تک خنده ای که کرد پر از حرص و ناباوری بود.
انگار عجیب ترین سوال عمرش رو پرسیدم و اون نمیتونست تحلیل کنه.
منم خونم از غیرت به جوش اومده بود.
خیانت رو هیچ جوره نمیبخشیدم.
نیشخندی زد و خیره توی چشمام اظهار کرد:
-درسته که اربابی ولی چی باعث شده فکر کنی مالک و صاحب قلبارایی؟
-زیرا هستم
زیرا مال منی
مال هرمز خان
زنم هستی،ناموسم
-من زنت نبودم
ناموستم نیستم
کف دستم رو بقخ گلوش انداختم و فشار دادم.
از خشمگینت داشتم منفجر میشدم.
وقتی به خس خس افتاد غریدم :
-تو زن قانونی هرمز خانی
زن شرعی…درک کردی ؟
به خودش تکونی داد سعی کردم خودش رو نجات بده ولی فشار کف دستم رو بیشتر کردم.
ناله ای سر داد و به سختی اضافه کرد:
-یه صیغه ی مسخره بود که تموم شد
من الان میتونم با هر مردی ازدواج کنم
همون طورکه تو ازاد بودی و ازدواج کردی
لبخندی زد تا ظاهرش به خوب بودن طبیعیتر جلوه بده، خودش رو با این کار گول میزد ولی من رو نمیتونست.
تظاهر میکرد ازم متنفره،میمیل داشت فاصله بگیره ،خوشحال بود که از کف دست یه ازدواج ناموفق خلاص شده ، ولی شک نداشتم که دلش از این تظاهر متلاطمه.
من دخترکم رو خوب میشناختم با اینکه باهاش زندگی عادی و نرمالی نداشتم.
برای آروم کردنش کف دستم رو روی گونه ش گذاشتم و واکنشش عجیب به قلبم قرار گرفت.
سر کج کرد و دیده بست، صورتش رو به دستم فشار داد و شونه ش رو بالا اورد.
فشاری که با صورت و کتفش به کف دستم وارد میکرد فقط از سر دلتنگی بود.
باید این حالش رو قبول میکردم یا زبون سریع و تیزش رو؟
با انگشت شست زیر چشمش رو لمس کردم و اضافه کردم:
-من اصول خودم رو دارم دلارا
بدجور غیرتیم،رو داشته هام حس مالکیت دارم
آدم تقسیم کردنم نیستم
اون هم تقسیم زن شرعی و قانونی خودم با مرد دیگه ای
پلکاش رو که باز کرد تو نِی نِی دیدهاش بیقراری بیداد میکرد. باربد نمیتونستم این دختر رو از چنگم در بیاره.
حریف قدری نبود.
سرم رو نزدیک بردم و خیره تو چشماش ادامه دادم:
-چرا فکر کردی صیغه ت کردم؟
تو به عنوان عروس خونبس اومدی خونه م
برده بودمت که یه عمر شکنجه ت کنم
اون وقت به خیالت صیغه ای؟
اونم من که حتی برای املاکم سند و مدرک محکم دارم
توی بغلم وا داده بود،نگاهای خمارش خواستن رو فریاد میزد ولی زبونش نیش مار بود لامذهب:
– دروغگوی خوبی هستی!
تو چرا در ذهنش گذراندی بهت اعتماد دارم؟
با بچه که طرف نیستی
خودم شناسنامه م رو دیدم
سفیدِ سفید بود
زد و با حرص خودش رو عقب کشید ولی کف دستم رو تنگ تر توی گودی کمرش حلقه کردم و اجازه فرار ندادم،دیگه تحمل یه ثانیه دوری رو هم نداشتم:
-چراکه شناسنامه ت سفیده قلبیل نمیشه عقد نباشی
تمام مدارکش تو مسجد روستا و کف دست شیخه
فقط فرصت نشد وارد شناسنامه ها بشه
که اونم تو اولین فرصت انجام میشه
توقع این یکی رو نداشت،انگار بهش شوک داده باشن.
چند باری دهنش مثل ماهی از آب بیرون افتاده باز و بسته شد و چیزی به ذهنش نرسید.
اینبار من نیشخند زدم،آچمز کردنش عجیب چسبیده بود.
اون قیافه گیج و سردرگم متوجه شدن داشت:
-حالا که متوجه شدی زن خودمی بذار اول از شر این لباس خلاص شیم
تا به خودش بیاد مثل یه گرگ وحشی افتادم به جون اون لباس،لباسی که حس یه رقیب رو بهم میداد.
غیرتم درد میگراهی شد هدیه مرد دیگه ای تن عروسم باشه.
تمام خشم و برآشفتهم رو سر اون پارچه ی بیچاره خالی کردم.
انگار خون جلوی نگاهام رو گراهی شده بود،چند دقیقه ی بعد بی توجه به تقلاهاش لباس تیکه و پاره روی زمین افتاد.
بهشدت زود جواهرات هم ریز ریز شد و دخترک کاملا لخت و فقط با اون خلخال و کفش پاشنه قد بلند جلوی روم وایساده بود.
مقابل نگاهای حریصم خجالت زده و بی دفاع به نظر میرسید.
دلارا انگار دخترکی نبود که چند ماه توی خونه م زندگی کرد و زیر اون همه شکنجه جیک نزد.
دخترکی که هر بار که به تن و بدنش حمله کردم در نهایت به خودم پناه میآورد.
یخ زده بود،شاید هم خجالت میکشید.
شامگاهیه یه معما بود و باید حلش میکردم.
مچ کف دست هاش رو گراهی شدم و با فشار کمی از بدنش جدا کردم،هیچ کس نمیتونست دلارا رو ازم بگیره،حتی خودش.
برای اامان بار بود که زنم رو بدون هیچ پوشش و مزاحمی میدیدم.
کف دستاش که کنار بدنش افتاد دورش قدم زدم،انگشت هام رو روی پوست سفیدش کشیدم و پشت سرش که وایسادم موهای کشیدهش رو کنار زدم.
لب هام رو روی گردنش گذاشتم و بوسه های خیسی روش کاشتم.
همزمان کف دستام جلو راهی شدن و دور شکمش حلقه شدن.
مسخ عطر تنش بودم و نجوا گونه بیان کردم:
-به خدا قسم که تو به اندازه سیگار بعد از مستی خوشگلی و بدجوری نسخم میکنی
پوستت به اندازه تموم رز های مشکی لطیفه
مثل کتابای نوی مدرسه هم بوی خوبی میدی
نمیتونم درک کنم چرا روبنده میزدی
چرا اظهار کردی زشتی وقتی اینقدر زیبای؟
برام شدی مثل یه معما
صدای نفس های شتابزده و کشدارش شامگاهیه آدمی بود که هراسیده،حتی لرزش بدنش هم عادی نبود.بازوهام رو محکم تر دور تنش پیچیدم و کنار گوشش زمزمه کردم:
-هیش…آروم باش…من اینجام
فقط کافیه بهم بگی هر چی باشه با هم حلش میکنیم
سرش رو پایین انداخت و بغض آوای زیباش رو خشدار میکرد:
-نمیخوام در موردش حرف بزنم،لطفا
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن