صنقلبی کنارم و عقب کشید. جای گرفت و کف دستم و توی کف دستش گرفت.
با صوتی لرزونی اضافه کردم
_منو میخوای ببری که چی؟کم شامگاه عروسیت عذاب کشیدم؟حالا بیام جلوی زن دومت وایستم و از اینکه از شوهرم حامله ست بهش تبریک بگم؟
_تو میدونستی که…
با عصبانیت وسط حرفش پریدم
_آره می دونستم ولی قبول نکرده بودم خب؟مجبور بودم.مجبورم کردین… چرا؟چراکه زنم…
نفسش و فوت کرد و بیان کرد
_مگه من تمایل داشتم؟مگه برای من اجبار نبود؟
پوزخندی زدم و گفتم
_جک نگو…تو هر کار قلبت میخواد می کنی. کسی کاری بهت نداره…
صنقلبیش و جلو کشید و اظهار کرد
_شب حجله چی کار کردم باهات؟من اگه مشکلی نداشتم از خدا خواسته یه شبو حال میکردم باهات.مشاهده کردی که نخواستم…
با قلبخوری بیان کردم
_با اون یکی چی؟با اونم همون کاری و کردی که با من کردی؟
خاموشی کرد.اظهار کردم
_بگو… میخوام بشنوم.میخوام بشنوم اونم از شب اول بدون اینکه یه نگاه به صورتش بندازی پس زدی؟
با صورتی قرمز نگاهش و ازم گحرکت کرد و گفت
_نه…
پوزخندی زدم و خواستم قد بلند بشم که کف دستش و روی پام گذاشت و اظهار کرد
_میدونم سخته برات ولی مجبوریم…برای آخرین بار میریم باور کن نه وارث ارباب واسم مهمه نه اون دختره که حتی اسمشم یادم نمیاد…
در حالی که بغض داشت خفه م میکرد سر تکون دادم و اظهار کردم
_باشه.
دستم و فشرد.سرش و به قصد بوسیدن لبم جلو آورد که بلند شدم و بیان کردم
_شام بکشم.
نفسش و فوت کرد و چیزی ناظهار کرد.
شروع شد آیلین… دوره ی جدیدی از بدبختیات شروع شد
* * * *
از ماشین پیاده شدم و نگاهم و دور تا دور روستا انداختم.
اهورا ماشین و دور زد. کنارم توقف کرد و تمایل داشت دستم و بگیره که مانع شدم و بیان کردم
_زنت میبینه،حامله ست خوب نیست آزرده بشه.
خیره نگام کرد و خواست حرفی بزنه که صدای مادرش کشیده شد
_الهی قربون قد و قامتت برم مادر خوش اومدی…مبارکه… مبارکه پسرم.
بغلش کرد و بیان کرد
_از اولی شانس نیاوردی مادر ولی مهتاب دلنشینم جبران کرد برات.ماشالا ویارشم به ترشی گرفته یه پسر تو مسیر داریم.
دستم دور کیف سفت شد…مادرش کف دستشو گرفت و انگار که من وجود ندارم اضافه کرد
_بیا… بیا زن تو ببین!
اهورا کف دستش و از کف دست مادرش بیرون کشید و اضافه کرد
_خسته ی جادهیم ما،میخوام که استراحت کنیم.
پشت بند حرفش کف دستم و گراهی شد.
_مگه میشه همچین چیزی پسرم؟عروست نگاه به مسیرته. من آیلینو میبرم استراحت کنه تو یه سر به خانومت بزن.
اهورا کلافه خواست حرفی بزنه که بیان کردم
_حق با مادرجونه،شما برید منم میرم استراحت کنم.
این بار حتی مهلت حرف زدن هم به اهورا نداد و پسرشو دنبال خودش کشوند. به سختی بغضم و قورت دادم و چند تا نفس عمیق کشیدم.
با کلی وقت تلف کردن اون اطراف بالاخره یه کم آروم شدم و رفتم داخل.
چشمم روی اتاقشون موند. همون اتاقی بود که شامگاه حجله خودم براشون آماده کردم.
پاهام ناخواه به همون سمت کشیده شد و از لای در نگاهی کردم.
دیدهام سیاه شد وقتی اون دختر و توی بغلش دیدم….
کف دست مردونه ای که مال من بود حالا داشت شکم اونو نوازش میکرد.
اشکم سرازیر شد و تند از در فاصله گحرکت کردم.
وارد اتاق دیگه شون شدم. درو بستم و همون جا سر خوردم و جلوی دهنمو گرفتم تا آوای اشک ریختنم و کسی نشنوه
کل روز از اتاق بیرون نیومدم. یکی هم نبیان کرد مرده ای یا زنده… حتی اهورا هم به کل فراموشم کرد.
فقط خدمتکار خونه شون برام ناهار آورد و رفت.
توی آینه به خودم چشم دوختم. چشمای قرمزم و زیر آرایش مخفی کردم…با غمبرک زدن فقط آبروی خودم و میبردم.باید به همه نشون میدادم که توی قلبم آب از آب تکون نخورده.
کف دستی به لباسم کشیدم و از اتاق بیرون حرکت کردم.
از شانس گند و آشغالم چشم تو دیده مهتاب شدم.
با مشاهده کردنم تبسمی زد و گفت
_خوب استراحت کرمتوجه شد؟
دستم مشت شد و به زور لبخندی تحویلش دادم و اضافه کردم
_آره.
نگاه معصومانهشو ازم گحرکت کرد و خواست بره که صوتش کردم. برگشت و منتظر نگاهم کرد.. با مکث بیان کردم
_تبریک میگم.
دستشو که روی شکمش گذاشت حس کردم یکی خنجر توی قلبم کرد. با لبخند گفت
_بسیار ممنون…
لپمو از داخل گاز گراهی شدم تا شاید خودمو کنترل کنم.
به آشپزخونه رفتم… اهورا رو که مشاهده کردم پشت درگاه مخفی شدم.
پشت میز جای گرفته بود و با ولع غذا میخورد. صوتشو متوجه شدم که گفت
_کف دستت درد نکنه خاله طوبی عالی شده.
خاله طوبی که خدمتکار قدیمی خونه شون بود اظهار کرد
_نوش جونت پسرم ببینم نکنه زنت بهت غذا نمیده هان؟
اهورا با شیطنت اضافه کرد
_کف دست رو دلم نذار خاله که خونه.کف دست به سیاه و سفید نمیزنه ناهار و شامم خودم از بیرون یه چیزی میگیرم.
حرکت کردم توی آشپزخونه. خاله طوبی با مشاهده کردنم لبخند زد و اهورا در حالی که دولپی غذا میخورد اضافه کرد
_زنای امروزگار زن نیستن که. نه پخت و پز بلدن نه خونه داری نه آداب حرکت کردار با همسر نه…
گوشش و گحرکت کردم و آروم پیچراکهدم. برگشت و با دیدن من لقمه توی گلوش گیر کرد و به سرفه افتاد.
دست به کمر زدم و گفتم
_می گفتی…
لیوان آبشو یک نفس سر کشید و اضافه کرد
_ذکر خیرت بود خانومم.. داشتم برای خاله طوبی میگفتم این زن از هر پنجه ش یه هنر میباره.لعنتی انقدر کف دست پختش خوبه که آدم سر قله ی قاف باشه خودشو میرسونه خونه.
خاله طوبی قهقهه زد. با خنده ی اون منم لبخند زدم و همون لحظه مهتاب و مادر اهورا اومدن داخل.
خنده از روی لبام محو شد. خاله طوبی هم سریع قد بلند شد و خودشو مشغول یه کاری کرد.
مادر اهورا نگاه غره ای به من حرکت کرد و اظهار کرد
_پسرم کشیده شو…از صبح خودت حرکت کردی بیرون حالا هم کف دست زنتو بگیر ببر. گناهه دختر حامله قلبش پوسید تو این خونه.
سرم و پایین انداختم. اهورا با لحن سردی اظهار کرد
_خستم مامان.
_پس قد بلند شو برو استراحت کن. مهتاب دخترم برو جاتونو آماده کن…شما امشامگاه زودتر بخوابین منو آیلینم عروس و مادرشوهر تا صبح غیبت میکنیم.
کف دستم مشت شد و بیان کردم
_با اجازه من برم اتاقم.
هنوز یک قدم برنداشته بودم اهورا کف دستم و گراهی شد و گفت
_حاضر شو… به بابات قول دادم امشب و اونجا بمونیم.
مادرش متعجب اظهار کرد
_چی؟پسرم نمیشه چنین چیزی….
دیدهم که به مهتاب افتاد دلم سوخت.اون چه گناهی کرده بود؟
با آوای آرومی اضافه کردم
_حق با مادرجونه… یه شامگاه دیگه…
قد بلند شد و بدون ول کردن کف دستم گفت
_حاضر شو..
سرم و پایین انداختم و دیگه مخالفتی نکردم.به اتاق راهی شدم و از توی ساکم مانتوم در آوردم.پیجادهن تنم و در آوردم همون لحظه در اتاق باز شد.
ترسیده مانتو رو جلوم گراهی شدم و با دیدن اهورا نفس راحتی کشیدم و اظهار کردم
_ببند درو…
به سمتم اومد و گفت
_واسه چی انقدر گریه کردی؟
با تبسم مصنوعی گفتم
_گریه نکردم که…
کف دست زیر بازوم انداخت و کشیدهم کرد اظهار کرد
_تا روزگاری که اینجاییم میخوای همین طوری باشی؟
سکوت کردم. بغلم کرد و اضافه کرد
_میخای برگردیم تهران؟گور بابای اون بچه.
متعجب گفتم
_اهورا اون بچته..
نفسش و فوت کرد و اضافه کرد
_من خودمم واسه خودم زیادیم چه برسه بچه…اگه شرط ارباب نبود یه لحظه هم این وضعیتو تحمل نمیکردم.
نگاهش کردم و بی حرف میل داشتم مانتومو بپوشم که دستشو روی کف دستم گذاشت و اظهار کرد
_جا رو پهن کن خستم.
متعجب گفتم
_مگه قرار نبود بریم خونه ی بابام؟
_در ذهنش گذراندی پا تو اون خونه میذارم؟یادم رفته اون شب که شال و کلاه کردی راهی شدی خونه شون گذاشتن زن من نصف شامگاه آواره کوچه خیابون بشه.بنداز جا رو خوابم میاد.
بی حرف سر تکون دادم. میل داشتم مجدداً پیمسیرنمو تنم کنم که دست دور کمرم انداخت و گفت
_این طوری بهتره.
با خنده ی ریزی اظهار کردم
_عه اهورا…
سرشو توی گردنم فرو برد و اظهار کرد
_جان اهورا
به عقب هلش دادم و گفتم
_نکن یکی میاد.
با نفسی بریده گفت
_کی میخواد بیاد؟
هنوز حرفش تموم نشده بود در باز شد و مادرش عین عزرائیل اومد تو…
جیغ خفه ای زدم و پشت اهورا پناه گراهی شدم.اهورا با حرص گفت
_یه در نباید بزنی مولین؟
زنیکه ی نحس بدون خجالت کشیدن از سنش اومد تو درو بست و اظهار کرد
_این کارا چیه میکنی پسر تو میخوای منو سکته بدی؟
اهورا خم شد. پیراهنمو برداشت و جلوم گراهی شد بیان کرد
_برو بیرون مامان.یه کار نکن بزنم به سیم آخر و برگردم تهران.
مادرش نگاه بدی بهم انداخت و گفت
_دختری که اجاقش کوره و ترجیح میدی به دختری که قراره خان قبیله رو به جهان بیاره؟تو میدونی رسم ما رو اهورا… زن واقعیت اونه نه یه دختر اجاق کور. اگه اون دختر خدایی نکرده از غصه بلایی سرش بیاد می خوای چی کار کنی؟
اهورا نفسش و فوت کرد.
پشتمو کردم و لباسمو پوشیدم. آوای اهورا رو شنیدم
_خیله خوب برو بیرون.
_بیای ها… تو هم کمتر بچسب بهش دختر…گناه داره اون دختر آهش می گیرتت. کم تو تهران با پسرمی.
حرفش و زد و از اتاق بیرون رفت. برگشتم سمت اهورا و با صدای آرومی بدون خیره شدن بهش بیان کردم
_برو…
یه قدم نزدیک اومد و تمایل داشت کف دستمو بگیره که عقب راهی شدم و محکم تر گفتم
_برو اهورا…
نفسش و با حرص فوت کرد. عقب گرد کرد و رفت.
تبسم تلخی زدم.در کمد و باز کردم و قلبخون برای خودم جا رو پهن کردم. چراغ و خاموش کردم و زیر ملافه خزیدم.
عیب نداره آیلین…میگذره. همش میگذره.
🍁🍁🍁
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن