نفسم بالا نمیاومد،انگار یکی روی دلم قطره قطره اسید میریخت،بدجور میسوخت.
حتی اگه حرفاش هم دروغ میبود اما اثر کلمات مثل زخم چاقو روی دلم خط مینداخت.
در حالیکه توی آتیش میسوختم مثل خودش با خونسردی نیشخند زدم.
درسته که اهل دعوا و فحش و توهین نبودم ولی به اندازه میتونستم از خودم دفاع کنم.
سرم رو بالا انداختم و خنده پر تمسخری تحویلش دادم:
-واقعا قلبم برات میسوزه،چراکه هرمز و هنوز نشناختی
اون آدم هیچ وقت باهام مثل یه هرزه یا معشوقه حرکت کردار نکرد
حتی وقتی داداشم خواهرش رو کشت و داغش تازه بود
کتکم زد،تحقیرم کرد،آزارم داد ولی…
ژیلا اما اون روزگار رنگ عوض کرده بود،مثل روزگارای قبل غصه دار و غمگین به نظر نمیرسید.
انگشتای کشیده ش رو روی پوست دستم کشید و با ترحم ادامه داد:
-آخی…قلبارا کوچولوی بیچاره
تو چرا نمیخوای باور کنی هنوز یه خونبس بدبختی که میخواد ازت انتقام خون خواهرش و بگیره؟
در ذهنش گذراندی چی عوض شده؟
خواهرش از گور برگشته یا داداشت و اعدام کرده؟
قلبم میتمایل داشت کف دستام رو دور گردنش حلقه کنم و اونقدر فشار بدم تا بمیره،چقدر از اون زن متنفر شده بودم.
ژیلا نیشخندی زد و گفت:
-بذار یه چیزی بگم که باورت بشه
بار دیگر خودش رو روی میز جلو کشید و تقریبا پچ زد:
-بهت اظهار کرده میخواد باهات حرف بزنه؟ درسته؟
میدونی قراره چی بگه؟
میتمایل داشتم بهش بی محلی کنم و به اتاقم برگردم اما ژیلا اون روزگار کف دست پر اومده بود،انگار چیزای زیادی میدونست.
بدون اینکه به سؤالش جواب بدم بلند شدم تا برم ولی کف دستم رو گرفت و اظهار کرد:
-یعنی نمیخوای بدونی چه سوپرایزی برات داره؟
-علاقه ای ندارم باهات حرف بزنم
-نگو که کنجکاو نشدی!
نراهی شدم و اجازه دادم به حرفاش ادامه بده.
بازم خیره بودم به چشماش،حتی نمیتونستم پلک بزنم:
-کلبه ای که یبار بردت و یادته؟
همونی که با هم خوابیمتوجه شد و…
ولش کن،کاری ندارم چکار کرمتوجه شد
همون و آماده کرده تا تو رو ببره اونجا حیات کنی
نیشخندی زد و هممدت کف دستش رو عقب کشید، به صندلی تکیه داد و با تمسخر ادامه داد:
-البته از حق نگذریم واست لباس عروس و حلقه هم خریده
بعد از یه عقد مخفیانه تو رو میبره تو اون کلبه
تک خنده ای تحویلم داد،از تک تک کلماتش تحقیر و تمسخر میبارید.
قفسه سینه م سنگین شده بود،هرمز نمیتونست همچراکه کاری باهام کنه.
به چادرم چنگ زدم و پر نفرت بهش خیره شدم،حالم داشت بهم میخورد.
قلبم میتمایل داشت اون زیستن نکبتی رو بالا بیارم:
-البته منم مشکلی باهاش ندارم
هر وقت کمرش پر شد میاد پیشت تا خودش و خالی کنه…چه ایرادی داره آخه
واقعیت و بگم…
وقتی درک کردم میخواد اسمت و بیاره تو شناسنامه ش قلبم میخواست با کف دستای خودم خفه ت کنم
اما بعدا که متوجه شدم میخواد همچین کاری کنه دیگه خیالم راحت شد
سخته که بخوای جلوی دشمنت ظاهرت و حفظ کنی تا از شکستن تو احساس بردن نکنه.
اونقدر وضعیتم رقت بار بود که حتی نمیتونستم درست فکر کنم و بد و خوب رو تشخیص بدم.
ژیلا هم قصد خاموشی نداشت،ناخن های لاک خورده ش رو به رخم کشید و اظهار کرد:
-من دیگه اصراری ندارم که بری
به هر حال شوهرم اربابه
میتونه چند تا زن عقدی و صیغه ای داشته باشه
تو هم یکی از اون زنای بیچاره و دست دوم که به زیر شکمش میرسید
اگه حرف نمیزدم دلم میترکید ،پوزخندی زدم و اظهار کردم:
-ولی یادت که نحرکت کرده ؟
خودت اومدی گفتی دوستت نداره و افتاده بودی به التماس که برم
حالا چرا دور برداشتی؟
باز هم از اون نیشخند های تمسخر آمیز تحویلم داد،باز هم تحقیرم کرد و بهم فهموند جایگاهی توی حیات شوهرم کجاست.
سرش رو نزدیک آورد، اینبار صداش رو آورده بود پایین تر و گفت:
-در مورد سیاست های زنانه چیزی شنیدی؟
میگن زنا ۷۲ تا حقه بلدن ،آخریش گریه ست
اومدم دروغ اظهار کردم تا بلکه قلبت بسوزه و بری
اما با خبرایی که از کلبه به گوشم رسید پشیمون شدم
به نظرت اگه دوستم نداشت خونه شهر و میزد به نامم؟
یا این همه طلا میریخت به پام؟
یا ماه عسل …ممم…راستش واسه ماه عسل هیچ ایده ای ندارم بیان کرده سوپرایزه
هرمز از سوپرایز خوشش میاد
جنگ زنا بدتر از جنگ مرد ها بود.
مرد ها با سلاح سرد و گرم با هم میجنگیدن و همدیگه رومیکشتن و پیروزگار میشدن.
ولی زنا با زبون قلب میشکستن و زخم چرکینی به جا میذاشتن.
ژیلا هم فقط با زبونش کاری باهام میکرد که قفسه سینه م سنگین شده و دلم میسوخت.
اون از ماه عسل و خونه شهر و طلا حرف میزد و من هنوز تو حسرت یه حلقه ساده و لباس عروس بودم.
اون از شوهری حرف میزد که شامگاه ها توی بغلش میخوابید و من هنوز یه معشوقه پنهونی بودم.
ولی با وجود تمام اینا قرار نبود جنگ رو ببازم ،زیرا خوب میدونستم خودم تمایل داشتم که خونبس باشم و هرمز خان لطف کرد و اجازه داد مخفیانه توی عمارتش بمونم تا کسی اذیتم نکنه.
به نوعی ازم محافظت کرد.
اگه حتی حرفای دیشامگاهش رو نامتوجه شده میگراهی شدم نمیتونستم حرفایی که ژیلا برای چزوندنم اضافه کرده بود رو نامشاهده کرده بگیرم.
اون زن وسط حرفاش گفته بود برام لباس عروس و حلقه خریده و قراره اسمم رسمی و قانونی بره توی شناسنامه ش.
همین قلبم رو آروم میکرد.
ژیلا ثابت کرده بود نمیشه بهش خوبی کرد.
از قدیم اضافه کرده بودن ترحم بر پلنگ تیز دندان
جفا باشد به حال گوسفندان
نیشخندی به چهره آرومش زدم،حالا وقت اون رسیده بود که بهش نشون بدم قلبارا کیه.
مثل خودش با خونسردی به صنقلبی تکیه دادم و در حالیکه به ناخن هام نگاه میکردم بیان کردم:
-اگه من تا این حد برای هرمز خان بی ارزشم که میگی پس چرا اینقدر بزک دوزک کردی و به خودت زحمت دادی که بیای این حرفا رو بهم بزنی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن