محکم لپهای نیاز را بوسیدم و سر به گردنش چسباندم تا بویش را به مشام بکشم.
پدرسوخته داشت میخندید!
مجدداً بوسیدمش و پاپیون صورتی دور کلهاش را مرتب کردم:
_ مولین قربونت بره، میرم سرکلاسم خب؟ اینجا با بابا بمون، اذیتش نکنی…باشه؟
همچنان در اغوشم نگهش داشتم، قباد هنوز یاد نگرفته بود وقتشناس باشد!
از دور متوجه شدم که با سرعت ماشین را پارک کرد و پیاده شد.
با اخمهای درهم نزدیک شدم، بهسرعت به سمتم آمد و با متوجه شدن نیاز پرشوق، مثل تمام این دو ماه اغوشش را باز کرد:
_ جااان بابا…بیا ببینم!
و باز هم نیاز را برای به اغوش کشیدن من هم بهانه کرد، سوءاستفادهگر!
_ برو عقب…بگیرش دیرم شد!
نیاز را گرفت و بالا بردش و در هوا تکانش داد:
_ جان بابا، چقد تو خوشاخلاقی آخه، کاش مامانت یکم ازت یاد میگرفت!
پوزخندی زدم:
_ فقط کاش از تو خیلی چیزا یاد نگیره!
دستم را پشت گردن دخترکم کشیدم و در قلب با او خداحافظی کردم:
_ برم دیگه… مواظبش باش، تو این ساک وسایلش هست، شیشه شیر و پوشک و همهچی…دیگه بلدی، اگه هم نتونستی از کیمیا بپرس، من تا شامگاه کلاس دارم!
قباد سریع به سمتم برگشت و ساک را هم از کف دستم گراهی شد:
_ بیا خب ماشین هست من میرسونمت!
کمی خیره نگاهش کردم، در این ساعت از یازده صبح، تاکسی و اسنپ که پیدا نمیشد!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن