ابروهای وحید بالا پرید، از لحن شوخ و در عین حال خجالتی کیمیا گوشهی لبهایش بالا راهی شد، پس این دختر جز سر در گریبان فرو بردن شوخی هم بلد بود:
_ خب پس پرسیدم نگی پسره چه پرروعه؟
دیدهان کیمیا درشت شد و متعجب پرسید:
_ ادمو میترسونید، مگه چی میخواید بجویا شد؟
وحید خندهی ارامی کرد:
_ راستش میخواستم بپرسم، ببینم ولیدگی شروع یه رابطهی جدی و جمشاهده کرد رو داری، یا هنوز به مدت نیاز داری؟
کیمیا به وضوح شوکه شد، رنگش پرید و باز هم استرس به تنش غالب شد، نمیاطلاع داشت چه بگوید، چه جوابی بدهد که اشتباه برداشت نشود و چه بگوید که بر ضد خودش هم نباشد!
کف دست دست کردنش باعث شد وحید دوباره بپرسد:
_ ببین کیمیا من بسیار وقته قلبم پیشته، بسیار وقته ازت خوشم میاد…دو دلیل داشتم برا نزدیک نشدن…
کیمیا که از جواب ندادن خیالش راحت شد، کنجکاو به وحید گوش سپرد:
_ یک اینکه قباد گاهی با شوخی میگه کیمیا مثل خواهرته و این حرفا، همش میترسم چیزی از حرف قلبم بهش بگم، میگم باهام دست به یقه میشه، رفاقتمون خراب میشه و ازونور کیمیا هم ازم دورتر میشه…
کمی مکث کرد و دندهی ماشین را عوض کرد:
_ دومیش این بود که از سمت تو کششی نمیمتوجه شدم، شاید اگه میمتوجه شدم تو هم مایلی و دوست داری، حالا از حرکت کردارات، نگاهت، هرچیزی…اونموقع نمیوحشت کردم و پا پیش میذاشتم که… حالا فهمیدم دلیل بی حسیت به من چی بود!
آهی که از گلوی کیمیا برخاست لبخند به لبهایش اورد:
_ برای همینم، درکت میکنم کیمیا، من که چندساله منتظر یه گوشه چشم از تو بودم…اگه بخوای بازم صبر کنی، فکر کنی و یا با شرایطت کنار بیای بازم مشکلی ندارم، فقط…بهم بگو که فکر میکنی!
کیمیای شوکه شده نمیاطلاع داشت چه بگوید، لبهایش بمانند ماهی باز و بسته میشد و در نهایت از بی آوایی گلویش پوفی کشید، مکث کرد و سپس اظهار کرد:
_ اقا وحید من…نمیدونم، یعنی نمیدونم چی بگم، شوکه شدم…راستش اصلا انتظارشو نداشتم…
وحید لبخندی زد و کف دست به سمت دستش دراز کرد:
_ اجازه هست؟
اجازه، چیزی که سعید هیچگاه از ان بویی نبرده بود، وحید برای گراهی شدن دستش اجازه میگراهی شد و سعید، او را وادار به رابطه میکرد!
خودش به ارامی کف دستش را در دست وحید گذاشت، نفس راحتی که وحید کشید هم متعجبش کرد، آنقدر این مرد به او علاقمند بود و نمیخبر داشت؟ باید خرسند میبود؟
مقابل خونه که ایستاد، به سمت وحید برگشت:
_ ممنون از دعوتتون، واقعا خوش گذشت، حال و هوام عوض شد…
وحید دستش را به سمت لبهایش برد و بوسهای بر انگشتانش زد و اظهار کرد:
_ خواهش میکنم خانم، خوشحالم که راضی بودی، اما جواب منو ندادی…
منظورش را درک کرد، با خجالت کف دستش را از میان انگشتانش بیرون کشید و لب زد:
_ راجبش فکر میکنم…
لبخند وحید قابل کنترل نبود، چنان شاد شد که اگر اجازهاش را داشت کیمیا را در اغوشش میفشارد و میبوسید!
تبسمی از خوشحالی عجیب وحید بر لبهایش قرار گرفت، تشکری کرد و با خداحافظی ارامی پیاده شد.
تا مدتی که داخل نراهی شد و در را نبست هم، صدای ماشین را نمتوجه شد!
حس خوبی داشت، حسی جدید، گویا اینبار زیستن روی خوش به او نشان میداد!
حورا
یک هفتهی دیگر گذشت، در این بین رفت و امدهای وحید و کیمیا رو به افزایش بود، بی محلیهای قباد بیشتر و تلکها هم روی روال عادی روزگارانه پیش میراهی شد!
همینقدر که حس میکردم حال بهتری دارم برایم کافی بود، میشد یکی دو ماه که از صیغهی قباد و لاله گذشته بود و من هم سعی داشتم خوب باشم.
سعی داشتم توجه نکنم، با کار و خرید و حرف زدن با کیمیا راجب وحید و بیرون راهی شدنهایشان، خود را سرگرم کنم تا کمتر به قباد فکر کنم.
ولی سخت بود، دوستش داشتم، هنوزم دارم…
اینکه میخواهم او را از مغز و دلم بیرون کنم چیزی محال است، ولی شاید بهتر بود مثل همهی این چند سال، باز هم خود را با شرایط وفق دهم!
و امروز به اصرار کیمیا، نوبت ارایشگاه گحرکت کرد، قرار شد برای اصلاح و پاکسازی پوست بروم، اصرار داشت موهایم را هم رنگ کنم، اما با اظهار کردن اینکه باشد برای وقتی دیگر رضایت داد.
وحید به دنبالمان امد، جالب بود که رفت و امدهایشان به گوش قباد نمیرسید، وگرنه که جنجال به پا میشد!
جلوی ارایشگاه که از حرکت ایستاد، درک کردم سعی داشتن چیزی به هم بگویند، برای همین زودتر به کیمیا اضافه کردم که داخل منتظرش هستم و پیاده شدم.
قلبم نمیتمایل داشت حالا که داشت عاقلانه تصمیم میگحرکت کرد مزاحمت ایجاد کنم! داخل راهی شدم و ارایشگر که وقت داده بود بهسرعت مشغول شد.
کمی موهایم را سرگیری کرد، اصلاح و پاکسازی پوست انجام داد و ناخنهای شلختهام را هم مانیکور کرد.
حس بهتری داشتم، حس مجدداً به زندگی برگشتن، اصلا اینکه زنها ظاهرشان میتواند با باطنشان همخوانی داشته باشد چیزی فراتر از حقیقت بود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن