نیم ساعتی از برگشتن به خونه میگذشت که صدای گوشی من از فکر و خیال بیرون آورد با مشاهده کردن اسمش تنم لرزید ولی مجبور بودم که جواب بدم تماس و وصل کردم و صوتی محکمش توی گوشم نشست
_حالت بهتره درد که نداری ؟
این دردهای جسمی برای من چیزی نبود درد توی دلم بود که هر روزگار و هر ساعت جونمو می گراهی شد و تمومی نداشت
نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم
دردی که توی دلم گذاشتی بیشتر از دردیه که توی جسمم احساسش می کنم
چرا به فکر دردی که توی دلم گذاشتی نیستی ؟
اهان
یادم اومد چون من عروسک خیمه شامگاه بازیه نمایشی هستم که جاده انداختی که باید سالم باشم تا بتونی نمایش تو خوبه اجرا کنی!
دلواپس نباش اصلا
خوب میشم من سگ جون تر از این حرفام
آوای نفس های بلند شو میمتوجه شدم خشمش از پشت تلفن احساس میکردم اما آب از سر من گذشته بود و دیگه برام اهمیتی نداشت
صدایی عصبیش توی گوشم که قرار گرفت کمی گوشی رو فاصله دادم _گنده تر از دهنت حرف نزد دل تو نگهدار برای خودت اون بچه نباید ذره ی آسیب ببینه تو زنده میمونی بچه من و بزرگ می کنی و بجهان میاری غیر از این رو هیچ وقت قبول نمیکنم و تو یادت نره که من چطور آدمی مو چه کارایی ازم برمیاد !
پس مواظب بچه ام باش …
بدون حرف دیگه ای تماس قطع کرد و من هنوز حماقت داشتم چراکه داشتم به این فکر میکردم که چرا نتونستم توی دلش توی این همه مدت جایی بازکنم
خنده دار به نظر میرسید اما قلبه آدم زبون نفهم تر از این چیزا بود
گوشی روی تخت پرت کردم و دراز کشیدم باید یه راه حلی پیدا می کردم میدونستم شاهو وقتی حرفی میزنه پاش وایمیسته نباید اشتباهی کنم باید خودم و سالم تر و خرسند تر از هر وقت دیگری نشون میدادم طوری که پدر و مادرم بهم اعتماد کنن.
صدای پدر و مادرم که پایین پیچید جلوی آینه حرکت کردم و نگاهی به صورت بی روح و خودم انداختم باید کمی آرایش میکردم و رنگ و لعابی به خودم می دادم باید طوری جلوه می کردم که هیچچیز نادرست به نظر نیاد
باید نقش مو توی این نمایش کثیف شاهو خوب بازی می کردم
از پله ها پایین حرکت کردم روی آخرین پله تبسم ماسکی روی صورتم گذاشتم با دیدن پدرم درست مثل گذشته به سمتش راهی شدم و بغلش کردم
پدرم نگاهی به من انداخت و گفت _می بینم که حالت بهتر شده
کف دست دور گردنش انداختم و گفتم خیلی بهترم دوستامو دیدم حالم عوض شد
پدرم نگاه مشکوک به من انداخت و اضافه کرد
_مطمئنی که حالت بهتره؟
صوتی مادرم از اشپزخونه میومد که جواب پدرم وداد
_معلومه که حالش خوبه نمیبینی گل از گلش شکفتا و بعد مدت ها رنگی به سر صورتش داده
کنار پدرم روی مبل جای گرفتم دستش توی دستام گراهی شدم بهآرامی بوسیدم نیاز داشتم که نزدیکش باشم احساس میکردم پدرم تنها حامیه من توی این زندگیه
ولی قلبم نمی میل داشت همین مردی که کنارم بود و حیاتم بود و بیشتر از جونم دوسش داشتم به خاطر من سرافکنده بشه
منو بیشتر به خودش نزدیک کرد و سرم وروی سینه اش گذاشت و بیان کرد _شادم که حالت بهتره مادرتم شاده
مادرم با یه سینی آبمیوه نزدیک من وارد شد و گفت
_خوبه که راهی شدی پیش دوستات کاش بیشتر از این کار را بکنی که روحیه ی ات بهتر بشه و اینطوری صورتت بخنده
صورتم می ریز خندیدم قلبم …
ولین از قلبم که آتیش گرفته بود
با همون تبسم خنده دار رو بهشون گفتم
_ دوستام قراره به اردو برن هم گردشه همتحقیق در مورد دانشگاه
او می خوان برن بندر
ازم میل داشتن باهاشون برم
اظهار کردم نمیدونم باید با خانوادم مشورت کنم اگه مشکلی نداشته باشم میام
مادرم گل از گلش شکفت و با خرسندی روه پدرم بیان کرد
_چطوره اهورا خوبه مگه نه ؟
دخترمون هواش عوض میشه و بهتر میشه
چقدر مهربون بود مادر من چقدر عاشق شدنی بود این زن
چقدر ساده بود این آدم پدرم اما کمی رو تلخ کرد و گفت
_ چه معنی میده دختر یه ماه از خونش دور باشه
حالا یه هفته ۱۰ روزگار بود هیچی سی روزگاره ایلین …
بابا قلبش طاقت نمیاره دخترش این همه ازش دور باشه
مادرم نزدیکش قرار گرفت کف دست و بازوشو و لمس کرد و گفت
_این حرفا چیه میزنی دخترمون بزرگ شده فردا پس فردا میره خونه بخت اون موقع می خوای دلتنگش بشی؟
اخم بابا بیشتر شد و گفت
_اون موقع من از سر کوچه اونورتر دخترمو نمی دم
صبح میرم میبینمش ظهر میاد میبینمش شامگاه باز اینجا میبینمش فقط موقع خواب میره خونه خودشون
حالا اگه میل داشت اون موقعم میتونه نره
فکر نکن من کسی ام که دخترم ازم دور باشه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن