رمان حرارت تنت

رمان حرارت تنت پارت ۴۷

آسو: وا … نهان …
تورج : چی میگی نهان ؟
ـ اون گفته بود به مازیار … مازیار آدماشو آورده بود تو خونه تا منو بدزدن …
تورج: مازیار گه خورده … اونا رو من فرستاده بودم … مریم بی پدر مهمونی داشت نشد بپیچراکهم ، سپردم بچه ها بیان …
آسو: خاک به تو سرت نهان اسکُل ، من ؟ من لو دادم تو رو ؟ …
بغض کرده میگم : فرودگاه چی ؟ …
تورج کالفه و آسو طبق عادت پوف کشیدهی میکشه که صداش رو می شنوم : آدمای مازیار به آسو مشکوک میشن و خونه
ش رو زیر و رو میکنن … بلیطا رو میبینن و رو نمیکنن … چارتا وسیله می دزدن و ما اندیشیدیم دزد زده خونه رو … تایم
پرواز رو که می فهمن آدم می فرسته اونجا تو رو ببرن …
بی حال و بی جون تکیه داده به در روی زمین می شینم و حرفای جهان یادم میاد … مازیار به سیم آخر زده برای پیدا
کردنم .. انگاری واقعا سکه ی یه پولش کردم جلوی مهمونا و رقیبای دُم کلُفت تر از خودش ! …
اما قلبم آروم می گیره … قلبگیر بودم از آسوی از بچی بزرگ شده با خودم ! … قلبگیر بودم و انگار حاال که متوجه شدم بی
تقصر بودنش رو راه نفسم باز شده ! …
تورج ـ میام می برمت از اینجا نهان … تو فقط … فقط نذار مسیح بهت دست بزنه ! ما با این خانواده کاری نداریم ، نمی
تونیم داشته باشیم … نمی ذارم اینجا بمونی ..
لبم رو گاز می گیرم … تورج مقید به این چیزا نبود و حاال این همه اصرارش برای نموندن و نبودن با مسیح برام عجیبه
… لبم رو گاز میگیرم و آوای ناله های خودم زیر دست مسیح از عشق و رابطه ی همین چند ساعت پیش تو گوشم
زنگ می زنه …. تورج بفهمه چیکارم میکنه ؟ …
زیر لب طوری که خودم بشنوم میگم : می خوام بمونم

پیشنهاد ویژه

دنبـال رمــان های کمـیابی ؟!

تورج بازم حرف میزنه … آسو هم حرف میزنه … هیچی نمی فهمم … تورج همه ی حواسش به این خونه و منه … از
اومدن و نموندن من تو این خونه حرف میزنه و نمی دونه خیلی وقته که من به اینجا میگم خونه مون … خونه ی منو
مسیح …
تورج ـ میرم ولی میام … باشه نهان ؟
چیزی یادم میاد و تند و پرهیجان میگم : صبر کن … صبر کن تورج … تو زنگ زدی به خونه ی ماهی … ینی ماهرخ …
شماره رو از کجا آوردی ؟ …. کدوم دختر رو فروختی ؟ …
تورج مکث میکنه … آسو هول جواب میده : حرف میزنیم نهان .. االن وقتش نیست ..
صدای زنگ تلفنی میپیچه و پشت بندش صوتی آسو …
ـ الو ، اهورا … آ … آره کارت داشتم … اضافه کردم همو ببینیم عزیزم !
با ناز حرف میزنه … دهنم باز می مونه … عزیزمی که می گه مخاطبش اهوراس … انگار قطع کرده که رو به تورج میگه:
دارن برمی گردن … بجنب …
تورج ـ قراره به پایی این لَجَن رو .. عزیزم بیان کردنت و الس زدنت باهاش دیگه چه صیغه ایه ؟ …
به پایی ؟؟؟؟ …. آسو از اهورا استفاده میکنه تا بفهمه بین منو مسیح چه خبره ؟ مگه چقدر به هم نزدیک شدن که عزیزم
عزیزم به ریش نداشته ی اهورا می بنده ؟ …
اینطوری از کتک خوردن و بد بودن رابطه ی منو مسیح خبر دار شده ؟ … کف دستم رو روی سرم می ذارم و ذهنم و سرم
طاقت این همه متوجه شده شده ای که نمی دونستم رو نداره …
آسو دستپاچه میگه : شد دیگه ، باالخره باید یه جوری مخش رو بزنم ؟ …
تورج ـ وایسا نهان رو بیارم از اینجا ، به موقعه ش هم حال تو رو می گیرم، هم نهان رو …
صدای پاش میاد و می فهمم اونقدر عصبیه که حتی از آسانسور استفاده نمیکنه و از مسیر پله میره … اخالقش رو از حفظم
و میدونم اعصاب منتظر آسانسور شدن رو نداره … صدای آسو رو میشنوم : نهان … نهان …

آواش رو پایین آورده و میدونم که می خواد یه موقع تورج نشنوه و با بغض میگه : دور بمون از مسیح … اگه … اگه
طالب رابطه شد … پا نده … باشه نهان ؟ … می دونم خوب شده و سر به مسیر … اما …ولی رابطه تون غلطه !
اشکام خیلی وقته روی گونه هام راه می رن و میگم : قلب … دل بستم آسو …
آسو فرق نداره با سنگ صبور … فرق نداره با خواهر … آسو همواره بوده ، حتی وقتایی که من بهش شک کردم .. حتی
همین حاال که می دونه ذهنم کج رفته و اندیشیدم به مازیار راپورت داده !
آوای فین فینش رو می شنوم. این دختر همه ی عمرش برای زیستنه مسخره من با همه ی سرسختیش اشک ریخته
و به جز سنگ صبور، همدرد هم بوده و میگه: تورج نمی ذاره… ولی … ولی تورجم بذاره … خدا نمی ذاره … تو رو مقدساتت
باهاش رابطه برقرار نکن … بد میشه … براتون بد میشه … حاال وقتش نیست … اما … اما مراقب باش .. خیلی چیزا هست
که تو نمی دونی …
آسو از اهورا شنیده نرم شدن مسیح رو … عالقه ی توی دیدهاش رو … چپ و راست هوای منو داشتنش رو … اما به
تورج ناضافه کرده که مبادا تورج سر من هوار بشه بابت این دل بستن !
دلشوره میگیرم … هنوزم بدنم درد میکنه و آسو نمی دونه خیلی وقته که خانوم شدم … اندازه ی ۳ روز !
صدای تورج رو میشنوم : چی ور ور می کنی براش ؟ …
آسو هیییع قد بلندی میکشه و با تته پته جوابش رو میده : هیـ .. هیچی …
تورج ـ باز آب غوره گراهی شدین ؟ …
آسو آواش دور تر میشه و می فهمم که سر پا شده … بینیش رو باال می کشه و میگه : قلبم .. قلبم براش تنگ شده فقط!
تو چرا برگشتی ؟ …
تورج ـ بیا بریم …
بی حرف میرن و صوتی پای هردو شون رو می شنوم … سرم رو به در تکیه میدم و میگم : خدایا چه خبره ؟ ..
اشک ریختنم دیگه سبکم نمیکنه و نمی دونم چرا زیستنم با مسیح رو شکل حباب میبینم … از بین حرکت کردنش نزدیکه …
*
صوتی چرخیدن کلید توی قفل که میاد از جا می پرم … کمرم تیر میکشه … قرار گرفته پای درخوابم برده و االن ساعت ۸
شبه !
حفاظ فلزی کشیده میشه و بازم صدای کلید توی فقل میاد و این بار در باز میشه … کسری با مشاهده کردنم جلوی در از جا می
پره و میگه : سگ تو روحت عنتر …. سکته کردم