مامان بعد از دو روز برگشت
ولی من موندم
مدام به حرفای امیرحسام فکر میکردم و اصلا دوست نداشتم فکر کنم اشتباه کرده
اشتباه کرده که احساس محمدطاها هم دوست داشتن نه چیز دیگه
یعنی خوش بودم با خیال و آرزویی که شده بود روز و شامگاهم و خب
شناخت امیر از پسرعموشم تو این اطمینان بسیار دخیل بود
پس ترجیح دادم به بهترین حالتش فکر کنم
اما اینکه نمیذاره حرف حاجی وسط بمونه مضطربم میکرد….
قضیه ش با شیدا که تموم شده س….پس چه حرفی میمونه؟؟ اینم نمیدونم…..
فقط میتونم دلواپسیام و که چند ماه از یه جنس دیگه شده و بسپرم به خدای خودم….
نفسم و قد بلند بیرون فرستادم
و آینده ای که الان دیگه بیشتر بهش امید دارم شد تبسم رو لبام….
داشتم آماده میشدم که بخوابم اما آوای در اومد
احتمالا ماهگل باشه با اون کوچولوش
دو شب میاد با هم کلی حرف میزنیم
بیشترم اون خاطره تعریف میکنه منم یه کم میگم
باهاش مثل سوگند و یلدا راحتم
ولی الان دیر وقت نیست؟
درو باز کردم که به حای ماهگل برادرش و متوجه شدم….
جدیدا زیاد میاد اینجا….اما منکه راضی ام….
سعی کردم خوشحالیم و پنهون کنم و
حرفای امیر و فرستادم پس ذهنم با اینکه سخت بود
_چیزی شده؟!
احتمالا به خاطره نگاه خیره م بود که به جای من اون جویا شد
#جزرومد
#پارت۳۲۸
_نه…..فقط…..منتظر ماهگل بودم….
_ازش تمایل داشتم امشب باهات تنها حرف بزنم….
با من؟!
دیدهام درشت شد
چه حرفیه که از ماهگل همچین چیزی تمایل داشته؟؟
ناخداگاه لب گزیدم
و وای از دلم….
یعنی….یعنی….میخواد بگه همون چیزی رو که امیر حسام میگفت؟!
جمع کن خودتو ریحانه…
صبر کن اول…
آخه این وقت شب؟!
تنها؟!
خودشم داره میگه اجازه نداده ماهگل بیاد؟!
_میخوای همین جا وایسی؟!
با آواش کف دستپاچه حرکت کردم عقب
از کنارم رد شد و وسط اتاق کف دست به جیب وایساد
بازم ژستی که از خود راضی بودنش و داد میزد اما برعکس چند ماه قبل الان دیگه برام خواستنی بود….نه قلبیل حرص خوردنم….
_چند روزگاره زیاد با امیرحسام حرف میزنی…..
بالاخره با شروع حرفش تمرکز کردم و تازه صداش تو سرم اکو شد….
پس بازم امیر….
عین بادکنکی که بادش خالی شده باشه
یه جوری خورد تو ذوقم که حد نداره
خب حقمه….انقدر ساده م و زودباور….
اصلا ولش کن….
_آره……میگم…..باهاش آشتی کن دیگه گناه داره….
ابروهاش بالا رفت
_تو چرا قلبت برای همه میسوزه؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن