بی فکر تمامش رو بدون تعارف کردن به یاسر خوردم و هر چند دقیقه یکبار هم متوجه نگاه سنگینش روی خودم می شدم.
– تموم شد؟
روی لباسم که خرده های کیک ریخته بود رو تکون دادم و رو بهش کردم
– اره، نوش جانم.
تمایل داشت حرفی بزنه که صدای موبایلش اجازه نداد و در کسری از ثانیه گوشی رو دست من سپرد.
– مادرته، بگو پشت فرمونم نمیتونم حرف بزنم.
این سوسول بازی ها چی بود؟
ولی خوبیش این بود که با مولینم هم کلام نمیشد.
بی اشتیاق جواب دادم:
– بله؟
مولین که از گوش دادن صوتی من به جای یاسر مشخص بود چقدر توی ذوقش خورده، بیان کرد:
– گوشی دست تو چیکار میکنه آتیش پاره؟
پا روی پا انداختم.
– مشترک مورد نظر فرمودن نمیتونن در حال رانندگی مکالمه کنن لطفا بعدا تماس بگیرید …
تمایل داشتم قطع کنم که مامان از پشت تلفن با تشر گفت:
– مودب باش!
تبسم خبیثانه ای زدم.
مودب بودن هیچ دردی از من دوا نمی کرد، ضما یاسر هم از جرب زبونی من همچین بگی نگی خوشش اومده بود.
با خداحافظی کوتاهی تلفن رو قطع کردم و گوشیش رو روی داشامگاهورد گذاشتم.
– چیکار داشت؟
در حالی که توی آیینه شالم رو مرتب می کردم جواب دادم:
– چرا خودت جواب ندادی که بفهمی؟ خجالت میکشی زنت از خودت بزرگ تره؟
صداش رو صاف کرد.
مشخص بود داره طی همین چند ثانیه فکر میکنه که چه جوابی می تونه بهم بده که دندون شکن و محترمانه به نظر بیاد.
– جای خجالتی نیست؛ مادر تو هم هنوز خیلی زیباعه!
اخم توی هم کشیدم.
– به نظر تو من خوشگل ترم یا مولینم؟
نیمچه نگاه کوتاهی بهم انداخت و انگشت گوشه لبش گذاشت.
از اون ژست های متفکر…
– مطمعنا مولینت!
چی؟ جدی جدی زده بود به سرش؟
توی زیبایی مولینم شکی نداشتم ولی این دروغ محض بود که فکر می کرد من زشت ترم.
– اره خب باید هم یه جوری خودتو قانع کنی؛ وگرنه من که به تعریف های یه غریبه نیاز ندارم.
مخصوصا کلمه غریبه رو پر رنگ تر بیان کردم و اون بی تفاوت شونه بالا انداخت.
– دیشامگاه تو نبودی می اضافه کردی جای باباتم و بغلت کنم؟
کف دست به سینه شدم.
– تو منو جای دخترت می دونستی وگرنه من به یه دیده دیگه بغلت کرده بودم …
زیر لب چیزی زمزمه کرد که متوجه نشدم اما خودم از جوابی که دادم خرسند و راضیم بودم.
این که در مواقع حرصی شدن پوست لبش رو می جویید دقیقا مثل خودم بود اما دوست نداشتم بهشون اسیب برسونه.
رو بهش اضافه کردم:
– دلخور شدی ازم؟
بسیار دقیق و جدی حواسش به جاده بود.
کاش هیچ وقت تموم نمی شد.
– چه فرقی به حالت میکنه؟
با خودم که لج نبودم.
من قلبم نمی خواست بیشتر از این وابسته بشم چراکه امکان نداشت در اخر من برای یاسر بشم ولی از طرفی دوست نداشتم کف دست از تلاش کردن بردارم و طی تصمیم یهویی لب زدم:
– فرق داره؛ یه کاری کن ازت متنفر بشم! حواست بهم نباشه …توجه به کار هام نکن، خودم فراموشت میکنم.
شاید از من با این حجم لجاجت و شیطنت انتظار این رو نداشت که بخوام یهویی چنین چیزی بگم ولی هنوز بی تفاوتی توی چهرش موج می زد.
یاسر تا جایی که میشناختمش زیادی عاقل و صبور بود.
یه جورایی توی ایل و تبار ما اون و کمتر از امام و پیغمبر نمی دونستن و همین ویژگی باعث می شد ناخودآگاه آدم رو به سمت خودش جذب کنه.
مذهبی نبود ولی روی اصول خاصی پایبند بود که به ویژگی های مورد احترامش اضافه می کرد.
– هر کاری هم برات تا الان می کردم واسه خاطر این بوده که مسئولیتت روی دوش منه …مِن بعد هم روال همینه تا وقتی شوهر کنی!
سرم رو به پنجره تکیه دادم.
– فکر میکنی تو اینجوری از گناه تبرئه میشی؟ برعکس حتی گناه عاشق کردن من هم میوفته گردنت …گناه این که من با یکی دیگه ازدواج کنم و فکرم پیش تو باشه هم همچنین …
سکوتش بهشدت طول نکشید ولی ترجیح داد حین رانندگی با من بحث نکنه و در عوض ماشین رو گوشه جاده نگه داشت.
– اگه باعث میشه تو کف دست از این بچه بازی ها برداری موردی نداره! بزار گردن من باشه …
سرم رو پایین انداختم.
روی نگاه کردن به چشم هاش رو نداشتم ولی اون انگار قصد کرده بود تا ندامت و پشیمونی رو توی صورتم نبینه، دست از خیره شدن بهم بر نداره.
آهسته سرم رو بالا اوردم.
من ترحم خریداری نمی کردم ولی از این که یاسر از ناراحت شدن من هم احساس بدی بهش دست بده؛ خوشم می اومد.
– بیا همینجا خاتمهش بدیم!
من که از خدام بود ولی قلبم بی در و پیکر تر از این حرف ها بود که درست و حسابی چیزی رو حالیش بشه.
– باشه …من دیگه حرف نمیزنم ولی به حال تو کلا فرقی نداره.
– کی بیان کرده فرق نداره؟! تو جای من باشی خوشت میاد دخترت به چشم دیگه ای نگاهت کنه؟!
شونه بالا انداختم.
– اره خوشم می اومد، زیرا یکی بخر دو تا ببر می شد …با خودم می اضافه کردم کجاش بده؟ زن گراهی شدم اشانتیونش هم یه دختر کف دست نخورده بود.
خشمگین نگاهم کرد.
از اون دسته نگاه ها که عمقش رو می تونستم بخونم و بدون کلام بهم می فهموند که دیگه باید ساکت بشم.
– خوبه که جای من نیستی؛ وگرنه …
نذاشتم ادامه بده.
– وگرنه چی؟ اصلا چرا تو جای من نباشی؟ تو خونه ای مجبور باشی بمونی که مردی که عاشقش شده شوهر ننهت، لابد پس فردا هم میخواد برام یا خواهر و بردار جدید بیاره …مگه نه؟!
قطعا که همینطور بود.
پدر و مادر یاسر برای پسرشون آرزو داشتن و به هر حال اون ها هم نوه می تمایل داشتن و یاسر نمی تونست به خاطر آزرده شدن من کف دست از براورده کردن آرزوی پدر و مادرش بکشه.
از خجالت حرفم سرم رو پایین انداختم.
– واسه خاطر همین میگم بزارید من برم تهران؛ حداقل اینجوری می دونم که با متوجه شدنتون اذیت نمیشم …
اخم های توی هم حرکت کردهش رو نمشاهده کردم اما از این فاصله می تونستم حس کنم.
اون می دونست من دخترم …می دونست احساساتم بسیار بیشتر از چیزی که تصور میکنه ولی نمی تونست درکشون کنه.
– توی ماشین آب دارم، میخوای صورتتو بشوری؟!
اون توی عوض کردن بحث مهارت خاصی داشت.
سری آروم تکون دادم که از ماشین پیاده شد و از صندق عقب بطری آبی بیرون اوردم.
مثل خودش از ماشین پیاده شدم و چند قدم اون ور تر توی مشتم آب ریخت تا صورتم رو بشورم و اشک های نا میل داشتهم رو پاک کنم.
درب بطری رو بست و میل داشت بره که پشت پیمسیرنش رو گحرکت کردم و بدون این که سمتم بچرخه جویا شد:
– چی شده؟
از خلوتی جاده استفاده کردم و سرم رو پشتش گذاشتم.
– ببخشید …نمی میل داشتم ناراحتت کنم؛ اشکالی نداره اگر بچه دار بشید، می خوای من اسمش رو انتخاب کنم؟ سلیقهم خوبه.
در حالی که کف دست هام رو دور کمرش قفل کرده بودم، خودش باز کرد و سمتم چرخید.
– به جای در ذهنش گذراندن به این چیزا روی درس هات تمرکز کنی به نتیجه بهتری میرسی!
بطری رو دوباره توی صندق گذاشت و بهم اشاره کرد سوار بشم.
– گیرم که درست بخونم، مامانم همیشه میگه دختر جاش خونه شوهره نه سر کار …
قبل از این که ماشین رو روشن کنه جواب داد:
– تو خودت قلبت نمی خواد درس بخونی داری گردن مادرت میندازی؟
دست به سینه نشستم.
– اتفاقا من همه نمراتم بالاس به جز ریاضی …وگرنه بسیار هم دوست دارم درس بخونم! بابام همیشه میاظهار کرد آدم از درس خوندن به جایی نرسیده، شاگرد مکانیک بشم بهتر از دکتر و مهندسه.
این که بابا از روی شوخی یا جدی بهم میگفت اهمیت نداشت اما واقعا من عاشق این بودم که توی گاراژ بابا کار یاد بگیرم و راستی راستی مکانیک بشم.
البته بیشتر قلبیلش به خاطر یاسر بود چون می دونستم اون مهندسی مکانیک خونده و توی بخش ایمنی ماشین آلات کشاورزی همه مهندس صداش میزنن.
– لابد می خوای تعویض روغن هم انجام بدی؟
خنده بی جونی به حرفش زدم.
– روغن موتور پوست کف دستم رو خراب میکنه؛ من فوقش بتونم آچار کشی کنم.
نیم نگاهی بهم انداخت.
الحق که دختر طاهر بودم.
– پس واجب شد ریاضیت رو قوی کنی.
اخم توی خم کشیدم.
– چه ربطی داشت؟
در حالی که ماشین رو به حرکت در می اورد جواب داد:
– زیرا هر رشته مهندسی نیاز داره که مهارت ریاضی بالایی داشته باشی.
من عاشق هر چیزی بودم که یاسر بهم بگه.
حتی اگر ریاضی باشه.
– تو بهم یاد میدی؟
به تابلویی که زده بود پنج کیلو متر تا دالاهو نگاه انداخت و جواب داد:
– اگر به جای کلکل کردن با من سرت توی درس و مشقت باشه …اره!
تبسمم دندون نما شد.
تضمین نمیکردم که فقط روی اعداد تمرکز کنم ولی می تونستم حداقل تلاشم رو بکنم.
این پنج کیلومتر باقی مونده رو سعی کردم جدا بزارم یکم آروم بگیره و انقدر اعصابش رو تیلیت نکنم و تا رسیدن به خونه فقط با نخ شالم بازی بازی کردم.
– پیاده شو … مواظب باش زمین خیسه!
سری تکون دادم و با برداشتن نایلون انسامان پیاده شدم که یاسر پشت سرم اومد و کلید انداخت.
به عادت همیشگی به محض رسیدنم، سمت بخاری رفتم و روش قرار گرفتم و مولین هم با محض گوش دادن آوامون از اتاق بیرون اومد.
– علیک سلام؛ چقدر دیر کرمتوجه شد …دیگه می میل داشتم زنگ بزنم!
یاسر زیر لب چیزی اضافه کرد که از این فاصله نمی تونستم بشنونم اما صدای داد مامان به گوشم رسید:
– لباست می سوزه، پاشو از روی بخاری!
با گرم شدنم از روش پایین اومدم.
– حالا چرا داد میزنی؟! داشتم می اومدم دیگه.
حس کمبود محبت به سراغم اومد اونم درست وقتی که مولین فقط برای یاسر چایی اورد.
بیخیال حرکت کردم تا لباسم رو عوض کنم و قبل از بهم زدن درب اتاقم مامان داخل شد.
– خوش گذشت؟
چینی به بینیم دادم.
– اره …اخه رفته بودیم شهر بازی که بهم خوش بگذره.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن