محکم رهایم کرد که کمی به عقب پرت شدم، کف دستهایم را روی کانتر سپر کردم که نیافتم!
_ برو حورا…جلو دیدهم نباش!
پوزخندی زدم و چشمان پر شده از اشکم را به نگاهش دوختم:
_ هر روزگار داره بیشتر حالم ازت بهم میخوره قباد، میون عشقی که بهت دارم، نفرتو حس میکنم!
با نگاه خشمگین و سرخ از عصبانیتش خیرهام شد، ولی با فشردن لبهی صنقلبی خودش را کنترل میکرد. من هم تا توانستم فرار کردم و در اتاق دوباره ماندگار شدم.
ان روزگار هم بدون شام خوردن گذراندم، ابدا قلبم نمیخواست دوباره با او همکلام شوم!
صبح بعد با سر و صوتی کیمیا از خواب بیدار شدم، پردههای اتاق را کشید و نور به داخل پرید:
_ پاشو حورا…پاشو ساعت نه شد مگه تو درس نمیخونی؟
کلافه از بی خوابی دیشامگاهم پتو را روی سرم کشیدم و با صدای گحرکت کردهام لب زدم:
_ نمیخوام…
ولی طاما نکشید که پتو از رویم کشیده شد و بار دیگر نور دیدهانم را مورد هجوم خود قرار داد:
_ پاشووو، حوراااا…تو رو خدا، باید بریم مزون…پاشو دیگه!
کلافه دیده گشودم و خیرهاش شدم، نگاهانش را مثل گربهی چکمهپوش درشت کرده و سعی داشت گولم بزند، که انصافا گول هم خوردم، یک ماه دیگر عقد میکرد و لباسش را باید با خیاطش هماهنگ میکردیم تا حداقل یک هفته قبلش ولیده شود!
میدانستم هیجان دارد و مضطرب است!
این دو ماهی که با وحید نامزد بودند، حسابی با همدیگر خوش میگذراندند و با هم جور شده بودند، حالا هم مضطرب بود که مبادا اتفاقی بیافتد!
شاید حق داشت، با تجربهی بدی که از رابطهی قبلیاش داشته بود، احتمالا حق داشت کمی هم که شده مضطرب باشد!
ناچارا نیم خیز شده و روی تخت قرار گرفتم:
_ کیمیاااا، چه عجلهایه، خب بذار من یکم دیگه بخوابم…
لب برچید و هول شده پتویم را به کناری پرت کرد و کمدم را باز کرد:
_ نچ نمیشه، بدو تا تو دست و صورتتو بشوری و یه چیزی بخوری برات لباس حاضر میکنم!
کلافه از جا برخاستم و راهی سرویس بهداشتی شدم، در مسیررو هم لاله را متوجه شدم، با ان شکم برامده که داشت کم کم پنج ماهگی را طی میکرد!
اهمیتی به حضورش ندادم و بعد از شستن کف دست و صورتم به اتاق برگشتم:
_ لاله چه چاق شده!
خندهای کرد:
_ اره، قبلا همچین چیسان فیسان میکرد با رژیمش، الان به بهونهی حاملگی کلا رژیم و ورزشو گذاشته تو طاقچه!
پوزخندی زدم و لبهی تخت جای گرفتم، داشت لباسهایم را با هم ست میکرد، مانتوی شکلاتی، شال کرم، شلوار کرم و کیف و کفش سیاهم:
_ اره دیگه، جا پاشو سفت کرد، رژیم و ورزش و تناسب اندام کیلو چند، مگه من هیکلم خوبه بدون بچه جایی داشتم اینجا؟
غمگینی به سمتم برگشت، لباسها را روی تخت گذاشت و کف دستم را گراهی شد:
_ تو رو خدا حورا، میدونم چقدر قلبخوری و مشکلات داری، ولی میشه این روزگارا که من دارم از استرس میمیرم به فکر لاله و گند کاریاش نباشیم؟
تبسمی زدم، واقعا زیادی مضطرب بود، کف دستش را گراهی شدم و تبسمی اطمینان بخش به صورتش پاشیدم:
_ چی انتخاب کردی بپوشم حالا؟
بحث را تغییر دادم، بدون خوردن صبحانه هم حاضر و ولیده بیرون راهی شدیم.
تا خود مزون هم، دستان یخ زدهی کیمیا را گحرکت کرده بودم، با اینکه طبیعی بود مضطرب باشد، ولی اینکه اینگونه کف دستانش یخ کند و بلرزد اصلا طبیعی نبود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن