رمان حورا پارت ۴۹۱

سعی کرد تخریب‌ کردن‌های وحید را نامشاهده کرده بگیرد، در ذهنش گذراندن برای یافتن مکان یا حداقل سر نخی از لاله سخت بود.

_ وحید انگار مغزم خالیه، هیچی به ذهنم نمیرسه…هیچ سرنخی ندارم…عصبیم، ازینکه عرضه ندارم زن و بچه‌مو تو امنیت داشته باشم…

وحید قلبسوزانه کف دست روی شانه‌اش گذاشت و کمی فشرد:

_ هرچقدرش تقصیر تو باشه برای گذشته‌س قباد، لاله اونیه که گناه کاره…اون خیانت کرد، دروغ گفت، زیستنتون رو به هم ریخت…حالا هم پی انتقام چیزیه که منم جات بودم انجام میدادم.

نفس عمیقی کشید، برای قلبگرمی بیشتر ادامه داد:

_ اون زن مریضه، روانیه…کسیه که سالهاست فقط پی خراب کردن زیستن این و اونه…حالا از بخت بد، دو ساله چتر کرده رو حیات شما، تقصیر تو یا حتی حورا نیست…جفتتون زمانی آسیب پذیر بودین و اشتباهاتی کردین، الان تنها کسی که مقصره اون زنه، نه تو یا کس دیگه!

کف دستی به صورتش کشید و از جا برخاست.

حرف‌های وحید هرچقدر هم مفید و خوب باشند، باز هم درد روی دلش را دوا نمیکرد.

به داخل برگششتاب‌زده تا حورا تنها نماند.

درست که کیمیا و عمه و آن دختر جوان که بنظر دختر عمه خانم بود کنارش‌اند. ولی حس میکرد فعلا برای اعتماد به آنها زود است.

داخل اتاق که شدند حورا روی تخت قرار گرفته بود و بی حال اشک میریخت.

_ دختر قشنگم، عزیز دلم…پیدا میشه، تو رو خدا انقدر گریه نکن…

قلبداری دادن به یک مادر را بلد نبود و ادعا میکرد عمه‌ی خوبیست.

با اینکه سعی میکرد مثبت اندیش باشد، دید خوبی به این عمه‌خانم نداشت:

_ حورا؟ خوبی؟