پشت در آیسییو، روی صنقلبی جای گرفته و قدمرو های وحید روی مغزش بود، مدام داشت زمین را با قدمهایش متر میکرد و هر از گاهی هم با تلفن صحبت.
کیمیا هم فینفینش را کنترل میکرد و سعی داشت با دیدن خشم نگاه قباد، حرفی نزند.
_ داداش، اینطوری نمیشه…زنگ زدم بهترین متخصص بیاد، باید کلی آزمایش و اسکن گحرکت کرده شه!
کلافه لب زد:
_ خاله اومد اون هرزه رو ببره؟
کیمیا به ارامی بیان کرد:
_ نه، گفت زن قباده دیگه…وقتی اینکارو کرده قباد غیرت نداشته آدمش کنه!
چنان گردنش به سمت کیمیا برگشت که صوتی ترق استخوانهایش به گوششان رسید:
_ همینو با همین رک بودن گفت؟
کیمیا از ترس در خود جمع شد و سر به تایید تکان داد:
_ قباد، اروم پسر…کیمیا بارداره، یادت که نرفته؟
حساسیت وحید روی کیمیا را میخبر داشت، نمیتمایل داشت اب در قلبش تکان بخورد:
_ میکشم اون کثافتو…
از جا برخاست که جفت کف دستان وحید روی شانههایش قرار گرفت:
_ بشین سر جات پسر…الان انقدر احمقانه تصمیم نگیر، مثلا میخوای چیکار کنی؟ قاتل شی؟ کیو بکشی؟ لالهرو؟ بچهشو؟ خالهتو؟
کف دستان وحید را پس زد و به صنقلبی تکیه داد:
_ جفت پا زدن به زندگیم، نابودم کردن میفهمی؟ خالهم، دخترخالهم، مادرم…ادم ازینا باید بخوره تو زیستنش مگه؟ جز اینا به کی باید اعتماد میکردم؟ هااان؟ حورا حتی خودش هم با بی اعتمادی به من و خواستگاری کردن از لاله تموم تصوراتم از خودشو بهم زد…تو اصلا میفهمی چی میگی وحید؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن