یه چیزی مثل خوره به جونم افتاده بود.
هرمز خان اگه میفهمید پسرخاله ش توی خونه ش به خدمتکارش نظر داره مطمئنا کاری نمیکرد.
شنیده بودم برای پولدارا این چیزا عادیه.
شاید هرمز خان هم خونه پسر خاله ش بسیار راحت میتونست هر خدمتکاری رو که میخواد به تخت ببره.
یا بهش دست درازی و تجاوز کنه.
قلبم از استرس میلرزید.
باید خودمون یکاری میکردیم تا عفت مون لکه دار نشه والا همچراکه مردایی شامگاهیه آلت متحرک بودن و به راحتی یه زن رو بدنام میکردن.
از مسیررو که گذشت قدم های قد بلند تری برداشتم و وارد حیاط پشتی شدم.
دیده چرخوندم و سمانه رو که اون اطراف نمتوجه شدم یه نفس راحت کشیدم.
دخترک سن و سالی نداشت،هنوز برای متوجه شدن واقعیت های کثیف زیستن بچه بود.
از طرفی هم به مادرش احساس دِین میکردم برای همین قلبم نمیخواست بلایی سرش بیاد.
هوای خنک اسفندماه رو با یه نفس عمیق به ریه هام بردم و هنوز به داخل برنگشته بودم که با شنیدن صدای خفه ای با عجله از پله ها پایین حرکت کردم.
انبار مواد غذایی درست چند متر با خونه فاصله داشت.
اونقدر سریع قدم برمیداشتم که نمتوجه شدم چی شد ،پام به چیزی گیر کرد و روی زمین افتادم.
زانوم روی موزاییکا کشیده و جوراب شلواریم پاره شد.
اما صدای گریه های سمانه توی گوشم میپیچید و نمیذاشت به وضعیت خودم رسیدگی کنم.
تند قد بلند شدم و لنگون لنگون دیوار انباری رو دور زدم.
دقیقا کنار در انبار دخترک رو با اون دیدهای گریون دیدم و نفسم جایی میون سینه م حبس شد.
چه اوضاع وحشتناکی بود.
تا به حال توی همزیرا موقعیت ترسناکی قرار نگرفته بودم برای همین حتی نمیتونستم پلک بزنم.
سمانه بین درگاهی گیر کرده بود.
مرد پشتش رو به چارچوب چسبونده و بزور میبوسیدش.
گردنش رو با زبونش خیس میکرد و سینه هاش رو چنگ میزد.
گه گاهی هم جون کشداری میاظهار کرد و پایین تنه ی سمانه رو چنگ میزد.
با حرفای چندشی به زبون میآورد دلم میخواست عق بزنم.
به اطراف نگاهی انداختم.
هیچ کس نبود تا ازش کمک بخوام.
دلم از حرکت وایساده بود و نمیدونستم باید چکار کنم.
سمانه تقلایی کرد و بی نفس اظهار کرد:
-کمک…دلارا کمک
با آوای بغض آلودش بالاخره به خودم اومدم.
با قدمای قد بلند به طرف مرد هجوم بردم و از پشت به یقه ش چنگ زدم.
به عقب کشیدمش و گفتم:
-ولش کن مردیکه …ولش کن
ولی مرد اونقدر داغ بود که انگار حرفای منو نمیشنید.
با یه کف دست جوری به عقب هلم داد که محکم روی زمین افتادم و صوتی اخم بلند شد.
وقت برای تلف کردن نداشتم.
به اطراف نگاهی انداختم و با دیدن سنگ بزرگی که توی باغچه افتاده بود بهسرعت برداشتمش.
بدون یه لحظه در ذهنش گذراندن کف دستم رو بالا بردم و سنگ رو توی سر مرد کوبیدم.
سنگی رو که یه طرفش خونی شده بود رو عقب کشیدم و وحشت زده به مرد روبروم نگاه کردم.
سمانه هم مثل من خشکش زده بود و حتی نفس هم نمیکشیدم.
پسر خاله هرمز خان دو قدم نامتعادل به عقب برداشت.
گیج و منگ بود و انگار درکی از اطراف نداشت.
کف دستش رو پشت سرش کشید و انگشتای خونیش رو جلوی صورتش گراهی شد.
در حالیکه بدنش به رعشه افتاده بود به طرفم برگشت و دندون روی هم سابید:
-می…میگامت ج.ده…
با غیض یکی دو قدم به طرفم برداشت ولی اونقدر گیج بود که هنوز بهم نرسیده دیدهاش بسته شده.
بیهوش روی زمین افتاد و خون زیر سرش رو پر کرد.
سمانه کف دستش رو جلوی دهنش گراهی شد و جیغ مانند گفت:
-وای دلارا…کشتیش
انگار خون توی رگ هام منجمد شده بود.
به سختی آب دهنم رو قورت دادم و به طرفش حرکت کردم.
به مچ دستش چنگ زدم و گفتم:
-هیس…آروم باش دختر…
نمرده…فقط بیهوش شده
بیا بریم تو تا کسی نیومده
-حا…حالا چکار…کنیم؟
سمانه رو دنبال خودم کشیدم و گفتم:
-اتفاقی نیفتاده که
تو رو ببرم اتاقت خودم میرم ببینم باید چکار کنم
فقط صدات در نیاد که اگه هرمز خان بفهمه تو بد دردسری میافتیم
**
دوستان عزیزم یه درتمایل داشت ازتون دارم لطفا کسایی که تو سایت ثبت نام نکردن این کار رو انجام بدن که حداقل امتیاز سایتی که کف دست منه بالا بره این چن سال تمام تلاشمو انجام دادم که رضایت شما رو بگیرم و جاهایی که کاستی داشت از عهده من خارج بود واینکه تنها ادمین سایت خودمم همه رمان ها رو میزارم 🥲
مطمئن باشیدکمک شما تاثیر بیشتری تو روند رمان گذاری داره>> مرسی ازتون
*اگه مشکل ثبت نام داشتین حتما بگین *
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن