کناارم روی زمین زانو زد و اضافه کرد
_ تو دختر خوبی هستی من اینو کتمان نمیکنم ولی نفرتی که از خانواده ات دارم باعث میشه خوبیهای تو رو نبینم تو هرکاری که من بگم می کنی وگرنه این فیلم ها اول به کف دست پدر و مادرت میرسه و بعد تو کل این شهر پخش میشه و همه میفهمن که دختر اهورا همون پدر پاک و معصوم تو چقدر دختر خرابی بوده و کجاها بود چی کارا که نکرده میفهمی ؟
نفسم بالا نمیومد احساس می کردم دلم ایستاده من باید چیکار میکردم خودم برای خودم قبر کنده بودم و الان باید توش می خوابیدم صوتم در نمیومد
لال شده بودم فقط گریه می کردم گریه میکردم و اون به تماشای درماندگی من قرار گرفته بود کمی که گذشت چهار کف دست و پا خودمو به سمتش کشیدم و اظهار کردم
التماست می کنم بگو چی از من میخوای چیکار کنم که این فیلما رو پاک کنی پوزخندی بهم زد از جاش قد بلند شد و گفت _بعد میفهمی الان فقط لال مونی بگیری و هیچ چیزی به هیچ کسی نمیگی زیرا گفتنت به ضرر خودته
هیچ کسی تو این شهر منو نمیشناسه من میتونم یه شبه دود بشم در حالی که آبروی تورم بردم و هیچکس نمیتونه منو پیدا کنه
پس لال میشی و هیچی به هیچ کس نمیگی تا وقتش که خودم میگم کی هست
هر وقت بخوام میای متوجه شدنم هر وقت بخوام جواب تماسامو میدی و هیچ جفتکی نمیپرونی میفهمی؟
حالم زار بود توانایی حتی تکون خوردن نداشتم ابداً فکر نمی کردم عشق به اون بزرگی که احساس میکردم همه وجودمو گرفته به این درد بزرگ تبدیل بشه
این درده بزرگ که نمیتونستم تحمل کنم به سمت پذیرایی رفت و با مانتوی کیف من برگشت و به سمت من پرتشون کرد و گفت
_زود باش بپوش میرسونمت خونتون دیگه بهتره برگردی
حتی نمیتونستم بدنمو تکون بدم نمی تونستم لباس بپوشم انگار حال و روزگارمو دید و درک کرد که کنارم قرار گرفت و شروع کرد به لباس تنم کردن وقتی مانتوم تنم کرد کیفمو برداشتم و بازو کشید و مجبورم کرد قد بلند بشم
از ناتوانی به دشمن خودم به کسی که از پشت بهم خنجر زده بود و دلمو تیکه پاره کرده بود تکیه داده بودم و اون منو میبره تا به خونمون برسونه
این شوک بزرگی که بهم وارد شده بود همه جونمو درگیر کرده بود من باید چیکار میکردم
چطور این بی آبرویی جمع می کردم چطور کاری می کردم که پدرومادرم بوی نمیبردن
نمی خواستم اونارو آزار بدم نمی خواستم آبرویی که همیشگی ازش حرف میزنن به کف دست من تیکه پاره بشه و از بین بره سوار ماشین شدیم
بی اعتنا به من و حال و روزم موزیک کشیدهی پخش کرد و تا خونه برسیم صداش کم نکرد و من تمام مسیر سرموبه شیشه تکیه داده بودم و اشک می ریختم
اشک می ریختم هم به حال خودم حال زیستنم و اعتماد نابه جایی که کرده بودم نگاهمو به صورتش دادم این آدم ها این صورت بی نقص چطور می تونست انقدر نامردم عوضی باشه؟
از اینکه لالمونی گراهی شده بودم همه مضطرب و ناراحت شده بودن
همه دورمو میگحرکت کردن و هر کاری میکردن تا از من حرفی بکشن و قلبیل این حالمو بفهمن
اما موفق نمیشدن
سرماخوردگیم بهانه خوبی بود ولی خاموشیم واقعاً برای خودم هم جای نگرانی داشت حالم به قدری خراب بود که سه روزگار تمام از روی تخته تکون نخورم نگاهی به گوشی ننداخته بودم گوشیم همش زنگ می خوردمن بدون اینکه حتی قلبم بخواد نگاهی بهش بندازم تمام تماس ها و پیام ها رو بی جواب گذاشته بودم
حس می کردم با یه مرده فرقی ندارم ولی حتی دلم نمیتمایل داشت بمیرم
میوحشت کردم میترسیدم بمیرم وقتی که من مردم باز آبروی خودم و خانوادم رو ببرم میوحشت کردم شاهو کاری بکنه و من نتونم هیچ جوابی به هیچ کسی بدم
روزگار چهارم بود که پدرم با یه سینی غذا وارد اتاق شد سینی و کنار تختم گذاشت و خودش بهم نزدیکتر قرار گرفت طوری که سرمو کشیده کرد و روی پای خودش گذاشت نگاهامو بستم نمیخواستم نگاهش کنم خجالت می کشیدم
از خودم متنفر بودم از خانوادم شرمنده بودم اما پدرم خوب بلد بود با نوازشو حرفای قشنگی که همواره می زد کاری کنه که پلکام باز بشه تا بتونم به صورتش نگاه کنم
_ نمیخوای حرفی بزنی امروزگار روزگار چهارم که هیچی ناضافه کردی
با ما حرف نزدی
میدونی چقدر نگران توهستیم؟
نمیدونی چه حال و روزی داریم میدونی مادرت صبح تا شب گریه میکنه و شامگاها تا صبح بیدار میمونه با باز گریه میکنه
نمیخوای به پدرت بگی چی باعث شده که دختر من اینطور آشفته بشه و از حرف زد فراری؟
هیچ چیزی نمی تونستم بگم هیچ حرفی نمی تونستم بزنم فقط خیره شدم حرفاش باعث می شد بیشتر شرمنده بشم
بیشتر خجالت بکشم من همچین خانواده ای داشتم و این خطای بزرگ کرده بودم
دل احمقم دل زبون نفهمم میون این همه بدبختی که به بار آورده بودم هنوزم گاهی اوقات میاظهار کرد هنوز من عاشق شاهو هستم
حالم از این جمله به هم میخورد من نمی تمایل داشتم اون آدم و دوست داشته باشم
هر لحظه اون فیلم ها جلوی روم زنده می شدن
متوجه شدن اون صحنه ها برای خودم پر از عذاب بود جونمو میگرفت نفسمو بند میآورد اما اگر خانوادم میمتوجه شدن بدون شک مادرم همون لحظه جون میداد
مشاهده کردن بی آبرویی دخترشون قابل تحمل نبود
پدرم که درمانده از اتاق بیرون حرکت کرد کمی به خودم حرکت دادم گوشیم از روی میز برداشتم و روشنش کردم امروز دیگه خاموش شده بود با متوجه شدن تماس هایی که از طرف شاهو بود تعجب کردم حالا که درک کرده بودم ذات این آدم چیه دیگه زنگ میزد و پیام می فرستاد؟
سراغ پیولی رفتم ااما حالموجویا شده بود و دومی که چاشنی نگرانی هم داشت
ولی بعدیا همه با عصبیت بود و نفرت و خشم تهدید به اینکه میاد خونمون تهمشاهده کرد به اینکه کاری میکنه روزگاری هزار بار آرزوی مردن کنم
خنده دار بود من همین الانشم روزی هزار بار آرزوی مردن میکردم
بقیه پیاما رو نخوندم
شمارشو گرفتم و گوشی رو بیحال روی گوشم گذاشتم وقتی صوتی فریادش گوشمو پر کرد بی توجه به خشمش بی توجه به عصبیتش فقط اضافه کردم
چیکار کنم که اون فیلما رو پاک کنی؟
فریاد و خشمش انگار به دفعتاً فروکش کرد که صوتش آرومتر شد و اظهار کرد
_ بیا پیشم همین الان راجع بهش حرف میزنیم
راهی شدن پیش اون با حالی که من داشتم؟
امروزگار روز چهارمی بود که لب به غذا نزده بودم حتی توان توقف کردن نداشتم چطور باید میراهی شدم؟
ولی پای آبرو وسط بود پای اون فیلم وسط بود
تماس قطع کردم کف دستمو به تاج تخت گراهی شدم و سعی کردم بلند بشم سرم گیج میحرکت کرد توانی برام نمونده بود
گیریم الان لباس پوشیدم از این اتاق بیرون رفتم چی میمیل داشتم به پدر و مادرم بگم که با این حال و روزگارم کدوم قبرستونی دارم میرم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن