رمان خان زاده جلد سوم پارت ۵

صورتمو با دستاش قاب گحرکت کرد و اضافه کرد

مادرت خوش شانس نیست من خوش شانسم که مادر تو دارم وگرنه من از روزگار اول اینطوری نبودم عاشق نبودم اینطوری پایبند نبودم بسیار مادرتو اذیت کردم به‌شدت اتفاق افتاد که بالاخره متوجه شدم زندگیا من کسی جز مادر تو نیست هیچ مردی کامل نیست هر مردی کنار زنی که باهاش احساس آهستهش میکنه کامل میشه و من با مادرت کامل شدم.

من میگم خوش به حال اون مردی که قراره کنار دختر من آروم بشه عاشقی و تجربه کنه تو اگر دختر و مادرت باشی عاشقی توی گوشت و پوست و خون تو جریان داره.

همیشگی همین بود حرف زدن با پدرم حالمو دگرگون می کرد متوجه شدمو نگاهمو به زیستن به جهان تغییر میداد

پدرم منطقی ترین آدمی بود که می شناختم اون عاشق بود منطقی بود عاقل بود و حتی میتونم بگم عاقلب ترین ادم

هیچ‌گاه برای هیچ چیزی ما روتنبیه نکرده بود برآشفته نشده بود و همیشگی و همواره با محبت کنارمون بود و من الان داشتم به همین پدر که توی خوبی نمونه نداره دروغ میبیان کردم.

چند روز از اون مهمونی می گذشت و من بی خبر بودم از شاهو بعد از اونروزگار گوشیش خاموش شده بود او دیگه هیچ خبری ازش نبود من هم نگرانش بودم هم استرس داشتم یعنی کجا می تونست راهی شده باشه چرا گوشیشو خاموش کرده بود؟

و من احمق جز همین یه شماره چیزی ازش نداشتمنه دوستاشو میشناختم و باهاشون در ارتباط بودم و نه حتی محل کار شو هیچی از این آدم نمیدونستم فقط بلد بودم عاشقش باشم…

بعد از ده روزگار غیبت طولانی بالاخره صدای زنگ گوشیم کشیده شد .
با ناامیدی نگاهی به صفحه گوشی انداختم با دیدن اسم شاهو تمام فکر و خیال ؛ ترس و مضطربیم دود شد و به هوا حرکت کرد.
تماس و که وصل کردم صوتی همیشه مغرورش توی گوشم جای گرفت.

سلام مونس حالت چطوره ؟.

حتی گوش دادن صوتش برای لحظه ای باعث می‌شد اشکم در بیاد و دیدهام خیس بشه.
بغضی توی گلوم جای گرفته بود توی این ده روزگار و داشت خفم میکرد بالاخره سر باز کرد و من شروع کردم به گریه کردن…

ولی شاهو به جای اینکه قلبداریم بده گفت
_ من زنگ زدم که با آبغوره بگیری و گریه کنی اگر میخوای گریه کنی تماس قطع کنم.

سریع اشکامو پاک کردم و اظهار کردم
نه به خدا گریه نمیکنم فقط قطع نکن.

بدون ذره‌ای مکث ادامه داد
_خوبه گریه نکن
ضجه زدن رو دوس ندارم
یه کاری کن امشب باید ببینمت میای خونه من .
خودم میام دنبالت یه بهونه درست حسابی جور کن…

نمیخواستم نمیخواستم مجدداً برم
نمی میل داشتم دوباره دروغ بگم ولی انقدر بی‌قرار این آدم بودم که باز بتونم به عزیزترین کسای زیستنم دروغ بگم.

با ناانیدی نالیدم خواهش می کنم بیا بعد از ظهر همدیگرو بیرون ببینیم
چرا شامگاه چراخونه تو؟

با خشمگینت اظهار کرد
_ بعد از ده روزگار بهت زنگ زدم و تو باز برای من بهانه تراشی می کنی اگر نمی خوای منو ببینی بهم بگو دیگه بهت زنگ نمیزنم.
حتی سراغتو نمیگیرم !

خدایا ممکن نبود اگر شاهو میراهی شد اگر منو نمیخواست من میمردم شک نداشتم که میمردم
پس اظهار کردم
باشه هرچی تو بگی
کی میای دنبالم؟
با گفتن ساعت ۷ شامگاه تماس قطع کرد و من به گوشی خاموشم زل زدم

این آدم تواناییشو داشت منو به هر کاری مجبور کنه
حتی با اینکه میدونستم اون کار اشتباه به خاطرش انجامش میدم.

باید یه بهانه برای خانوادم جورمی کردم مجدداً دروغ سر هم می کردم و بار دیگر اونها رو مضطرب می‌کردم
ولی چاره‌ای جز این نداشتم تا وقتی که به شاهو برسم باید ادامه می‌دادم من نمی‌میل داشتم این مرد از کف دست بدم…

پر از استرس و نگرانی از اتاق بیرون راهی شدم
باید یه بهانه جور می‌کردم باید یه چیزی پیدا می‌کردم برای بیرون موندن از خونه ولی خودمم دقیق نمیدونستم چی !

وقتی مادرم و تو کتابخونه مشغول خوندن کتاب مورد علاقه اش پیدا کردم نزدیکش کنار پنجره ایستادم

یه کتابخونه کوچیک مخصوص پدرم و مادرم که هر دوشون اینجا وقتای بیکاری شونو میگذروندن
با کتاب‌هایی بود که دوسش داشتن مادرم عینکشو از روی دیدهش برداشت کتاب و بست و بهم چشم دوخت مردد و دوقلب از دروغی که میخواستم تحویلش بدم بهش گفتم
مزاحمت شدم؟
مولین از جاش قد بلند شد نزدیکم کنار پنجره توقف کرده با من به حیاط خونمون خیره شد و اضافه کرد
_مگه میشه دختر آدم مزاحم باشه این حرفا چیه میزنی؟
لبمو با زبونم تر کردم و خاموشی کردم که مادرم سؤال کرد
_ اتفاقی افتاده دلخوری چیزی اذیتت میکنه؟
نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم

دوستمو که میشناسی توی خوابگاه میمونه همون که بچه اصفهانه محدثه رو میگم
مادرم حرفم را تایید کرد و اظهار کرد
_ آره دختر خیلی خوبیه میشناسمش چیزی شده؟
کمی با انگشتام ور حرکت کردم وگفتم مریض شده حالش اصلا خوب نیست
تب داره طفلکی تنها توی خوابگاه مونده…
هیچ کسی هم نداره که کمکش کنه و بهش برسه .
مادرم با دلخوری گفت
_ خب بریم بیاریمش اینجا اینجا که براش بهتره !
به‌سرعت جواب دادم
نمیشه نمیتونه خانوادش اجازه نمیدن بیرون خوابگاه بمونه
مادرم ناراحت اظهار کرد
_میخوای براش سوپ درست کنم ببری؟

چقدر مهربون بود چقدر این زن قلبش بزرگ و پاک بود و من چقدر نانجیب بودم که داشتم به همچی مادری دروغ میگفتم

اشکی که با سماجت داشت از گوشه گوشه نگاهم روی صورتم می افتاد و با کف دستم پاک کردم و گفتم
یعنی این لطف می کنی؟
مادرم صورتمو بوسید و گفت
_ این چه حرفیه دخترم چرا نکنم اون دختر اینجا غریبه خودت خوب میدونی طعم غربت و تنهایی رو چشیدم وقتی کاری از کف دستم بر بیاد چرا براش نکنم؟ الان آماده می کنم.
مادرم از کتابخونه بیرون راهی شد و من به دیوار تکیه دادم و بی آوا گریه کردم اصلاً دوست نداشتم به خانوادم دروغ بگم ولی مجبور بودم…

آماده شدن سوپ تا نزدیکای غروب طول کشید وقتی آماده شدم و ظرف سوپ و به کف دست گراهی شدم پدرم خودش منو به خوابگاه رسوند
ازش خداحافظی کردم و بیان کردم شاید امشب اینجا بمونم پیش محدثه
گناه داره طفلکی تنهاست و پدرم کلی تاکید کرد که هر مشکلی پیش اومد بهش خبر بدم و یا حتی اگر خواستم ببرمش بیمارستان باز باهاش تماس بگیرم

بهش قول دادم و از اونجا راهی شد
وارد خوابگاه شدم سراغ محدثه رفتم ظرف سوپ و بهش دادم و ازش معذرت خواستم که به خاطر خودم و هدفی که داشتم از اون استفاده کردم دختر به‌شدت مهربونی بود و با متوجه شدن سوپ به‌شدت مسرور اظهار کرد
_به خدا که دل به قلب مسیر داره من واقعا سرما خوردم و به یه سوپ خونگی احتیاج داشتم دستت درد نکنه

وقتی همه چیز به محدثه بیان کردم خوب براش توضیح دادم که اگر پدر و مادرم زنگ زدن چی بشون بگه
شماره شاهو رو گرفتم و بهش بیان کردم
کجام
زیاد طول نکشید که شاهو جلوی در خوابگاه رسید و من توی ماشین جای گرفتم به صورتش چشم دوختم مثل همواره خوشتیپ و برازنده بود این آدم همیشگی خدا خوب به نظر می رسید …

ولی مثل همیشگی سرد و خشک بدون اینکه نگاهم کنه ماشین رو روشن کرد و اظهار کرد

_میدونی آدم یه بار که دروغ بگه دیگه یاد می گیره چطور کار خودش رو جاده بندازه مثل تو که بار دیگر دروغ اظهار کردی مسیر خوبو پیدا کردی برای اینکه شامگاه و با هم بگذرونیم.
به بیرون از ماشین خیره شدم و گفتم حالم از خودم بهم میخوره که مجبورم به پدر و مادرم دروغ بگن
به پدر و مادری که این همه باهام مهربون و صادقن

موزیک روشن کرد و بیان کرد
_بی خیال این چیزا بیا به شب دلنشین
مون فکر کنیم
بقیه جاده رو توی سکوت گذشت وقتی جلوی برج بزرگ ماشین را نگه داشت و پیاده شدیم و اون سوئیچ و به نگهبان داد
خونه درست توی طبقه سیزدهم بود اولین بار بود که به خونش می اومدم در خونه رو که باز کرد خودش اول وارد شد و بعدمن قدم توی خونه گذاشتم

یه خونه بزرگ با یک دکوراسیون خاص که همش سفید و مشکی بود
دلربایی خاصی داشت همواره علایقش مثل خودش خاص بود
سلیقش حتی توی لباس پوشیدن هم این بود همواره لباس هایی مپوشید که همه با تحسین بهش نگاه کنن
و الان خونه اش هگ دقیقا همین طور بود
وقتی مشغول وارسی کردن خونه بودم ناغافل کف دستش روی گردنم گذاشت منو به دیوار کوبید لبش روی لبم گذاشت و شروع کرد و طولانی بوسیدنم

داشتم خفه میشدم داشتم نفس کم می آوردم بالاخره از خودم جداش کردم و گفتم
_چه خبرته شاهو داشتم خفه میشدم

با آوای بلند ریز خندید و بیان کرد
اینطوری غافلگیرکردنتو و دوست دارم همواره برات سورپرایز های بزرگ در نظر می‌گیرم تا اینطور غافلگیر بشی…

بازوموکشید به سمتم مبلی که گوشه ی پذیرایی بود و روی مبل جای گرفت و من روی پاهاش نشوند.
کف دستش روی لباسم قرار گرفت سعی داشت مانتومو دربیاره ولی من هیچ حس رضایت نداشتم هیچ عاشقیی نمی کردم.

احساس بدی داشتم چرا اینجا بودن خوشایند من نبود ؟
چرا میترسیدم؟
من از نگاه های این آدم می ترسیدم .
مانتومو از تنم جدا کرد شالمو از سرم برداشت و گوشه ای پرت کرد.

دستش روی تنم قرار گرفت و شروع کرد به نوازش کردن
نفسم حبس شد اما اون نقطه های مشخصی را برای نوازش کردن انتخاب کرده بود.
انگار قصدش ناز و نوازش من نبود
قصدش چیز دیگه ای بود
نفس حبس شدم و بیرون دادم و سعی کردم از روی پاش قد بلند بشم

ولی منو محکم چسبید و بیان کرد

_کجا به سلامتی؟
بدون اینکه نگاهش کنم گفتم راحت نیستم عصبی و جدی اظهار کرد

_ راحت نیستی؟
آدم بغل شوهرش ناراحت میشه ؟

کلمه شوهر او که استفاده می‌کرد حالم دگرگون می‌شد
ولی اون شوهرم نبود حالا حالاها هم قصد نداشت شوهرم بشه
پس بهش بیان کردم
تو که شوهر من نیستی
خودت اضافه کردی حالا حالا هم قصد نداری شوهرم بشی!
به جای این حرفا بهم بگو این مدت کجا بودی؟
میدونی چقدر مضطرب شدم؟

بی اعتنا به من تیشرتی که تنم بود و بالا زد و کف دستش روی شکمم نشست و بیان کرد _باید برای ماموریتای کاریمو جاهایی که میرمم به تو جواب پس بدم؟

لب گزیدم و بیان کردم
نمیگن جوتب پس بده ولی بهتر نیست وقتی داری میری به من خبر بدی تا من انقدر دلواپس نشم؟

کف دست انداخت منو بلند کرد و به سمت اتاقی که گوشه ی سالت بود حرکت کرد و گفت
_فکر نکنم نیازی باشه خودت گفتی هنوز که شوهرت نشدم بخوام بهت توضیح بدم.

در اتاق باز کرد من با متوجه شدن اون اتاق خواب مجلل تخت خواب بی نظیر با اون پرده های سیاه و سفید با اتاقی که در عین حال که مدرن بود بی‌اندازه مجلل و چشم نواز بود خیره شدم.

من و روی تخت انداخت و روی تنم خیمه زد و اضافه کرد
_ نظرت چیه رابطه ی دیگه ای تجربه کنیم ؟