همین که دهن باز کردم چیزی بگم کف دستش روی یقه پیمسیرنم قرار گرفت و به سمت خودش داخل خونه کشیدم و تا بخوام به خودم بیام لبهاش بودن که روی لبهای نیمه بازم نشستن و به شدت شروع کرد به بوسیدنم
چند ثانیه اول بُهت زده بودم اما زودی به خودم اومدم و آتیش توی وجودم آنچنان شعله ور شد که شروع کردم باهاش همکاری کردن و دستم توی موهای قد بلند و پرپشتش قرار گرفت
این دختر همواره پایه همه دیوونه بازی هام بود و هر کاری ازش میمیل داشتم برام انجام میداد همینش هم باعث شده بود باهاش راحت باشم و همواره برای رابطه اسمش اامان نفر توی ذهنم نقش ببنده
همونطوری که درگیر هم بودیم عقب عقب رفتیم تا اینکه پاش به کاناپه گیر کرد و همونطوری که بهم چسبیده بودیم با پشت روی کاناپه افتادیم
همین باعث شد برای ثانیه ای از هم جدا شیم با شهو….ت نگاهمو توی صورتش چرخوندم و کف دستم به سمت درآوردن لباسش حرکت کرد که تبسمی زد و با نفس نفس لب زد :
_اامان باره اینطوری بیقرار میبینمت !!
توی خاموشی سرم توی گودی گردنش فرو راهی شد و درحالیکه لبامو روی پوست گردنش میکشیدم دیدهامو بستم که یکدفعه با نقش بستن آیناز جلوی چشمام
انگار دیووونه شده باشم یکدفعه تموم حس و حالم پرید و یخ کرده بی حرکت توی همون حالت موندم وقتی مشاهده کرد تکونی نمیخورم کف دستش توی موهام چنگ شد
و درحالیکه با لوندی بدنش رو تکون میداد کنار گوشم زمزمه وار لب زد :
_چه خوبه همیشه اینطوری بیقرار من باشی
هه نمیدونست بیقرار اون نیستم فقط و فقط سعی دارم خودم رو باهاش آروم کنم تا سراغ آینازی که باعث این حالم شده نرم
شاید چراکه نمیخواستم باور کنم که اون دختر بدون هیچ لوندی و در عین سادگی باعث این حالم شده و میخواستم به خودم ثابت کنم که هیچ تاثیری روی من نداره
ولی اگه تاثیری روم نداشت پس چرا باید فقط با اندیشیدن بهش اینطوری تموم حس و حالم بپره و تموم شور و اشتیاقم از بین بره و سرد بشم ؟؟
نه نباید بیشتر از این به اون دختره توی فکر و ذهنم بها میدادم با این حرف با یه حرکت خشن باقی مونده لباسش رو از تنش بیرون کشیدم و همین که میخواستم کار رو یکسره کنم
بدنم باهام یاری نمیکرد و بی حرکت درست عین کسایی که هیچ اراده ای از خودشون ندارن کلافه مونده بودم
نه اینطوری فایده نداشت عصبی از روش کنار راهی شدم و با اعصابی داغون لگد محکمی به میز وسط سالنش کوبیدم که با صوتی بدی چپه شد
با متوجه شدن این صحنه کاترین با ترس و لرز از روی مبل نیم خیز شد و وحشت زده نالید :
_چته ؟؟ این کارا چین که میکنی ؟؟
با اعصابی متشنج چرخی دور خودم زدم و درحالیکه کلافه چنگی توی موهام میزدم و میکشیدمشون زیرلب عصبی با خودم زمزمه وار بیان کردم :
_چرا دست از سرم برنمیداری دختر !!!
کاترین که از راهی شدار من وحشت زده شده بود قد بلند شد و به سمتم اومد
_دختر کیه؟؟ چت شده عزیزم ؟؟
اون یه بند حرف میزد ولی من بی اهمیت به حرفای اون کلافه دور خودم میچرخیدم و زیرلب غُرغُرکنان چیزهایی با خودم زمزمه میکردم
از کف دست خودم شاکی بودم که چطور اون دختر شده ملکه روحم و اینطوری داره آزارم میده و کنترل عقل و فکرم رو توی چنگش گرفته
من نیما کسی که این همه ادعاش میشد و قصد عذاب دادن امیرعلی و خواهرش رو داشتم اینطوری بازیچه دست آیناز شدم و خودم رو اینطوری سکه یه پول کردم
نمیدونستم که داره چه بلایی سرم میادش فقط این رو زیبا متوجه شده بودم که فعلا نمیتونم با هیچ کسی جز آیناز رابطه داشته باشم و فقط خودش خودش رو میخوام
زیرا بدنم فقط نسبت به اون حس داره و نسبت به کاترینی که تموم مدت باهاش بودم اینطوری سرد و بی روح شدم طوری که حتی لمس و بوسیدنش هم مثل قدیم حسی بهم نمیده و کنارش درست مثل یه تیکه سنگ میموندم
نه اینطور درست نبود !!
قرار بود من سُکان روح و جسمش رو در کف دست بگیرم نه اینکه دیوونه شم و به این حال و روز بیفتم
توی حال خودم بودم که بازوم توسط کاترین به عقب کشیده شد ، به سمتش چرخیدم که با همون بدن برهنه رو به روم ایستاد و با مضطربی جویا شد :
_چرا نمیگی چته ؟؟ حالت خوبه ؟؟
با مشاهده کردن دیدهای مضطربش به خودم اومدم و بی حرف کف دستام رو به نشونه به آغوش کشیدنش باز کردم چندثانیه نگاهش رو بین نگاهام و دستای بازم چرخوند و به سمتم اومد
خودش رو توی آغوشم انداخت که کف دستامو دورش حلقه کردم و بوسه ای روی گردنش نشوندم اون که گناهی نداشت من اینطوری ترسونده بودمش و باعث شده بودم شامگاهش خراب شه
تموم طول شامگاه هر چی ازم سؤال کرد که قلبیل اون رفتارم چی بوده هیچ چیزی برای گفتن نداشتم چون نمیتمایل داشتم بفهمه قلبیل این سردی توی رابطم یه دختر دیگه اس و بدتر از همه گند بزنم به همه چی!!
اما خودش معلوم بود به یه چیزایی شک کرده چراکه بیخیال نمیشد و تموم شامگاه یه طورایی بهم چسبیده بود و ولم نمیکرد و حتی شامگاه مجبورم کرد پیشش بمونم
ولی تموم شب فکر و خیال باعث شد پلک روی هم نزارم و آروم و قرار نداشته باشم ، نصف شامگاه با متوجه شدن خواب بودنش بیقرار کشیده شدم و از خونه اش بیرون زدم و بعد از اینکه سوار ماشین شدم با سرعت به سمت خونه باغ روندم
تموم مدتی که توی جاده بودم فکرم درگیر این بود که چرا باید وقتی که اینقدر تشنه رابطه ام با وجود کاترین توی بغلم یکدفعه اینطوری سرد بشم که تموم حس و حالم بپره!!
میدونستم منشا این واکنش بدنم کسی نیست جز آیناز اون دختری که الان مدت هاست که زندانی منه و میتمایل داشتم ازش برای انتقام از اون برادرش استفاده کنم
یعنی کم کم دارم بهش حس پیدا میکنم ؟!
نه نه امکان نداشت !!
کلافه سرم رو به اطراف تکونی دادم و زیرلب غریدم :
_حتما دیوونه شدی نیما !!
فرمون رو محکمتر توی کف دستام فشردم و با از حرکت کردارهای جمتوجه شدی که از خودم میدیدم حرصی لبم رو زیر دندون فشردم که طعم تلخ خون توی دهنم پیچید
با رسیدن در خونه باغ از ماشین پیاده شدم تا در رو باز کنم اما هنوز به سمت در قدمی برنداشته بودم که صدای زنگ گوشی موبایلم کشیده شد
و همین هم باعث شد گوشی رو از جیبم بیرون بکشم و تو تاریک روشن کوچه نگاهی به صفحه اش بندازم که با متوجه شدن شماره ناشناسی که روی صفحه نمایشم بود
اخمامو توی هم کشیدم یعنی کی میتونست باشه ؟؟ یه ثانیه به سرم زد که رد تماس بزنم ولی نمیدونم یکدفعه چه مرگم شده بود که برای اینکار دوقلب شدم
و اینقدر به صفحه تماس خیره شدم که تماس قطع شد ، پوووف کلافه ای کشیدم و میل داشتم گوشی روی توی جیبم هُل بدم اما باز آوای زنگش کشیده شد
نگاهی انداختم ، همون شماره ناشناس بود بالاخره تردید رو کناری گذاشتم و تماس رو وصل کردم
_بله ؟!!
با پیچیدن صدای کسی که این روزگارا سعی میکردم بهش فکر نکنم و ازش دوری کنم توی گوشم پیچید و باعث شد کف دستم مشت بشه
_الوووو نیما
باز نورا چی از جون من میتمایل داشت نورایی که این روزگارا شده بود تنها دغدغه فکری و ذهنیم که چطور این همه سال به فکرش نبودم و خودم رو مقصر میدونستم
سعی کردم برخلاف دفعه های قبل باهاش آروم صحبت کنم زیرا حالا متوجه شده بودم که تموم این مدت چه عذابی کشیده و ما ازش بی خبر بودیم
پس به ماشین تکیه دادم و به آرومی لب زدم :
_بله چی شده ؟!
فکر میکردم میخواد درباره مولین و مشکلات بین خودمون صحبت کنه اما صدام زد و جدی گفت :
_تو که خبری از آیناز نداری هاااا ؟!
آیناز ؟! بازم اون ؟؟
لعنتی حالا چی بهش میگفتم؟؟
برای اینکه بیش از این بهم شک نکنه زودی خودم رو جمع و جور کردم و بی تفاوت پرسیدم :
_نه مگه چی شده ؟؟
مکثی کرد و بعد از دقایقی نفس گیر سؤال کرد :
_مطمعن باشم خبری ازش نداری ؟؟
انگار پیشمه و داره میبینتم سری در تایید حرفاش تکونی دادم و به دروغ لب زدم :
_آره !!
نفسش رو پر صوت توی گوشی فوت کرد و با غمگینی و بغضی آشکار گفت :
_خدایا پس کجاست این دختر !!!
پس متوجه شده بودن که آیناز گم و گور شده و خبری ازش نیست و اولین نفر هم به من شک کرده بودن
برای اینکه خودم رو به اون جاده بزنم که یعنی یعنی از متوجه شدن این حرف شوکه شده ام گوشی رو به دست دیگه ام دادم و با تعجب ساختگی لب زدم :
_چی شده ؟! چه اتفاقی افتاده؟
با صدای که از زور بغض میلرزید اضافه کرد :
_انگار آب شده و به زمین راهی شده باشه چند روزگاره خبری ازش نیست
بیخیال اضافه کردم :
_نگران نباش شاید جایی رفته مسافرت و یا تفریح برمیگرده
انگار برای اضافه کردن حرفی دوقلبه چند ثانیه سکوت کرد و بعدش مِنُ مِنْ کنان اضافه کرد:
_آخه مشکل چیز دیگه اس !!
معلوم بود چیزی میدونه و وحشت کرده برای اینکه به حرف بکشونمش جدی صداش زدم و اظهار کردم :
_چی شده هااا ؟!
دستپاچه و با عجله کلمات رو پشت هم ردیف میکرد
_آخه همه به تو مشکوک شدن ، نمتوجه شدی قیافه امیرعلی رو از بس عصبیه که کارد میزنی خونش درنمیاد
پوزخندی گوشه لبم جای گرفت پس غیرت آقا باز گُل کرده و داره در به در دنبال خواهرش میگرده هه اگه بلایی که به زودی میمیل داشتم سر خواهرش بیارم رو میدرک کرد میتمایل داشت چیکار کنه اون وقت حتما قیافه اش متوجه شدنی میشد
توی فکر فرورفته و داشتم توی ذهنم براشون خط و نشون میکشیدم که با صدا زدن اسمم توسط نورا به خودم اومدم
_الووو نیما هنوز پشت خطی ؟؟
تکونی خوردم و درحالیکه صاف می توقف کردم جدی لب زدم :
_آره هستم
با بغض اظهار کرد :
_حالا چیکار کنیم !!
یه طوری صحبت میکرد که انگار با وجود حرفایی که بهم زده بودیم باز من رو مقصر میدونست و بهم مشکوک بود
این رو از طرز حرف زدنش راحت حس میکردم برای اینکه خیالش رو راحت کنم بیخیال اضافه کردم :
_هیچی جز اینکه به پلیس خبر بدید و یا اینکه همینطوری منتظر بمونید ببینید بالاخره خبری ازش میشه یا نه !!
اسم پلیس رو که آوردم خاموشی کرد و چند ثانیه چیزی ناضافه کرد معلوم بود تعجب کرده و انتظار همچین حرفی رو از من نداشته
منتظر گوشی به دست مونده بودم تا بفهمم چه عکس العملی میخواد نشون بده که بالاخره به خودش اومد و با لُکنت بیان کرد :
_چی ؟! پلیس ؟؟
_آره دیگه به اون داداش خوش غیرتش بگو بره اداره پلیس سراغ خواهرش رو بگیره
انگار واقعا از من ناامید شده باشه کلافه اضافه کرد :
_باشه حالا ببینیم چی میشه !!
پوزخندی گوشه لبم نشست ، همین که از من ناامید و مطمعن میشدن که پیش من نیست خیلی خوب میشد و با آوردن اسم پلیس شکشون نسبت بهم کمتر شده بود
چراکه پیش خودشون صد در صد فکر میکردن اگه کار اینه ، نمیاد بگه برید پیش پلیس و با کف دستپاچگی سعی میکنه جلومون رو بگیره ولی نمیدونستن که من هفت خط تر این حرفام و میدونم توی این موقعیت ها چطوری عمل کنم
با سرفه ای صدام رو صاف کردم و بی تفاوت لب زدم :
_اوکی کاری نداری باید قطع کنم
_نه ببخشید که مزاحم شدم خدافظ
کف دستم روی قطع تماس راهی شد که یکدفعه با یادآوری مولین زودی گوشی رو دم گوشم گذاشتم و هول لب زدم :
_راستی از مامان چه خبر ؟؟
خداروشکر تماس قطع نشده بود زیرا طاما نکشید آوای جدیش تو گوشم پیچید :
_چطور شده تو احوال مولین رو از من میپرسی ؟؟
لبامو بهم فشردم کف دست خودم نبود که باز داشتم عصبی میشدم ، آخه این حرفش یعنی چی ؟! عصبی توی گوشی بیان کردم :
_چیه ؟؟ حق ندارم بدونم مولینم کجاست و داره چیکار میکنه ؟؟
با بالا راهی شدن صوتم اونم عین خودم عصبی اظهار کرد :
_نه حق نداری وقتی که باعث شدی اونطوری قلبشکسته از پیشت بره
باز داشت عصبیم میکرد این دختره یک دقیقه نمیتونست آروم و قرار داشته باشه و بزاره مثل آدمای عادی باهم حرف بزنیم
_من هر کاری کردم بخاطر تو بوده
بهت زده گفت :
_چی ؟! من ؟!
گوشی رو محکم توی کف دستم فشردم داشت باز بحث های قدیمی رو جاده مینداخت لعنتی همون حرفای قدیمی و همون اعصاب خوردی های گذشته که همشون بیفایده بودن
بی حوصله کف دستی به صورتم کشیدم و بی توجه به حرفش اظهار کردم :
_بیخیال…..از مولین خبر داری یا نه ؟؟
_آره خبر دارم ولی از کف دستت بسیار دلخوره و نمیتونه ببخشتت
_حواست بهش باشه همین !!
و بدون اینکه منتظر پاسخی از جانبش باشم گوشی رو قطع کردم و داخل جیبم فرو کردم هرچی باهاش حرف زدم بس بود دیگه کم کم داشت عصبیم میکرد
اصلا این وقت شامگاه چرا باید بیدار باشه و به من زنگ بزنه ؟! هه معلومه که نتونستن پلک روی هم بزارن و اون شوهر دیوونه اش گذاشتتش زنگ بزنه به من تا اینطوری آمار من رو دربیاره
تبسمی مغرور گوشه لبم جای گرفت و درحالیکه بی معطلی در خونه رو باز میکردم زیرلب با خودم زمزمه وار اضافه کردم :
_حالا حالا باید دنبالم بدویی پسر !!
ماشین رو که داخل حیاط پارک کردم آروم وارد شدم و توی تاریک روشن خونه قدمی داخل گذاشتم و سعی کردم آروم بدون سروصدایی باز در رو قفل کنم
نمیمیل داشتم مزاحم خوابش بشم و بترسونمش ولی همین که برای اطمینان از بودنش، در اتاقش رو باز کردم با متوجه شدنش که توی تاریکی درحالیکه زانوی غم بغل کرده بود و موهاش آزادانه دورش ریخته بودن لبه تخت قرار گرفته بود خشکم زد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن