صبح زود حس و حال هیچ کاری و نداشتم.
بدن کرخت شده از سرمام دلش نمیمیل داشت از زیر پتویی که دور خودم پیچیده بودم بیرون بیاد.
اما چاره چی بود؟
باید میحرکت کردم والا کتک نوش جان میکردم.
وقتی یاد هرمز خان و اون کمربند پیچیده شده دور کف دستش افتادم تنم جوری لرز کرد که فورا قد بلند شدم و از انباری بیرون زدم.
وارد آشپزخونه که شدم سر میز وایسادم و با تیکه نون های باقی مونده و یکم کره مربای ته ظرف شکمم و سیر کردم.
اون مرد علاوه بر خشونت ذاتی،نامرد هم بود.
خدمه ازش میوحشت کردن و غذا رو هم در حد بخور و نمیر بهم میدادن.
مریم خانوم با عجله سبدای تخم مرغ رو روی کانتر گذاشت و اضافه کرد:
-نمیخواد صبحانه درست کنی
خانوم و اقا صبح زود خوردن و راهی شدن
فقط برو اتاق آقا رو تمیز کن تا نیومده
همیشه وقتی مهمونش میره شبیه بازار شامه
کف دست بجنبون دختر
و بعد با همون عجله از آشپزخونه بیرون راهی شد،خبر خوب این بود که سر صبحی نباید هرمز خان و میمشاهده کردم.
همین تمام روزگارم و میساخت.
فورا وسایل نظافت رو برداشتم و از پله ها بالا راهی شدم.
به خودم قول دادم اگه کارم زود تموم شد برم و به ماهو سر بزنم.
وارد اتاق شدم و با دیدن اون همه بهم ریختگی مات و مبهوت به صحنه روبروم خیره شدم.
تمام لباسای پاره شده و رخت خواب بهم ریخته یه طرف،چند تا کاندوم مصرف شده بدجور توجهم رو جلب کرده بود.
لحاف رو روی تخت انداختم و یکی از کاندوم ها رو از روی زمین برداشتم و با چندش گفتم:
-اییی…یعنی این همه آب تو کمرش جمع شده؟
هنوز حرفم تموم نشده بود که صداش رو از پشت سرم گوش دادم:
-تازه بیشترم هست
میخوای بهت نشون بدم ؟
حضرت عزرائیل سر رسید
اصلا وضعیت خوبی نبود.
قلبارایی رو تصور کنید که با روبنده و کاملا محجبه با یه کاندوم پر از منی توی کف دستش وسط اتاق گیر افتاده و جوری خشکش زده که حتی نمیتونه نفس بکشه.
هرمز خان ولی برعکس من بود.
با اون چشما که از شدت شرارت میدرخشید روبروم لبه تخت قرار گرفت.
کف دستش رو روی قسمت برجسته شلوارش کشید و گفت:
-میتونم کنجکاویت و بر طرف کنم
کاندوم از دستم روی زمین افتاد و بیهوا لب زدم:
-من…من…
وقتی از جاش کشیده شد ناتمایل داشته یه قدم به عقب برداشتم.
مشغول باز کردن کمربندش بود و خیره به اندامم از روی لباس اضافه کرد:
-اصلا باب میلم نیستی
هیکلت شامگاهیه دخترایی که هر شب زیرم ناله میکنن نیست ولی فقط به خاطر سوالی که جویا شدی میتونم…
حین حرف زدن اونقدر جلو اومده بود که نمتوجه شدم کی اون همه عقب حرکت کردم و پشتم به کنسول برخورد کرد.
هرمز خان هم کمربندش رو باز کرده بود و بعد از اینکه زیپش رو پایین کشید درست روبروم وایساد.
کمرم به طرف عقب خم شد ولی خودم نمیتونستم تکون بخورم.
زبونم مثل چوب خشک بود وقتی بیان کردم:
-ه…هرمز خان…لطفا…خواهش میکنم
کاملا بهم چسبید و برجستگیش رو روی شکمم حس میکردم.
یه دستش رو دور کمرم انداخت،با کف دست دیگه دکمه های اول پیمسیرنم و باز کرد و گفت:
-بهت قول دادم با روبنده ت کار نداشته باش
اما در مورد بدنت چیزی نبیان کردم
تو شرعا و قانونا زنمی
پس میتونی به زیر شکم شوهرتم برسی
دکمه هام رو که باز کرد نگاهی به سوتینم انداخت و تو یه حرکت بالا کشیدش.
نفسم رو که چند دقیقه ای میشد حبس کرده بودم بیرون فرستادمتادن کف دستام رو جلوی خودم سپر کردم.
اما اون اخمی کرد و دستام رو عقب زد.
ترس تمام وجودم رو گراهی شده بود و اصلا آمادگی رو نداشتم.
قلبم نمیتمایل داشت با مردی که منو تا این حد میترسونه بخوابم.
پشت انگشت هاش رو به نرمی روی گردی سینه م کشید و نگاهش بالا اومد.
هنوز وحشی و افسارگسیخته بود،شامگاهیه یه زنجیر محکم دورم پیچیده و رهام نمیکرد.
سرش رو که نزدیک آورد نگاهام رو بستم، عطرش شتابزده و سنگین بود،نفسم و هم سنگین میکرد.
لباش رو کنار گوشم نگه داشت و آروم زمزمه کرد:
-هیش…این بدن باید یاد بگیره که مال هرمز خونه
باید معتاد من بشه
طوری که هر بار خواستم واسم آماده بشه و منتظر کف دستورم باشه
لباش رو از روی روسری به لاله گوشم کشید و ادامه داد:
-حالا مثل یه دختر خوب آروم باش و بدنت و ریلکس کن
منقبض باشی خودت درد میکشی
نیپلم رو بین انگشتاش گحرکت کرد و یکم فشار داد:
-اما من عاشق درد کشیدنتم
صوتی بم و خش دارش مثل طلسم گوشم رو نوازش میکرد و ضربان دلم کند تر میشد.
دیگه نمیترسیدم،حتی وقتی کف دستش پایین حرکت کرد و دامنم رو کنار زد.
دیگه هیچ اراده ای از خودم نداشتم.
نمیدرک کردم داره چه اتفاقی میفته.
کشش شمتوجه شد بدنم به اون مرد وحشی و بی رحم و درک نمیکردم.
سرم رو جلو کشید و خیره به چشمام اضافه کرد:
-میتونی جیغ بزنی
گریه و ناله کنی
ولی حق ارضا شدن نداری
هیچ وقت نداری
تنت باید همواره برای من التماس کنه عروس خون بس
این مجازات توئه
مفهومه ؟
ارضا شدن؟
من هیچ ایده ای نداشتم که چی هست!
توی کتابا در موردش خونده بودم ولی درکی ازش نداشتم.
-خوبه که هیچ مردی تنت و لمس نکرده
تمام اولین هات مال خودمه
توله ی رام هرمز خان
تنم شورش کرده و مغزم خاموش بود.
من توله ش نبودم،حتی زنش.
فقط تو شناسنامه محرمش شدم.
اما تنم،بدن خیانتکارم.
پوست حساسم میون رفت و رسیدهای اندام مردونه ش تمام قد برای بیشتر داشتنش التماس میکرد.
موهام رو که بیشتر توی مشتش گراهی شد و کشید ناله هام کشیده تر شد.
حالا حس میکردم قلبم میخواد از اون قفس تنگ و تاریک رها شم ولی اون مرد نیپلم رو گاز گحرکت کرد و با بدجنسی گفت:
-نه!
حق نداری
بدنم منتظر دستور بود،ثانیه شماری میکرد برای پرواز .
اونم برای مردی که حدودا یک ساعتی میشد منو تو هر حالتی چرخونده بود و با بدنم بازی میکرد. کمرش از سنگ بود.
چند دقیقه ای میشد روی کنساما خم شده بودم که بالاخره نعره مردونه ش بهم فهموند آروم گرفته.
بدون اینکه اجازه بده منم طعمش و بنگاه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن