکشید با چند ماشین پشت سرهم توی جاده افتادیم پامو روی گاز فشردم و با سرعت شروع کردم بین ماشین ها لایی کشیدن
دیرم بود که برسم و تموم اون منطقه رو به دنبال آیناز زیر و رو کنم هرچند قلبیل اصلیمم اون نبود و بیشتر از حرص نیمایی که همیشگی همه چی رو ازم میگحرکت کرد میخواستم به کف دستش بیارم
اون دختر باید مال من بشه !!
آره نمیزارم کف دست نیما بهش بخوره ، با یادآوری نیما حرص تموم وجودم رو دربرگحرکت کرد و به قدری حواسم پرت شد که نزدیک بود با ماشینی که از رو به رو میومد تصادف کنم
زود فرمون رو پیچراکهدم و محکم پامو روی ترمز فشردم که ماشین کنار جاده با صدای بدی توقف کرد بی اختیار تکون محکمی خوردم و سرم محکم به فرمون ماشین خورد
توی شوک بودم که یکدفعه گرمی خون بود که از روی پیشونیم روان شد سرمو برداشتم و دستی به پیشونیم کشیدم که از درد بدی که توی سرم پیچید آخ آرومی از بین لبهام بیرون اومد
لعنتی زیرلب زمزمه کردم و خم شدم و از توی داشامگاهورت ماشین چندتا کف دستمال کاغذی بیرون کشیدم و میل داشتم روی پیشونیم بزارم
که تقه ای به شیشه ماشین خورد و با متوجه شدن کسی که پشت شیشه با مضطربی نگاهم میکرد بی معطلی دکمه رو زدم که شیشه پایین راهی شد
نگران نگاهش رو توی صورتم چرخوند و گفت :
_چی شده قربان ؟؟
آب دهنم رو صوتدار قورت دادم
_هیچی یهویی یه ماشین پیچید جلوم دیگه نمتوجه شدم چی شد
با نگرانی نگاهی به پیشونیم انداخت
_میخواین ببرمتون بیمارستان ؟؟
اخمامو توی هم کشیدم و کف دستمال رو بیشتر روی پیشونیم فشردم
_نه نمیخواد !!
دستش به سمت پیشونیم اومد و گفت :
_اما قربان داره خون م….
درحالیکه سرمو عقب میکشیدم توی حرفش پریدم و گفتم :
_بیخیال باید تا دیر نشده مسیر بیفتیم
_اما آخه خ….
دستمال کاغذی های تو کف دستم رو که بر اثر خونم خیس شده بودن رو از شیشه به بیرون پرت کردم و عصبی بیان کردم :
_خودم حال خودمو بهتر از تو میفهمم و اظهار کردم که نیازی نیست !!
مات و مبهوت نگاهم کرد که سوییچ ماشین رو چرخوندم و درحالیکه سعی در روشن کردن داشتم خطاب بهش اضافه کردم :
_حالام برو سوار ماشینت شو و تا دیر نشده دنبالم بیا
با اینکه هنوز گیج و مضطرب به نظر میرسید اما به اجبار سری تکون داد و زیرلب زمزمه وار اضافه کرد :
_دیده قربان !!
تا از ماشین فاصله گرفت دکمه بالا حرکت کردن شیشه رو زدم و بعد از اینکه پامو محکم روی گاز فشردم با سرعت توی جاده افتادم
به قدر کافی وقت رو از کف دست دادم نباید بیشتر از این وقت کشی میکردم نمیدونم دقیق چند ساعتی بود که توی مسیر بودیم که بالاخره با مشاهده کردن تابلوی اون منطقه دیدهام برقی از خوشی زد
این منطقه یه بدی که داشت بخاطر اینکه توی حاشیه شهر بود زمان نسبتا زیادی رو باید صرف میکردی تا برسی اما از طرفی مکان خوبی بود برای از متوجه شد بقیه پنهون شدن
حالا که رسیده بودیم باید از کجا شروع میکردیم ؟؟
ماشین رو گوشه خیابون پارک کردم و درحالیکه پیاده میشدم و کف دستی به سرم میکشیدم نگاهمو برای پیدا کردن ماشین افرادم به اطراف چرخوندم
یکدفعه با متوجه شدنش ماشیناشون که دونه دونه از دور بهم نزدیک میشدن از ماشین خودم فاصله گحرکت کردم و بیقرار به سمتشون حرکت کردم
ماشین رییسشون کنارم پام توقف کرد و درحالیکه پیاده میشد اخماش رو توی هم کشید و جدی اضافه کرد :
_حالا باید چیکار کنیم رئیس !!
_پخش بشید هر کدوم از افرادت رو بفرست یه قسمت خاصی رو بگردن
توی فکر فرو راهی شد و جدی اظهار کرد :
_اما قربان چطوری بشناسنشون ؟؟
وااای لعنتی به اینجاش فکر نکرده بودم ، با یادآوری چیزی گوشی از جیبم بیرون کشیدم و نگاهی به تنها عکسی که از آیناز داشتم انداختم
_این عکس خانوم رو برات میفرستم برای بقیه افرادتم بفرس
_نگاه !!
گوشی رو بیرون کشید که زودی عکس رو براش فرستادم اما مشاهده کردم هنوز دودل سرجاش از حرکت ایستاده و با حالت خاصی نگاهم میکنه
_باز چیه ؟؟
گوشی رو توی جیبش هُل داد
_قربان اگه عکس نیما هم باشه بهتره
_چطور ؟!
دستی به ته ریشش کشید و با تیزبینی اضافه کرد :
_زیرا خانوم به احتمال زیاد زندونی و جایی هستن که نمیتونیم پیداش کنیم اما نیما کسی که زندونیش کرده حتما میاد بیرون چرخی بخوره یا خریدی چیزی بکنه
توی فکر فرو حرکت کردم بدم نمیگفت چطور به ذهن خودم نرسیده ؟! ولی چطور عکسی از نیما پیدا میکردم ؟!
ناامید لب زدم :
_راست میگی اما عکسی ازش ندارم
چند ثانیه بی حرف نگاهم کرد و درحالیکه دست به سینه خیرم میشد با لحن خاصی پرسید :
_مطمعنید تو گوشیتون ندارید ؟؟
چی گوشی من ؟؟؟ اخمام توی هم فرو راهی شد
یکدفعه با چیزی که به ذهنم رسید بی معطلی گوشی رو باز از جیبم بیرون کشیدم و توی شامگاهکه های اجتماعی مثل اینستاگرام و تلگرام و….. دنبال عکس پروفایلی چیزی ازش گشتم
یکدفعه عکسی توی اینستاگرام ازش پیدا کردم و لبخندی گوشه لبم سبز شد ، بی معطلی درحالیکه شاتی ازش میگحرکت کردم و براش میفرستادم خطاب بهش اضافه کردم :
_بیا اینم عکس برید تا دیر نشده !!
_نگاه قربان
به سمت افرادش رفت و شروع کرد باهاشون صحبت کردن اما من بی معطلی سوار ماشین شدم و توی جاده های پرتی که پُر بود از درختای کشیده و سر به فلک کشیده روندم
نمیدونم چقدر درحال گشت زنی بودم که دیگه نایی تو تنم نمونده بود و خستگی از سر و روم میبارید اما دریغ از یه رد و نشونی !!
کم کم داشتم ناامید میشدم که یکدفعه با دیدن چیزی که کنار جاده افتاده بود بی معطلی پامو روی گاز فشردم که ماشین با آوای بدی متوقف شد
حس کردم کسی گوشه جاده روی زمین افتاده اول فکر کردم بخاطر خستگی بیش از حد گیج میزنم و نگاهام اشتباه میبینه ولی وقتی که خوب دقت کردم مشاهده کردم نه انگار تکون میخوره
با عجله از ماشین پیاده شدم که با مشاهده کردن موهای پریشونش که توی باد میرقصدن مطمعن شدم آدمه که اونطور روی زمین افتاده
بی معطلی به سمتش قدمی برداشتم یعنی چه اتفاقی براش افتاده؟؟
همین که نزدیکش رسیدم و کنارش جای گرفتم با متوجه شدن لباسای خاکی و خونیش وحشت زده صداش زدم و گفتم :
_چی شده خانوم ؟؟؟
موهای قد بلندش رو صورتش افتاده بودم و صورتش معلوم نبود وقتی مشاهده کردم هیچی نمیگه به اجبار روش خم شدم و نبضش رو گراهی شدم خداروشکر میزد
کف دستم به سمت صورتش راهی شد و بی اختیار موهای پخش شده توی صورتش رو کناری زدم یکدفعه با متوجه شدن صورتش حس کردم برای ثانیه ای نفس کشیدن از یادم راهی شده
باورم نمیشد آیناز بود که با صورت زخم و زیلی و لباس های پاره اینطوری بی جون کنار جاده افتاده و تکون نمیخوره خدایا بالاخره پیداش کرده بودم
با یه حرکت توی بغلم کشیدمش وحشت زده آواش زدم :
_نگاهات رو باز کن ببینم چی شدی دختر ؟؟
هرچی صوتش میزدم هیچ عکس العملی نشون نمیداد از وضع صورت و بدنش معلوم بود حالش خوب نیست قبل اینکه بلایی سرش بیاد باید به بیمارستان میبردمش
با یه حرکت یک کف دستمو زیر سر و کف دست دیگمو زیر پاهاش گذاشتم به آغوش کشیدمش و بلند شدم باعجله به سمت ماشین به مسیر افتادم
بعد از اینکه روی صندلی پشت خوابوندمش با عجله ماشین رو دور زدم و پشت فرمون جای گحرکت کردم و با سرعت به راه افتادم تموم مدتی که توی جاده بودم
همش نگاهم از آیینه به آینازی بود که هر از گاهی تو خواب با درد ناله ای میکرد و کمک میتمایل داشت با دیدن حالش عصبی دندونامو روی هم سابیدم و خشمگین زیرلب غریدم :
_وااای به حالت نیما اگه بلایی سرش بیاد
کف دستام از زور خشم دور فرمون محکم شدن و پامو تا آخر روی پدال گاز فشردم و به سمت مسیری که حدس میزدم تهش به بیمارستان ختم میشه روندم
بالاخره بعد از کلی حرص خوردن به بیمارستان رسیدم ، با تموم قدرت پامو روی ترمز فشردم که ماشین با صدای بدی متوقف شد با دلواپسی درحالیکه کف دست و پامو گم کرده بودم پیاده شدم
و بعد از اینکه آیناز بیهوش رو توی آغوشم کشیدم با عجله وارد اورژانس شدم وحشت زده شروع کردم به داد و بیداد کردن
_کمک …. یکی بیاد کمک کنه !!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن