اهی کشیدم:
_ راس راس حرکت کردم براش زن بگیرم، تازه قبلش هم اضافه کردم ممکنه اون بچهدار نشه!
_ خب تو که دروغ ناضافه کردی! دکترت گفته بود مشکل از تو نیست!
شانه بالا انداختم:
_ مشاهده کردی که کیست داشتم، از کجا معلوم همون نذاشته باردار شم؟ بعدشم لاله الان حاملهس، نمیشه که اینو انکار کرد!
لبهایش را به هم فشرد:
_ ولی تو پکری کیمیا، تو خودتی…چیزی که نشده؟
تبسم تلخی زد و به ارامی گفت:
_ داداش یه چیزایی میبیان کرد!
دیده ریز کردم:
_ راجب چی؟
نفس عمیقی کشید:
_ اینکه تو خاستگار برا خودت جور کردی!
چشم ریز کردم، نمیدرک کردم منظورش چیست:
_ یعنی چی؟ خاستگار برای خودم جور کردم؟ اصلا همچین چیزی شدنیه مگه؟ طرف به خود قباد زنگ زده اندیشیده فامیلتونم! مگه از اقوام وحید نبوده؟
کیمیا دلواپسی به نگاهانش دوید:
_ ای وای، حورا…نه قباد میشناسه طرفو نه وحید، دیروزگار وحید برام توضیح داد، اضافه کرد چیزی به تو یا داداشم نگم وگرنه دردسر میشه، تو رو خدا چیزی نگیا!
گیج ریز خندیدم:
_ باشه اروم، توضیح بده بفهمم، یعنی چی؟
نفس عمیقی کشید:
_ اون خاستگاری که زنگ زده به قباد، ظاهرا فقط هدفش به هم زدن میونهتون بوده، یا دعوا درست کردن و تو رو اذیت کردن، ک متاسفانه داداشم باور کرده که کار خودته زیرا بر این عقیدهس که تو که دشمنی نداری!
دستی در هوا تکان داد:
_ وحید هم اظهار کرد از فامیلای هیچکس نبوده، حتی نمیدونه کی توی مهمونی جادهش داده، ما اندیشیدیم از فامیلای دور اوناس، اونا هم فکر کردن از فامیلای ماست…برای همین این موضوع پیش اومد!
اهی کشیدم و لب زدم:
_ بخدا بدبختتر از من نیست!
کف دستم را گراهی شد و کمی فشرد:
_ تو رو خدا به کسی چیزی نگیا، تا بتونم به داداشم میفهمونم تو کارهای نبودی و الکی بهش میگم از زیر زبونت یه چیزایی کشیدم یا گوشیتو گشتم، یا هرچی…نمیذارم اذیتت کنه ولی تو هم نگو که حرفی از من گوش دادی!
لبخندی زدم:
_ نه دیوونه، نترس… چیزی نمیگم، چی دارم بگم اصلا؟ مگه کسی هم اینجا به حرف من توجه میکنه؟
اهی کشید و برخاست تا بیرون برود، با اظهار کردن اینکه وقتم را برای درس خواندنم نمیگیرد بیرون رفت و من ذهنم بیشتر درگیر شد!
ان شامگاه در بالکن و سپس در مهمانی سعی داشت با من همصحبت شود، البته اگر خاستگار همانی باشد که فکر میکنم!
وقتی وحید نزدیک شد، کارتی از جیبش بیرون کشید و داخل کیفم انداخت! کیفم کجا بود؟
با هول و ولا از جا برخاستم تا ان شماره را بیابم، قطعا ادرس یا شماره تماسی داشت که چنین اقدامی کرد!
میان کمد لباسها و وسایلم گشتم، کیفی که ان شامگاه در کف دست داشتم را که یافتم برداشتم و سریع بازش کردم، کیف کوچک و مجلسی بود با جنس پولکی و رنگارنگ!
در کیف یک رژلب بود و چند خرده کاغذ که مال رسید پرداخت ارایشگاه همان شب بود! و به علاوهی کارت ویزیت!
تند کارت را برداشتم و به نوشتههایش چشم دوختم، شرکت حمل و نقل تجاری همدانی با مدیریت کیومرث همدانی!
قضیه داشت جالب میشد، ادرس شرکت و شماره تماس هم داشت، البته برای شرکت.
پشت کارت را که متوجه شدم، پوزخندی کنج لبم جای گرفت، انتظارش را داشتم!
با خودکار روی پشت سفید کارت، شمارهای یادداشت شده بود و زیرش نوشته بود: «زنگ بزن حورا، منتظرتم!»
اصلا هم مشخص نیود که با هدف پیشین امده و قصدش فقط و فقط کنجکاو کردن من و یا بد جلوه دادنم به دیده قباد است! هرکه بود باید سر از کارش درمیآوردم، نمیتوانم چنین چیزی را بی جواب بگذارم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن